De Spontane Podcast 17: De Grootste Shift In Je Leven!

Dit is een hele rustige podcast, waarin Ruben je meeneemt tijdens een wandeling. Terwijl hij loopt, merkt hij hoe zijn aanvankelijk wat wazige en onheldere staat van zijn langzaam oplost. In dat proces deelt hij persoonlijke ervaringen die voelen als keerpunten in het bestaan. Momenten waarin de scheidslijn tussen binnen en buiten verdwijnt en de natuurlijke helderheid van Bewustzijn zichtbaar wordt. Niet als iets buiten ons, maar als onze eigen natuur.

Deze momenten brengen rust, vertrouwen en een zachte openheid naar wat er is. Ze sluiten naadloos aan bij de beoefening van Korte Momenten van Verstilling, waarin helderheid steeds opnieuw vanzelf naar voren komt.

Wie voelt dat dit herkenning oproept en benieuwd is hoe zo’n shift ook in het dagelijks leven kan worden ervaren, is welkom bij Rubens cursussen en de gemeenschap op Insight Timer. Daar vind je onder andere ⁠Helder Worden | Helder Zijn | Helder Doen⁠, een uitnodiging om het leven opnieuw in eenvoud en helderheid te beleven.

Transcript

Een goedemorgen hier,

Weer vroeg in het bos en wat me opviel,

Direct waren de gedachten die voornamelijk te maken hadden met een tekort,

Een gevoel van tekort,

Niet genoeg hebben en door die beoefening van korte momenten van verstilling,

Waarin er automatisch een ontspanning ontstaat,

Automatisch die gedachten even stoppen,

Worden ook de gedachten gezien en viel het heel duidelijk op nu dat er een soort negatieve spiraal van gedachten gaande was,

Waarin het leven niet als genoeg voelde en dat maakt ook heel duidelijk dat er op dat moment heel erg een waas rondom je heen hangt,

Zo voelde ik dat net heel duidelijk.

Het leven onhelder is op dat moment en nu terwijl ik spreek en terwijl ik net de telefoon aanzette om de microfoon te koppelen,

Merkte ik zelfs ook nog dat die waas er was en nu ook nog wat is.

Je zou hopen in het leven dat wanneer je helderheid ervaart,

Dat het er direct is en ergens is dat ook zo.

Terwijl ik nu stilsta,

Merkte ik dat misschien wel de zwaarte van de onhelderheid nog aanwezig lijkt te zijn.

En als ik nog wat verder rust nu in dit moment,

Komt daar een diepe ademhaling weer als vanzelf.

Is de stilte wat meer ervaarbaar.

Zijn ook de achtergrondgeluiden duidelijker.

Een snelweg op de achtergrond.

Ook de vogels.

Ontstaat er al wat meer rust.

Lijkt de zwaarte toch weg te glijden.

Valt het oordeel ook weg.

Ik wandel een stuk verder.

Voel de voeten op de aarde.

Voel mijn handen.

En bemerk dat het allemaal wat lichter aanvoelt.

En die lichtheid zorgt ervoor dat alles weer wat scherper ook gezien wordt.

Alsof die waas,

Die bubbel,

Die rondom me heen ging,

Zo gezegd,

Zo leek het,

Verdwenen is.

Daar komt nog een diepe ademhaling.

En het besef dat dat gevoel van tekort,

Het negatieve denken,

Dat dat onderdeel is van het leven.

En dat dat niet weg hoeft.

Dat ook die waas die rondom me heen ging,

Zo leek het,

Want wat is het werkelijk.

Die verwarring,

Dat herhalen van gedachten,

Misschien al een leven lang,

Dat dat ook oké is.

Dat dat ook onderdeel is van het leven,

Zoals het leven zich wil ontvouwen.

En dat je daarin kunt rusten.

Het kunt laten.

En dat is mooi.

En zo wordt het langzaam duidelijk wanneer je luistert naar boodschappen als deze.

Wanneer iemand je telkens weer aanwijst en vertelt dat het mogelijk is om een kort moment te rusten,

Te ontspannen,

De gedachten te laten,

Te zakken in jezelf,

Zogezegd.

Dan wordt het mogelijk om alles te laten zoals het zich voordoet.

Het ook niet meer erg te vinden als je je weer wat minder goed voelt.

Het ook prima te vinden als het een week wat minder fijn gaat.

Of als er iets gebeurt in je leven wat shockerend is.

Dan kan die shock wel aanwezig zijn.

Dan kan dat hele systeem van die menselijke vorm,

Dat lichaam-geest-systeem in de war zijn.

Behoorlijk ook.

Dan komt er ook meer en meer een gelijktijdige ervaring van rust en ontspanning.

En een weten dat de essentie van het leven rustig is en oké is.

Het mooie van de beoefening van korte momenten verstillen is dat je ook alle gedachten,

Al die herhalende patronen en al die gevoelens die daarbij naar boven komen duidelijker gaat opmerken.

Je gaat zien wat je denkt.

Waar je voorheen niet in de gaten had wat je allemaal aan het denken was.

Wat er gedacht wordt.

Want wie is het die denkt.

Maar zo mooi dat de gedachten worden opgemerkt.

En je ze dus ook op die manier kunt laten en kunt inzien dat ze niet een positief effect hebben op je.

En daarmee kan de shift elke keer weer ontstaan.

Kan er een hele grote shift in je leven ontstaan een waarbij je een leven voor en een leven na zult ervaren zogezegd.

Een leven waar er enkel tot die tijd verwarring was.

Je leefde in die bubbel van gedachten,

Gevoelens en sensaties en herinneringen,

Onduidelijkheden.

En doordat daar nu onderbrekingen in komen in het leven,

Gedurende je dag,

Is dat een heel nieuw leven.

Een leven waarin er niet meer geloofd wordt in al die gedachten.

Waarin je meningloos telkens weer aanwezig bent.

Je kunt ervaren dat je bent en dat dat zijn op zich,

Die isheid van het leven,

Zonder dat gevoel dat ik je te zijn,

Zo magisch is,

Zo wonderlijk,

Zo fijn,

Zo prettig,

Zo rustig,

Zo zacht,

Zo warm,

Zo liefdevol.

En dat is een enorme shift.

En die shift blijft zich voortdoen door elke keer een automatisch kort moment te ervaren waarin,

Als het ware,

Je volledig in een nieuw leven stapt.

Het leven wordt daarmee zachter,

Rustiger.

En uitdagingen blijven ontstaan.

En zoals ik al vaker aangeef,

Die worden niet meer gezien als een probleem.

Maar een mooie gelegenheid om weer de beoefening voort te zetten.

Ja,

Ik loop een stukje verder.

Die waas die zojuist aanwezig leek te zijn toen ik de opname startte,

Is totaal verdwenen nu.

En dat toont ook zo mooi aan dat alles komt en gaat.

De vergankelijkheid van het leven.

Ik heb er al veel over gesproken.

Zo waardevol om daar ook,

Als het ware,

Een beoefening in te vinden.

Woody speelt hier heel blij met een hondje.

Goedemorgen.

Je hebt er zin in,

Hè?

Ja,

Ik hoor het.

Als je gaat ervaren dat het leven in ieder moment voorbij kan zijn,

Op de manier waarop we het kennen nu,

Dan geeft dat zoveel meer helderheid.

Daarmee wordt het zo duidelijk wat belangrijk is.

Zie je ook dat de gedachten,

Bijvoorbeeld die net allemaal langskwamen in die waas die ervaren werd,

Dat die niet van belang zijn.

Vaak als het gaat om herinneringen en mogelijke toekomstige scenario's,

Is het toch heel duidelijk dat het niet bijdraagt om die gedachten telkens weer te onderzoeken.

Wat is er dan wel belangrijk in het leven?

Misschien kun je je ook die vraag weer eens stellen.

Zijn de dingen waarmee je je bezighoudt,

Zeker als je ook kijkt naar gedachten die langskomen,

Dagelijks,

Misschien al maanden of jaren,

Van die gedachten die aan je vast lijken te kleven,

Die te maken hebben met iets wat in het verleden is gebeurd,

Of te maken hebben met wat er mogelijk in de toekomst zou kunnen gebeuren.

Zijn die gedachten behulpzaam voor je?

Zijn dat zaken die werkelijk van belang zijn?

Of zou het zo kunnen zijn dat het wellicht belangrijker is om te zakken in eenheid,

Zogezegd,

De aandacht en het vertrouwen van het leven te verleggen naar de bron,

Naar die liefdevolle bron.

Zou het zo kunnen zijn dat we,

Als we die laatste ademhaling laten,

Weer erachter komen dat we een leven lang,

Als het ware,

De boot gemist hebben,

Bezig zijn geweest met onbenulligheden,

Onwetend zijn geweest vele momenten van het leven,

Of heb je misschien het gevoel dat dat waar je doorgaans mee bezig bent juist wel van belang is in de ontwikkeling van heel dat bewustzijn.

En als je het idee hebt dat dat niet het geval is,

Dat je vaak in onduidelijkheden verkeerd,

In onhelderheid aanwezig bent,

Kun je dan daar ook op een zachte manier naar kijken,

Zien dat dat ook een perfecte expressie is van dit leven.

Want hoe we het ook zien,

Het is zeer duidelijk,

Hier ook,

Dat er heel heel veel momenten in het leven niet helder zijn.

Er eigenlijk maar een paar momenten,

Als je het in het grotere geheel bekijkt,

Aanwezig zijn dat we wel helder zijn.

Dat percentage van onhelderheid is veel groter,

Een specht hier op de achtergrond.

En toch is ieder klein moment waarop we weer verstillen,

Meningloos aanwezig zijn.

Rusten,

Ontspannen,

Zo waardevol,

Zo behulpzaam.

Het geeft de kans om in te zien dat jij niet die persoon bent,

Maar dat er iets vooraf gaat aan alles wat zich lijkt te ontvouwen in dit leven.

Je zou dat de liefdevolle bron kunnen noemen,

Een niet-persoonlijk bewustzijn.

Voorbij alle woorden.

Misschien kun je het nu ervaren,

Tijdens deze hele rustige woorden,

Die worden gesproken.

Tijdens al die aanwijzingen is iets onveranderlijk.

Beweegt niet,

Maakt geen geluid,

Verandert niet.

En die onveranderlijkheid,

Die rust,

Die zachtheid,

Die ontspanning,

Is altijd.

En binnen dat ontstaat alles,

Als een soort illusioneer schouwspel.

En dat waarbinnen het allemaal verschijnt,

Is altijd.

Zal nooit niet zijn.

En het zou zomaar kunnen zijn dat dat is wat we zijn.

En die we heeft geen lichaam.

Praat niet,

Denkt niet,

Voelt niet.

Enkel is.

Daar het vertrouwen in hebben in het leven als menselijke vorm,

Daar de aandacht telkens weer naartoe brengt,

Brengt heel veel rust en helderheid.

En die rust en helderheid zorgt ervoor dat je ook werkelijk het leven ziet zoals het is.

Zelfs als die waas en dat wazige gevoel,

Die vaagheid daar lijkt te zijn,

Zoals ik dat vanochtend ervaarde,

Dan zie je dat het langzaam weer verdwijnt.

En het leven weer als veel rustiger aanvoelt,

Zachter.

Al als er scherper uitziet,

Ik kijk hier nu ook naar die fantastische blaadjes op de bomen,

Die inmiddels alweer ook aan het afvallen zijn.

De eikels die naar beneden vallen.

Het pad ziet er anders uit dan een paar weken geleden.

Mooi hoe het leven altijd weer ondersteunend is.

Fantastische boodschappen op ons pad komen.

Afgelopen week heb ik weer enorm genoten van een aantal boeddhistische monniken die ook zo duidelijk laten blijken dat we kunnen ontspannen,

Verstillen.

En dat in die verstilling alle antwoorden als het ware al aanwezig zijn.

Ik ga deze podcast afronden.

Het was een van de meest rustige,

Denk ik zo.

Nu wat geluid van honden op de achtergrond.

Ik hoop dat je ook vandaag weer momenten kunt ervaren waarbij de vaagheid van het leven langzaam van je afglijdt.

En momenten ontstaan waarop er plotseling een totale rust over je heen valt.

Je de zachtheid kunt ervaren.

De vogels kunt horen.

Ik wandel nog een stukje verder.

Ik wens je een hele fijne,

Liefdevolle,

Zachte dag.

Heel veel liefst en tot een volgende.

Reviews

Goeiemorgen Ruben. Zo fijn en behulpzaam weer. Dank je wel.