Wandelsessie 3: Kun Je Echt Zacht Zijn Voor Jezelf?

De voeten weer voelend.

De aandacht daarmee minder gericht op het denken.

En dat kun je zo de hele dag doen.

Blijven beoefenen.

En het is natuurlijk ook fijn om dat af en toe helemaal niet te doen,

Weer los te laten.

Niet te streng te zijn.

Zachtheid.

Als je vaker hebt geluisterd,

Dan een beetje.

Dat ook dat een van de meest behulpzame beoefeningen is in het leven van Ruben.

De zachtheid omarmen.

Een cursus in het Engels die daarmee ook getiteld is Embracing Softness.

Waar vele deelnemers erg veel baat bij hebben gehad om dat ook toe te laten.

Ook de verzachtende sessies.

Zoals de cursus heet in het Nederlands.

Beide natuurlijk wat anders qua opzet,

Maar allemaal gericht erop om telkens weer te rusten en te verzachten.

Het woord zacht doet al enorm veel.

Ik denk dat we daar ook allemaal in essentie naar verlangen,

Omdat dat ook de essentie is van het leven.

Die zachte essentie is wat we zijn.

En daarmee is het zo fantastisch als dat als beoefening in het leven gaat plaatsvinden,

Je telkens weer.

Verzacht,

Moment na moment.

Rusten,

Verstillen,

Verzachten.

Allemaal ingrediënten voor een leven dat leidt tot meer natuurlijke flow.

Minder gepieker,

Meer heldere wijsheid.

Wijsheid voorbij het denken.

Zodra die openheid ontstaat.

Zodra de gedachten naar de achtergrond verdwijnen.

Ontstaat er ruimte voor de openwijsheid van het leven.

Dan beweegt die menselijke vorm zich weer naar een nieuwe werkelijkheid,

Die werkelijk niet zo werkelijk is als hij lijkt.

Ik liep weer door een poortje.

Even een klim hier.

En een diepe zucht.

Prachtig,

Ongeveer.

En door ook weer deze,

Wat zal het zijn,

Anderhalf uur.

Bijna twee uur te wandelen in de natuur.

Wordt iets wakker.

It's hot.

Een glimlach doet laten verschijnen op het gezicht.

Ik sta nu tegenover een boom omringd door prachtig groen mos,

Wat bloemetjes.

Het is net alsof door aan te haken telkens weer op dit onderzoek van het leven,

Het leven zichzelf ook op een andere manier toont.

Levendiger,

Zou ik zeggen.

Volledig levend.

Een zacht en rustig en stil laan.

Ik kan het niet vertellen.

De voeten weer.

De ademhaling.

De gedachten die mogen zakken doorheen het hoofd,

Van bovenaf naar beneden,

Richting het hart.

Wat een fantastische oefening om dat telkens weer te laten plaatsvinden.

Het denken te zien en het denken te laten zakken in het hart.

Dat liefdevolle,

Niet-persoonlijke hart.

Misschien ken je deze route wel van dieren naar reden.

Ik heb vandaag een iets andere afslag genomen.

Omdat dat pad er wat rustiger uit zag.

Je kunt bovenaan bij de postbank,

Waar dat paviljoen is,

Het restaurant.

Daar kun je bij de uitkijk,

Als je de NS-route volgt,

Door het rechterpoortje.

Dat doe ik ook vaak,

Ook een mooie route.

Nu nam ik het linkerpoortje,

Waardoor ik uitkom op een heel mooi plekje bij een bruggetje.

Een ijzeren,

Paarse brug.

Misschien ken je het wel,

Mocht je hier al eens gelopen hebben.

Zeker de moeite waard.

Soms lopen er hier ook kursschapen.

Honderden erbij.

En nu,

Grappig,

Het kan geen toeval zijn,

Je hoort ze misschien al,

Zijn daar de schapen in het veld.

En ze zijn gisteren geknipt in het dorp,

Heb ik gezien,

Met grote scharen.

Er werd de vacht van hen ontdaan en nu staan ze hier eerlijk in de wei.

Niet waarschijnlijk op het pad waar ik loop,

Want dat heb ik ook eens meegemaakt,

Dat je plotseling door 200 schapen heen wandelt.

Wat ook fantastisch is,

Maar dit uitzicht is ook heel erg mooi.

De meeste nu zonder dikke vacht.

En ik zie dat ze ook staan achter een hek,

Ditmaal.

Een boerdie die wat voorzichtig over deze brug wandelt.

En de schapen schrikken ook een beetje van hem.

Sommigen blijven gewoon staan.

Dag schaapjes.

Ik kom weg aan deze kant voor je.

En weer de voeten.

De ademhaling.

Als je luistert.

Kijk maar eens of het mogelijk is om de ademhaling te blijven volgen terwijl je luistert.

Daarmee ontstaat ook mogelijk die gelijktijdige ervaring in het leven,

Waarbij je weet dat je bent,

Dat je ademt,

Dat iets al is,

Dat iets al rustig is,

Niet verandert,

Dat jij het licht bent.

Telkens wanneer die ademhaling plaatsvindt.

Dan kan er een besef ontstaan dat het licht is wat je bent en dat je licht mag zijn,

Licht mag delen,

Liefde,

Hoe je het ook wil benoemen.

En als er wijzingen zijn.

De pure essentie van het leven die met woorden niet benoembaar is.

Weer een nieuw leven stap ik hier binnen.

Bordje dicht.

Er is hier weer wat harde wind.

In het dal.

Door de takken,

Die ook zo mooi het uitkensfeer laten zien,

Dat het leven vergankelijk is.

En wij maar denken en denken en denken dat alles zal blijven.

Maar dat is wel hetzelfde gevoel.

Hebben,

Willen hebben,

Willen veranderen.

Iets van dat alles zal met ons meereisen als we dit lichaam verlaten.

Dat is ook fijn om van tijd tot tijd eens mee te nemen.

Heb ik dit echt nodig?

En dan zien dat je het echt nodig lijkt te hebben en het ook echt manifesteert en ook meeneemt en tot je neemt.

Waarmee je bent.

En van genieten.

En andere keren wil je er niet van genieten.

Je merkt dat.

Dat helemaal geen zin heeft om dat weer te hebben.

Het leven vereenvoudigen.

Een simpele wandeling.

En eenvoudig zijn.

Kan het genoeg zijn.

En kan het ook tegelijkertijd oké zijn als dat niet geleefd wordt.

Als je ziet dat jij als mens telkens weer je laat verleiden tot allerlei zaken die je niet zo toedoen.

En dat je dat diep van binnen voelt.

Waarom doe ik dat toch weer?

En waarom wil ik dat weer hebben?

Of wil ik dat weer veranderen?

Kan ik nu niet eindelijk eens een keer rusten?

Tevreden zijn met wat is,

Met het leven zelf tevreden zijn.

Kan dat allemaal ook oké zijn,

Dat dat niet lijkt te gebeuren?

Kan dat helemaal oké zijn?

Kunnen we zacht zijn.

Ook voor al die patronen die zich telkens weer.

.

.

Dijkhoorn.

Te herhalen,

Al die herhalingen van patronen.

Kunnen die er ook gewoon zijn.

Dan kun je misschien door beoefeningen door dat je nu ook weer luistert.

Heel langzaam,

Maar werkelijk heel langzaam en heel zacht.

Eens proberen om een kleine verandering aan te brengen.

Als je zoiets graag iets wil hebben.

Ik hoorde het van de week een monnik nog zeggen,

Als je zo graag iets wil hebben.

Beslist dan een sommet.

Als je het kunt krijgen.

Voor je te.

.

.

Zetten.

Stel je wil bijvoorbeeld echt heel graag dat ijsje.

Zodat het niet te warm weer is en je zet het voor je.

En dan zou het smelten.

Maar zet het eens voor je en beslis eens om er een minuut gewoon bij te zijn en het niet direct op te eten als je het krijgt.

Dat soort kleine bewegingen.

Of als je weer iets nieuws hebt gezien,

Wat je wil kopen.

Allemaal herkenbaar voor iedereen hebben.

Want als ik dat heb,

Dan voel ik me vervuld.

En allemaal weten we ook dat dat dan even is en soms kan iedereen er langer van genieten.

Is het ook praktisch fijn.

Want er is ook nooit iets mis met een aankoop die eigenlijk niet nodig blijkt te zijn.

Maar hoe zou het zijn als je toch een klein beetje daar op een hele zachte manier mee oefent?

Als je dan iets weer ziet,

Het even los te laten.

Een minuutje,

Of twee,

Of drie.

Misschien wel een dag.

Als je het dan nog eens voelt,

Is het werkelijk heel belangrijk.

Misschien is het dan heel belangrijk.

Een fantastisch idee.

Ongelooflijk.

Te laten zijn.

Het oordeel.

Sowieso los te laten.

Dat is heel behulpzaam.

Door een kort moment te versterken.

Even alle gedachten los te laten.

Je hoogste excitement,

Je hoogste gevoel van gelukzaamheid te volgen.

Vele leraren communiceren dat het zo belangrijk is om in ons leven altijd Om in ieder moment te kijken,

Waar word ik het meest blij van.

Het hoeven niet hele grote plannen te zijn direct.

Het kan wel zijn dat je voelt,

Oh,

Ik wil even bellen met iemand.

Of ik wil graag gaan wandelen of een kop koffie drinken of thee.

Of werken aan een project waar ik mee bezig ben.

Elke keer dat volgen,

Dat plezierige gevoel.

In ieder moment weer en dan is het.

.

.

Daar en dan voel je je,

Ah ja.

Daar heb ik nu zin in.

Zo goed als mogelijk die tuikens weer dat doen.

Waar je het meest gelukzalige gevoel van krijgt.

Zondag.

Verwachting naar de uitkomst.

En die is fantastisch als je die meeneemt.

Elk ons weer beweegt richting dat wat je het meest gelukzalige gevoel geeft.

Zo goed als mogelijk,

Zonder te verwachten dat het ook werkelijk zo gaat gebeuren.

Want zoals vele wijzer zielen communiceren.

Echt het leven.

Waarschijnlijk nog wat anders voor je in petto.

Wat verrassend.

Mooi kan zijn.

Wellicht is al dit ook bij je bekend.

Een heel ander gebied in het leven betreden we nu,

De wet van aantrekking.

Het weten,

Dat zijn hier positieve gedachten,

Telkens weer.

Laat opkomen.

Ook positieve dingen zo te aantrekken.

En andersom dus ook.

En daarmee is het fijn dat wanneer je automatisch kort verstilt.

.

.

Even bewust bent dat je überhaupt aan het denken bent.

Die je op dat moment ook kunt bijstellen als het ware.

Op een hele speelse manier.

Het begint hier weer hard te waaien en ik moet een flinke berg op.

Dus ik stop heel even met de opname.

Tot zo.

TV GELDERLAND 2021.