Zachte Ontmoetingen | Deel 2: Myriam

Hoi Mirjam,

Dankjewel voor jouw mooie reactie.

Ik zal even een stukje voorlezen,

Zodat de anderen die hiernaar luisteren ook een indruk krijgen waar het over gaat.

Je schrijft,

Dag Ruben,

Op het moment dat ik voel dat het vastloopt op het pad van mijn leven en mijn ziel me zachtjes of soms minder zachtjes in allerlei situaties plaatst,

Om me te helpen zien en voelen,

En ik het verzet en oordeel voel ontstaan,

Dan zoek ik intuïtief naar een bron van kracht en wijsheid,

En deze vond ik bij jou opnames.

Het is heel fijn om te horen,

Mirjam.

Ja,

Mooi dat dat op die manier terugkomt naar mij en dat jij ook je intuïtie daarin kunt volgen,

Kunt voelen wat resoneert.

Mooi,

Ik heb ook,

Als ik dit hoor,

Voel ik direct ook heel veel dankbaarheid,

En krijg ik ook meteen weer zin om nog dieper en dieper te zakken in dit tijdloze moment samen met jou.

Dat doen we dadelijk,

Even in een korte geleide meditatie.

Ja,

Ik lees nog even verder,

Want je schrijft nog meer mooie dingen.

Ze geven,

Zeg je,

Ook verwarring,

De opnames,

Acceptatie en diep weten dat het klopt,

Onzekerheid als partner op mijn weg,

Uit mijn hoofd op wandel met mijn hart.

Het blijft een uitdaging,

Schrijf je,

Maar ik ben je dankbaar om samen een stukje van mijn pad te bewandelen.

Ik loop er ook wel eens tegenaan dat ik probeer te manifesteren wat ik voel dat zich aandient,

Maar tegelijkertijd zit ik daar met die onzekerheid,

Het gevoel van,

Laat ik het nu los,

Zodat ik kan stromen en zich kan manifesteren,

Of moet het juist vastgepakt en verder uitgewerkt worden,

Zodat het zich kan tonen en neergezet kan worden.

De eeuwige afweging tussen,

Ga ik het zelf zoeken,

Creëren,

Alert zijn voor de mogelijkheden,

Of laat ik het leven gebeuren en op mij afkomen.

Zo moeilijk,

Vind ik,

Schrijf je.

Ja,

Heel herkenbaar ook,

Mirjam,

Voor mij in mijn leven ook fases gehad waarbij dat gevoel te willen en moeten manifesteren aanwezig was,

Is totaal weg,

Niet meer ervaarbaar in mijn leven.

En dat heeft,

Denk ik,

Te maken met het pad wat we allemaal bewandelen en soms komt het een langs en is dat meer actief.

In mijn leven momenteel is er een duidelijk weten,

Zoals jij dat ook net omschrijft,

Dat het leven als het ware vraagt te rusten,

Te verzachten en het leven te laten leven.

Ik gaf het net ook al aan in een reactie naar Ingrid,

Die een vraag stelde in het online klaslokaal van de cursus Omarm de dood en kom tot leven.

Kunnen we als mens,

Jij Ingrid en kan ik dat,

Kan die Ruben,

Het leven laten leven?

Ik merk zelf steeds meer op mijn eigen pad dat dat zo'n mooie ingang is naar het leven en dat daarmee die twijfel waar jij over sprak,

Die eeuwige twijfel van,

Moet ik nou dit of moet ik nou dat wel of geen actie ondernemen,

Wel focus blijven houden of iets wel of niet in de wereld zetten.

In mijn eigen ervaring,

En over meer kan ik weinig spreken,

Is het heel behulpzaam om elke keer weer te verzachten en vanuit die zachtheid,

Die openheid,

Die als het ware niet-persoonlijke staat van zijn,

Wordt alles duidelijk en wordt het steeds meer duidelijk dat er heel veel momenten kunnen zijn in het leven dat we niet tot actie komen,

Dat we kunnen rusten,

Dat we echt kunnen vertrouwen,

Dat het leven ons draagt.

Ja,

Maar natuurlijk is dat niet altijd even makkelijk,

Lijkt het toch weer,

Dat er iets aan ons trikt,

Dat we niet in staat zijn te rusten,

Te ontspannen,

Te verzachten.

Maar omdat je nu,

Mirjam,

Luistert en ik hier wat woorden het universum instuur,

Kunnen we ook weer genieten,

En ook degene die mocht luisteren nu,

Want ik plaats deze opnames ook als gratis opname op mijn profiel.

We kunnen nu samen weer gebruik maken van dit tijdloze moment om te zakken en te ervaren dat er iets in dit mysterieuze leven oké is,

Iets niet twijfelt,

Geen last heeft van die eeuwige twijfel.

En dat kunnen we weer doen door een diepe ademhaling te nemen samen.

Laten we dat maar weer eens doen,

Gewoon omdat het kan.

Ja,

En heel langzaam uit,

Even geen aandacht geven aan weer de volgende gedachte.

En als er gedachten zijn,

Ook dat werkt in mijn leven heel prettig,

Ze soms ook helemaal omarmen,

Al die gevoelens en herinneringen en al die emoties,

Toe te laten en als het ware doorheen het hoofd te laten zakken.

Ik geef deze oefening wel vaker,

Al die gedachten langzaam doorheen het hoofd,

Naar beneden in dat prachtige,

Liefdevolle,

Niet-persoonlijke hart,

Daar waar alles welkom is,

Niet wordt veroordeeld,

Daar waar niets hoeft te veranderen.

Zie het maar goed voor je,

Als dat mogelijk is voor je,

Dat al die gedachten en emoties en gevoelens langzaam,

Als het ware vanaf boven doorheen je hoofd zakken,

Langs die kaken.

Ontspan die maar eens,

Want daar zit ook vaak zoveel spanning in.

Stretch ze maar eens,

Een paar gekke bewegingen,

Dat gezicht laten ontspannen.

En langzaam die gedachten,

Emoties en gevoelens,

Laten landen doorheen die keel,

Langzaam in dat prachtige,

Liefdevolle hart.

Daar waar het ruimtelijk is,

Warm,

Zacht.

Dat hoofd raakt leger en leger.

Daarboven,

Zo gezegd,

Wordt het ook ruimtelijker en ruimtelijker.

En toch is iets hier helemaal oké,

Rustig,

Als het ware aanwezig,

Zonder dat dat gevoel die ik te zijn aanwezig is,

Is iets toch hier.

Voorbij tijd,

Voorbij ruimte zelfs.

Voorbij die gedachten,

Want zodra er weer een gedachte opkomt,

Is er mogelijk weer dat gevoel een ik te zijn.

Telkens weer een kort moment van verstilling maakt het mogelijk om te zakken,

Voorbij dat gevoel van die ik,

Zo zalig,

Eindelijk,

Zou je bijna zeggen,

Eindelijk alles loslaten naast je neerzetten.

Neem daar maar even de tijd voor.

We hebben geen haast,

Gelukkig niet.

Terwijl het stiller en stiller wordt,

Ontstaat daar weer vanzelf die diepe ademhaling.

Laat ietsje zien dat je ademhaalt,

Laat ietsje zien dat je ademhaalt,

Laat ietsje zien dat je ademhaalt,

Laat ietsje zien dat je ademhaalt,

Laat ietsje zien dat je hier bent,

Dat je hier mag zijn,

Met al je gerommel,

Met al je gerommel en onduidelijkheden,

Met al je moeilijkheden in het leven.

Iets laat je zien,

Nu ook weer in dit tijdloze moment,

Dat je hier mag zijn,

Dat je helemaal welkom bent met alles.

En dat iets wat dat laat zien,

Misschien als je goed oplet,

Kun je ervaren dat dat niet persoonlijk is,

Dat dat voorbij gaat aan iedere gedachte,

Ieder gevoel van ik ben hier.

Zodra dat ik ben hier,

Als dat ik je,

Zodra dat ontspant,

Als het ware transparant wordt,

Verdwijnt,

Blijft er die zachte,

Heldere aanwezigheid.

Over.

En daar,

Daar is geen locatie,

Dat is niet hier of daar.

En tegelijkertijd is daar alles oké.

En het zijn enkel woorden,

Natuurlijk.

Maar voel het zelf,

Jouw menselijke vorm,

Enkel jouw specifieke menselijke vorm,

Zal meer en meer deze bijzondere ervaring van helderheid en van lichtheid en van begrip voor het leven,

Van zachtheid en diepe ontspanning kunnen ervaren,

Ook temidden van moeilijke levenssituaties.

Ook als je straks weer je dag ingaat,

Mag je ervaren dat er automatisch een herinnering naar boven komt,

Om weer een kort moment te verstillen en te verzachten.

Misschien voelt het dan niet direct stil of zacht aan,

Maar het zaadje is weer geplant en vele zaadjes zullen gaan openbloeien.

Als je blijft luisteren en blijft oefenen,

Als vanzelf,

Heel eenvoudig,

Moeiteloos.

Ja,

Fijn,

Fijn Mirjam,

Dat je hebt gereageerd.

Fijn dat ik weer de mogelijkheid heb gekregen om,

In dit geval samen met jou,

En ook samen met de ander die nu mogelijk luistert,

Die ik niet ken,

Mooi dat we weer een moment hebben gecreëerd in dit soms toch chaotische leven.

Een moment waarop we weer hebben mogen zakken in liefde,

In zachtheid,

In helderheid.

Ik wens je een hele fijne dag,

Jullie allemaal.

Ik wens dat jullie allemaal heel goed gaan.

En reageer ook gerust als je deze opname weer hebt geluisterd,

Via het profiel.

Altijd fijn om met je weer even in contact te komen en kort in te tunen op die zachtheid,

En op dat in het leven wat niet verandert.

Heel veel liefs en tot een volgend tijdloos moment.

Dankjewel.

TV GELDERLAND 2021.