Podcast 2: Liever Verlicht | Met Dennis

Welkom bij Liever Verlicht, de podcast waarin Ruben met een open hart en een nieuwsgierige blik het leven onderzoekt. In deze allereerste aflevering trekt hij eropuit met zijn goede vriend Dennis.

Tijdens een heerlijke zomerse wandeling ontspint zich een gesprek dat moeiteloos danst tussen licht en diepte. Ze lachen, mijmeren en raken onderweg onderwerpen aan als meditatie, verslaving en de dood. Altijd vol warmte, humor en een fijne, voelbare verbondenheid.

Waar Ruben in De Spontane Podcast juist de stilte en verstilling opzoekt, barst Liever Verlicht van het bruisende leven. Denk dus niet aan een volledig zen-ervaring, maar eerder aan een sprankelend en levendig gesprek dat energie geeft, met hier en daar een klein rustmomentje om adem te halen voordat het avontuur weer verdergaat.

Dennis Van Teefelen heeft toestemming gegeven voor het plaatsen van deze opname op Insight Timer.

Fotograaf: Abel Bach

Transcript

Is het een goede dag vandaag,

Dennis?

O jongens,

Eh.

.

.

Vergeet het nog niet?

Nee,

U weet de datum niet.

Ik leef het nu,

He!

Nee,

Het is hartstikke vrijdag.

En ik gok de 13e zelfs,

Of niet?

Dat zou het wel zijn.

Nee,

De 16e.

15e,

Ja.

Ik zet me op het horlogen te kijken.

15 augustus 2025,

Tijdloos altijd.

Zeg mooie jongen,

Zeg lieve meid Je weet het al,

Iets in jou Iets in jou is al bevrijd Zeg lieve vrouw,

Zeg mooie man Je voelt het al,

Dat zal ook wel En je weet,

Het kan Want jij bent liever,

Veel liever Liever verlicht,

Want jij bent liever Vandaag wandelt Dennis mee.

En Dennis en ik kennen elkaar al.

.

.

.

.

.

Lang?

Nou,

Ik denk wel een jaar of.

Eh,

52?

Zoiets?

Ja,

Ongeveer.

We zijn geen broers.

Ook al had dat ook wel zo kunnen zijn.

Nou,

We hebben het nooit echt technisch getest.

In die tijd,

In de jaren 70.

Ja,

Nou ja.

Waar wil je heen met de podcast?

Dat het een kleine associatieoefening wordt.

Jij wilde net iets vertellen,

Daarom zette ik de microfoon aan.

Je had een mooie metafoor,

Zei je,

Iets met een zwembad.

Ja,

Nou,

We hadden het eigenlijk over dat veel dingen in het leven je kunnen verbazen of verrassen.

Nou,

En daar heb ik met Ruben wel eens over gesproken.

Het is ook oefenen om met heel veel dingen in het leven juist niet verbaasd of verrast te zijn.

En de metafoor die ik daarvoor heb geleend is.

.

.

.

.

.

Als je naar het zwembad gaat,

Dan moet je ook niet boos worden als je natgespat wordt.

In die zin,

Als je het leven gaat deelnemen,

Moet je ook niet verbaasd zijn.

.

.

.

.

.

Dat er dingen op je pad kunnen komen waar je verdriet van krijgt.

.

.

.

.

.

Of waar je door geraakt wordt,

Of die je eigenlijk liever niet had gewild.

Ja,

Dat is helaas onderdeel van het leven.

En je zegt helaas.

Is het echt helaas?

Dat is suggestief weer.

Ik moet nog een beetje leren om vragen te stellen.

Nou,

Een suggestieve vraag is ook niks mis mee,

Want dat geeft ook een soort uitdaging.

Ja,

Nou ja,

Het blijft helaas,

He?

Daarom hebben mensen,

Denk ik,

Ook altijd een soort.

.

.

.

.

.

Hierna-maals bedacht,

Waarin het allemaal niet voorkwam,

He?

Dus het waren hier alleen maar tussen de bloemen,

De honing en de prachtige zon liep.

.

.

.

.

.

En niemand kwijtraakte.

Dus ik vind het wel een helaas.

Ja,

We zijn nu eenmaal op deze aarde geworpen,

Dus ik mag er ook iets van vinden.

Ik mag het wel helaas vinden,

Toch?

Je mag het zeker helaas vinden.

Ik vind het zelf niet helaas.

Ook al probeer ik in deze podcast duidelijk te maken.

.

.

.

.

.

Eigenlijk in het leven proberen niets te vinden van iets.

Toch vind ik dit ook niet helaas.

GELACH Het zijn allemaal woorden,

Maar ik zie wel dat alles wat ik lastig heb gevonden in het leven,

Wat moeilijk voor me was,

Dat dat eigenlijk hele grote cadeaus zijn geweest.

En dat die me vrijer hebben gemaakt en me op dit pad hebben gebracht.

.

.

En nu ook ervoor zorgen dat wij met elkaar praten over dit soort dingen.

Dus helaas is het natuurlijk ook een woord.

Ik snap wat je bedoelt.

Want het is niet prettig en het zou fijn zijn als we dat niet mee hoeven te maken.

Nee.

Ja,

Daar heb je wel een.

.

.

Dat is denk ik het mooiste wat je kan doen.

Als er toch iets op je pad komt,

Dan komt het op je pad.

En als je dat kan zien als iets waar je.

.

.

Ja,

Als een uitdaging waar je verder mee kan komen,

Wat je rijker kan maken,

Dat is denk ik het allerbeste wat je ermee kan doen feitelijk.

Maar dat is nogal voor sommige mensen een onmogelijke opdracht,

Denk ik.

Want die vinden dat dat eigenlijk ook niet eens mag.

Je mag misschien niet eens rijker worden van een verlies,

Omdat je dan mogelijk in de ogen van die mensen niet.

.

.

Ja,

Hoe moet ik dat goed verwoorden?

Het verlies rechtvaardigt als het ware.

Kan je daar iets bij voorstellen wat ik zeg?

Ja,

Dat snap ik.

Ik denk ook dat dat per persoon weer verschilt.

Dat er dus mensen zijn die ook een hele andere weg te bewandelen hebben.

Het is ook,

Als ik kijk in mijn eigen leven,

Misschien herken je dat,

Ook als je luistert nu,

Misschien herken jij dat ook Dennis.

In mijn leven heeft het ook lang geduurd voordat ik echt kon inzien.

.

.

Dat een verlies of een periode van rouw of depressie,

Paniek aanvallen.

Het heeft wel lang geduurd voordat ik zag.

Ah,

Het heeft me heel erg geholpen.

Inmiddels,

Als iets gebeurt,

Dan zie ik direct.

.

.

O ja,

Ik krijg weer iets moois op mijn pad wat heel vervelend voelt,

Wat lastig is,

Wat pijn doet.

Maar tegelijkertijd is er een bewustzijn aanwezig wat echt kan ervaren.

.

.

O ja,

Hier is weer een mooie uitdaging,

Zoals jij hem ook noemde.

En dat heb ik ook al vaker gedeeld in die podcast.

Het woord probleem is niet meer aanwezig in mijn leven.

Dat gaat zo langzaam uit je vocabulair,

Omdat je ziet dat het zo krachtig is wat het leven allemaal aandient,

Wat het leven geeft.

Dus jij ziet het niet zozeer als iets naars of iets moois,

Maar meer als iets wat komt.

Maar wat zou je bijvoorbeeld.

.

.

Jij zegt,

Dat heb ik ook met jou meegemaakt,

Ik heb je toen ook in die periode gekend.

Jij hebt daar best een heel moeilijk pad in gelopen voor jezelf.

Dus je hebt ook in het pad gestaan waarin je nog niet ervaarde.

.

.

Dat het iets moois voor je zou brengen of dat het iets van groei zou zijn.

Het was vooral iets waar je last van had toen.

En ik denk dat er nu mensen zijn die luisteren die ook op dat pad lopen.

Wat zou je tegen die mensen willen zeggen?

Dat het inderdaad iets heel moois is wat je op je pad krijgt,

Hoe vreselijk lastig het ook is.

En tegelijkertijd kan ik natuurlijk ook niet helemaal zien wat iemand meemaakt.

En zijn sommige dingen die in het leven gebeuren ook ondoenbaar,

Zo lijkt het.

Als je te maken krijgt met het meest vreselijke wat je je kunt voorstellen,

Dan is het niet zo makkelijk gezegd dat dat plotseling oplost.

Dat je gaat zien,

Oh leuk,

Een uitdaging,

Fijn,

Daar kan ik weer wat mee.

Zeker niet.

Wat ik zou meegeven,

En dat doe ik door middel van wat ik al doorgeef,

Is om te kijken of er een moment is waarop je even kunt rusten,

Ontspannen,

Even alle gedachten weer kunt laten,

Niet zo in die malle molen meegaat van al dat denken en voelen en herinneren,

Maar in dat nu waar wij nu in zitten,

Aanwezig te zijn,

Die stilte te ervaren.

En soms is dat ook onmogelijk als het heel lastig is in je leven,

Als het paniek is of alles lijkt onder je voeten vandaan te bewegen.

Maar ik denk wel,

En dat geef ik ook vaker aan aan de mensen,

Is dat wanneer je bijvoorbeeld al luistert naar deze podcast,

Of naar de dingen die ik heb doorgegeven,

Of naar andere leraren,

Als je je lastig voelt,

Ga dan juist op dat moment luisteren.

Want dat brengt je toch weer in een andere.

.

.

.

.

.

Zoals wij nu ook even stoppen met lopen,

Alles valt even stil.

En daarmee kan ook je hele verhaal,

Je drama,

Je verdriet,

Je hele zijn,

Kan plotseling veel meer helder worden.

Ja,

Ik vind het heel mooi wat je zegt,

Want de neiging die je hebt.

.

.

Als je iets hebt wat je niet wil,

Is te gaan versnellen.

Omdat je er wel ervanaf wilt en je wilt het kwijt,

Je wilt eigenlijk van weg rennen,

Of je wilt naar een oplossing rennen.

En wat jij zegt,

Stop met rennen,

Sta stil.

Ga gewoon even rustig ademhalen,

Kijk even wat er gebeurt op de plaats waar je staat.

En volgens mij is dat precies wat iemand niet neigt te doen op dat moment.

Dus voor mij geldt,

Gold geldt,

Als ik iets niet wil,

Dan ga ik versneldenken,

Dan ga ik.

.

.

Ja,

Ik ben niet snel in paniek,

Maar er komt wel een soort.

.

.

Het moet weg.

En jij zegt eigenlijk,

Nee,

Stop eens met het weg moeten.

Het is er.

En vertraag.

Ik denk dat dat heel belangrijk is,

Maar ook een hele moeilijke.

Daarmee komt dus ook een soort erkenning dat het er is.

Klopt,

Ja.

En daarmee heb jij misschien ook gezien een shift in mijn leven.

Ik deel er veel bij mensen over.

Vroeger was ik gewoon Ruben.

En wie ben je?

Ik ben depressief,

Een lange tijd,

Een aantal jaren zeker.

En die identificatie is langzaam weggevallen.

.

.

Door elke keer te rusten in wat er is en door te zijn met wat er is.

En ook heel intensief te zoeken,

Echt ontzettend intensief.

En dat was inderdaad niet een makkelijke periode.

Dus mocht je nu luisteren en je bent ook zo aan het zoeken in het leven,

Weet dan dat er op een gegeven moment een rust in gaat komen.

Ja,

Dat is wel echt mijn ervaring.

Als je toch naar heel veel te luisteren of te lezen over bepaalde onderwerpen,

Dan komt op een gegeven moment een vertrouwen in het leven.

En dat is heel mooi als dat ontstaat.

Hoe is dat bij jou geweest,

Dennis,

Als ik dat mag vragen?

Natuurlijk.

Nou,

Ja,

Dat is ook een hele moeilijke vraag.

Nou,

Ergens weet ik,

Als je diep in jezelf bent,

Dan is er bij mij gewoon een soort basisvertrouwen.

Het is oké,

Ik ben oké.

En het woord ik ben oké is heel krachtig.

En daarmee kan je eigenlijk heel veel aan.

En ik ben van nature al mild voor mezelf,

Soms te mild.

Ik moet af en toe een schop op mijn kont hebben.

Maar dat is ook een hele fijne eigenschap.

Dus ik mag ook gewoon fouten maken.

Ik mag dingen vergeten of niet halen.

Het is allemaal oké.

Dus die echo in mijzelf,

Ik ben oké,

Is voor mij een soort goud.

En ja,

Ik ben de laatste tijd ook wel iets meer aan het zoeken geweest,

Omdat er ook ergens zo'n gejaagdheid in mijn leven zat.

Dus dat boeddhisme heeft me ook wel ergens geraakt.

Dat het gewoon ook niet gisteren of morgen gebeurt,

Maar dat het gewoon nu gebeurt.

En dat is ook een hele fijne ervaring,

He.

Dus dat zorgen over wat er in de toekomst gebeurt,

Of wat er over een uur gebeurt,

Of nare herinneringen,

Wat er eerder is gebeurd,

Die vallen dan eigenlijk gewoon weg.

Het komt allemaal op één punt terecht.

Dat vind ik ook een hele fijne ervaring.

Dat kan me ook echt wel tot een soort rust brengen,

Ja.

Heb je ook gemerkt dat daarmee interesses veranderden in je leven,

Sinds dat je wat meer daarin,

Laat het even noemen,

Op het spirituelere pad terecht bent gekomen?

Ja,

Spirituele pad.

Ik begon bij mij met een soort filosofische pad.

Niet dat ik nou filosoof ben of zo,

Maar ik heb wel wat in boeken gelezen en een soort basiskurs gedaan.

Ja,

Ik vond het fantastisch dat gewoon een Griek.

.

.

Van meer dan 2000 jaar geleden met dezelfde dingen aan het strugglen was.

.

.

Dan wat ik aan het doen was.

Dat was zo'n soort vriendschap die ineens ontstond.

De zoektocht die iedereen gewoon heeft,

Dat is niets.

Je hoeft je daar niet alleen in te voelen.

Het heeft iedereen die basale vragen,

Wat wil ik,

Wie ben ik,

Waar wil ik naartoe?

En wat gebeurt er nu op dit moment?

Dat is zo interessant.

Dus dat heeft wel die interesse veranderd.

.

.

In dat ik veel meer wil weten hoe dingen in mezelf werken.

.

.

En hoe gedachten dus werken.

Ja,

Daar ben ik meer mee bezig geweest,

Ja.

Ja,

Sorry dat ik je wel een vraag stel.

Ik was ooit het type dat.

.

.

Ik kan me nog mijn eerste mindfulness herinneren.

.

.

Met iemand die dat even met ons team wil doen.

Op mijn werk na,

Ik haakte al bij de eerste denk aan je teen af.

GELACH Ik was daar echt niet van.

Nee,

Echt verschrikkelijk vond ik het.

Ik denk,

Oh god,

Daar gaan we weer,

Ja.

Maar ja,

Ik ben nu toch aan het mediteren geraakt.

En ik vind het heel fijn.

Dus ja,

Het is ook openstaan voor dit soort dingen.

Dat heb ik ook wel geleerd daardoor.

Ja,

Een mooie weg.

Ja,

Wij kennen elkaar al dus ongeveer 52 jaar.

Daar kwamen we net achter.

Ja,

We zijn rond de 40 ook al.

GELACH Iets ouder.

Een heel verschillend leven eigenlijk gehad.

Wel een tijd lang nog samen in een Spaanse band gezeten,

De Tuna.

Klopt.

Fantastische tijd was dat.

Weinig bewustzijn aanwezig destijds,

Maar toch een hele positieve energie.

Misschien iets te veel alcohol.

Ja.

Verslavingen,

Zullen we daar eens over hebben?

Vind je het goed?

Dat thema heb ik eigenlijk nog niet behandeld in deze podcast.

Nou,

Je denkt,

Ik heb dan eens meegaan.

Kom maar op dan.

Ja,

Nou,

Ik heb ze ook gekend.

En ik ken ze nog steeds wel.

Dat ik bijvoorbeeld net iets te veel eet.

En echt zo na wat stressvolle dagen aan het eind van de dag.

.

.

Ik moet nog 3-4 boterhammers smeren,

Terwijl dat niet echt nodig is.

Gaan we naar links?

Ja.

Hoe zit dat met jou,

Dennis?

Jij bent ook wel wat tegengekomen,

Dat weet ik,

Sinds ongeveer 1,

5-2 jaar geleden ongeveer.

Ja.

Er is daar een omkering in gekomen.

Klopt,

Dan hebben we het over alcohol.

Ja,

Ik kom natuurlijk om te beginnen uit een gezin waarin met alcohol.

.

.

Ik denk dat heel veel gezinnen wel alles werd gevierd,

He?

Van de kerst tot aan de.

.

.

Nou ja,

Er was gewoon heel veel alcohol altijd in gebruikt.

Niet dat dat tot problemen leidde.

Dus niet zeg maar dat je.

.

.

Ik heb er als kind geen last van gehad,

Maar het was er altijd aanwezig.

Nou,

Sterker nog,

Mijn vader werkte zelfs voor het bureau voor alcohol en drugs.

Hij hielp verslaafden.

Dat heb ik uiteindelijk ook in mijn leven gedaan,

Een hulpverlener.

En ik kwam veel mensen tegen met problemen met drugs en alcohol.

Maar ik kwam op een gegeven moment tot de ontdekking.

.

.

Dat ik er ook wel een handje van had.

En niet dat dat tot sociale problemen leidde,

He.

Dus ik leefde in mijn leven prima,

Maar een biertje,

Een wijntje,

Dat was ook door de week voor mij wel een gewoonte geworden.

En zelfs kon ik er weleens een fles aan gaan op een avond.

Ja,

En op een gegeven moment zag ik dat dat niet handig was.

Ik werd daar niet.

.

.

En als je wat ouder wordt,

Dan word je er ook moe van en niet leuk van.

Dus ik zag het meer als een groot.

.

.

Ja,

Alcohol is niet alleen het punt,

Maar wat moet ik daarmee?

Is toen eigenlijk die zoektocht meer binnen de filosofie ontstaan ook?

Ja,

Nee,

Dat was daarvoor eigenlijk al gestart.

Dat was rond mijn vijftigste,

Misschien daarvoor.

Want dan komt er ook zo'n punt in je leven van.

.

.

Ja,

Je bent niet op de helft of zo,

Maar dan begin je altijd.

.

.

Met life crisis of zo?

Ja,

Je bent zo direct!

Ha!

Ja,

Ik noem het altijd.

.

.

Je kan dingen ook eruit knippen.

Nee,

Ik noem het gewoon de midlife,

Want ik vond het geen crisis.

Nou,

Nee,

Dat je inderdaad wel.

.

.

Wat heb ik gedaan,

Wat moet ik nog,

Wat wil ik nog?

En ook maar geïnteresseerd in heel veel dingen.

Dat kwam samen en ik vond dat alcohol ook een soort verdoving.

Niet passen bij je leven als ik helder wil denken,

Als ik goed met mezelf bezig wil zijn.

En ik heb het een aantal keer geprobeerd om het gezellig te houden.

Dus dan een keer per week een avondje een wijntje.

Maar dat ging niet.

Nee,

Dat lukte niet.

Die mildheid die ik voor mezelf had,

Die gaf dus ook.

.

.

De gelegenheid om gewoon dat te blijven doen.

En ik kwam er eigenlijk op een gegeven moment achter.

Ja,

Dat is ook niet geen zelfliefde.

Die mildheid is geen zelfliefde.

Dat is eigenlijk niet handig om te doen.

En toen heb ik besloten om het helemaal te stoppen.

Dat is anderhalf jaar geleden.

Heb jij gemerkt dat je sindsdien,

Sindsdat je minder bent gaan drinken,

Is er echt een grote verandering geweest in je hele gevoel van zijn hier op deze aardbol?

Ik vond het begin echt geen reet aan,

Moet ik zeggen.

Stoppen was geen probleem,

Maar gewoon het mentale stuk.

Ik had vrienden die lekkere bieren dronken.

En ik had daar ook wel een soort ontspanning bij.

En er werd beloofd door allerlei podcastmensen en boeken dat je je heel vitaal ging voelen.

Maar dat kwam me gewoon niet,

Nee,

Echt niet.

Nu wel,

Nu ik zeker een jaar verder ben,

Maar in de eerste denk ik tot bijna een jaar niet.

Dus ik heb er best wel mee geworsteld van,

Ja,

Wat is dat nou eigenlijk?

Dus ik ben ook nog eens een keer bij de huisarts geweest.

Ik heb daar nog een tranen uitgebarsten en die wilde me ook nog naar hulp sturen.

Omdat hij zag dat ik met heel veel dingen worstelde.

Dus ik heb daar nog echt meegepiekeld wat ik hiernaar mee.

Maar toen ben ik gewoon zelf weer meer gaan sporten,

Want dat lukte er ook in het begin niet.

En dus ook die meditatie op gaan pakken bij het boeddhische centrum.

Ja,

En dat was eigenlijk wel een goede combi.

Dus ik voel me nu eigenlijk veel beter dan een half jaar geleden.

Ja,

En ook beter dan een jaar geleden en ook beter dan een half jaar geleden.

Ja,

En ook een stuk wijzer.

Ja,

Wat is wijzheid?

Haha!

Ja,

Nou,

Weet ik niet.

Wat jij zegt,

Er komen dingen op je pad.

Daar heb ik wel dingen van geleerd,

Ja.

En net voordat we de microfoon aanzetten,

Gaf je ook aan dat je sommige dingen die je hebt geleerd,

Ook weer binnen je werk heel mooi kunt toepassen.

Ja,

Dus voor de luisteraars.

Ik werk in een team wat mensen in de thuissituatie opzoekt,

Die allerlei toch hele forse psychiatrische problemen hebben.

Dan moet je denken aan hele intense depressies,

Trauma's,

Psychoses.

Maar wat daar.

.

.

Ik zeg even wat diagnose,

Maar dat moet je maar even vergeten.

Maar even voor het werktype.

Je komt iemand tegen,

Een mens,

Op zoek naar wie ben ik en wat wil ik nog?

Dat is eigenlijk gewoon altijd de basisvraag.

En ja,

Dat is ook vaak de reden waarom mensen het spoor zijn verloren,

Omdat ze daar heel vastgelopen zijn.

Dus ik start heel vaak met de vraag wie ben ik?

Ja,

Die vraag is al zo.

.

.

Die is zoveel waard voor mensen om daar rustig bij stil te staan.

En heel veel mensen zijn op zoek naar een relatie,

Of naar iets wat hun leven weer wat verrijking geeft.

Maar wat ik zei in de auto,

Is dat ik ook wel eens iemand uitgedaagd heb,

Zou je een goede relatie met jezelf willen?

En dat heeft hier ook mee te maken.

En dat dat iemand wel geraakt had en dat hij daarover nagedacht had,

En dat dat een startpunt is geweest voor de verdere begeleiding.

Ja,

Zou je een goede relatie met jezelf willen hebben?

Die vraag stelde je.

Ja,

In plaats van.

.

.

Ik vertraag het even,

Zodat de luisteraar er nog even over kan.

.

.

Ja,

Want de basisvraag is eigenlijk een goede relatie met een ander.

En toen vroeg ik gewoon even los van.

.

.

Die vraag herkende ik,

Maar is er ook een goede relatie met jezelf?

En daar had diegene nog nooit over nagedacht.

En dat kwam heel diep binnen?

Ja,

Ja.

Ja,

En dus die wijsheid die je toch op je pad krijgt,

Kun je daar op die manier mooi verspreiden?

Ja,

Dat is de levenservaring die je dan meeneemt.

Maar ook wel een doorleefde levenservaring,

Denk ik.

Dat komt niet zozeer uit de boeken.

Nee,

Dat komt niet uit de boeken.

Hoewel ik daar wel mee bezig ben geweest en er natuurlijk ook weer over gelezen heb,

Waarin je steeds tegenkomt.

.

.

Als je een goede relatie met een ander wil hebben,

Moet je eerst een goede relatie met jezelf hebben.

Maar ja,

Wat is dan een goede relatie met jezelf?

Dus je kan er zoveel over doorgaan.

Maar dat is natuurlijk wel een heel mooi thema om mee in gesprek te gaan met iemand.

Dat is ook jouw thema geweest,

Toch,

Je relatie met jezelf?

Zeker,

Ja.

Zullen deze twee zelf even verder wandelen?

Ja.

Het begint een beetje te waaien ook.

Ja,

Je bent een beste luisteraar.

Je bent allerlei draaien aan het maken om de wind uit de microfoon te houden.

Haha,

Dat klopt helemaal!

Het zag er nogal stuntelijk uit.

Ja,

Het is grappig,

Want ik besef me plotseling.

.

.

Dat ik ooit in deze podcast ben gestart op een bankje,

Heel rustig.

Het tempo van de podcast is echt met 300-400 procent.

.

.

Echt serieus!

Versneller?

Versneller,

Ja.

En dat is ook leuk,

He,

Want het is een hele andere dynamiek.

Hallo!

Maar ik ga daar wat op waken en het ook af en toe vertragen.

Dat is goed.

Dat heb ik ook net gezegd.

Vertragen is heel goed.

Nee,

Dat klopt.

Maar er zit misschien een knop in de podcast.

.

.

Dat je hem 0,

5 kan afdraaien,

Jeroen.

Haha,

Dat zou wel kunnen.

Ja.

Wij lopen in de Haterse Vennen.

In een gebied waar ik vroeger hard liep.

En jij ook,

He?

Ja.

Niet meer.

Jij bent meer aan het fietsen tegenwoordig,

He?

Een mooie plek als je ooit eens in de buurt van Nijmegen bent.

Ga lekker naar de Haterse Vennen.

He!

Ja,

Als je dan plotseling dat verschil bemerkt,

Nu terwijl je luistert.

.

.

Misschien kun je dan ook ervaren wat het verschil is.

.

.

Tussen het hebben van een hele drukke mind,

Van heel veel denkende gedachten,

En het in stilte aanwezig zijn.

Merk jij dat dat binnen jouw meditatie zo wat meer gezetteld is,

Die gedachte-spinsels?

Ja.

Maar ik denk dat wij ook van oudsher wat dynamiek hebben die versneld was.

Jij en ik?

Ja,

Ja,

Ja.

En dat dat zich nu weer laat zien.

Ja,

Dat is mooi.

Ha!

Want het leven is zoals het leven is,

He?

Klopt.

Nee,

Maar ik had het niet verwacht dat ik dat zou kunnen.

Want ik ben ook van mezelf wel snel,

Ook in het denken.

Je bedoelt het mediteren?

Dat het fijn was en dat ik dat ook kon.

Want het was nog de vraag,

Ga maar zitten.

Het is een niet geleide meditatie,

Het is gewoon een soort laten gaan,

De gedachten als wolk voorbij laten gaan.

Nee,

Dat ging van begin af aan hartstikke goed.

Dus daar was ik ook heel erg blij mee,

Dat ik toch wel een beetje boeddhistisch was.

GELACH Had ik niet gedacht.

En nou,

Ja.

.

.

De boeddha-buikjes hebben we al.

Die proberen we af te schaffen,

Dus we moeten wel.

.

.

Een beetje blijven sporten.

Klopt,

Blijven sporten.

Maar jouw vraag was,

Ruben,

Of ik ook die vertraging heb ervaren.

Ja,

Of je nou tijdens de meditaties echt kunt merken.

.

.

Dat het langzamerhand wat rustiger in je hoofd wordt als je gaat zitten.

Ja,

Nee,

Dat is absoluut waar.

Maar ik merk ook eigenlijk dat het best rustig in mijn hoofd is.

Dus dat is ook een goede ervaring,

Ja.

En dat is weer het oké zijn.

Dus dat zit er gewoon bij mij van natuur in,

Dat is gewoon een geluk.

Heb je het idee dat dat,

Nu we het toch over boeddhisme hebben,

Voort zou kunnen komen uit een vorig leven?

Of ga je zover niet?

Nou,

Ik vind het heel interessant,

Want ik kwam ook tijdens het boeddhisme erachter.

.

.

Dat er een boeddhistische poster op de kast van mijn vader hing.

En dat heb ik nog willen opzoeken,

Want ik wilde hem nog een keer zelf kopen.

Maar ik heb hem nooit meer gevonden,

Dus ik moest alles uit mijn herinnering halen.

Je vader is overleden?

Ja,

Dat was een soort pad naar het bovenste punt van een berg.

En ik denk dat dat,

Hoe noem je dat,

Een zevenvoudig pad is?

Of is het achtvoudig of negenvoudig?

Acht,

Waarschijnlijk,

Ja.

Dat het dat was.

Dus ergens,

Nu jij het zegt,

Ja,

Dat zou kunnen.

Maar dat weet ik dus niet.

Denk jij dat wel?

Ik denk het zeker,

Ja.

Als ik zelf kijk naar al die boeddhisten die zo op me afkomen de laatste vier,

Vijf jaar,

Dat begon eigenlijk met meer leraren uit India.

Maar dat boeddhisme zit overal verspreid.

Maar je hebt ook Advaita,

Vedanta,

Dat is weer een andere,

Meer non-dualiteitse leer.

Die kwam als eerste op mijn pad.

Maar wat ik vooral ervaar,

Is dat al die leraren,

Die komen echt gewoon.

.

.

Die worden hier gewoon voorgeschoteld.

Dat ervaar ik zelf.

Die komen tot je?

Ja,

Die komen tot je,

Zo zou je het kunnen noemen.

In visionen of hele heldere dromen,

Ja.

Want ik ben toch een jaar of 47 niet geïnteresseerd geweest.

.

.

In wat ook maar met boeddhisme te maken heeft gehad.

En nu word ik echt daarin gezogen,

Dagelijks.

En luister ik urenlang naar verhalen uit die tijd.

En als een leraar spreekt over zijn leraar,

Dan heb ik gewoon tranen in mijn ogen.

En dat moet toch ergens,

Hè?

Dan zou je denken dat er ergens een lijntje in het universum ligt.

En daar spreken de boeddhisten zelf ook over.

Dat ze kunnen ook echt zien waar die vorige levens waren.

En precies aangeven dat jij bij een non geweest bent,

Bijvoorbeeld.

Dat kan ook nog.

Dus voor mij is dat inmiddels ook heel prettig om te weten.

.

.

Dat het niet voor niks allemaal is wat er hier gebeurt.

En we hebben de mogelijkheid om steeds meer verlicht te raken,

Zogezegd.

Of helderder.

En ervaar jij dat ook zo,

Dennis?

Nou ja,

Ik hoor jou.

Het niet weten is hier even aanwezig.

Ja,

Dat weet ik echt niet.

Het kan heel goed zijn.

Ja,

Er zijn zoveel dingen die.

.

.

Kijk,

Jij vertelt dat en jij maakt dat mee.

Dat geloof ik honderd procent.

Dus jou gebeurt dat.

Dus daarmee is het wel een soort bevestiging.

Mij gebeurt het niet.

Maar het kan zijn dat je toch een bepaald niveau van spiritualiteit moet hebben.

Of een soort openstaan voor om dat wel binnen te laten komen.

Dus dan staat je nog wat te wachten misschien?

Ja,

Er kan allemaal wat op me afkomen.

Dat is een interessante,

Dat weet ik niet.

Heb je zelf wel eens ervaren dat je iets meemaakte.

.

.

Wat je normaal dagelijks gezien niet meemaakt?

In een droom of terwijl je je ogen open had,

Dat je iets ziet?

Ik droomde vannacht dat ik wijn had gedronken.

Dat is echt verschrikkelijk.

Toen dacht ik,

Daar gaan mijn punten.

Nee,

Maar wat ik jou eerder noemde,

Het lezen van wat mensen zoveel jaar geleden.

.

.

2000 jaar geleden,

100 jaar geleden,

Wat die aan ideeën hadden.

.

.

En wat die aan theorieën hadden,

Dat kan ik echt op bekarstiging worden.

Dus ik ben wel veel meer naar kunst en boeken.

Ik was ook nooit zo'n lezer.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook liever een boek hoor dan lees.

Maar daar vind ik wel een soort universele.

.

.

Verbaast je dan niet dat je na al die jaren in één keer.

.

.

Want het is pas twee,

Drie jaar nu of zo.

.

.

Dat het zo'n nieuw interesse is geworden?

Ja,

Ergens niet,

Omdat ik het nog steeds merk dat ik dat zelf ben en doe.

En ik was diegene nog steeds die ik ook toen was.

Maar er is gewoon een soort andere.

.

.

Het is opgeschoven in de aandacht die je voor dingen hebt.

Het is er altijd geweest,

Alleen ik heb er nu aandacht voor.

En dat verwondert men niet zozeer,

Omdat je dus ook dingen meemaakt in je leven.

.

.

Of ouder wordt en daarmee ook je belangstelling of je interesse.

.

.

Of je vragen naar dingen,

Wie ben ik en wat wil ik,

Die veranderen toch ook?

Dat blijft toch niet dezelfde vraag in je leven?

Nee,

Dat blijft niet dezelfde.

Je kunt dus eigenlijk de draad niet kwijt zijn.

Ik was even de draad kwijt,

Maar eigenlijk kan dat niet.

Nee,

Prachtig eigenlijk.

Ja,

Dat is een mooie.

Vind je het leven hiermee aangenamer doorgeworden?

Niet alleen fysiek,

Maar gewoon je blik is het toch?

Want je hebt ook heel je leven wel van natuur genoten.

.

.

Met je vader en moeder ook in de moestuin en paddenstoelen zoeken en dat soort dingen.

Is er iets ook nog meer geshift of zo,

Dat je toch anders aanschouwt.

.

.

Of in contact met de anderen?

Nou,

Het stilstaan bij de dingen,

Dat is wel veranderd.

Die versnelling die we net hadden,

Die heb ik nu af en toe doorbreken.

.

.

Even door een soort stilstand.

Ja,

Je bent nu al een stuk rustiger.

Ja,

Ik doe mijn best.

Maar ik hou ook een beetje mee in jouw flow en dat is wel goed.

Maar heb jij ook ADHD,

Denk je?

Ja joh,

Zelf vast.

Nooit onderzocht?

Nee,

Gelukkig is dat.

.

.

Weet je,

Ik werk in de psychiatrie,

Maar ik heb eigenlijk zo'n bloedheden aan diagnoses.

Soms kan het fijn zijn om iets van herkenning te hebben van.

.

.

Ja,

Waarom gebeurt het de hele tijd?

Maar je moet mij niet bij mensen langs laten komen die heel veel rust.

.

.

En ik ben wel associatief en een beetje hang op de tak.

Ja,

En dat is wel iets minder geworden.

Maar dat is ook een typische.

.

.

Nu ben ik alweer kwijt,

Maar we zijn het raad nooit kwijt.

Waar waren we?

Bij een moment waarop we even alle gedachten kunnen stoppen.

Ja,

Dat dat veranderd is.

Maar ik bedoel dat we dat nu ook kunnen doen even.

Is goed.

Ja.

En dan ontstaat er al een diepe ademhaling hier,

Als vanzelf.

Dan mag jij de draad weer oppakken als je wil.

Ja,

Omdat ik me nu realiseerde.

.

.

Als je stilstaat,

Dus wat jij nu doet,

Dan check je ook weer anders bij jezelf in.

En dat is denk ik heel goed.

Dus dan voel je veel beter wat er aan met jezelf gaat.

En wat er aan met jezelf speelt.

Een voorbeeld,

Nu ik eraan denk.

.

.

Ik geloof de tweede keer dat ik aan het mediteren was,

Toen lukte het me niet om niet te slikken.

Want je wil eigenlijk geen geluid maken,

He?

Je wil die keurige zinwoedigheid zijn.

Precies,

Je wil die ideale voorbeeldige houding vasthouden.

Kramp.

Maar ik had ook een kriebeltje in mijn keel en dat had ik nog nooit.

.

.

En ik was twee dagen later ziek.

Dus ik realiseer me dan met echt pas goed in mijn lichaam.

.

.

Dat er iets anders is.

En dat had ik nooit anders ervaren als ik niet had stilgezeten.

Ja.

Ik weet niet wat dat voor nu betekent,

Maar het is dus goed.

.

.

Om even op de plaats te staan en te ervaren waar ik sta.

Dat is wat jij dus ook doet.

En waar ik ook Ruben heb leren kennen op een gegeven moment,

Dat hij dat veel meer deed.

Met ademhaling bezig zijn.

Ik weet nog dat jij ooit met mij wandelde.

Dat vond ik wel erg grappig.

Dat is nog niet eens zo heel lang geleden.

Toen was jij,

Denk ik,

Net zo'n half jaar met de filosofie bezig.

En wij wandelden op de postbank,

De NS-route,

Denk ik.

Ja,

Dat was het.

En terwijl jij sprak,

Deed ik automatisch elke keer een diepe ademhaling.

En ik weet nog dat jij zei.

.

.

Hoe heb je dat jezelf aangeleerd?

Je was heel verbaasd dat dat gebeurde.

Ja.

Ik verwonderde me,

Want ik had het niet eens in de gaten.

Want het is dus een automatische release geworden.

Iets wat automatisch ontstaat.

Om die spanning van het leven toch wat weg te laten vliegen,

Denk ik.

Ik moest daar wel in het begin even aan wennen.

Ik dacht,

O jee.

.

.

Zit hij te zuchten?

Vindt hij het niet interessant?

Nou,

Nee,

Maar omdat je zo bewust daarmee bezig was.

En dit doet niet iedereen.

Nee,

Maar het verwonderde mij dat je dacht dat ik daar bewust mee bezig was.

Omdat dat in de kringen waarin ik verkeer,

Dat dat ook wel toch bij meer mensen heel normaal is.

Dat je heel vaak even ontspant op die manier.

En dat is binnen misschien het werkveld veel minder snel.

Als je aan het werk bent.

.

.

Ja,

Vertragen,

Wat ik ook zei,

Is ook voor ons heel belangrijk.

Je bent altijd geneigd om oplossingsgericht te denken.

En oplossingen moeten gevonden worden,

Daar moet actief aan gezocht worden.

Terwijl als je dat niet gaat doen,

Niet heel actief gaat zijn,

Maar gewoon juist even stopt en even ademhaalt.

En even ook accepteert dat dingen zo zijn zoals ze zijn.

Je kan niet alles van je afvegen.

Sommige dingen kan je niet af.

Dan ontstaat er ook ruimte voor andere dingen.

Dat is denk ik wat er gebeurt.

Tegenwoordig binnen het werkveld waar jij nu zit.

Ja,

Want waar jij mee bezig bent,

Toen jij daar door bevangen werd,

Als ik het zo mag noemen,

Toen was dat denk ik nog niet zo heel breed zoals het nu is.

Spiritualiteit,

Mediteren,

Mindfulness,

Dat is echt gegroeid.

Ja,

Want ik heb daar ook meditaties gegeven bij die cursus.

Zo'n week voluit leven.

Ja,

Dat zou kunnen.

Ja,

Dat is mooi dat dat ook binnen een wat breder veld ingezet wordt.

En die therapievorm,

Als ik het zo mag noemen,

Dus de acceptance- en commitment-therapie,

Dat is natuurlijk ook een heel groot deel wat hier dingetjes uithaalt.

Dat zag je 10 jaar geleden ook niet echt.

Nee,

Want toen was het meer cure.

Ja,

Cure van oplossen en wegwezen.

En nu kijken we veel meer naar herstel.

Dus je hebt iets of je bent iets en daar weer verder mee kunnen gaan.

Zullen we ook een stukje verder?

Ha!

Daar is-ie alweer!

GELACH.

Ja,

Daar heb ik je er bewust van gemaakt.

Nou ja,

Een zucht geeft lucht en een hart vol smart.

Wauw!

Ja,

Van de moeder van Angelique,

Geleend.

Nou,

We hebben alweer veel behandeld in een podcast.

Zullen we het zo eens afronden en kijken of we er op een ander moment.

.

.

Op de postbank nog een keer mee door kunnen?

Zeker!

Deel 2 met Dennis.

Wil je nog iets aan die lieve luisteraars meegeven?

Ja,

Dat is de hele.

.

.

Dan moeten we even voor gaan stil zijn natuurlijk.

Nou,

Wie ben ik om jullie iets mee te geven,

Beste mensen?

Maar ik hoop dat je kan ervaren dat je diep in jezelf oké bent.

Dat je daar naartoe mag,

Dat zou ik je willen meegeven.

Want dat is een soort kiem waar heel veel mooie dingen uit kunnen komen.

Dat is mijn ervaring.

Mooi,

Heel mooi.

Ja,

Dank je wel Dennis voor deze.

Ja,

En beste luisteraars,

Jullie zijn ook oké.

Dan zeg ik het maar vast alvast tegen jullie.

Ha!

Jullie zijn heel oké.

En dat weten ze ook.

Diep van binnen weet iedereen het al.

Dat heb ik tenminste van jou ook gehoord vandaag.

Dat je het al weet,

Vergeet je het eigenlijk nog weleens?

Nee,

Dat vergeet ik eigenlijk nooit,

Nee.

En is dat gewoon jouw incarnatie hier waardoor dat zo makkelijk is?

Of is het echt altijd zo geweest?

Ja,

Dat is eigenlijk altijd al zo geweest.

En als je dan in de war was?

Maar je hebt het ook wel eens slecht gevoeld in je leven.

We gaan nog even een laagje dieper hier.

Ja,

Maar dan moet je jezelf zien als schillen.

En als je het afpelt,

Dan kom ik altijd tot de kern dat het oké is.

Ja.

En dat is dus wat jij mooi doet met het stilstaan bij jezelf.

Dan kom je tot de kern en daar zit dat oké.

En dan is het even de kras op de auto of een been breken.

Ja,

Je kan nog over vervelende dingen denken,

Maar dan gaat het nog altijd iets buiten die kern.

En kun je je ook voorstellen dat je toch een keer helemaal weer van slag bent?

Ja,

Dat kan ik me zeker voorstellen.

Ja,

Dat is iets wat ook in me opkomt nu.

Ik heb ook altijd wel het gevoel gehad dat hoe helder ik ook wordt in het leven,

Hoe meer ik kan ontspannen en rusten en me helemaal oké voel,

Dat er toch altijd weer iets zal kunnen komen wat je helemaal weer van slag brengt.

Waardoor je in totale paniek bent of bijvoorbeeld ook een psychose kunt krijgen.

Want we hebben het niet voor het zeggen.

Ik weet dat een kameradjee,

Die stond na een heerlijke vakantie,

Zes weken weg geweest,

Stond zo te kijken in zijn achtertuin omhoog naar de hemel.

Al die prachtige sterren,

En die schoot in een psychose in één keer.

Terwijl hij in totale ontspanning was en een jaar lang in de psychiatrie geweest en langzaam weer hersteld.

Dat heeft mij wel te doen beseffen dat het ook anders kan plotseling,

Dat je denkt,

Nu dat ik mediteer,

Nu dat ik oefen en altijd weer zogezegd keurig mijn best doe,

Dat het toch niet aan ons is om te bepalen hoe het uiteindelijk zal zijn in een betere toekomst.

Maar wat jij nu doet,

Is wat je eerder ook zei,

Je bereidt jezelf voor.

Jij zegt dit,

Dit zou mij kunnen gebeuren.

Op dat moment heb je misschien geen controle meer,

Maar je bereidt je wel voor,

Zover je kan.

Jazeker,

Dat doe ik ook met de dood.

Doe je dat ook weleens?

Zeker,

Ja.

Memento mori,

Dat is weer die filosofische gedenk te sterven.

Ja,

Dat klinkt heel raar,

Maar dat vind ik fantastisch eigenlijk.

Het is zo'n goede oefening.

Eigenlijk waar je nu in dit leven geneigd bent niet aan te willen denken,

Word je dan gevraagd wel aan te denken.

We moeten even aan de kant van de fietsen.

Anders sterven we hier al.

We zijn net op tijd.

Nou zitten we hier toch nog even op het terrasje,

Dennis,

Samen.

We fluisteren een beetje,

Zodat de rest ons niet kan horen.

Jij liet mij net wat lezen.

Dat ging over een stuk dat je zelf had geschreven,

Dat ergens online staat.

Over jouw ervaring met dat stoppen met drinken.

Als ik zo terugdenk aan ons gesprek,

Dan komt het allemaal heel vlot over en snel.

We gingen snel en we waren ook heel in een fijne vibe en vrolijk.

Hoe pittig was het,

Die tijd?

Daar hebben we het niet heel lang over gehad.

Dat zei ik wel.

Het was erg pittig.

Ja,

Op verschillende manieren eigenlijk.

Omdat je echt een keuze maakt.

Die keuze was heel bewust.

Dat was het probleem niet,

Dat ik dacht van misschien moet ik toch maar weer wat.

.

.

Dat was het probleem niet.

Maar je gaat gewoon toch een bepaalde manier van leven,

Wat je al die jaar hebt gedaan,

Omdraaien,

Op een andere manier doen.

Je bent echt zoekende.

En dat zoeken vond ik heel pittig.

En omdat je in dat zoeken niet gelijk vindt wat je hoopt te vinden,

Een soort opluchting of een soort vervanging,

Misschien zelfs verbetering van je stemming,

Dus de cadeaus kreeg ik niet.

En dat vond ik het meest pittige.

Maar wel wetende,

Dat als ik maar mezelf wat geduld gaf,

Dat die wel zouden komen.

Ja,

Dat was mijn hoop maar.

Heb je ook momenten gehad dat je dacht van nu,

Ik trek het niet meer,

Ik ga toch weer een wijntje drinken,

Gezellig met mijn vrienden?

Nee,

Geen moment.

Ik heb zelfs een hele goede vriend,

Waar ik altijd graag een bier mee dronk.

En als ik daar op bezoek kwam,

Zette die gewoon standaard met mij.

.

.

Een geopend flesje La Chouffe neer,

Gewoon voor mijn neus.

Prachtige oefening.

Heerlijke oefening.

En dat was echt een cadeau.

Je kan cadeaus krijgen in het leven.

Ik schrok hem ook in.

Hij zag me zijn handen wrijven,

Ik heb hem weer mee.

Maar je mocht hem weer wegspoelen?

Ja,

Ik dronk hem niet op,

Maar ik deed mee in het spel.

Maar wel even aangeven hoe het ook niet voor mij moeilijk was,

Maar ook voor andere mensen.

Vriendschappen veranderden daardoor ook wel.

Dus dat was ook wel lastig.

Kwam jij ook verdriet tegen in die periode?

Ja,

Zeker.

Ja.

Ja,

En dan zou je willen weten wat voor verdriet,

Maar dat kan ik je moeilijk zeggen.

Ik was gewoon verdrietig.

Ik denk niet met een duidelijke reden.

Ja,

Ik miste ook wel een vriend in de alcohol.

Mijn kameraadje,

Als ik alleen op de bank zat om even tot rust te komen.

Een soort rouwproces toch ook geweest?

Ja,

Toch wel een rouwproces.

Maar ik was wel blij dat hij.

.

.

Het was een goed rouwproces,

Omdat je ook.

.

.

.

.

.

Een iemand kwijt of iets kwijtraakt,

Waarvan je ook wel echt graag wil dat hij weggaat.

Dat is niet een normaal rouwproces.

Dan ben je altijd niet blij dat iemand weggaat,

Maar in dit geval ben je dan wel blij.

Zijn er momenten geweest dat je destijds geen toegang had.

.

.

Tot dat gevoel van helemaal oké zijn,

Waar we het eigenlijk mee eindigden en waar je het ook over sprak?

Nou,

Dat kwam niet vanzelf,

Ja.

Normaal kan je dat makkelijk aanraken.

Dat was dan soms niet makkelijk aan te raken.

Maar wat ik eerder vertelde,

Als je die schillen dan toch afpelt,

Dan kwam ik er wel.

En ik denk dat dat voor een soort backbone is waardoor ik het heel goed kon.

Heb je die schillen helemaal zelf afgepeld?

Of hoe deed je dat?

Ging je zitten,

Liggen?

Ja,

Je gaat toch nadenken.

En dan.

.

.

Ja,

Wij delen ook muziek.

Dus met muziek kwam ik ook wel tot dat gevoel.

Muziek maken,

Muziek luisteren.

Mediteren,

Bij mediteren is ook een mooi voorbeeld.

Dan schil je het ook weer af,

Hè?

Maar daar moet je dan wel meer je best voor doen.

Je hebt er minder snel contact mee,

Ja.

Mooi.

Het leek me fijn om nog even dit toe te voegen aan de podcast.

Een soort bonus-trick.

GELACH Het leven is één grote bonus,

Hè?

Klopt.

Ik ben wel heel blij dat ik jou heb mogen ontmoeten in dit leven.

Nou ja,

Dank je wel.

En het is wederzijds.

Heel dankbaar.

En dat hebben we ook nog niet gesproken,

Want dankbaarheid is ook een heel mooi begrip.

Vast zeker heb je het al een keer behandeld.

Maar dankbaarheid kunnen voelen voor dingen,

Voor deze vriendschap,

Dat is goud waard.

Dank je wel,

Dennis.

Lieve Ruben,

Graag gedaan.

MUZIEK ZANG EN MUZIEK TV Gelderland 2021

Reviews

Goeiemorgen lieve Ruben en Dennis. Dank jullie wel. Een mooi voorbeeld van, door even stil te staan te verhuizen van het denkende verhaal naar de voelende essentie. Zoals Dennis dit mooi zegt, je pelt het denkende verhaal eraf om bij de kern te komen die goed is. Knuffels voor jullie beide.