Korte Reset Reeks Nr. 1: Zet Je Rugzak Maar Naast Je Neer

Weer een prachtig moment om alles wat je meesleept los te laten. Adem diep in en uit en voel hoe het leven door je heen ademt. Ook al vergeten we dat vaak, iets laat zien: je bent hier.

Hoe is het om gewoon aanwezig te zijn? Rustig, onrustig, op je gemak of ongemakkelijk? Wat als die “ik” die dat voelt helemaal niet is wat hij denkt? Stel je voor dat vanaf dit moment niets van wat je dacht waar hoeft te zijn.

Alle zorgen mogen even wegvallen. De rugzak vol herinneringen en emoties mag afgedaan worden. Even niet denken, niets vasthouden, enkel zijn. Ontdek dat jouw essentie al rustig, compleet en oké is.

Als de boodschap je aanspreekt, bekijk dan ook Rubens uitgebreide aanbod aan cursussen op Insight Timer en kom direct met hem in contact.

Transcript

Weer een mooi moment om alles los te laten.

Doe je mee?

Ja,

Laat maar eens een diepe ademhaling ontstaan.

Het leven ademt door je heen en dat wat jou ademt laat altijd zo mooi zien dat iets wil dat je hier bent.

En ook al vergeten we vaak dat we hier zijn,

Omdat we zo druk in ons hoofd aanwezig zijn.

Iets laat ook nu weer heel mooi zien dat je bent,

Want blijkbaar luister je,

Blijkbaar wil het leven dat je weer ervaart dat je hier bent.

En hoe is het voor je om hier te zijn?

Hoe is het werkelijk voor je?

Voel je je rustig,

Onrustig,

Op je gemak of voel je je ongemakkelijk?

Wie is die je,

Die zich op een bepaalde manier voelt,

Heb je dat weleens goed onderzocht?

Ik voel me ongemakkelijk,

Ik voel me vervelend,

Misschien wel depressief.

Wat is die ik?

Werkelijk.

Zou het zo kunnen zijn,

Dat die niet is wat die denkt dat die is?

Stel je maar eens voor,

Vanaf vandaag,

Vanaf dit tijdloze moment,

Blijkt alles anders te zijn dan je ooit dacht.

Niets blijkt waar te zijn van wat je ooit dacht.

Alles uitgewist,

Nog aanwezig,

Alles nog gaande,

Alle ervaringen komen en gaan.

Maar vanaf nu,

Vanaf dit tijdloze moment,

Is er niet een ik die gelooft dat het van hem of haar of van het is.

Stel je dat maar eens goed voor.

Wat zou er gebeuren?

In heel dat systeem,

In heel die menselijke vorm,

Die denkt,

Die doorgaans denkt,

Dat het van hem is.

Het gaat allemaal over mij,

Over ik,

Ik,

Ik,

Ik,

De hele dag door.

Hoe kan ik,

Hoe kan het voor mij beter worden,

Anders worden?

En natuurlijk ook,

Hoe kan ik hem of haar helpen?

Hoe zou dat allemaal worden ervaren als die ik,

Als het ware,

Daaruit gehaald wordt?

Een menselijke vorm blijft dan over,

Die zich niet identificeert met het ik-gevoel.

Het is van mij,

Ik,

Ik,

Ik,

Ik moet,

Ik zal,

Ik wil.

Dit vind ik vervelend.

Als dat wegvalt,

Hoe wordt het leven dan ervaren?

Zie je dan nog een ander als een ander,

Als je weet dat je zelf niet een ik bent?

Is het dan nog mogelijk om je erg onwaardig te voelen?

Ik doe het niet goed,

Klopt dat dan nog?

Of valt er iets van je af?

En wat zou er van je afvallen?

Een last misschien,

Omdat dat gevoel van die ik zoveel met zich meedroeg.

Een zware rugzak,

Vol herinneringen,

Gevoelens,

Emoties.

Concepten,

Overtuigingen.

En vanaf vandaag wordt die rugzak afgedaan.

Wauw,

Wat zou dat teweeg brengen?

In ieder geval een diepe zucht.

Even niet door het leven met die zware rugzak vol met lasten,

Vol met twijfels.

Alle twijfels aan de kant,

Alle druk die je voelt om van alles te moeten,

Te moeten veranderen,

Anders te willen.

Vanaf vandaag niet meer,

Hoe zou dat zijn?

Maar hoe dan,

Hoe dan?

Door te oefenen,

Door te onderzoeken wat werkelijk waar is.

En door telkens weer een kort moment te verstillen,

De gedachten te laten.

Doe dat nu nog maar eens.

Even niet denken,

Enkel zijn,

Zonder het idee een ik te zijn.

En dat vele malen per dag,

Ik wens het je zo van harte,

Dat je mag ontdekken dat het oké is,

Dat jij,

Jouw essentie helemaal oké is.

Dat die al rustig is,

Tevreden,

Nergens iets van vindt.

Ook vandaag weer een zaadje geplant,

Mag het groeien,

Ja,

Het mag groeien.

Vandaag wellicht,

Vandaag wellicht zul je meerdere keren mogen ervaren dat die rugzak is afgedaan,

En als je toch weer wat zwaar voelt op je rug,

De rugzak er lijkt te zitten,

Dan heb je de mogelijkheid om hem weer fijn af te doen,

Even niet te denken,

Niets van iets te vinden,

En je diep te realiseren dat je zo fantastisch al helemaal compleet bent.

Ik wens je een hele fijne zachte dag,

Tot volgende keer.