Op Reis naar Helderheid

Welkom allemaal,

Laten we beginnen met een diepe ademhaling,

Ademhaling in,

Laat,

En een ademhaling uit,

Los.

Nog een keer,

Ademhaling in,

Laat,

En een ademhaling uit,

Los.

Laatste keer ademhaling in,

Laat,

En een ademhaling uit,

Los,

Ja.

Fijn dat je er bent.

Zeg dat ook maar eens in jezelf.

Fijn dat ik er ben.

Zo fijn dat ik hier kan zijn.

Zo mooi dat ik mag ervaren dat er meer is dan enkel dat geloof in dat ikje,

Die persoon,

Die hier naartoe lijkt te zijn gekomen.

Mooi dat er een gelijktijdige ervaring aanwezig is,

Die heel duidelijk laat zien dat alles,

Als vanzelf,

Ontplooit.

Als vanzelf is die aanwezigheid nu hier,

In dit tijdloze moment,

Als vanzelf aanwezig.

Die menselijke vorm,

Die verschijnt klaarblijkelijk,

Dat mysterie,

Dat wonder,

Dat er doorheen die ogen van die menselijke vorm gekeken kan worden,

Als dat zo is,

Dat er ervaren kan worden,

Dat sowieso.

Hoe wonderlijk is dat?

En hoe vaak wordt dat niet ervaren?

Ga dat maar eens na bij jezelf,

Hoe vaak wordt er niet ervaren,

Dat je hier,

In dit wonderlijke,

Mysterieuze leven,

Aanwezig bent?

Hoe snel in de ochtend,

Als je opstaat,

Ben je verdwaald in allerlei gedachten,

Emoties en gevoelens,

Telkens weer?

En aan het ontbijt,

Is er,

Tijdens het ontbijt,

Een gelijktijdige ervaring,

Een weten,

Een diep weten,

Dat dat,

Wat je werkelijk bent,

Voorbij gaat aan dat wat lijkt te ontbijten.

Is er in de hele ervaring een duidelijke helderheid aanwezig,

Een ontspanning,

Je zou kunnen zeggen een soort van trilling,

Die het wonder van het leven laat zien.

En hoe ga je verder de dag in?

Als je iemand ontmoet,

Is er op dat moment,

Gelijktijdig,

Een diep besef,

Dat dat wat je ziet,

Niet afgescheiden is van jou.

Dat dat wat je ziet,

Liefde is,

De bron,

Die liefdevolle bron is.

En op dat tijdloze moment,

Hoe wordt er gekeken?

Wordt er ervaren,

Dat ook dat een goddelijke ervaring is,

Een mysterieuze wonderlijke ervaring,

Ook terwijl je boodschappen doet,

Ook aan de kassa en andere wezens lijkt te ontmoeten.

Zie je ze?

Of ben je volledig in die bubbel van gedachten,

In volledige identificatie met dat ikje,

Met dat gevoel die persoon te zijn?

Of is er een gelijktijdigheid aanwezig,

Doordat je wellicht hebt geluisterd al vaker naar deze opnames?

Ah,

Is daar,

In iedere situatie in je leven,

Een opening aanwezig,

Een ruimer bewustzijn,

Een niet-persoonlijk bewustzijn.

En als je weer op de fiets stapt,

Met de boodschappen,

Of in de auto,

Waar ben je dan?

Is er op dat moment helderheid aanwezig,

Een ontspanning?

Wordt er op dat moment doorheen die ogen van die menselijke vorm,

Gezien dat ook dat tijdloze moment een wonder is,

Een groots mysterieus wonder?

Als je het slot openmaakt van de fiets of de deur opent van de auto,

Als je weer iemand voorbij ziet lopen,

Ah,

Wauw!

Wordt er op dat moment ervaren dat alles,

Wat verschijnt in dit mysterieuze leven,

Wonderlijk is?

En terwijl je op de fiets zit,

Of in de auto,

Ah,

Denken,

Denken,

Denken,

Denken,

Denken,

Denken,

Denken,

Denken,

Denken,

Denken,

Denken,

Denken,

Denken,

Denken,

Denken,

Denken,

Denken,

Denken,

Denken,

Denken,

En voelen,

Ja,

Daar is die dan,

Ik,

Ik,

Ik,

Ik,

Ik,

Ik,

Al die gedachten,

Al die meningen,

Al die concepten,

Alsof ze je omarmen,

Insluiten,

Vasthouden,

Met je aan de haal gaan,

Zie je het?

En daar is weer een kort moment van verstilling,

Een kort moment van ontspanning,

Opening.

In één keer wordt het als vanzelf duidelijk,

Automatisch,

Dat al die gedachten met rust gelaten kunnen worden.

Al die gevoelens,

Gewoon doorheen dat lijf kunnen stromen.

Ook al zijn ze pijnlijk.

En ook als ze fijn zijn.

Op dat moment waarin er automatisch een kort moment gestopt wordt,

Even niet gedacht wordt,

Dan is het maar een fractie.

Dat wat geen woorden heeft,

Toont zich als het ware.

De bron,

Die liefdevolle bron,

Laat zich zien.

Je zou kunnen zeggen aan die menselijke vorm,

Die menselijke vorm,

Die specifieke vorm die nu luistert,

Mag op dat moment ervaren dat alles,

Werkelijk alles,

Oké is.

Ook een negatief gevoel oké is.

Ook die knagende gedachten en al die vervelende gevoelens oké zijn,

Er in essentie niets mis mee is.

Dat ieder gevoel en iedere gedachte en iedere emotie in essentie pure liefde is.

Onvoorwaardelijke liefde.

Ja maar,

Ja maar,

Dat zijn toch vervelende dingen.

Dat blijft al mijn hele leven aan me knagen.

En ik kan het niet.

En ik ben zo bang dat dit en dat gebeurt.

En oh mijn god,

Stel je nou eens voor als dat zou gebeuren.

En ik voel me al de hele tijd niet lekker.

En mijn lijf wil niet meewerken.

En ik heb last van dit.

En ik heb last van dat.

En dit is niet goed.

En dat is niet goed.

En daar is God,

Liefde.

Daar is weer die automatische herinnering.

Dat wanneer je even niet aanhaakt op al die gedachten,

Al die concepten,

Het licht doorheen alles kan schijnen.

Al die donkere ervaringen lichter worden.

Lichter,

Lichter en nog eens lichter.

Voel je het?

Al die moeilijkheden in je leven,

Al die problemen,

Al die zogenaamde problemen.

Ben je in staat als menselijke vorm daar dwars doorheen te gaan,

Ze te openen,

Zonder ze weg te willen drukken of er van af te willen.

Maar in te zien dat in ieder tijdloos moment het mogelijk is om het licht te laten schijnen op alles,

Om te zien dat dat wat je werkelijk bent,

Liefde is.

En liefde,

Niet die romantische liefde uit Hollywood,

Met al dat geknuffel en al die relaties die weer voorbij gaan en het moeilijk hebben omdat ze wat willen van een ander.

Hebben,

Hebben,

Hebben,

Hebben.

Niet die liefde.

Liefde als symbool voor dat wat je werkelijk bent.

Onverstoord,

Onveranderlijk,

Altijd oké,

Altijd rustig,

Altijd open,

Altijd het wonder aanschouwend,

Zou je kunnen zeggen.

Maar vergis je niet,

Het is niet het ikje wat het wonder ziet.

Het wonder zelf ziet zichzelf.

Liefde ziet liefde.

Kijk maar eens vanuit de ogen van liefde.

Wat zie je?

Zie je dan nog problemen in je leven en moeilijkheden en oh,

Oh,

Oh,

Wat is dit toch moeilijk en oh,

Wat is dat toch moeilijk en oh,

Ik zie het niet meer zitten en oh,

Bla,

Bla,

Bla,

Bla.

Als je doorheen die ogen kijkt van liefde,

Van ontspanning,

Van rust,

Van vertrouwen,

Van diep vertrouwen,

Van diep weten dat dat wat je werkelijk bent,

Liefde is.

Als je zo kijkt,

Wat zie je dan?

Voelen al die gedachten en emoties en gevoelens dan nog zo solide,

Zo echt,

Zo waar?

Of zijn ze zo waar aan het oplossen?

Ga het maar eens na nu,

In je leven,

Dat wat je heel erg lastig vindt,

Niet over lijkt te gaan,

Buh,

Dat,

Dat gevoel van vastzitten,

Dat gevoel wat onderliggend altijd als een sluipschutter aanwezig lijkt te zijn.

Is er ooit een emotie 24 uur per dag bij je aanwezig,

Zo gezegd?

Of komen ze en gaan ze?

En wat blijft altijd onaangetast?

Word daar eens vrienden mee,

Met dat wat niet verandert,

Dat wat onaangetast blijft.

Wie anders dan jouw specifieke vorm is in staat om daar meer en meer bevriend mee te raken,

Meer en meer als het ware op aan te haken,

Meer en meer in te zien,

Dat dat wat werkelijk is,

Enkel is.

En omdat het enkel is,

Kan het niet verstoord worden.

Wauw!

Rust.

Ha!

Vertrouwen.

Wauw!

Hmm!

Fijn.

Duidelijkheid.

Geen chaos.

Chaosloos.

Geen mening.

Daar.

Wauw!

Rust.

Geen negatieve opmerkingen.

Daar.

Geen negativiteit daar.

Wauw!

Stabiliteit.

Hmm!

Voel je het?

Ervaar je het?

En natuurlijk,

Weer gedachten.

Komen en gaan.

Weer die gevoelens.

Weer die paniek.

Weer die situaties in het leven die uitdagend zijn.

En elke keer de mogelijkheid,

Om vrienden te worden met dat wat niet beweegt,

Dat wat onveranderlijk is,

Dat wat werkelijk is,

Liefde,

Dat wat je bent.

Alles verschijnt,

Komt en gaat in dat wat je bent,

In die onveranderlijke,

Mysterieuze,

Wonderlijke ruimte,

Die voorbij gaat,

Zelfs aan ruimte.

En dan kom je thuis,

Met je boodschappen.

Je zet ze in de kast,

In de koelkast,

Pakt alles uit.

En in één keer komt het automatisch in je op,

Om even alle gedachten te laten voor wat ze zijn.

En wat ervaar je?

Ha!

Een automatische diepe zucht ontstaat.

Ontspanning.

Zie je het?

Dat wanneer je even alle gedachten gewoon laat of teruggeeft,

Er even los van komt,

Helder wordt.

Het licht doorheen die bubbel van al die gedachten,

Emoties en gevoelens laat schijnen.

Die bubbel als het ware,

Open,

Plopt.

Wat blijft er over?

Is het daar druk?

Is het daar vervelend?

Of is daar totale compleetheid,

Totale eenheid?

Is daar nog afgescheidenheid?

Of is daar alles,

Volledig?

Voel je het?

Voel je dat er werkelijk,

In dit mysterieuze leven,

Iets helemaal compleet is,

Volledig vervuld is,

Niets wil,

Niets wil veranderen,

Niets wil van een ander?

Moet je eens voorstellen.

Je hebt die boodschappen uitgepakt.

Vervolgens komt er iemand binnen.

Je hebt een afspraak met een ander.

En daar ben jij als specifieke menselijke vorm aanwezig.

Ontmoet je die ander,

Die je normaal gezien zo ziet als die ander.

En nu,

In dit tijdloze moment,

Is er een prachtige ontmoeting met jezelf.

Die ander wordt volledig ervaren als jezelf.

Er is een openheid.

Dat hart staat volledig open.

Dat hart wat symbool staat voor dat wat je werkelijk bent.

Liefde.

Liefde ontmoet liefde.

Niet persoonlijk.

Niet persoonlijk bewust zijn,

Zou je kunnen zeggen.

Stromt doorheen de hele ervaring.

En die ervaring,

Die is zo vervullend.

Als je je dat nu voorstelt,

Kun je je dan nog voorstellen dat er iets lastig is,

Problemen oplevert.

Of dat waar je zo'n last van had de afgelopen week,

Of al maanden,

Of jaren.

Wanneer je,

Als niet persoonlijk bewust zijn,

In volledige overgave aanwezig bent.

Zijn er dan nog werkelijk van die zware,

Aan je vastklevende problemen?

Zijn die werkelijk,

Daar?

En wat als je die ander volledig als jezelf ziet?

Wat zou dat veranderen in het contact met elkaar?

Als je niets meer van die ander wil,

En als je diep weet dat die ander ook een fantastische,

Mysterieuze verschijning is.

Als je ziet dat het wonder voor je getoond wordt,

In ieder moment,

In alles wat je ziet.

Ook de meest,

Wat we noemen,

Normale objecten.

Die koelkast die je net gevuld hebt.

Die boodschappen die je uitgepakt hebt.

Die ogen van die ander.

Die verschijning.

Die woorden,

Die gedachten,

Die gevoelens,

Die vervelende gevoelens,

Die fijne gevoelens,

Die minder fijne gevoelens,

Die verwarring,

Die paniek,

Die jaloezie.

Zou het mogelijk zijn,

Om te midden van al die emoties en al die gevoelens en al die verwarring en al die gedachten,

Heel direct te kunnen ervaren dat dat,

Wat je werkelijk bent,

Waar geen woorden voor zijn,

Dat dat oké is,

Rustig is,

Ontspannen is,

Helemaal ontspannen is,

Ha,

En bijna super enthousiast is.

Want ergens activeert heel dat systeem van die menselijke vorm,

Wanneer die zich zelf herkent als zijnde liefde,

Een heel vreugdevol gevoel.

En als dat een paar keer ervaren is,

Doorheen die menselijke vorm,

Dan wordt ook duidelijk dat dat ook niet iets is om na te streven.

Omdat onderliggend alles,

Zelfs het meest hele fijne gevoel,

Ware rust,

Eenheid en ontspanning ligt.

Voor dat wat je werkelijk bent,

Die liefde,

Is alles oké.

En wat hier gecommuniceerd wordt,

Telkens weer,

Is dat het mogelijk is,

Als menselijke vorm,

Om telkens weer daarop aan te haken.

Korte momenten ontspannen,

Korte momenten van helderheid,

Korte momenten van werkelijk zien,

Dat het leven in essentie mysterieus is,

Wonderlijk is.

En dat al die gedachten en al die emoties en al die gevoelens een perfecte expressie zijn van dit leven.

Al die ervaringen,

Alles wat meegemaakt wordt,

Zogezegd,

Klopt.

En dat wanneer die menselijke vorm denkt en ervaart en een mening heeft over een situatie,

Dat in essentie dat ook klopt.

En tegelijkertijd is er de mogelijkheid om te zien dat dat ook doorzien kan worden.

Telkens weer,

Wanneer je een kort moment verstilt,

Ah,

Doorzie je het leven.

Wordt die menselijke vorm als het ware even wakker geschud?

Wordt die bubbel van gedachten,

Emoties en gevoelens opigen,

Klopt.

En ontstaat er een moment van verlichting.

Lucht,

Luchtiger wordt het leven ervaren.

Tijdens een kort moment van verstilling,

Ah,

Een kort moment van ontspanning.

Een kort moment waarop dat hele systeem verzacht,

Zachter en zachter wordt.

Voel je het?

En hoe mooi dat het leven deze boodschap tot ons brengt.

Dat dat elke keer weer tot die menselijke vorm mag komen,

Die elke keer zo in de war is.

Telkens weer gelooft in van alles.

Telkens weer in paniek raakt omdat er enkel onduidelijkheid is.

Hoe fantastisch dat deze boodschap tot die menselijke vorm komt.

Niet alleen deze,

Vele boodschappen,

Hoeveel van die menselijke vormen brengen niet een boodschap als deze.

Allemaal weer op een andere manier.

En tegelijkertijd allemaal verwijzend naar dat in het leven wat niet verandert.

Naar dat goddelijke,

Naar die liefde,

Naar die bron.

Dat wat hier gecommuniceerd wordt,

Geeft aan dat je niet enkel alleen op een meditatiematje hoeft te gaan zitten of op een meditatiekussen.

Nee.

Iedere situatie in het leven,

Iedere ervaring,

Kan door te luisteren naar deze boodschap,

Worden gebruikt als het ware om wakker te worden.

Ja,

Laten we nog eens een diepe ademhaling nemen.

Ademhaling in,

Laat en een ademhaling uit.

Los.

Ademhaling in,

Laat en een ademhaling uit.

Los.

Het is oké.

Zeg dat nog maar eens in jezelf.

Iets in dit mysterieuze bestaan is altijd oké,

Onaangetast,

Stabiel,

Onveranderlijk.

Iets is altijd onveranderlijk.

Als je die zin alleen al,

De komende dagen,

Blijft herhalen.

Iets is altijd onveranderlijk.

Iets is altijd onveranderlijk.

Temidden van al die chaotische omstandigheden in je leven,

Al die uitdagingen,

Alles waar je zogezegd in verwikkeld lijkt te zijn.

Iets is altijd onveranderlijk.

Alles is aan het veranderen in al die ervaringen,

Constant,

Komt en gaat,

Komt op en verdwijnt weer.

En iets is altijd onveranderlijk.

Laat dat nou jij zijn,

Jij in je puurste vorm,

Vormloos.

Iets is altijd onveranderlijk.

Jij,

Zou je kunnen zeggen,

Bent altijd onveranderlijk.

En als je dat eens heel diep wil ervaren,

Luister dan eens naar de zevendaagse online cursus Helder leven en beter slapen.

Daar vindt een fantastisch onderzoek plaats,

Een verdieping naar dat wat we werkelijk zijn.

24 uur per dag,

Helder leven en helder slapen.

Zeven dagen lang word je meegenomen in een onderzoek naar de essentie van dit bestaan.

Een van de studenten van deze online cursus,

Bert,

Gaf van de week nog een hele mooie reactie terug.

Hij zei,

Dank je voor de duidelijke uitleg.

Je omschrijving van een kort moment van verstilling ervaar ik als totale rust of totale vrijheid.

Het is dan zelfs soms alsof ik van buitenaf naar het lichaam van het ikje kijk.

Die totale vrijheid ervaar ik als geweldig.

Het geeft een diep gevoel van dankbaarheid.

Om er te mogen zijn.

Alles is een wonder.

Ik ben blij met jouw wijze lessen.

Dank je wel.

Bert uit Duiven.

Dat is natuurlijk fantastisch om terug te krijgen van de deelnemers.

Ik heb hem ook een reactie gegeven.

Wat mooi om dit terug te horen,

Bert.

Het maakt mij weer heel blij om dit te ontvangen.

En blijf gerust contact houden als er weer iets opkomt.

Dank je voor deze mooie reactie.

Bert stelde ook de vraag of die korte momenten van verstilling,

Of die niet ook langere momenten konden worden.

En daar gaf ik hem antwoord op,

Via een audio-opname in de cursus,

Die kun je ook terugluisteren.

Ja,

Dus wanneer je voelt dat je wil verdiepen hierin.

Wanneer je zogezegd die training wil aangaan om meer helderheid te kunnen ervaren in dit leven.

Meer zachter.

Meer ontspannen.

Dan kan het heel erg behulpzaam zijn om die online cursus te volgen.

Helder leven en beter slapen.

Bedankt weer voor het luisteren allemaal.

Ik wens jullie een hele heldere en zachte dag.

Laten we nog gezamenlijk een diepe ademhaling nemen.

Ademhaling in.

Laat.

Ademhaling uit.

Los.

Nog een keer.

Ademhaling in.

Laat.

Ademhaling uit.

Los.

Nog een keer.

Ademhaling in.

Laat.

En een ademhaling uit.

Los.

En blijf met je aandacht voorlopig nog even bij jezelf.

Als je dadelijk weer contact maakt met elkaar en je dag weer ingaat,

Kijk dan alsof het mogelijk is om een deel van je aandacht bij wat er het afgelopen ongeveer half uur aangegeven is.

En ook tijdens de rest van je week.

Kijk eens wat er gebeurt als je blijft luisteren.

Als je ochtends,

Middags en avonds deze opname weer terug zou luisteren.

Wat gebeurt er met je?

Of een andere opname?

Wat verandert er in het gewaarzijn van jouw specifieke menselijke vorm?

Ontstaat er helderheid,

Ontspanning,

Openheid?

Net als bij Bert die zegt,

Wauw,

Dankbaarheid ontstaat er.

Het wonder wordt gezien.

Kijk maar eens wat er gebeurt.

Tot de volgende.

Ondertitels ingediend door de Amara.

Org gemeenschap