Zachte Ontmoetingen | Deel 8 : Sofie

Hoi lieve Sofie,

Dankjewel voor jouw bericht.

Je schrijft dat je een hele moeilijke periode in je leven ervaart.

Het raakte me om dat allemaal te lezen.

Als iemand dat wil lezen en daar ook weer van wil leren,

Dan is het mogelijk om die tekst die Sofie deelt,

Te lezen in de online cursus.

Ik heb ook daar met een tekst op gereageerd alweer en ook die is te lezen.

En na aanleiding van mijn reactie en van Sofie haar bericht,

Wil ik nu graag samen met Sofie en als je nu ook luistert samen met jou,

Dit moment omarmen,

Om te rusten,

Te verzachten en wanneer dat mogelijk is,

In te tunen op dat in het leven wat vertrouwd voelt,

Wat voelt als thuis.

Sofie omschrijft dat ook in haar tekst,

Dat ze weet dat er iets oké is in het leven,

Zo lees ik haar bericht,

Maar dat dat in deze tijd waarin er zoveel gebeurt en waarin ze het leven als zeer zwaar ervaart,

Het moeilijk lijkt om die toegang te blijven ervaren,

Die toegang en dat diepe weten dat het leven in essentie rustig is en kalm is.

Ze deelt ook dat ze heel dankbaar is voor de beoefeningen die ze kan doen,

Door te luisteren naar de opnames.

Dat is heel mooi en dat voelde ik ook uit haar bericht,

Dat als we daar gebruik van kunnen maken,

Nu ook weer,

Dan kan het leven misschien een klein beetje shiften in dat moment,

Dat tijdloze moment.

Want het blijkt elke keer weer heel duidelijk dat we ontzettend grote uitdagingen krijgen in het leven en dat daardoor verwarring ontstaat en zelfs ook in het geval van Sofie zoals ze omschreef,

Paniek,

En die paniekaanvallen ken ik ook in mijn leven.

Het is mijn ervaring dat wanneer je dat deelt met anderen,

Ik heb ook veel retraites gevolgd in mijn leven waarbij constant verteld werd door mensen wat ze ervaarden in hun leven,

En door dat delen en tegelijkertijd het intunen op dat in het leven wat onveranderlijk is,

Liefdevol is,

Die combinatie die zorgt ervoor dat er meer een vertrouwen komt en ook beter wordt ingezien dat alles komt en gaat.

Behalve dat ene prachtige,

Die liefde,

Die niet komt en gaat en er altijd is.

Misschien kun je het ver op de achtergrond ook horen nu tijdens deze opname.

Een hondje waarvan ik weet dat hij het niet leuk vindt als zijn baasje weggaat.

Wie weet verlatingsangst.

Superlief beestje,

Ik laat hem ook geregeld uit.

En ook hij toont zo mooi dat we niet alleen maar kwispelend door het leven gaan,

Dat we allemaal te maken hebben met momenten dat het ondoenbaar lijkt,

Zoals dat nu voor Sophie ook aanvoelt.

Laten we Sophie,

En ook jij die nu luistert,

Laten we gezamenlijk een diepe ademhaling nemen.

Ademhaling in,

Laat,

En langzaam uit,

Los.

Nog een keer,

Diepe ademhaling in,

En langzaam uit,

Los.

Laten we bij de volgende ademhaling,

Die moeilijkheden in het leven die we tegenkomen,

Verzachten,

De ademhaling in,

Heel veel zachtheid naar binnen,

En langzaam laten we al die moeilijkheden los.

Op die uitademhaling,

Doe dat nog maar een keer,

Heel veel zachtheid in,

Ademhaling in,

Heel veel zachtheid inademen.

Staat jezelf toe en langzaam alles loslaten wat zo lastig is in het leven.

Niet wegduwen.

Het hoeft niet weg.

We kunnen exploreren of er een mogelijkheid is om ons niet zo te vereenzelvigen met dat wat zo moeilijk lijkt.

Het mag er zijn,

Die vervelende gevoelens,

De gedachten die tekeergaan.

De twijfel,

Het verdriet,

Het diepe verdriet,

Kan allemaal hier aanwezig zijn.

We kennen het allemaal.

Radeloosheid,

Het gevoel geen grip meer te hebben op je eigen leven en op je gedachten.

Het kan allemaal heel beangstigend voorkomen.

Het bijzondere is dat we nu,

Doordat we luisteren en tegelijkertijd afstemmen op die liefdevolle bron van het leven,

Daar waar het rustig is,

Waar het niet beweegt,

Waar alles oké is,

Die locatieloze plek die voorbij gaat aan alle woorden,

Doordat we daar ook als het ware contact mee hebben op afstemmen,

Kan er iets gaan bewegen in dat leven van die menselijke vorm.

Kan er automatisch weer die ontspanning ontstaan,

Die diepe ademhaling.

Kan de zachtheid stromen en ervaren worden.

Leg je hand maar eens op je hart,

Sophie.

En adem maar eens door.

Je ziet ook,

Die ademhaling komt op en die gaat weer.

Die gedachten komen op en die gaan weer.

Alles wat je nu ziet in jouw nieuwe situatie,

Die zo anders eruit ziet als doorgaans,

Dat komt ook op en dat verdwijnt weer.

En voel maar eens die hand op je hart.

Misschien kun je een beetje ervaren dat je daar,

Als je daarop intuunt,

Op dat ruimtelijke hart,

Dat je daar thuis bent.

De warmte die het uitstraalt,

De rust.

Dat gevoel van thuis zijn kan al heel mooi ontstaan als je even je hand op je hart legt en als je het fijn vindt nog een andere hand op je buik.

Ja,

Dan ontstaat er als vanzelf weer die zucht.

Die zucht die wellicht een kleine opluchting kan brengen.

En zo zakken alle gedachten langzaam in het hart.

Ook een hele fijne oefening om te visualiseren dat al die twijfels,

Al die angsten,

Al die drukke denkende gedachten,

Dat ze langzaam van bovenaf.

Doorheen je hoofd,

Langzaam,

Langs je ogen,

Neus,

Mond,

Kin.

Zakken naar beneden,

Naar je keel.

Langzaam,

Langzaam,

Langzaam,

Langzaam,

Langzaam,

Langzaam,

Langzaam.

Langzaam in dat ruimtelijke,

Liefdevolle,

Warme hart.

Dat hart wat symbool staat voor dat wat we in essentie zijn.

Thuis,

Compleet.

Warm,

Zacht,

Liefdevol.

En nog een keer komt daar als vanzelf,

Terwijl we ons hard voelen,

Misschien de hand op je buik,

Komt daar weer die opluchting.

Nog een keer.

En natuurlijk is het leven verwarrend en lijken we soms de grip te verliezen.

Er is moment na moment weer die mogelijkheid,

Bijvoorbeeld je hand op je hart te leggen en op je buik,

Om even weer in te voelen,

Helderder te worden,

Zachter.

Ah ja,

Iets is werkelijk rustig.

Iets heeft geen mening,

Maakt zich niet druk om allerlei gedachten.

Heeft zelfs geen last van die denkende gedachten.

En dat weten we,

Dat weet jij ook,

Sophie.

En we vergeten het,

Natuurlijk vergeten we het,

En dat is ook zoals het is.

Het leven is altijd zoals het is.

Maar hoe mooi,

Ook weer nu,

Dat we die mogelijkheid hebben om in te tunen,

Te verzachten.

Als het mogelijk straks weer wat minder zacht voelt,

Tijdens je dag,

Weet dan dat je ook weer kunt terugkeren,

Sophie,

Naar deze opname,

Of naar andere.

Maar deze is een klein beetje speciaal voor jou.

Ja.

En ook voor jou,

Jij die nu ook luistert.

Laten we nogmaals een diepe ademhaling nemen.

En even stil zijn,

Samen.

Ik vind het heel bijzonder,

Sophie,

Dat je zo openlijk deelt over je leven,

Over je situatie nu.

Zo vers allemaal voor je.

Zo voelde het.

En dat is heel bijzonder.

En zo prachtig dat je juist in dat moment een mogelijkheid vond om naar dat online klaslokaal te gaan,

En te reageren,

En te luisteren naar de opnames.

Zo mooi dat je daarvoor koos,

Als het ware.

En dat je daarvoor koos,

Als het ware.

En dat het leven je de mogelijkheid gaf om die oefening te blijven doen,

Temidden van hele uitdagende situaties.

Het is voor mij ook echt zo mooi om te ontvangen,

Omdat dat is nou precies wat mij ertoe heeft gedaan.

Om deze boodschap op deze manier te delen.

En voor een deel is dat als vanzelf ontstaan.

Maar die kern daarvan,

Het mogen ervaren in je leven,

Dat het mogelijk is,

Temidden van hele uitdagende situaties,

Terug te keren.

Daar gaat mijn hartje van kloppen,

Daar word ik heel enthousiast van,

En ook rustig en zacht.

Dank je wel voor het kijken,

Voor het abonneren,

Voor het abonneren,

Voor het abonneren,

Voor het abonneren,

Voor het abonneren.

Daar gaat mijn hartje van kloppen,

Daar word ik heel enthousiast van,

En ook rustig en zacht.

Dankbaar.

Die dankbaarheid is enorm aanwezig nu,

Sophie,

Dankzij jouw prachtige bijdrage.

Dat is mooi om mee te nemen,

Sophie,

Dat hoe heftig het leven ook is,

Dat ook die heftigheid heel veel inspiratie brengt.

Ook bij jezelf,

Ook al is dat op die momenten lastig te ervaren,

Vaak.

Maar nu,

Doordat je te midden van die heftigheid reageert,

Inspireer je mij,

Inspireer je anderen,

Die mogelijk weer naar deze opname ook zullen luisteren.

Want ook deze opname komt weer op mijn profiel als gratis audio.

Ik denk dat we daarmee,

Althans dat hoop ik,

Ik geef het elke keer aan,

Ik hoop dat we daarmee allemaal wat mogen ervaren dat het leven in essentie oké is en te vertrouwen is.

En dat het juist te midden van moeilijkheden zo mooi is om terug te keren naar elkaar,

Door te delen met elkaar.

En in dit geval is dat via de app.

Maar zo zijn er natuurlijk vele manieren om met elkaar in contact te komen en de beoefening te laten plaatsvinden.

Ik sprak vandaag ook iemand die ik begeleid via de Living Dying Project,

Een jongen van dertig uit Zweden.

Een man,

Hij heeft een tumor in zijn hoofd en hij heeft contact opgenomen met de Living Dying Project en zij namen weer contact op met mij.

Met de vraag of ik hem wilde begeleiden,

Is al drie kwart jaar gegaande nu.

En wat ik bemerkte in zijn situatie vandaag en eigenlijk de afgelopen twee à drie weken,

Was dat hij aangaf eigenlijk telkens weer vast te lopen in dat gevoel zich niet helemaal thuis te voelen,

Één te voelen.

Hij kende het zo goed en hij kent het heel erg goed,

Ook door momenten waarop hij bijna het leven verliet tijdens een operatie.

Zeker na die operatie,

De maanden daarna,

Die lijkt nu weer wat minder ervaarbaar voor hem.

Waardoor er al enige weken,

Het lijkt wel,

Een kleine depressie gaande is.

Het lijkt wat te stagneren,

Niet helemaal weten hoe verder te gaan vanuit hier.

En wat we opmerkte vandaag toen hij net uit het ziekenhuis kwam,

De eerste twee à drie maanden was er heel veel hulp en zorg voor hem vanuit allerlei hoeken.

Mensen die zelf een crowdfunding hadden opgestart en voor hem zorgde,

Eten maakte,

Goede begeleiders op dat moment ook,

Alternatieve geneeswijze.

En naarmate de maanden verstreken werd dat minder en minder.

En lijkt het op dat moment alsof de wereld doorgaat.

En vandaag kwamen wij samen achter dat het mogelijk heel wenselijk is en ook belangrijk voor hem,

Dat hij meer hulp gaat krijgen,

Nu juist in deze periode van zijn leven.

En dan spreek je elkaar en dan kom je erachter dat het best lastig is om echt hulp te vragen.

Dat dat ook niet vanzelfsprekend is.

En daarbij heeft hij ook wat last van concentratiestoornissen,

Die niet helemaal helder aanwezig kunnen zijn.

Ja,

En hoe ga je dan op dat moment daarmee om,

Als je eigenlijk ziet dat het heel wenselijk is om juist hulp te aanvaarden,

Van vrienden,

Van ouders,

Van hulpverleners.

Een van de dingen die me heel duidelijk werd vandaag is dat het goed is om dat te proberen te communiceren naar je omgeving.

Mijn partner bijvoorbeeld had een half jaar geleden plotseling epilepsie aanvallen in de nacht.

En wat ik zag gebeuren in haar hele lichaam-geestsysteem was de onmacht,

Het niet weten hoe er mee om te gaan.

Met al die nieuwe informatie,

Telkens weer een nieuw verhaal,

Of eigenlijk opnieuw het verhaal vertellen wat er is gebeurd aan allerlei instanties en hulpverleners.

Terwijl er op dat moment zo'n uitputting al is,

En zo'n niet heldere aanwezigheid,

Dat maakte dat het geheel nog lastiger was om weer tot rust te laten komen.

En wat ik haar vaak hoorde zeggen was,

Het zou zo fijn zijn als iemand me nu even bij de hand neemt,

Die wat normaal eenvoudige zaken zijn,

Afspraken maken,

Het verhaal vertellen,

Dat dat tijdelijk kan omgaan.

Een pan soep maken,

Hele eenvoudige aardse dingen.

Het is denk ik heel behulpzaam dat ze dat aangaf telkens weer,

Zodat ook de omgeving daarop kon anticiperen.

En dan komt er een moment daarna dat dat weer wat verwaterd,

Dat het leven weer door lijkt te gaan.

Ik denk dat het mooi is om,

Ook voor jou Sophie,

Om nu echt te onderzoeken van hoe kan ik zoveel mogelijk hulp krijgen,

Op wat voor manier dan ook,

Ook praktisch.

Het is genoeg nu,

Het leven is genoeg.

Mijn partner gaf dat laatst ook nog aan,

Een paar dagen geleden.

Ze had een gesprek bij een specialistisch centrum voor epilepsie.

Bijna zou ik zeggen,

Eindelijk een fijn gesprek na een half jaar zoeken.

Een fijn gesprek met iemand die daar verstand van heeft.

En die vrouw gaf ook aan van,

Ik zie dat je alweer vooruit wil en weer veel wil betekenen,

Maar weet dat dit moment in je leven niet zomaar iets is.

Dat het vraagt om te rusten,

Een stapje terug te doen.

Ook al lijkt dat soms weer frustrerend.

Je kunt natuurlijk mooie dingen gaan doen en zo goed als mogelijk bewegen binnen de mogelijkheden.

Maar weet dat het welkom is nu in je leven om te rusten en anderen voor je te laten zorgen.

En dat komt nu als vanzelf,

Sophie,

Naar boven allemaal.

Ik deel het,

Omdat het opkomt,

Zo doe ik het het liefst.

Ik hoop dat je daar wat mee kunt.

Vandaag kwam er een prachtig liedje online van Valentina,

Misschien ken je haar wel,

Valentina Eleni.

Zij was ooit bij de beste singer-songwriter,

Is daar toen tweede of derde geworden,

Dacht ik.

Prachtige liedjes maakte ze,

En nog steeds.

Zij heeft ook een hele mooie weg bewandeld van een heel commercieel leven naar daar in vastlopen.

Onmogelijk kunnen doorgaan in die rat race van het leven.

Zij deelt haar nu prachtig onder een nieuwe naam,

Loskop heet het.

Je kunt haar vinden op Facebook en Instagram.

Zij deelt onder die nieuwe naam haar nieuwe liedjes,

Maar ook heel haar persoonlijke weg,

Hoe ze van alles tegenkomt.

Het liedje Vreemd is vandaag voor het eerst online.

Ik heb het net geluisterd en het maakt ook zo mooi duidelijk dat je zelf kunt rouwen om van alles en daar ook echt diep in zit en dat de omgeving maar door lijkt te gaan,

Het leven gaat weer verder,

Terwijl die rouw nog in je zit.

Ik hou erg van haar muziek,

Ik heb soms ook contact met haar.

Een mooie ziel die ook heel inspirerend op haar manier,

Zo haar eerlijkheid naar voren brengt,

Haar struggle in het leven,

Prachtige nieuwsbrieven schrijft ze,

Waarin ze haar moeilijkheden tegenkomt,

Autisme ook.

Ik wens jullie allemaal een heel zachte dag,

Het hopelijk soms een moment waarop het ook aanraakt op die diepe,

Zachte,

Liefdevolle essentie.

Het is niet erg als dat even weer niet gebeurt,

Of een tijd niet.

In mijn ervaring is het zo fijn dat het er is,

Ik merk nu plotseling op dat ik nog steeds mijn hand op mijn hart heb liggen.

Al die manieren waarop die herinnering automatisch naar boven komt is zo belangrijk,

Zou ik bijna zeggen,

Om dit leven op een prettigere manier te kunnen leven,

Meer begrip te krijgen voor van alles,

Zachtheid,

Waardering.

Waardering voor anderen,

Ik heb heel veel waardering voor jou Sophie,

Echt zo bijzonder dat je op deze manier in mijn leven komt.

Ik hoop je van je terug te horen en ik wens je echt alle goeds voor de komende dagen.

Ja,

Dankjewel allemaal aan Sophie voor het luisteren.

Laten we nog een diepe ademhaling nemen.

Zo mooi.

Tot de volgende keer,

Heel veel liefs,

Dag Sophie.