Zachte Ontmoetingen | Deel 7 : Yvonne

Hey Yvonne,

Zo mooi om jou weer hier te ontmoeten in deze cursus.

De verzachtende sessies.

En prachtig om weer te lezen hoe jij het hebt ervaren.

Je schrijft en weer ben ik geraakt door de cursus,

Lieve Ruben.

Door de manier waarop je mij laat voelen dat liefde onze essentie is.

De zachtheid onze natuur is.

Bijzonder hoe ik mij verbonden voel vanuit mijn huiskamer met een groter geheel.

Met elkaar als mensen,

Met alle levende wezens,

Met jou en iedereen die hiernaar luistert.

Dankjewel dat je je liefdevolle hart deelt met iedereen die dit wil ontvangen.

Dat is heel graag gedaan,

Yvonne.

Dankjewel voor jouw prachtige woorden.

Ik lees nog even verder wat je verder beschrijft.

Deze woorden,

Schrijf je,

Resoneren in mij.

Liefdevol bewustzijn,

Zachte ziel.

Pijnlijke gedachten laten zakken in dat warme,

Zachte hart.

Het sluit zo aan bij het thema vergankelijkheid.

Ik voel dat mijn denken beetje bij beetje mag,

Tussen aanhalingstekens sterven.

En dat ik meer tot leven mag komen.

Prachtig beschreven,

Yvonne.

Omarm de dood en kom tot leven.

Staat daar op een mooie manier beschreven.

Ik zal nog even een keer herhalen.

Je schrijft,

Ik voel dat mijn denken beetje bij beetje mag,

Tussen aanhalingstekens sterven.

En dat ik meer tot leven mag komen.

Dat toont zo mooi,

Yvonne,

Dat toont zo mooi aan.

Dat wanneer we die vergankelijkheid zien en diep weten,

Dat alles komt en gaat.

En dat wij in die essentie niet komen en gaan.

Dat die essentie enkel is,

Compleet is,

Warm,

Liefdevol is.

Dat we dan het leven meer gaan zien,

Ervaren.

Het wonder van het leven,

Zo mooi.

En we daarmee,

Zoals jij zo mooi schrijft,

Weer tot leven mogen komen.

Je schrijft verder,

Ik kijk er elke dag naar uit om mij de tijd te gunnen,

Mijzelf hieraan te herinneren.

Want in de drukte en neiging tot kritisch denken over mijzelf,

Schiet het systeem snel in verharding.

Heel herkenbaar,

Yvonne.

Mooi om misschien ook mee te nemen,

Ik sprak daar net ook over in een andere reactie.

In een nieuwe cursus,

Free as a Bird.

Dat het zo prachtig is dat wanneer die automatische momenten opkomen in het leven,

Dat je weet dat je bent,

Dat je de gedachte even laat.

Een diepe ademhaling ziet ontstaan.

Dat er op die momenten niet een ikje is die dat doet.

Maar dat het mysterie,

Het leven,

Als vanzelf,

Door ons heen,

Als het ware,

Een kort moment helder wordt,

Verstild,

Verzacht.

En het lijkt allemaal alsof wij dat aan het beoefenen zijn,

Ook nu weer.

En relatief gezien zou je kunnen zeggen,

Is dat ook zo?

Het is heel mooi in mijn ervaring dat wanneer je exploreert,

Dat je dan echt kunt ontdekken dat er niets persoonlijk is,

Dat dit enkel een verschijning is die komt en gaat,

Die zo ruimtelijk is in zichzelf.

En dat voelt dan alsof het ikje langzaam minder en minder aanwezig is,

Maar in eerste instantie is het al niet aanwezig,

Is het enkel een vergissing,

Zou je kunnen zeggen.

En die vergissing is prachtig,

Die is ook onderdeel van het geheel.

En al die gevoelens ook,

En emoties,

En sensaties,

En gedachten,

En dat gevoel te hebben streng te zijn voor jezelf,

Het niet goed genoeg te doen.

Allemaal verschijningen vanuit dat niet persoonlijke,

En waarmee ze dus ook nooit persoonlijk kunnen zijn.

En het duidelijk kan worden dat wij nu niet zelf aan het oefenen zijn,

Ook al lijkt dat in alle facetten zo.

En wat een opluchting,

Wat een opluchting om niet meer zo hard te hoeven werken,

En in te zien dat het leven als vanzelf stroomt,

En we veel meer op de stoel van de passagier kunnen gaan zitten.

We worden toch wel gebracht waar we onszelf weer vinden.

En we vinden onszelf werkelijk al,

Als we meer en meer dit soort boodschappen tot ons krijgen,

En dat is zo mooi.

Die boodschappen ontstaan vanuit het leven zelf,

Het is niet iemand die dat doet,

Het is niet persoonlijk.

Je zou ook kunnen denken nog dat het een collectieve shift is die plaatsvindt,

Waarin het leven meer en meer,

Ervoor zorgt dat we als mens,

Als menselijke vorm,

Wakker worden.

En dat is natuurlijk fantastisch.

Maar voor wie?

Natuurlijk ook voor dat gevoel van dat ik je,

Die persoon,

Is dat fantastisch.

Maar die diepere dankbaarheid en helderheid,

Die komt als het ware,

En het zijn enkel maar aangepast,

Die komt vanuit andere lagen,

Voel ik.

En welke ik voelt dat.

Voorbij die ik wordt met tijden ervaren dat het komt vanuit het geheel,

Zoals jij ook mooi omschrijft,

Je zit daar in je kamer en je voelt dat je verbonden bent met andere mensen,

Met de mensen die nu luisteren,

Met mij en met jezelf,

Met jouw essentieel.

Dat is fijn.

En dat is toch op z'n minst een mirakel,

Een mysterie.

Ja Yvonne,

Het is wat,

Dat leventje van ons.

Zo ingewikkeld,

Met momenten,

Soms met momenten,

Zo eenvoudig,

Zo simpel.

Laten we samen nog even een diepe ademhaling nemen,

Ook als je luistert naar deze opname.

Voel je je welkom om alle zachtheid naar binnen te laten stromen.

Alle verharding die je misschien tegenkomt in het leven,

Te laten,

Laat het zelfs maar hard zijn.

Het is mooi om nu weer even gebruik te maken van dat moment,

Van die zachtheid,

Van die zachtheid,

Van die zachtheid,

Van die zachtheid,

Van die zachtheid,

Van die zachtheid,

Het is mooi om nu weer even gebruik te maken van dat moment,

Waarop aangehaakt wordt op dat wat niet hard is,

Terwijl er misschien verharding aanwezig is of verdriet,

Gevoel van depressie of onmacht of frustratie,

Vermoeidheid.

Alles wat er opkomt nu,

In dit tijdloze moment,

Laat het maar opkomen.

Iets,

Te midden van alles wat lijkt op te komen,

Is rustig,

Zacht,

Warm,

Liefdevol.

Vind niets van iets,

Is oké met alles.

En het lijf laat misschien het anders voordoen komen.

Of de gedachten die opkomen,

Voelen misschien onrustig aan.

Iets te midden van die gedachten of die gevoelens,

Emoties,

Is niet onrustig,

Is totaal oké,

Blij,

Zou je kunnen zeggen.

Die blijheid,

Die mag er ook zijn in je leven,

Dat mag elke keer weer naar terug gekeerd worden.

En dat doet het leven zelf nu ook weer.

Het leven zelf laat je zien dat er iets liefdevols,

Rustig aanwezig is.

Dankjewel Yvonne,

Weer voor jouw hele mooie,

Fijne,

Liefdevolle woorden.

Jouw eerlijkheid en jouw openheid.

Ik heb ervan genoten weer.

Ik wens je een hele zachte en inspirerende dag,

Waarop veel van dit soort momenten en herinneringen als vanzelf terug mogen komen in je bewustzijn.

En je van tijd tot tijd mag ervaren dat dat als vanzelf ontstaat,

Dat wij niet daar heel druk mee bezig hoeven te zijn,

Niet hard hoeven te werken om nog meer helderheid te krijgen.

Dankjewel weer.

En jij ook die nu hebt geluisterd,

Als je wil reageren ook in deze verzachtende sessies,

Deze online cursus,

Voel je je heel welkom.

Ik reageer graag weer en maak graag gebruik van deze prachtige mogelijkheid om alles even te laten en te stoppen en te zakken in het hart.

Dankjewel.

Fijne dag voor jullie allemaal,

Heel veel liefs.

Tot de volgende keer.