Live bijeenkomst: Het Leven Klopt Als Een Bus

Laten we beginnen met een diepe ademhaling.

Ademhaling in,

Laat en dan ademhaling uit,

Los.

Nog een keer langzaam diepe ademhaling in en langzaam weer uit,

Los.

En dan is het plotseling in de ruimte stil nadat we deze ochtend ook veel woorden hebben gehoord.

Er werd gelachen,

Gekletst,

Er werd minder geschreven.

En het is mooi om nu meteen op te merken dat wanneer we even stil zijn,

Als mijn stem ook dadelijk weer stopt,

Om dan op te merken dat er een rust,

Een stilte diep vanbinnen aanwezig is.

Die rust en die stilte die is ook aanwezig wanneer we druk met elkaar aan het praten zijn.

Die is ook aanwezig wanneer al je gedachten tekeer gaan,

Wanneer er onrust lijkt te zijn,

Ongemak.

En die rust en die stilte die is ook aanwezig wanneer er gevoelens zijn in het lijf.

Misschien kun je dat nu even bij jezelf ervaren.

Hoe lig je of zit je erbij?

Hoe voel je je?

Zijn er bepaalde dingen in je leven misschien die soms wat lastig lijken?

De dingen die soms lastig lijken of zelfs intens lastig zijn,

Die zich mogelijk ook telkens weer herhalen,

Die terugkomen in je leven.

Kijk maar of het mogelijk is om die nu naar boven te laten komen.

Zoals Dominique aangaf,

Ze mogen er zijn,

Ze mogen ook wat schuren.

Ik denk dat we als mens allemaal de neiging hebben om ze te proberen weg te duwen of niet te willen.

We willen het liefst dat alles lekker en prettig is,

Fijn en vrolijk.

En dat is natuurlijk ook prima.

Tegelijkertijd is het heel fijn om te mogen ervaren in het leven dat alles een perfecte expressie is van het leven.

Dus alles wat op ons afkomt,

Dat wat je nu misschien voor je ziet,

Waar je in het leven misschien moeite mee hebt,

Dat klopt als een bus.

Ik vertelde jullie net al een klein stukje over mijn ervaring in het leven,

Over de tijden waarin het voor mij lastig was en hoe ik daar een weg in vond.

Wat mij met name is opgevallen is dat het heel duidelijk is geworden dat werkelijk alles klopt wat zich toont in het leven.

En je zou kunnen zeggen dat het aan ons is en daarom is het zo mooi dat we nu samen zijn en hier op Intune dit onderzoeken.

Het lijkt erop dat het aan ons is om een weg te vinden naar dat diepe vertrouwen,

De basis van het leven.

Die basis die ik ook eens benoem als de liefdevolle bron.

Ik ben die zo gaan benoemen omdat op de momenten in het leven waarin het voor mij het meest lastig was,

Er door beoefening,

Door het aan te gaan,

Door het aan te kijken,

Er een hele mooie flow van liefde tegelijkertijd naar boven kwam.

Juist op die momenten dat het zo spannend was,

Ik het liefst weg wilde rennen,

Afleiding wilde zoeken.

Wanneer het lukte om te blijven zitten of te blijven liggen,

Zoals we nu ook doen,

Kwam daar plots keer op keer een hele liefdevolle zachte stroom,

Als het ware van onder,

Vanuit die buik naar boven richting het hart.

Waarmee ik als die zogenaamde Ruben minder snel de neiging had afleiding te zoeken of weg te rennen van een bepaald gevoel.

Dus laat nog maar eens naar boven komen wat er speelt in je leven,

Wat je uitdagend vindt.

Misschien lukt het om het meest uitdagende even vast te houden,

Want er zullen waarschijnlijk meerdere dingen in het leven spelen die niet als heel makkelijk of vanzelfsprekend worden ervaren.

Dat waar je het beu van bent,

Waar je genoeg van hebt,

Waar je heel graag een omkering in zou willen ervaren.

Probeer dat maar eens,

Dan zal ik even stil zijn,

Nog een keer te zien,

Voor je te zien,

En weet dat de basis van dit leven stabiel is.

Wat er ook naar boven komt nu,

Er is iets waar je echt op mag vertrouwen,

En dat weten we allemaal diep van binnen.

Misschien is het heel makkelijk zelfs om aan te raken nu,

Daar contact mee te maken.

Dat waar ik over spreek heeft geen mening.

Het is als het ware een stil,

Zacht,

Meningloos veld,

En daar maken we nu ook contact mee,

Terwijl er allerlei herinneringen naar boven komen van iets wat je misschien moeilijk vindt.

Tegelijkertijd is daar iets wat daar niets van vindt.

En dat zijn we.

Dat mag je inademen.

Neem daar maar eens een diepe ademhaling voor nu.

Ik ben dat in het leven wat niet verandert,

Wat oké is.

Probeer nog maar even dat wat je lastig vindt in het leven,

Wat je graag ziet veranderen,

Voor je te zien,

Heel scherp.

En zie daarnaast maar eens die,

Noem het even,

Nieuwe versie van jezelf,

Die weet dat het oké is.

Misschien ben je in gesprek met iemand,

Iets wat telkens lastig is,

Of op jezelf,

Met je gedachten die je lastig vindt.

Tegelijkertijd is daar die nieuwe jij aanwezig,

Die vol vertrouwen en rust weet dat het oké is.

En laat die maar steeds meer naar binnen komen.

En als het ware je leven overneem.

En als er een gedachte komt,

Ja dat kan niet,

Want dat is de lastig vorm.

Het is niet mogelijk.

Probeer dan even daar ruimte aan te geven,

Want ook dat is een gedachte.

En een gedachte is niet de essentie van wat we zijn.

Dus geef maar die gedachte even terug.

Als je merkt dat het moeilijk is om je voor te stellen,

Om helemaal rustig aanwezig te zijn,

In dat wat je lastig vindt in het leven.

Het is zelfs ook oké als je het lastig vindt.

Alles is in dit moment,

En dat is het altijd,

In ieder tijdloos moment,

Is alles oké.

Rustig.

Zelfs in de meest onrustige situaties is rust de basis.

Zachtheid.

Liefde.

Niet die romantische Hollywoodliefde,

Maar die onvoorwaardelijke,

Zachte,

Liefdevolle stroom van het leven.

Laat die maar eens toe nu.

Zie maar eens of het lukt om daar op aan te haken.

En probeer alert te blijven,

Niet zozeer in slaap te vallen.

Zeker voor degenen die rustig zijn gaan liggen,

Is het mooi om te kijken of je ook alert aanwezig kunt blijven.

Soms kan het helpen om heel even je voeten of handen te bewegen,

Zodat je hier aanwezig blijft.

Ervaar nogmaals het contrast met je dagelijkse leven,

Zo het contact wat je hier hebt in de groep vanochtend,

Het sociale aspect,

De spanning die we zo opbouwen,

Door ook sociaal met elkaar bezig te zijn.

Voor sommigen heel vloeiend,

Voor anderen wat moeilijker in het leven.

Ik denk dat we allemaal wel de neiging hebben om een soort van geslotenheid met ons mee te nemen,

Zodra we in contact komen met anderen.

Zeker ook in een groep.

Hoe mooi zou het zijn als we vanuit deze rust waarin we nu met elkaar zijn,

Contact kunnen maken met iedereen.

Elkaar kunnen aankijken vanuit dit liefdevolle veld.

Diep kunnen zuchten wanneer we voelen dat het fijn is.

De kaken kunnen bewegen,

Want daar zit altijd zoveel spanning in.

Beweeg ze maar eens nu,

Dan kun je voelen hoeveel je nog vasthoudt.

Maak maar eens een gek gezicht,

Het is allemaal oké.

We hebben onze ogen dicht.

En ook als we onze ogen open zouden hebben,

Hoe fijn zou het zijn als we zo goed als schaamteloos met elkaar kunnen omgaan.

En ook meer en meer kunnen zien dat we niet afgescheiden zijn van elkaar.

Want waar begin jij en eindig je,

Waar begin ik,

Waar begint de ander en waar eindigt die.

Voel dat maar eens nu je hier met elkaar aanwezig bent,

Zonder letterlijk je armen te bewegen.

Kijk maar eens of je die energie kunt ervaren,

Van degene die naast je ligt.

Zeg maar eens in gedachte tegen die ander,

Gedag.

Als je het fijn vindt,

Kun je die ander ook links en rechts van je,

In eerste instantie,

Veel liefde en zachtheid wensen.

Bedanken dat ze hier aanwezig zijn.

Al een aantal dagen in dit mysterieuze leven verschijnen voor jou,

Met al hun kwetsbaarheden,

Met al jouw kwetsbaarheden.

Lijkt het toch op dat we met z'n allen in hetzelfde schuitje zitten.

Dus zou het niet fijn zijn als we helemaal open met elkaar aanwezig kunnen zijn,

In helderheid,

Kwetsbaarheid.

Hoe doe je dat dan?

Bijvoorbeeld door op deze manier met elkaar samen te zijn,

Te rusten,

Te ontspannen.

Te onderzoeken of het mogelijk is om alles te laten zijn zoals het zich toont.

Wat mij enorm heeft geholpen is door te luisteren.

Dagelijks,

Bijna 24 uur per dag ook,

Als ik sliep,

Gewoon opnames blijven beluisteren van mensen die hierover spreken,

Die telkens weer aangeven.

Er is iets meer dan dat gevoel dat ik je te zijn,

Waar we altijd zo mee stoeien,

Die we willen verbeteren.

Er is al iets aanwezig voorbij,

Dat persoonlijke,

Dat persoontje.

Maak daar connectie mee,

Want dat ben je al.

Door dat 24 uur per dag dagelijks te horen,

Wordt het bijna onmogelijk om daar geen contact meer mee te maken.

En dat is heel fijn,

Want dat brengt helderheid.

En daarmee lukt het om alles te laten zijn zoals het is.

Dus ook als je je vervelend voelt,

Slecht voelt,

Boos wordt,

Verdrietig bent.

In die momenten dat dat opkomt,

Komt er automatisch,

Gelijktijdig,

Soms daarna,

Heel vaak al direct,

Een herinnering.

Ah,

Ik kan nu een kort moment die kaken ontspannen,

Bijvoorbeeld.

Een diepe ademhaling nemen.

Of mijn hand even op mijn hart leggen.

Doe dat maar eens als dat fijn voelt nu voor je.

Ah,

Een diepe ademhaling nemen,

Mag je ook doen.

Stel je maar voor dat je de komende weken,

Maanden,

Misschien wel jaren ook gaat luisteren naar mensen die dit aangeven.

Dat je dat echt als onderdeel maakt van je leven.

Daarmee opstaat en bijna mee naar bed gaat.

In je pauze,

Mocht je ergens een pauze hebben gedurende je dag.

Op de fiets,

Tijdens het wandelen.

Een oortje bijvoorbeeld in,

Een andere uit,

Zodat je ook mooi de natuur nog hoort,

De vogels.

En tegelijkertijd die boodschap ontvangt,

Die aangeeft dat iets in het leven rustig is,

Zacht is.

Niet veranderd,

Ook nooit zal veranderen.

Als je dat telkens hoort,

Dan ga je dat ook als vanzelf weer binnen al je gedachten naar boven zien komen.

En sta je in gesprek met iemand,

Misschien wel in een moeilijk gesprek,

Of ben je gespannen ergens voor.

En dan is daar plotseling die herinnering,

Ah,

Ah ja,

Ik hoef niet weer nu aan te haken op de volgende gedachte.

Ik kan aanhaken op dat liefdevolle,

Niet persoonlijke bewustzijn.

Ik kan aanhaken op iets wat niet een mening heeft.

Dus al die dingen waar je zo'n moeite mee hebt,

Die ontstaan vanuit het hebben van die mening die we telkens weer denken te moeten hebben,

Nou ja,

Het is het principe van het leven wat zo werkt.

Maar datzelfde leven heeft jullie nu samengebracht in deze ruimte om misschien wel een heel nieuw leven te mogen beginnen.

En het leven zelf laat ook wel zien of dat gaat gebeuren of niet.

Het is ook prima als dat niet gebeurt.

Maar wie weet is er een zaadje geplant vandaag.

Zeker als er iets in je leeft,

Is mijn ervaring ook door te luisteren naar vele andere mensen die zoekende zijn geweest,

Zeker als er dingen in je leven telkens weer terugkomen waar je het zo lastig mee hebt en waar je genoeg van hebt.

Dan kan het heel mooi en als vanzelf gebeuren dat er een nieuwe weg zich opent op deze manier.

Een nieuw leven waarin je zestig,

Zeventig keer per dag als vanzelf je gedachten gaat doorbreken,

Er een kleine reset plaatsvindt.

Zodat er bijvoorbeeld in situaties,

En die ken ik zelf heel goed,

Wanneer ik in een groep moest spreken.

Een van mijn grootste angsten was te praten voor groepen,

Terwijl wel iets ook leefde in mezelf wat dat heel graag zou willen doen,

Omdat er zoveel door me heen stroomde wat gedeeld wilde worden.

Maar die angst om te gaan zitten voor een groep mensen was zo enorm groot,

Totdat ik wist dat er een mogelijkheid is om een kort moment even niet te denken,

Als het ware,

Even niet aan te haken op een volgende gedachte.

Waarmee het voor mij mogelijk werd om te gaan praten voor mensen en waarmee mijn leven mocht gaan stromen op een hele nieuwe en voor die menselijke vorm,

Ruben,

Hele prettige manier.

Er was een vertrouwen plotseling dat wanneer ik bijvoorbeeld niets durfde te zeggen en ik doodsangst zou hebben voor een groep,

Het liefst zou willen wegrennen.

Er was zo'n mooi vertrouwen dat er op dat moment een mogelijkheid zou zijn om te blijven zitten,

Diep te ademen,

Me vreselijk te voelen.

En zeker in de beginjaren dat ik begon te spreken hierover,

Gebeurde dat ook.

En het mooie was dat op dat moment is dat zo'n grote bevrijding dat je mag ervaren dat wat er ook gebeurt,

Jij bent in essentie oké.

Niets kan je omver blazen.

Je grootste angst voor mij was dat op dat moment iets te moeten zeggen.

De anderen je zien aankijken en dan toch te kunnen blijven zitten.

Nu is dat niet voor iedereen een thema in het leven.

Sommige mensen vinden het heel makkelijk om voor anderen te openen,

Zich kwetsbaar op te stemmen.

Maar mocht je dit tegenkomen hier bijvoorbeeld in de groep,

Volgende week,

Tijdens de laatste dagen,

Mocht dat bovenkomen,

Mocht Dominique iets vragen en je voelt ergens,

Ja,

Ik zou het wel willen delen,

Maar het lukt me niet,

Want ik vind het te moeilijk om te doen.

Kijk dan eens of het mogelijk is om op dat moment alle gedachten,

Alle gevoelens,

Al die sensaties die er in het lijf zijn,

Om die even te laten.

Je gedachten als het ware even terug te schieten het universum in.

Even niet.

Niet nu.

Door te ademen,

Zacht te zijn voor jezelf.

Misschien kun je op dat moment,

Dat kun je nu ook,

Even in jezelf zeggen,

Ik mag hier zijn.

Zeg dat maar eens in jezelf.

Ik mag hier zijn.

Als je dat echt kunt voelen,

Dat je hier mag zijn zoals je zelf graag wil,

Hoe je hier wil zijn.

Met al je ongemakken,

Al je onzekerheden,

Ook al je passies en talenten,

Al je twijfels en al je vrolijkheid.

Het hele pakketje.

Dat hele pakketje mag hier zijn.

Kun je dat ervaren nu?

Nogmaals een diepe ademhaling.

Zeg nogmaals in jezelf,

Ik mag hier zijn.

Ik ben oké.

Misschien weet je dat ook al lang.

Is er geen twijfel mogelijk voor je.

Het is toch altijd weer fijn om daar zo nu en dan aandacht naar te brengen.

Want de neiging om weer niet aardig te zijn voor onszelf is ook zeer sterk aanwezig.

Zo'n sterk patroon,

Onszelf te vergelijken weer met anderen.

Ook dat is prima,

Maar ook tegelijkertijd is het zo fijn als je weer terug mag komen bij jezelf.

Even weer mag voelen,

Ik mag hier zijn zoals ik ben.

Ik als zijnde dat geïdentificeerde persoontje met al zijn prachtigheden en al zijn gedoe.

En ook,

Ik zou het bijna willen zeggen ook,

En dat ga ik ook zeggen,

En ook jij als zijnde,

De essentie van het leven,

Die liefde,

Die liefdevolle bron,

Die zachtheid.

Dat wat diep,

Diep te vertrouwen is in het leven.

Ik wens voor ons allemaal dat dat meer en meer in ons leven naar de voorgrond mag komen.

En nogmaals,

Dat komt in mijn ervaring naar de voorgrond door dit soort,

Noem het even informatie,

Maar ik denk dat het ook voorbij gaat aan informatie.

Dit soort boodschappen,

Door die te blijven luisteren of lezen.

Het kan heel behulpzaam zijn zelfs om juist teksten uit bepaalde boeken die hierover gaan,

Over te schrijven.

Maar herhaling is in ieder geval,

Ik geef dat in iedere bijeenkomst aan,

Herhaling is de sleutel tot die verandering.

Want we kunnen heel makkelijk weer doorgaan dadelijk op dezelfde manier in het leven,

Dat is ook prima als dat gebeurt.

Maar mocht je echt van binnen voelen,

Ah,

Het is echt tijd,

Het zou zo mooi zijn om een verandering te mogen ervaren in mijn leven,

Die een totale omkering is van wat ik tot nu toe heb geleefd,

Dan kan dit een hele mooie manier zijn.

Waardoor je meer en meer gaat voelen en ervaren dat je er mag zijn.

Dus laten we het langzaam gaan afronden.

Ik wil jullie nog een keer uitnodigen om een diepe ademhaling te nemen.

Ademhaling in,

Laat,

Langzaam uit,

Los.

Diepe ademhaling in,

Laat,

Langzaam uit,

Los.

Diepe ademhaling in,

Laat,

Langzaam uit,

Los.

Laten we nog een paar minuutjes stil zijn.

Kijk nog maar even wat er zo tijdens deze sessie al mogelijk geshift is,

Of er iets is tot rust gekomen,

Of er misschien wat meer vertrouwen is ontstaan in de essentie van het leven.

Stel nu dat je ergens gevoeld hebt dat wat er vandaag verteld is,

Dat dat mogelijk een hele fijne en belangrijke boodschap is.

Dat je hier mogelijk wat mee zou kunnen in je leven.

Weet dan dat het mooi is om je ook te realiseren,

Sowieso,

Ook al vind je het geen fijne boodschap,

Kan ook.

Het is wel mooi om je te realiseren dat in het leven er bepaalde momenten zijn,

Zo ervaar ik het althans,

Die door het leven als het ware als een cadeau tot je zijn gekomen.

Zo zijn jullie hier afgelopen week in deze cursus terecht gekomen.

En dat lijkt allemaal zo dat je jezelf hebt ingeschreven omdat je dacht,

Dat is wat voor mij.

Je hebt je eigen redenen daarvoor,

Maar voorbij al dat,

Als je helder kijkt dan zie je dat het leven als vanzelf ervoor zorgt dat je hier nu bent.

En dat deze boodschap van afgelopen week en van vandaag toch binnen jouw bewustzijn gebracht wordt.

Het kan ook zijn dat dat al eerder zo geweest is.

Voor mij is dat heel behulpzaam geweest om te zien dat dat gebracht wordt,

Dat er iets elke keer weer op mijn pad kwam,

Wat toch een hele mooie zachte boodschap was,

Wat liefdevol was.

Waarmee het duidelijk wordt dat liefde telkens weer tot mijn lichamelijke vorm,

Laat ik hem even zo noemen,

Mijn menselijke vorm kwam.

En ook tot die Ruben,

Die dacht dat die Ruben was.

En steeds meer ging ervaren dat die niet die Ruben was.

Waarmee die natuurlijke stroom van het leven doorheen dat menselijke lichaam-geest-systeem mocht gaan stromen.

Dus dank je wel,

Leven.

Het is iets wat ik telkens weer aangeef,

Als ik dat voel aan het leven.

Misschien voel je dat nu ook en mag je in jezelf iets in die woorden uitspreken,

Als je dat fijn vindt.

Bedankt voor dit moment,

Bedankt voor dit samen zijn.

Blijf nog gerust even liggen en zitten.

Ik zal nog ter afronding wat gitaar spelen.

En als je het fijn vindt,

Dan beweeg je wat.

Ja,

Voor degenen die liggen,

Die mogen langzaam overeind komen.

We hebben nog eventjes,

Hè?

Ja,

We hebben geen agenda meer.

Ah nee,

Jullie zijn klaar.

Ik heb dat vorig jaar ook gedaan met een van de groepen.

Even in elkaars ogen kijken,

Twee aan twee.

Dan spreek ik nog een aantal woorden.

Dat geeft soms ook iets moois,

Warms,

Zacht.

En het kan ook iets nieuws zijn in het leven van iemand,

Wanneer zoiets geoefend wordt.

Ik wil jullie graag uitnodigen om even twee aan twee te gaan zitten en naar elkaar toe te kijken.

En dan in elkaars ogen te kijken.

Is dat goed?

Kijk maar met mij even.

Vind je dat goed?

Ja.

Dus dan schuif je het zo door.

Ja.

Als iedereen goed zit,

Mag je in elkaars ogen kijken.

Ik wil jullie uitnodigen om te proberen met het linker oog te kijken naar het linker oog van de ander.

Dus even berekenen misschien.

Je zult namelijk merken als je dat niet doet,

Dat het telkens de ogen op en neer gaan,

Naar welke kijk ik nu.

Probeer dat maar eens even.

Kijk maar even naar het andere oog of naar beide ogen.

Dan zie je dat de ogen van de ander toch wat onrustiger worden.

Toen blijf je op en neerkijken en dat schuift,

Het oog beweegt.

Dus als het lukt,

Laten we een diepe ademhaling nemen.

Dan volgeren ze met het linker oog op het linker oog.

Je mag ook je lijf wat bewegen als je nog voelt er zit wat spanning of wat ongemak.

Want we zijn doorgaans niet gewend om elkaar heel lang aan te kijken.

Misschien voel je wat bij je kaken,

Wat spanning.

Dat mag je ook bewegen,

Een beetje loslaten.

Dat ziet er wat gekker uit weer,

Maar blijf kijken naar dat linker oog.

Wat ik zelf ervaar nu is,

Doordat ik daarnaar kijk,

Lijken we als het ware in een iets andere dimensie terecht te komen.

Het gezicht vervormt wat gek,

Het ziet niet meer uit zoals ik het normaal zie.

Het ziet er wat maf uit.

Maar ik blijf volhouden en ik blijf ook diep ademen,

Want ik weet dat ik hier mag zijn,

Precies zoals ik dat graag wil.

Met al mijn ongemakken,

Met al mijn vrolijkheden,

Mijn blijheid,

Mijn zwaarte,

Mijn onzekerheden,

Alles mag hier helemaal zijn.

Zelfs als er een trillende lip zou ontstaan van toch wat spanning of zo,

Dat mag er ook helemaal zijn.

Als je het gevoel hebt dat je lacherig wordt,

Dat kan ook zijn.

Neem nogmaals een diepe ademhaling in.

Ook nu weer,

Terwijl er misschien van allerlei gedachten door je hoofd spelen.

Is er iets wat niet denkt in het leven?

Misschien kun je dat doorheen het oog van die ander zien,

Die verstilling,

Die rust,

Die zachtheid.

Als je zo focust op dat andere oog,

Zo langzamerhand lijkt dat te worden ontkoppeld van de persoon en lijkt er een oog te zweven in een ruimte.

En zo zweeft eigenlijk alles in de ruimte,

Zweven wij door het leven als het waar.

De stoelen die hier staan,

Die lijken heel erg vast aan de grond te zitten,

Maar ook die zou je kunnen zeggen zweven.

En iets verandert er dus niet.

Als je ongemak voelt,

Is er tegelijkertijd iets in het leven dat helemaal gemakkelijk is,

Dat zich niet ongemakkelijk voelt,

Dat zich geen zorgen maakt.

Dus terwijl,

Stel dat jij je zorgen maakt in het leven,

En je ziet het allemaal niet zitten,

En je weet geen uitweg,

En hoe moet ik dit nou doen,

Hoe moet ik dat nou doen.

Oh,

En straks kom ik weer in die situatie,

En oh,

Hoe met financiën,

Wat er ook gaande is in je leven.

Relatie,

Issues misschien,

Of een opleiding moet ik doen,

En ik vind die opleiding niet,

Of ik vind het moeilijk,

Of ik heb verdriet.

Terwijl dat alles gaande is,

Is iets niet gaande,

En is helemaal oké,

En vindt daar niets van.

Hoe mooi is dat?

En daarop aanhakende maakt het mogelijk om al die,

Noem het even,

Ellende in het leven,

Die we ook tegenkomen,

Te zien,

Te ervaren,

En door ons heen te laten stroomen.

Dus nu ook weer,

En nu ook weer,

En nu ook weer,

En nu ook weer,

Is er iets onveranderlijk.

Iets is ruimtelijk,

Open,

Liefdevol,

Ik heb plotseling mijn armen gestrekt,

Doe dat ook maar eens,

Open je armen maar eens eventjes,

En voel maar eens dat er meer is dan,

Blijf kijken in dat linker oog,

Voel maar eens dat er meer is in dit leven,

Dan dat je denkt,

Dat je meer bent,

Dan je alleen denkt,

En weer denkt,

En weer denkt.

Haal ze maar eens hoog de lucht in,

Ook daar,

Overal,

Oneindig is er iets wat ruimtelijk is,

Mag ze ook weer terug liggen als dat fijn voelt.

Iets is rustig,

Zacht,

Liefdevol.

En wat voor mij heel erg helpt,

Is het woord meningloos,

Te weten dat iets in het leven altijd geen mening heeft,

En dat dat de essentie is van wat wij hier zijn.

Voor het egootje lijkt dat natuurlijk niet te doen,

Die blijft ook vechten,

Heel lang,

Om al die meningen te behouden,

Want je vindt toch dat het zo moet zijn,

Dat het niet anders mag zijn,

Die sterrige mening,

Waar is die gebleven nu we zo hier samen zijn?

Kijkend doorheen die ogen,

Misschien wel voorbij die oog.

En natuurlijk,

Relatief gezien,

Is het soms handig om even een mening te laten weten aan iemand,

En zullen we dat ook altijd blijven doen,

Dus ook niks mis met een mening hebben.

Laat dat ook even duidelijk zijn,

Maar waar hier vandaag naar verwezen wordt,

Is de mogelijkheid om voorbij te gaan aan alle gedachten,

Aan alle meningen,

Zodat je alle patronen die je in je hebt,

Zogezegd,

Die in je lijken zitten,

Eenvoudiger kunt doorbreken.

Er is een tijd geweest in mijn leven waarin ik het heel lastig vond om nog een mening te kunnen hebben over iets,

Dat dat zo niet meer mogelijk was.

En dat was ook lastig,

Want wat doe je dan met de ander?

Maar ook dat komt weer terug.

Het is ook helemaal oké wat er gebeurt.

Maar kun je je nu,

Nu we bij elkaar zijn geweest,

Kun je je voorstellen dat het behulpzaam kan zijn in je leven,

Vanaf vandaag al,

In hetgeen wat je gaat meemaken,

Dat er momenten komen dat je meningloos met een ander aanwezig bent,

Of ook naar jezelf toe meningloos bent.

Niets van iets vinden.

Er is een hele lange tijd ook een mantra in mij geweest,

Een herhaling van de woorden,

Ik vind niets van iets.

En als ik dan ergens het lastig vond,

Kwam dat naar boven,

Ik vind niets van iets.

En dan vervolgens weer gedacht,

Ja maar,

Ja maar,

Ja maar,

Nee,

Ik vind niets van iets.

En door niets van iets te vinden,

Ontstaan hele mooie nieuwe situaties.

Want plotseling voelt een ander ook in jouw aanwezigheid dat er niet iets gepakt kan worden bij.

Er kan niks gehaald worden.

Het is oké voor jou,

Hoe een situatie is.

En daarmee ontstaat er een zachter,

Liefdevol veld,

Waardoor situaties heel mooi kunnen vallen.

Dus laten we nog,

Voordat het hier te lang gaat uitlopen,

Want ik kan nog dagen doorgaan,

Laten we nog een diepe ademhaling nemen.

Sluit even de ogen.

Je mag de ander in jezelf bedanken voor het lenen van dat linkeroog.

Laten we nog een keer herhalen,

Ik mag hier helemaal zijn zoals ik dat graag wil.

Dank jullie wel.

Langzaam de ogen weer open.

En dan was dit het voor vandaag.