Werkelijk Doen Wat Bij Je Past | deel 4

Ja,

Welkom weer.

Fijn dat je weer luistert.

Hmm,

Het regent hier,

Deze ochtend.

Druppelt nog wat na.

En het was wat fris deze ochtend,

Dus ik heb lekker een vuurtje gemaakt.

Al met al dus een hele warme omgeving.

Je kunt er van meegenieten.

Luister maar.

Heerlijk ontspannen geluid.

Dus laten we daar gebruik van maken.

Even tot rust komen.

Verzachten.

Want oh,

Oh,

Oh,

Het leven,

Wat druk is het vaak.

Van allerlei dingen moeten regelen.

En dan tussendoor ook nog wat ontspanning willen ervaren.

Nou,

Nu is het weer wat makkelijker.

Omdat je luistert.

Dankjewel daarvoor.

Fijn dat je luistert.

Laten we gezamenlijk een diepe ademhaling nemen.

Ademhaling in.

Laat.

En een ademhaling uit.

Los.

Nog een keer.

Ademhaling in.

Laat.

En een ademhaling uit.

Los.

Nog een laatste keer.

Ademhaling in.

Laat.

En een ademhaling uit.

Los.

Ja,

Misschien ervaar je het al wat meer rust.

Hmm,

Geniet er maar van.

Ja,

Dit moment is voor jou speciaal.

Je zou kunnen zeggen,

Weer door het leven gegeven.

Zo mooi.

Dat het leven als vanzelf regelt.

Dat je een boodschap tot je krijgt.

Die wat meer rustgevend is.

Wat meer ontspanning kan brengen.

En mogelijk ook duidelijk kan maken.

Hoe het mogelijk is om werkelijk te doen wat bij je past.

Er zijn al meerdere opnames over gemaakt.

En dat komt omdat die Ruben in zijn eigen leven lange tijd niet durfde te doen wat hij graag wilde doen.

En dat had met al van allerlei dingen te maken.

Verlegenheid.

Vooral verlegenheid,

Ja.

Niet durven spreken voor mensen,

Voor groepen.

En die verlegenheid ontstond hoogstwaarschijnlijk weer vanuit ervaringen die vroeger ervaren waren.

En na een behoorlijk pittige zoektocht,

Die ik ook wel eens vaker over gedeeld heb,

Was daar de mogelijkheid in te zien dat er altijd iets in dat leven van die Ruben oké was geweest.

Dat in het leven wat niet was veranderd,

Wat altijd ervaarbaar was geweest en nog steeds ervaarbaar is.

En waar een heel leven lang niet,

Als het ware,

Op aangehaakt was,

Niet gezien was.

Ja,

En daar was dat moment waarop na een stilte retreat er duidelijkheid kwam.

Door telkens te mogen horen ah,

Iets in het leven is onveranderlijk,

Beweegt niet,

Heeft geen oordeel,

Heeft geen mening,

Is niet verdrietig,

Is niet verlegen,

Is niet in paniek,

Is rustig zelfs en open.

Dat moment gaf die menselijke vorm die ze Ruben zijn gaan noemen,

Heel veel ontspanning en heel veel ruimte om alles in het leven wat destijds zo lastig leek volledig te laten zijn.

Ja,

En wat prachtig,

Want dat gaf doorgang tot de mogelijkheid om werkelijk te gaan doen wat bij die Ruben paste.

Voor hem was dat destijds al erg duidelijk omdat deze boodschap die hij nu deelt wilde toen al gedeeld worden.

Maar ergens zat er nog een blokkade,

Een angst,

Totdat er dus heel erg duidelijk werd dat er altijd iets in dit wonderlijke leven oké is.

En hoe zag dat er praktisch uit?

Tijdens retreates waar die Ruben naartoe ging was het voor hem erg moeilijk om bijvoorbeeld naar voren te gaan,

Naast de leraar te gaan zitten,

Totdat er duidelijk was dat er altijd een moment naar boven zou komen waarop dat weer duidelijk zou worden.

Ah,

Iets is onveranderlijk.

Dat wat ik werkelijk ben,

Is stabiel.

En door dat een paar keer te ervaren in het leven,

In moeilijke situaties,

Bijvoorbeeld zo,

In een retreat,

Was het plotseling mogelijk om die hand op te steken.

Ja,

Ik wil wel naar voren komen.

Natuurlijk,

Dat lichaam,

Dat ging tekeer,

Ontzettend.

Maar daar ging hij,

En zat voor.

Ontzettend spannend.

Maar eenmaal,

Zittend op die stoel,

Kwam hij ontspannen.

Ah,

Ah ja,

Iets is onveranderlijk en stabiel.

Hm,

En kijk nou,

Dat lichaam,

Dat gaat tekeer.

Oeh,

Ik wil het liefst weg,

De gedachten zeggen.

Hm,

Hoe kan ik hier zo snel mogelijk weg?

En tegelijkertijd kwam daar een herinnering.

Naar boven.

Hm,

Oké.

Alles spannend,

Ontzettend spannend.

Ah,

En automatisch kwam daar die diepe ademhaling.

En ontstond er al wat meer rust en de mogelijkheid om wat te zeggen,

Om te spreken,

En ook om de zaal in te kijken,

Waar destijds zo'n 200 mensen zaten.

Mooi,

Een hele mooie ervaring.

En zo wezenlijk van belang,

Omdat vanaf dat moment het meer en meer duidelijk werd,

Dat dat hele systeem van die Ruben eigenlijk alles kon proberen,

Uitproberen.

Dat ging nog ongeveer een jaartje overheen,

Voordat de eerste workshop gegeven werd.

Ook dat was weer best spannend,

Maar eigenlijk niet eens meer zo heel erg spannend.

Omdat,

Inmiddels,

Door die beoefening van die korte momenten van verstilling,

Elke keer weer,

Ah,

Even als het ware aanhaken op dat wat stabiel is.

Dat daar geen woorden voor zijn.

Dat wat je misschien weer kunt ervaren als je even alle gedachten laat voor wat ze zijn.

Doe het nu maar eens.

Even alles stoppen.

Meningloos aanwezig.

Niets interpreteren.

En daar is weer een gedachte die weer wat vindt.

Oké,

Even gedachten aan de kant.

Die mogelijkheid is er.

En dat hele simpele feit,

Dat die mogelijkheid er is,

Om niet aan te haken van de een op de andere gedachte,

Om even tot rust te komen,

Te verzachten.

Dat gebeurde ook tijdens die eerste workshop,

Waar ongeveer twintig vrouwen aanwezig waren.

En er kon gewoon gesproken worden.

En als het spannend was,

Kon dat gedeeld worden.

En als mensen naar voren kwamen,

En ze vonden het ook spannend om te delen,

Dan kan dat ook gedeeld worden.

Als die mening even aan de kant gaat van die menselijke vorm,

Die gedachte even met rust gelaten wordt,

Dan is er in een keer van alles mogelijk.

En zo kwamen er dus telkens naast Ruben mensen,

Met hun verhaal,

Met hun moeite in het leven,

Met hele essentiële vragen,

Zo prachtig,

Om de gelegenheid te hebben,

Belangrijke vragen te stellen.

Het mooie is dat wanneer die vraag gesteld wordt,

Deze telkens weer teruggebracht wordt naar die essentie,

Naar dat in het leven wat geen mening heeft,

Wat open is en ruim.

Dus daar waar die menselijke vorm met van alles loopt,

En echt zich zwaar voelt,

Vast zit,

En het ook beu is,

Vaak,

Op die momenten is er dan de gelegenheid om te ervaren.

Heel mooi,

Heel zacht.

Ja,

Enerzijds is deze ervaring ervaarbaar.

Zwaarte,

Moeite,

Misschien verlegenheid,

Spanning,

Stress,

Burn-out,

Verwarring,

Depressie,

Wat er ook gaande is.

Oké,

En wat is er onderliggend?

En te midden van al die ervaringen en gevoelens en emoties en gedachten,

Mogelijk ook aanwezig,

Mogelijk ook te ervaren,

Stilte,

Een prachtige stilte.

Ah,

Een rust,

Een ontspanning.

En daar waren ze weer,

Ook degene die naast ruggen zaten.

Maar dat kan toch niet,

Want ik moet toch dit en dat doen.

Ah,

Oké,

Dat is prima.

Ook dat is een mooie en een perfecte expressie van het leven.

Al die gedachten,

Al die gevoelens,

Al die emoties,

Ze hoeven niet weg.

En tegelijkertijd is er weer die mogelijkheid,

Om te midden van al die emoties,

Al die ervaringen,

Al die gevoelens en gedachten,

Even te ontspannen,

Even te openen,

En er als het ware geen aandacht aan te geven.

Dat gebeurt toch wel weer vanzelf.

En als we dat telkens weer doen,

Ook in gesprek met elkaar,

Ook tijdens online sessies gebeurt dat ook,

En er heel duidelijk,

Diep,

Iets geraakt wordt,

Iets heel duidelijk wordt.

Zo werd dat bij die Ruben ook heel duidelijk.

En was onomkeerbaar.

Als dat eenmaal,

Een keer,

Heel,

Heel duidelijk is,

Dat dat,

Wat we werkelijk zijn,

Onveranderlijk is en stabiel is,

Dan kan dat in iedere ervaring weer meegenomen worden,

En duidelijk worden en helder naar voren komen.

Daar zijn ze weer,

Die russies,

Of wat dan ook,

Dat verdriet,

Die pijn,

Die onmogelijkheden in het leven,

Daar zijn ze weer.

En tegelijkertijd is daar die diepe wetendheid,

Dat dat,

Wat we werkelijk zijn,

Rustig is,

Kalm.

En dan komt de ontspanning,

En ook vertrouwen,

Diep vertrouwen,

En dus ook veel meer de mogelijkheid om werkelijk iets te gaan doen in het leven,

Wat bij die menselijke vorm past.

Werkelijk doen wat bij je past.

Waarom is dat zo belangrijk?

Ik neem even een slokje koffie.

Ja,

Uit eigen ervaring kan ik je delen,

Dat dat zo ontzettend bevrijdend is.

En zo logisch ook.

Ga maar eens naar bij jezelf.

Als je even alle barrières die je ziet in je leven,

Even aan de kant doet.

Doet alsof ze er niet zijn.

En je tunt even in op dat in het leven,

Waar jij heel blij van wordt.

Wat je heel graag doet,

Kan van alles zijn.

Misschien wil je wel een kunstenaar worden.

Misschien heb jij dan nog gedacht,

Dat kan niet,

Want dan kan ik geen geld meer verdienen.

Ik wil je nu uitnodigen om iets in je leven te zoeken,

Wat met je resoneert.

Waar je gewoon een heel eenvoudig blij gevoel van krijgt.

Of een warm gevoel,

Of een zacht gevoel.

Als ik mezelf zo zie bewegen door de dag.

Ja,

Dan krijg ik gewoon een tevreden gevoel,

Een blij gevoel.

Even al die barrières die je jezelf hebt opgelegd,

Even aan de kant.

Al die saboteurs,

Ze bestaan even niet.

Alles is mogelijk,

Stel het je voor.

Alles is mogelijk in het leven.

Hm,

Nee,

Alles.

Werkelijk alles.

En luister even goed,

Want die denkende gedachten,

Die proberen elke keer weer dingen onmogelijk te maken.

Dus het vraagt even naar binnenkeren.

En beslissen,

Werkelijk beslissen.

Alles is mogelijk,

Alles.

En daarbij niet af te gaan op dingen die je nu weet,

Of kent,

Of al doet.

Stel dat je nu iets doet met fietsen.

Ik zie hier een fiets voor me staan,

Buiten.

Stel dat je iets met fietsen doet en je wil heel graag de beste fietsenmaker worden,

Omdat je dat zo fijn vindt.

Niet om het beste te zijn.

Nou,

Misschien vind je dat ook fijn,

De beste.

Maakt er allemaal niet uit.

Laat even dat beeld van die fiets los.

Laat even alles los wat je momenteel in je leven al kent.

Wat komt er spontaan bij je naar boven?

Waar krijg je zo'n kriebel van,

In je buik?

Wat is heel logisch ook voor jou?

Zo passend.

Iets waarvan je eigenlijk weet,

Ja,

Natuurlijk.

Als ik helemaal mezelf ben,

Dan doe ik dat.

In mijn dagelijks leven.

Dat hoeft niet eens voor altijd te zijn.

Maar dan ga ik daar in ieder geval mijn aandacht aan geven,

In de komende periode van mijn leven.

Omdat dat zo fijn is.

Ja,

Maar dat kan niet.

Nee,

Die doen we even weg dus.

Daar zijn die prachtige,

Korte momenten van verstilling voor.

Oké,

Laat het nog maar naar boven komen.

Neem ik nog even een slokje koffie.

Je voelt het misschien wel al in je hele systeem,

Dat er iets meer mogelijk lijkt.

Verrast het je,

Wat er naar boven komt?

Ben benieuwd.

Als je het leuk vindt,

Mag je er ook over delen.

Hmm,

Ik laat je nog even.

Ja,

Laat het maar naar boven komen.

Waar krijg je zo'n fijn gevoel van?

En zie het jezelf maar eens doen.

Dat waar je een fijn gevoel van krijgt.

En als er geen grootste dingen voor je gevoel naar boven komen,

Ook hele kleine veranderingen in je leven,

Kunnen al heel mooi bijdragen.

Kunnen alweer een nieuwe weg openen.

Eigenlijk verlang je heel erg om meer te wandelen.

Minder binnen te zitten,

Of achter het beeldscherm.

Of ja,

Achter Netflix.

Misschien verlang je wel meer naar die natuur.

Het zou zomaar kunnen,

Dat wanneer je gaat wandelen,

Dat je iemand tegenkomt op je pad,

Die ook van wandelen houdt.

Waarmee je weer een mooi nieuw contact ontstaat.

Een nieuwe weg zich opent.

Het is mooi,

Ik kan je een voorbeeld geven.

Nu,

Namelijk,

In dit moment,

Terwijl ik naar buiten kijk,

Zie ik plotseling twee paarden lopen.

En die zijn niet heel erg veel momenten te zien voor mij,

Vanuit mijn woning,

In het jaar.

Nu wel.

En het is mooi,

Deze opname wordt gemaakt.

Haha,

Iets opent zich binnen dat hele systeem.

En waar wordt ik mee geconfronteerd is met twee paarden,

En ik weet dat nog steeds daar iets ligt voor.

Die tekens,

Die heb ik al vaker mogen ontvangen.

Heel vaak en heel duidelijk.

En nu verschijnen ze,

Terwijl we het hebben over,

Werkelijk doen wat bij je past.

Let daar maar eens in je eigen leven op,

In de komende weken,

Of vandaag al zelfs,

Als je deze opname stopt.

Haha,

Ga maar eens kijken,

Wat voor een tekenen komen er op je af.

Dat is mooi.

En het is ook zeer behulpzaam om daar wat mee te doen.

Als je iets te horen krijgt,

Er komt iets tot je,

Wat heel duidelijk onverwacht is en waarvan je voelt,

Hé,

Oh,

Ah ja,

Laat dat dan niet voorbij gaan zomaar.

Voel het eens in jezelf,

Wat doet het met je?

Luister op die manier.

Luister.

En omarm dat wat het leven als vanzelf laat zien.

Hoe vaak hebben we niet de neiging om sommige dingen gewoon te negeren en aan de kant te zetten?

Zeer vaak.

Het valt soms zelfs niet eens op.

Dus neem dat eens mee,

Vandaag al en in de komende weken.

Goed die ogen open houden.

Het kan op allerlei manieren binnenkomen,

Zoals ik nu de paarden zie staan,

Plotseling,

Op twintig meter afstand.

Prachtig.

Die kan ik negeren.

Of ik kan eens gaan kijken,

Hé,

Misschien is het nu wel eens tijd om me daarvoor te openen.

Maar het kan ook binnenkomen doordat iemand wat tegen je zegt,

Of dat je wat ziet op de tv,

Of dat je een briefje leest waar wat op staat.

Het is mooi om daarmee te spelen,

Om je bewust te worden van eigenlijk die prachtige,

Mysterieuze schoonheid van het leven.

Dat spel wat altijd maar weer nieuwe,

Mooie openingen maakt.

Ja,

Telkens weer die opening mogen ervaren.

Want hoe vaak,

Ga dat maar eens na bij jezelf,

Voel je je niet ingesloten in dat waar je je in begeeft.

Alsof je leeft in een heel klein wereldje,

Opgesloten in een bubbel.

En er is die weer,

Die bubbel.

Schrik niet.

Nog een keer.

Aha,

Wauw.

Je kan me openen als menselijke vorm.

Helder zien.

Ontspannen.

En werkelijk niet aanhaken op al die gedachten.

Maar vanuit openheid en vanuit een ruimtelijke ervaring het leven inkijken.

Verwonderd.

Wauw.

Blaadjes,

Al die vormen,

Die prachtige paarden,

Die staart.

Voel je het verschil?

Je moet het vast kennen,

Dat je zo vast zit.

Iedereen,

Iedere menselijke vorm,

Kent dat.

Dat gevoel vast te zitten.

Opgesloten,

Ingesloten,

Dat gevoel die persoon te zijn.

Weg is die weer.

Ah,

Een kort moment van verstilling,

Van zachtheid,

Van openheid.

Ah.

Nog een keer samen,

Nu,

In dit tijdloze moment.

Ik zal nog eens top drie tellen,

Die werkt altijd fijn.

Na de drie,

Echt ervoor kiezen om niet aan te haken op gedachten,

Om gedachteloos,

Als het ware,

Aanwezig te zijn.

Open.

Komt-ie.

Eén,

Twee,

Drie.

Ah.

Nu is het heel mooi,

Want ergens is er vandaag al iets aangeraakt,

In dat hele systeem,

In die specifieke menselijke vorm die nu luistert,

Die jij,

Die zich zo ik voelt vaak,

Gedurende de dag,

Die heeft iets mogen aanraken vandaag.

Namelijk,

Een opening mogen ervaren richting dat wat zo fijn is in het leven,

Dat wat die menselijke vorm zo fijn vindt,

Of warm of zacht.

En dat hoeft er niet woehoe uit te zien,

Nee,

Kan heel eenvoudig zijn.

Zoals bijvoorbeeld het heel fijn vinden om een mooie wandeling te maken,

Of met fijne vrienden samen te komen,

Een kop thee te drinken of koffie,

En over dit soort zaken misschien te praten met elkaar.

Wat het ook is,

Misschien wel een project,

Een nieuw project.

Ah ja,

Natuurlijk,

Als ik alle barrières,

Al die saboteurs aan de kant zet,

Dan is het heel logisch voor mij,

Als specifieke menselijke vorm,

Om een heel creatief project de wereld in te zetten.

Maar ik weet niet hoe ik moet beginnen.

Wat zijn weer die gedachten?

En daar is weer die herinnering,

Die Ruben ook kreeg,

Elke keer weer,

En nog steeds.

Even niet aanhaken op die gedachten die weer alles lijken onmogelijk te maken.

Alles is mogelijk wanneer die openheid daar is.

Tijdens dat korte moment van verstilling.

Pff,

Open.

Hm,

Stel we nemen even dat creatieve project.

Hm,

Ah,

Nou,

Dan lijkt toch werkelijk alles mogelijk.

Dan zijn die gedachten daar weer,

En die gevoelens,

Ja,

Spannend,

Want hoe kan ik dat nou,

En ik moet toch dit,

En ik moet toch geld verdienen,

En hoe gaat dat nou lukken met dat?

Ah,

En daar is weer automatisch die herinnering,

Omdat er meerdere malen geluisterd is naar deze opnames.

Een kort moment van verstilling,

Een kort moment wordt die bubbel weer opengebroken,

En is alles mogelijk.

En daarna sluit hij zich misschien weer.

Ah,

Dat is niet werkelijk zo.

Dat is enkel een gedachte.

En die kan weer ruimte krijgen.

Hij hoeft niet weg.

Het is zo mooi als die gedachte gewoon opkomt en gaat,

En opkomt en gaat.

En dat die menselijke vorm als het ware vanaf een afstand,

Maar tegelijkertijd ook de middenin aanwezig is,

Helder aanwezig is,

En weet dat het niet nodig is om iets met welke gedachte dan ook te doen.

Wie,

Ga eens na,

Wie vraagt je om wat te doen met een gedachte?

Wie vraagt je om wat met een volgende gedachte weer te doen?

Er wat van te vinden?

Wie praat daar in dat hoofd tegen wie?

Moet je eens nagaan.

Een heel leven lang misschien al.

Weer die kletskop.

Die talking heads.

Prachtig.

Hele gesprekken voert die menselijke vorm.

En niks mis mij,

Helemaal niet.

En tegelijkertijd zijn al die gesprekken heel vaak aanleiding tot verwarring.

En zodra die verwarring oplost,

Tijdens een kort moment van verstilling,

Tijdens een kort moment waarop heel dat systeem verzacht,

Ah,

Die zachtheid ervaren wordt.

En allerlei gevoelens en emoties,

Misschien wel tranen,

Of spanning in het lijf,

Of pijn in de rug,

Of pijn in de schouder,

Alles aanwezig.

En niets oordeelt.

Telkens weer een kort moment,

Even geen oordeel hebben op hoe die situatie eruit ziet.

Hmm.

En dan is weer daar die inspiratie voor dat creatieve project bijvoorbeeld.

Ah,

Wow,

Dat zou wel te gek zijn.

Je weet van binnen,

Ah,

Dat is wat heel erg past.

En nogmaals,

Dit is maar een voorbeeld.

Misschien past het wel heel erg om de komende periode vooral in je bed te liggen omdat je bek af bent.

Ah,

Daar krijg je een fijn gevoel bij.

Hmm,

Ja,

Maar dat kan toch niet?

Je kan toch niet gaan liggen de hele tijd?

Ah,

En daar is weer een kort moment van verstilling.

Misschien wil het leven wel dat je even gaat liggen,

Dat je gaat bijkomen,

Van al die jaren spanning opbouwen,

Misschien wel.

Alleen jouw specifieke menselijke vorm kan daar een antwoord op geven.

Misschien is dat een combinatie mogelijk om even te rusten en daarna weer vanuit die helderheid dingen op te pakken en uit te proberen.

Fijne dag en tot de volgende.