Zachte Ontmoetingen | Deel 3: Yvonne

Hoi Yvonne,

Heel fijn dat je meedoet.

Zo'n mooi bericht,

Heel mooi om te ontvangen.

Ik kreeg kippenvel toen ik het las.

Bijzonder op de achtergrond,

Een ambulance hoorbaar nu voor mij.

Toont ook weer aan dat het leven zo kwetsbaar is.

En zo mooi tegelijkertijd.

Deze opnames tegenwoordig,

De laatste tijd,

Komen ook als gratis opname op mijn profiel te staan.

Misschien heb je dat al gezien.

Ik zal er ook wat muziek onder zetten,

Zodat het een fijn meditatief geheel is.

Allereerst even jouw bericht wat ik prachtig vind en waar ik heel dankbaar voor ben.

Je schrijft,

Ik ben sinds januari met drie anderen begonnen met een jaar leven alsof het je laatste is.

Aan de hand van het boek van Steven Levine,

Mij ook bekend Yvonne.

Prachtig,

Hele fijne leraar ook.

Ik doe ook zelf vrijwilligerswerk voor de Living Dying Project,

Misschien heb je dat gelezen.

En ook Steven was een van de oprichters daarvan,

Misschien weet je dat ook al.

Je schrijft verder,

We komen maandelijks bijeen en in de tussentijd volgen we het boek met oefeningen.

Als je daar wat over wilt delen,

Zou ik dat heel fijn vinden.

Je schrijft verder,

Ik merk dat ik mij erg aangetrokken voel tot onze sterfelijkheid,

De dood.

Het fascineert mij hoe de dood juist zo'n verbinding met het leven tot stand kan brengen.

Ja,

Dat is ook echt precies en daar ontstond ook de kippenvel bij mij,

Precies wat ik herken.

Plotseling,

Zeker in mijn ervaring na jaren,

Volledig gericht te zijn op allerlei teachings rondom verlichting,

Rondom wakker worden.

Opeens was daar die fascinatie ook,

Dat diepe besef dat het leven echt vergankelijk is en ieder moment ook zo kan eindigen.

En dat was voor mij een behoorlijke verrassing.

Wow,

Na zoveel jaren zoektocht en ook hele mooie dingen vinden,

De liefde vinden,

De angsten voorbij zien komen,

Ze ook echt voorbij zien gaan,

Dat was wel fantastisch in heel dat spirituele pad,

Zoals ik het maar even noem.

Ja,

En dan plotseling beseffen,

Oh in al die tijd had ook het leven plotseling voorbij kunnen zijn.

Daar totaal in al die jaren,

Ja natuurlijk op zekere hoogte ook wel geweten dat dat mogelijk is,

Maar zo die diepe lagen daarin aanraken,

Ervaren en daar nu in mogen onderzoeken is zo fantastisch en dat maakt inderdaad zo het leven naar voren,

Het wonder van het leven.

En soms is het weer voorbij dan,

Wordt dat weer even vergeten,

Maar telkens weer de teachings daarin volgen zoals ik dat zelf doe,

Bij bijvoorbeeld Ajahn Achelo,

Ajahn Sumedho en eigenlijk alle boeddhistische monniken die vanuit het Theravada boeddhisme hun teachings geven,

Ajahn Chah.

Ja,

Zoveel prachtige,

Verdiepende lessen.

Als dit jaar allemaal aanspreekt,

Yifon,

Zou ik ook zeker eens de website Peace Beyond Suffering opzoeken van Ajahn Achelo.

Hij heeft op die website,

Ik denk dat ik het ook ergens gepost heb al hier in de cursus,

Hij heeft op die website een soort van vergelijkbare meditaties in het Engels staan,

Natuurlijk veel meer doorleefd vanuit zijn training als monnik al veertig jaar.

Die meditaties die bij hem erop staan zijn voor mij een aanleiding geweest of een inspiratie om het in het Nederlands te doen en ook in het Engels in samenwerking met een vriendin van mij.

Ook die cursus staat online op mijn profiel,

Embracing Life,

Death and Impermanence.

Het is vergelijkbaar met de Nederlandse,

Maar als Engels geen barrière voor je is,

Dan is dat ook misschien een mooie manier om nog meer te verdiepen.

Ook al zul je dingen herkennen van de Nederlandse,

Ik denk dat het altijd behulpzaam is om telkens weer terug te keren naar dit soort teachings.

Ik krijg er zelf ook geen genoeg van,

Dagelijks weer terugkeren,

In die momenten dat ik me onhelder voel en gefrustreerd of minder blij of zoekend uitdagingen tegenkom.

Telkens weer luisteren naar dit soort boodschappen is gewoon al een hele mooie manier om dichter bij die essentie terecht te komen.

Ik lees even verder wat je nog meer beschrijft.

Je schreef,

Het fascineert mij hoe de dood juist zo'n verbinding met het leven tot stand kan brengen,

Gaf je aan en daar reageerde ik net op.

Ik heb zelf mijn zoon verloren en de dood voelt nu tussen haakjes meer vertrouwd,

Terwijl hij ook een vijand is geweest,

De dood.

Ja,

Het raakt me dat ook om te lezen.

Je vond dat je zoon is overleden.

Door mijn eigen weg hier in mijn bubbel.

Stel ik me dat soms voor,

Stel ik me soms voor hoe dat zou zijn,

Ik heb ook een zoon van acht jaar.

En in mijn beoefening in het leven kan ik me dat alleen maar voorstellen en daarmee zijn en zo goed als mogelijk echt verbeelden dat ook hij ieder moment uit dit leven kan verdwijnen en ook anderen natuurlijk.

Als ik dit me voorstel bij mijn eigen zoon Habel,

Dan schieten woorden te kort en dan besef ik me hoe kwetsbaar alles is in het leven en hoe vaak ik ook niet helder aanwezig ben,

Hoe vaak ik me verstop,

Afleiding zoek in het leven,

Er ook voor hem met veel momenten niet ben en natuurlijk is dat ook allemaal oké,

Maar die pijnvoelende en het besef dat dat zo voorbij kan zijn allemaal,

Dat is heel leerzaam en door de teachings die tot me komen,

Ook de lessen die ik heb mogen ontvangen via Krishnadas,

Ramdas en ook Steven Levine,

Dat is ook heel leerzaam en door de teachings die ik heb mogen ontvangen via Krishnadas,

Ramdas en ook Steven Levine,

Wat nou tot me komt is een brief,

Misschien ben je dat ook al tegengekomen in deze online cursus in de andere antwoorden,

Een brief van Ramdas aan een vader en een moeder die hun kind zijn verloren,

Een letter to Rachel,

Die heeft me ook altijd heel diep geraakt zijn antwoord daarin.

Ja,

Mocht jij daarover willen delen,

Voel je je absoluut heel erg welkom,

Ook prima als je dat liever niet doet.

Ik deel nu wat er in mij opkomt en dat het me raakt,

Yvonne,

Jouw bericht over jouw zoon.

Een tijd geleden bij Abel op school,

Op zijn vorige school,

Hij is net geswitcht naar een nieuwe school,

Was er ook een jongen die overleed en dat hele proces was ook heel bijzonder om te ervaren met alle ouders en leraren daar.

Ja,

Yvonne,

Verder schrijf jij,

Ik besloot gisteren premium te nemen en deze cursus is de eerste die ik voel,

Wat voel ik mij nu al dankbaar.

Prachtig en geraakt door de eerste les,

Zo passend en zo helpend om niet alleen het boek te lezen,

Maar door de meditatie het dieper te laten binnenkomen,

Heel ondersteunend en inspirerend schrijf je.

Alvast veel dank Ruben voor je toewijding en energie.

Lieve Yvonne,

Dankjewel voor jouw prachtige lieve woorden.

Ja,

Ik wil jou graag uitnodigen om samen met mij even de stilte te ervaren,

De rust,

De zachtheid.

Laten we een diepe ademhaling nemen.

Mooi,

Hoe jij plots in mijn leven verschijnt Yvonne,

Op deze manier.

Heel fijn,

Dat bijzondere leven,

Wat in mijn ervaring toch altijd weer heel mysterieus blijft,

Gek zelfs.

Ik sprak daar laatst nog met mijn moeder over.

Ik zei,

Het is toch wel een gek leven.

En zij kon dat ook echt beamen.

Ook zij heeft haar partner verloren.

Die dood,

Dat verlies,

Hoe we er ook naar kijken,

Het blijft toch ook gek.

Gek,

Ik kon er geen ander woord voor vinden.

Gek en daarmee het leven ook vreemd soms.

En door de beoefening,

Door telkens weer ons daarin te verdiepen en open te stellen,

Met momenten wat minder vreemd,

Voelt het als heel vertrouwd aan,

Meer begrijpelijk.

En in mijn ervaring,

Door de beoefening van korte momenten van verstilling,

Telkens even,

Als het ware,

Alle gedachten los te laten,

Te openen voor dat wat geen woorden heeft.

Daarmee lijkt het leven op een bepaalde manier rustiger te zijn,

Ook al is het soms heel erg hectisch en pijnlijk,

Intens.

Door telkens weer terug te keren naar die boodschap,

Naar de beoefening,

De lessen,

Lijkt daar toch een begrip te ontstaan,

Het leven wat minder gek te zijn.

En dat schommelt,

Heen en weer,

Op en neer.

Herhaling lijkt toch een hele mooie sleutel te zijn in mijn eigen ervaring.

Dat kan inderdaad ook door te lezen en samen te komen,

Zo mooi als jij dat doet.

Te delen met elkaar,

En in te tunen,

Zoals nu,

Op dat wat minder persoonlijk aanvoelt.

In te tunen op dat wat voorbijgaat aan dat gevoel,

Die persoon te zijn.

Meer ruimtelijke ervaring.

Een diepe zucht ontstaat als vanzelf.

Een diepe zucht ontstaat als vanzelf.

Een diepe zucht ontstaat als vanzelf.

Een diepe zucht ontstaat als vanzelf.

Een diepe zucht ontstaat als vanzelf.

Zoals ook ooit die laatste ademhaling als vanzelf zal ontstaan.

We op dat moment,

Mogelijk doordat we nu al door het leven geholpen worden om te oefenen,

We op dat moment helder aanwezig kunnen zijn.

Een kans krijgen om nog meer het leven en de dood,

En dat wat niet doodgaat,

Te begrijpen.

De boeddhisten geven aan dat het ook een heel mooi moment is om dan te wensen dat dit het moment is.

Dan te wensen dat de teachings weer op je pad mogen komen in een volgend leven,

Wanneer je gelooft in reïncarnatie.

Voor mij heel begrijpelijk,

Heel logisch.

Die laatste ademhaling.

We weten natuurlijk niet of we op dat moment de kans krijgen om helemaal aanwezig te zijn.

Het leven kan op vele manieren plotseling over zijn op de manier waarop we het kennen.

Ik voel wel ergens dat het heel,

Heel behulpzaam is om daar iedere dag mee bezig te zijn,

Iedere dag te weten dat het plotseling anders kan zijn.

Het raakt me ook altijd te horen dat voor sommige boeddhistische monniken het heel logisch is dat bepaalde dingen gebeuren in het leven,

Zoals de dood.

Het heel normale is dat een kind sterft.

Wat niet wegneemt dat het niet pijnlijk is voor de betrokkenen,

De ouders,

Vriendjes,

Vriendinnen,

Familieleden.

En tegelijkertijd is er zo'n diep begrip voor het leven,

Doordat die beoefening plaats heeft gevonden,

Dat het niet als een grote verrassing komt dat iemand sterft.

En dat is wanneer je die beoefening in het leven nog niet bent tegengekomen.

Wellicht onmogelijk om te begrijpen,

Misschien wel met het verstand,

Maar.

.

.

Voor mij is het heel mooi en ik voel daar ook een enthousiasme in om.

.

.

Die beoefening zo ver te verdiepen dat ook wanneer dit mij zou overkomen,

Plotseling onverwachte verlies van iemand,

Dat daar diep vanbinnen een heel duidelijk gevoel van rust in mag en kan worden ervaren,

Een begrip.

En dat daarmee ook alle emotie daar kan zijn.

En ruimte is voor verdriet en rouw.

En de rouw ervaren kan worden vanuit zachtheid en er ook het besef kan zijn.

Dave Borglum,

Ram Dev is zijn Indische naam,

De oprichter van de Living Dying Project,

Spreekt daar ook zo prachtig over,

Over rouw.

Hij geeft aan dat we daar al snel van denken dat je een periode van rouw hebt,

Wat impliceert dat het ook weer voorbij gaat.

En hij geeft aan dat het zo behulpzaam is om ons daadwerkelijk over te gaan.

Dat het ook weer voorbij gaat.

En hij geeft aan dat het zo behulpzaam is om ons diep te realiseren dat we altijd tot die laatste ademhaling rouwen.

En dat dat de opzet is van het leven en dat rouwen nooit weg hoeft.

Dat dat juist,

Wanneer je daar volledig bewust van bent,

Een hele behulpzame manier is om dichter bij het leven te komen.

Dave Borglum.

Misschien je vond hem voor jou ook mooi om eens op te zoeken als je hem al niet bent tegengekomen,

Waarschijnlijk wel.

Hij heeft ook een aantal meditaties van Stephen Levine op zijn website staan.

Ja,

Het leven en de dood.

Fijn Yvonne,

Dank ook mocht je luisteren naar deze opname.

Ook jij bedankt voor het luisteren.

En Yvonne,

Ik ben benieuwd hoe de rest van de sessies bevallen.

Ik hoor graag weer van je.

Wees je een hele fijne,

Zachte en inspirerende dag.

Lieve groeten van mij.