Verwarring lost écht op

Welkom weer met z'n allen.

Laten we een diepe ademhaling nemen en nog een keer en nog een keer.

In het komende uur mag je hier ook weer helemaal ontspannen aanwezig zijn.

Ontspannen en hopelijk alert.

Alert,

Omdat we dan kunnen leren van weer deze bijeenkomst,

Waarin die herinnering weer gebracht zal worden,

Om aan te sluiten op iets wat grootser is.

Iets wat ruimer is dan al die gedachten waar we telkens weer in terechtkomen.

Al die gedachtenbubbels,

Die sneltrein van gedachten,

Die ons telkens weer meeneemt in allerlei verwarring en in allerlei situaties waar we toch zeer vaak niet heel erg profijt van hebben of in ieder geval niet blij van worden.

Laten we nog een diepe ademhaling nemen en de aandacht proberen te houden hier in deze ruimte.

Als je gedachten voorbij ziet komen,

Geef ze dan wanneer mogelijk geen aandacht.

Laat ze komen en gaan.

Dat doen ze sowieso.

En daar komt waarschijnlijk weer een gedachte en die mag je helemaal loslaten.

En misschien valt het je op dat iedere gedachte,

Wanneer die opkomt,

Ook weer verdwijnt en werkelijk niets achterlaat.

Als je merkt dat je weer verzeild bent geraakt in allerlei gedachten,

Breng dan weer heel even de aandacht hier in deze ruimte,

Waar we vanavond weer zijn samengekomen.

Die samenkomst die zoals iedere week erop gericht is om helder in het leven te worden.

Die menselijke vorm die doorgaans in heel veel verwarring verkeert,

Helder te laten worden.

Wakker,

Liefdevol en begripvol en zacht voor zichzelf en voor de ander.

Door telkens te luisteren naar deze boodschap,

Gaat het steeds meer mogelijk worden om tot rust te komen in allerlei situaties.

Er komt een alertheid,

Een nieuw kijken,

Een herkennen van gedachten.

Want hoe vaak gedurende de dag hebben we niet in de gaten dat er allerlei gedachten en gevoelens en emoties gaande zijn.

Kun je bij jezelf nagaan hoe vaak per dag heb je in de gaten dat je bepaalde gedachten denkt en dat je een mening hebt over bepaalde onderwerpen.

Niks mis met meningen,

Maar wanneer ze de overhand nemen en erg rigide worden,

Zal het zeker voorkomen dat er allerlei zaken in het leven gaan vastlopen.

Dus hoe vaak per dag ongeveer heb je in de gaten dat er gedacht wordt.

Neem vandaag eens als voorbeeld.

Het kan best zo zijn dat dat geen enkele keer is geweest en dat is ook geen probleem.

Daarom zitten we misschien ook hier,

Om elkaar te ondersteunen op dat pad van helder worden en wakker worden.

Ik denk ook dat het heel mooi is om in jezelf duidelijk te krijgen dat er ergens een motivatie is om een verandering in dit leven te mogen ervaren.

Iets bracht je hier.

Ik heb dat al eerder in een vorig seizoen aangegeven.

Dat dat iets wat je hier brengt laat zien dat er ook hulp aanwezig is vanuit het grotere geheel.

En dat het heel mooi is om te ervaren als mens hier op deze aardbouw,

Dat we bereid zijn om te groeien en te bloeien.

Ik denk dat het voor iedereen duidelijk is dat we ergens van binnen weten dat we het spuugzat zijn om telkens weer vast te lopen en te moeten stoeien en vechten.

Velen van ons verlangen naar ruimte en ontspanning en rust en blijheid.

Het liefst een gelukzalig gevoel,

Onbezorgdheid.

En die onbezorgdheid die kan meer en meer in het leven ontstaan wanneer we zien wat er allemaal in dat koppie zogezegd gaande is.

Kijk maar eens wat er nu gaande is.

Misschien voelt het nog net als in het begin,

Als een sneltrein vol met gedachten,

Die heel hard door je heen raast.

Maar misschien is het ook al wat minder snel,

Is er al wat vertraging gekomen,

Wat meer rust,

Wat meer openheid,

Meer aanwezigheid hier in dit tijdloze moment waar die vogels weer zo prachtig fluiten.

En waarbij die mensen hier aanwezig,

Die menselijke vormen,

Zo gewend zijn om te denken dat ze in dat lijf zitten,

In dat hoofd,

En dat al die gedachten persoonlijk zijn.

Van ochtends vroeg tot avonds laat.

En waarbij hier wordt gecommuniceerd dat er een mogelijkheid is om daar meer ruimte in te creëren,

In dat gevoel die vastomlijnde persoon te zijn.

Stel jezelf die vraag maar eens in jezelf,

Hoe zou het zijn om hier in dit leven een meer ruimere ervaring te mogen ervaren?

Hoe zou het zijn om hier minder dat opgesloten gevoel en dat gevoel hier te zijn en alles te moeten controleren?

Hoe zou het zijn om meer een open kanaal te zijn voor dat wat hier geleefd wil worden?

Een open kanaal wat zich minder zorgen maakt,

En wat ziet dat het leven in zichzelf al heel veel te bieden heeft en heel veel wijsheid heeft.

Hoe zou het zijn om in situaties terecht te komen en in die situaties en ervaringen te mogen ervaren dat er een hele prachtige,

Liefdevolle essentie altijd aanwezig is?

Een liefdevolle bron in de chaos van alle dag,

In de gekte van sommige situaties die we meemaken,

Om juist dan even kort wakker te worden.

En te mogen ervaren dat die liefdevolle bron,

Die essentie,

Dat wat ons laat ademen,

Zou je kunnen zeggen,

Dat die dan ook aanwezig is.

Misschien makkelijker te ervaren nu,

Nu dat we ervoor kiezen om wat meer tot rust te komen,

Wat meer te ontspannen.

Je kunt je misschien voorstellen hoe geweldig het is als er dadelijk werkelijk in een situatie gaat voorkomen,

Een situatie die ontvreendend is,

Misschien zelfs vreselijk of verwarrend,

Dat in dat moment die herinnering weer naar boven komt dat het mogelijk is om te ontspannen,

Om niet aan te haken van de ene op de andere gedachte,

Een diepe ademhaling te nemen en misschien zelfs uit die situatie te gaan en ervoor te kiezen een meditatie op te zetten,

Naar deze boodschap weer te luisteren.

Ook als die gevoelens en emoties tekeergaan,

Als die vervelend voelen,

Als die verwarrend zijn,

Ook dan is het mogelijk om daarin helder te worden.

Wat niet wil betekenen dat het prettig voelt,

Zeker niet,

Maar er komt zeker een ruimte voor die gevoelens,

Voor die emoties.

Als je weet dat er iets onveranderlijk en altijd stabiel is,

Al je hele leven lang,

Als dat echt binnendringt,

Niet door middel van de gedachte,

Maar door een ervaring hier als die menselijke vorm,

Voorbij dat gevoel die persoon te zijn,

Als je werkelijk ervaart en diep weet daardoor,

Dat iets in het leven onveranderlijk is,

Stabiel is,

Liefdevol is,

Dan wordt het mogelijk om al die emoties en gevoelens gewoon doorheen dat systeem te laten razen.

Je zou kunnen zeggen dat het hele zijn van die menselijke vorm de ruimte is,

Als er helderheid is.

Misschien kun je het nu ook ervaren,

Dat wanneer je in deze meer rustige staat van zijn bent,

Er meer ruimte is.

Iets wat meteen bij mij opkomt,

Is nu meer compassie voor van alles,

Meer begrip.

En dat begrip en die compassie is veel minder aanwezig wanneer dat hoofd druk is en van alles vindt,

Van van alles.

Daarom is het zo fantastisch dat we luisteren,

Weer,

En dat er wellicht morgen of deze week een moment gaat ontstaan,

Waarin er weer een kort moment van verstilling zal plaatsvinden.

Het is net zoals leren fietsen,

Het duurt een tijdje.

Als je eenmaal fietst,

Dan blijf je de rest van je leven fietsen.

En zo zal ook door een tijd naar deze boodschap te luisteren,

Het automatisch in die menselijke vorm gaan opkomen,

Dat het mogelijk is om een kort moment te verstillen,

Keer op keer.

Die herinnering zal automatisch opkomen,

Gedurende allerlei levenssituaties.

En er zullen dagen zijn waarin het weer erg verwarmd is allemaal,

Misschien wel weken.

Maar als we blijven luisteren en deze boodschap blijven beoefenen,

Zullen die dagen en die weken steeds minder worden,

Minder verwarrend en meer duidelijk.

Zelfs duidelijkheid te midden van totale verwarring.

En daarmee bedoel ik dat een situatie totaal verwarrend kan blijven voelen,

Als menselijke vorm hier.

En tegelijkertijd zal er duidelijkheid zijn dat dat ook een perfecte expressie is van het leven.

Laten we allemaal nog een keer een hele diepe ademhaling nemen.

En voel maar eens in jezelf hoe het is om hier als de ruimte aanwezig te zijn.

Een hele oneindig mooie grote ruimte,

Waarin er van alles gaande lijkt te zijn.

Geluiden,

Gedachten,

Gevoelens,

Het lijf,

Het zitten.

En jij bent die ruimte waarin dat allemaal plaatsvindt.

Die ruimte die niet verandert.

Die onveranderlijke ruimte.

Kun je onrust vinden in die ruimte?

Is er iets onrustig daar?

Nogmaals,

Het zijn allemaal woorden.

Is er onrust vindbaar in die oneindige ruimte?

Die openheid,

Is daar iets lastig?

Is daar een intern gevecht gaande?

Is het daar ingewikkeld en verwarrend?

Neem nogmaals een diepe ademhaling.

Het aanhaken zogezegd op die ruimte,

Daar de aandacht naartoe leggen,

Brengt al heel snel een nog diepere ontspanning.

En dat op zich is al fantastisch.

Als we meer en meer mogen ervaren dat die ruimte die we zijn,

Die openheid,

Die open wijsheid,

Die onveranderlijkheid,

Die liefdevolle bron,

Als we daar meer mee in contact zijn,

Zelfs als geïdentificeerd persoon en meer en meer als die ruimte,

Voorbij dat gevoel een persoon te zijn,

Als dat het geval is,

Meer en meer dan,

Gaat het leven op een hele mooie manier stromen en gaat ook die menselijke vorm veel ontspannender door het leven,

Veel rustiger en is daarmee automatisch ook heel erg behulpzaam voor wat we zouden kunnen noemen het grotere geheel.

Dus ontspannen zouden we kunnen zeggen is het beste wat we kunnen doen.

En deze meditaties richten zich daarop,

Op enerzijds het diepe ontspannen te midden van alle situaties,

Door korte momenten te verstillen en anderzijds door een onderzoek aan te gaan met wat die mens is.

Is die wel wat die denkt dat die is?

Neem maar eens een situatie in je leven voor je,

Waarin je het gevoel hebt gehad,

Of nog steeds het gevoel hebt,

Dat je ontzettend gelijk hebt.

En stel je nu maar eens voor dat je in die situatie jezelf beweegt,

Of in die overtuiging,

In die hele sterke overtuiging,

En kijk maar eens of het mogelijk is om die hele sterke overtuiging,

Als het ware,

Te laten rondzweven in die ruimte,

Die ruimte waarvan we nu mogen proeven.

Je vindt zeker dat je gelijk hebt.

En dat waar je gelijk in hebt,

Zweeft nu ergens in die oneindige,

Werkelijk oneindige ruimte,

Jouw zware overtuiging.

En je ziet hem nog heel duidelijk.

Langzaam zie je minder goed die zware overtuiging die zo aan je vast kleefde.

Die maakt zich los.

Er is misschien nog een neiging om er een beetje achteraan te gaan.

Laten we dat niet doen.

Kijk maar eens hoe het ervaren wordt in heel het systeem,

Als je die hele zware overtuiging lekker laat wegdrijven.

Hij behoort,

En behoorde ook nooit,

Maar behoort nu zeker niet meer tot jou.

Al bijna niet meer te zien.

Hoe voelt dat?

Hoe wordt dat ervaren?

En kun je ervaren het hele subtiele verschil,

En ergens ook het hele duidelijke verschil,

Tussen die jij die je denkt te zijn vaak,

Dat gevoel die persoon te zijn,

En die oneindige ruimte,

Die onveranderlijkheid.

Als je die twee naast elkaar legt,

Die totale openheid,

Die diepe ontspanning,

Ten opzichte van dat gevoel die ingesloten persoon te zijn.

En dan weer die totale ruimte.

Is die nu te ervaren?

En als je ruimte ervaart,

Als je openheid ervaart,

Kun je dan ook ervaren dat het daar heel rustig is.

Dat het oké is om,

Als die ruimte,

Hier aanwezig te zijn.

Als het ware te zakken in je hart.

Dat hart wat symbool staat ook.

Voor die ruimte.

Voor alles wat daarin gebeurt.

Het geluid wat net voorbij kwam.

De stem die je hoort.

Het gevoel dat je zit.

Alles is die ruimte.

Je is niet afgescheiden van die ruimte.

Iedere ogenschijnlijke ervaring is onafscheidelijk van die ruimte.

Is die liefdevolle bron.

Ook dat gerussie met elkaar en dat gerussie in je hoofd met je stemmen.

Alles zou je kunnen zeggen,

Maar het zijn enkel weer woorden.

Is die ruimte.

Daarom is het ook zo zalig om zo'n vastzittende overtuiging,

Iets waar je echt van overtuigd bent,

En waarvan je ziet dat het eigenlijk niet heel veel oplevert,

Die overtuiging.

Daarom is het ook zo zalig om die te zien oplossen.

Om die ruimte te mogen zijn.

Want in die ruimte kan van alles gebeuren.

En is het ook veel minder lastig voor die menselijke vorm,

Om dingen te laten zijn zoals ze zich klaarblijkelijk voordoen.

Want haal maar eens nu weer die zware overtuiging die je had.

Haal hem maar eens weer terug hierheen.

Van heel ver weg.

Haal hem maar eens hierheen.

Ah ja,

Daar is hij weer,

Daar is hij weer.

Ik vind dat zeker zo.

Dat is zeker waar.

Voor mij is dat de ultieme waarheid.

Het kan niet zo zijn dat het niet waar is.

En breng het maar eens helemaal in je lijf,

En heel erg dicht bij dat gevoel van die persoon,

Waarmee je jezelf heel vaak verwart.

Haal het maar weer eens helemaal daar naar binnen.

Die situatie misschien die je voor je ziet,

Waarin je in gevecht bent met ofwel jezelf of een ander,

Of een overtuiging rondom politiek of wereldsituaties.

Het zou zomaar zo kunnen zijn dat dat nu die weer in dat lijf,

Als het ware aanwezig is,

Weer wat meer ongemakkelijk voelt.

Wat onzuiver.

Het kan ook zo zijn dat je zo eraan gewend bent,

Dat dit juist heel erg prettig voelt.

Ah,

Nu ken ik mezelf weer.

Met al mijn meningen en overtuigingen.

Als dat zo is,

Onderzoek dan eens of al die meningen en overtuigingen jou in het leven ook heel veel prettigs en goeds brengen.

Dat kan zeker ook gaan over situaties in je leven waar je onzeker over bent.

Dingen waar je tegenaan loopt,

Die je moeilijk vindt om te ondernemen of te ontwikkelen.

Die stem in je hoofd die telkens zegt dat je het moeilijk vindt om,

Of dat je misschien niet goed genoeg bent voor dit of dat.

Die stem die ons zo vasthoudt in het leven en tegelijkertijd een hele duidelijke onduidelijkheid brengt.

Die stem,

Om hem zomaar even te noemen,

Die we allemaal erg goed kennen,

Dat commentaar in ons hoofd,

Laten we die voor vandaag nog een keer kennismaken met die ruimte.

Al die stemmetjes,

Al die onzekerheden,

Laten we die,

Net als die vorige zware overtuiging,

In die ruimte weggeven.

Langzaam verdwijnen ze uit zicht en misschien komt er nog iets naar boven waarvan je weet van,

Nou,

Dat in mijn leven,

Daar loop ik elke keer tegenaan,

Daar vertel ik mezelf bijvoorbeeld dat ik niet goed genoeg ben.

Voel ik een diepe onzekerheid.

En zonder dat die weg moet of moet verdwijnen,

Kunnen we nu ervaren dat ook dat bestaat uit die ruimte,

Die onveranderlijkheid,

Die liefdevolle aanwezigheid.

Dus zelfs die meest nare gevoelens en die onzekerheden in ons leven,

Dat meer zware gevoel in ons leven,

Ook dat is in die diepste essentie onveranderlijk,

Ruimtelijk en open,

Een liefde.

Dus als je iets ziet langskomen nu waarvan je weet,

Ah,

Daar ben ik als menselijke vorm,

Als het ware niet aardig voor mezelf,

Daar geef ik mezelf steeds op mijn kop,

Dan mag je nu ervaren dat ook dat gegeven helemaal oké is,

Dat die onzekerheid hier helemaal kan en mag zijn.

In die ruimte kan die als het ware rondzweven en is die niet apart van die ruimte.

Maar je zou kunnen zeggen,

Wordt die omarmd door die ruimte en wordt die de ruimte.

En lever onzekere gevoelens voort als hele heldere,

Liefdevolle ervaringen.

Dus de volgende keer als je iets tegenkomt,

In de komende dagen misschien wel,

Kijk dan eens of het mogelijk is om je als het ware als menselijke vorm aan te sluiten,

In eerste instantie op een ruimte die onveranderlijk is,

Door bijvoorbeeld te starten met een diepe ademhaling of een paar.

Ah,

Wat werd er ook alweer gezegd,

Die maandagavond,

Ah ja,

Dat het mogelijk is om een kort moment te ontspannen.

Laat ik nog eens een diepe ademhaling nemen.

Ah,

Ja,

Wat werd er nog meer gezegd?

Ah ja,

Er is iets wat altijd oké is,

Wat onveranderlijk is,

Wat liefdevol is.

En er is een mogelijkheid om daarin te rusten.

En alles wat zich klaarblijkelijk toont,

Al die gedachten,

Emoties en gevoelens,

Kunnen binnen die ruimte,

Binnen die liefdevolle aanwezigheid,

Binnen die liefdevolle bron stromen.

Binnen die ruimte kan alles aanwezig zijn.

Wauw.

Dus voor we afronden,

Laten we nog eens kijken of er iets nu nog naar boven wil komen.

Ah,

Neem nog maar eens een diepe ademhaling.

Kijk maar eens of er iets in het leven als lastig wordt te ervaren.

En kijk maar eens of het mogelijk is om dat wat lastig lijkt te laten zijn zoals het is.

Kan ik als het ware de ruimte zijn voor wat zich aan lijkt te dienen?

Can I be the space for this?

Zoals Eckhart Tolle zo prachtig verwoord in het Engels.

Kan ik de ruimte zijn voor dit?

Voor dit prachtige,

Wonderlijke leven?

Met al zijn ups en downs.

Kunnen die ups en downs gezien worden als perfect?

Kan ik hier de ruimte voor zijn?

Kan ik als de ruimte zijn?

En is het mogelijk om niets weg te willen vechten?

Is het mogelijk om minder te knokken en om meer te ontspannen?

En het vertrouwen te hebben dat wanneer je als de ruimte aanwezig bent,

Het leven helemaal door je heen kan stromen.

Ook al is het misschien een paar minuten vreselijk vervelend,

Kun je daar de ruimte voor zijn?

Ja,

Dat kan.

Ja,

Dat kan.

Misschien is het mooi om dat even in jezelf te conformeren.

Ja,

Ik kan de ruimte zijn voor dat wat zich in het leven klaarblijkelijk toont.

Voor iedere emotie.

Voor iedere situatie.

Voor ieder gevoel.

Kan ik als de ruimte,

De ruimte zijn?

Want we hebben het vandaag mogen ervaren dat wanneer zelfs die hele zware mening die zo aan ons vastklampt,

In die ruimte gebracht wordt,

Dat die heel rustig van ons af drijft en oplost als die ruimte.

En ook als die weer terugkomt,

Ook dan is het oké.

We zitten hier nog steeds.

Iets laat ons nog steeds ademen.

Dus dank jullie wel weer om hier aanwezig te zijn en samen met deze menselijke vorm te oefenen.

En ervoor te kiezen om in het leven helder te willen leven.

En ook weer niet te vergeten,

Voor degene die nu online luistert,

Dank je wel voor het luisteren en voor die beoefening.

Ik wens jullie allemaal weer een hele fijne week.

Laten we nog een diepe ademhaling nemen met z'n allen.

En nog een keer.

En voor deze meditatie nog een laatste keer.

En ook de vogels weer bedankt.

De ogen mogen weer langzaam open.

Dank jullie wel.