Korte Reset Reeks Nr. 7: Wat Als Niets Persoonlijk Is?

En het kan zomaar zijn dat je weer heel erg gefocust was op alles wat je dacht en wat je voelde en waarvan je dacht,

Dat moet ik uitzoeken,

Daar moet ik wat mee.

Nu dat je luistert,

Krijg je weer de mogelijkheid om dat alles los te laten.

Ha,

Ja,

Die automatische ademhaling die mag ontstaan,

Want er hoeft niets meer te worden vastgehouden.

Je hoeft niet langer meer te vroeten in alles wat je zo belangrijk maakt.

Het gevoel een jij te zijn in dit leven,

Een ik te zijn,

Die telkens weer opstaat met dat gevoel,

Ik ben ik,

Ik,

Ik,

Ik,

Ik en ik moet wat,

Die mag nu weer tot rust komen en doorzien worden.

En hoe kun je die doorzien,

Die ik,

Dat gevoel die ik te zijn,

Met heel het drama van het leven,

Dat zo als van mij voelt,

Hoe doorzien je die?

Heel,

Heel,

Heel eenvoudig,

Door alle denken te stoppen,

Te laten,

Niet in te gaan op dat denkende apparaat,

Gewoon volledig stoppen,

Doe dat nu maar eens,

Stop.

Ja,

En doe je dit vele malen per dag,

Dan zul je ervaren dat het leven er heel anders uit zal zien,

Want alles waar je je zo druk om maakt,

Wordt telkens weer onderbroken.

He he,

Ja,

Eindelijk,

He he,

Niet meer telkens blijven ronddwalen in alles wat zo belangrijk lijkt,

Want wat blijkt,

Totaal niet belangrijk,

Totaal niet,

En niet eens kloppend,

Die ontdekking dat alles wat je denkt,

Niet werkelijk waar is,

Je kunt je misschien voorstellen hoe bevrijdend dat is.

En wellicht zijn er nu gedachten die komen,

Ja,

Maar het is toch zo,

Stel je maar eens voor dat dat niet zo is,

Onderzoek het eens,

En ervaar eens wat het met je zou kunnen doen.

Niet meer te geloven in alles wat je denkt.

Ook vandaag weer,

En vandaar ook weer deze reset,

Die jouw hele dag zou kunnen veranderen,

Die dag die niet van jou is,

Die dag die niet in tijd plaatsvindt,

Die dag die niet is.

Enkel dit tijdloze,

Wat je zou kunnen noemen moment,

Wat nu alweer voorbij is,

Is,

En die isheid,

Dat pure zijn,

Voorbij de denkende gedachte,

Voorbij het gevoel een persoon te zijn.

Dat is liefdevol,

Rustig,

Volledig te vertrouwen,

Veilig,

En daar is geen ik aanwezig.

En ook dit zijn allemaal weer woorden die verwijzen naar dat in het leven wat woordeloos is.

En die woordeloosheid,

Dat gedachtenloos zijn,

Zou dat gezien willen worden,

Zou het leven je vragen om meer en meer te vertrouwen op dat in het leven wat niet denkt,

Wat niet iets vindt van iets,

Die meningloze staat van zijn.

Zou het leven willen dat ook jouw specifieke menselijke vorm daar de aandacht naartoe brengt.

Wellicht,

Je zou kunnen zeggen dat het leven zelf dat tot stand brengt,

Omdat je luistert,

Omdat je deze boodschap tot je krijgt,

Net als die Ruben die die boodschap ook tot zich kreeg en nog steeds krijgt.

Via allerlei wegen lijkt het leven te bewegen richting helderheid,

Richting die meningloze staat van zijn.

Oh,

Wat fijn,

Ja,

Zeker.

Want wat is het leven ingewikkeld,

Wat is het onrustig,

Wanneer er geen connectie gemaakt wordt met dat in het leven wat rustig is,

Wat werkelijk rustig is.

Die rust is altijd aanwezig,

Ook als er van alles gaande is.

En dat is zo mooi.

Wanneer je een kort moment verstilt,

Dat mag ook best wat langer zijn,

Is er duidelijk iets aanwezig,

Wat zich nergens mee bemoeit.

En dan komt die vraag weer,

Maar hoe dan,

Maar hoe dan,

Door te rusten,

Te midden van iedere ervaring.

Je mag natuurlijk naar de sauna gaan,

Of een retreter,

Ook allemaal heel behulpzaam.

Maar die rust is ook te vinden,

Te midden van chaos.

Je zou kunnen zeggen,

Die rust is wat je bent,

Die onveranderlijke,

Stabiele,

Liefdevolle essentie.

En die is niet persoonlijk,

Die is liefdevol,

Heel zacht,

Heel rustig,

Stil.

En daar hoef je niet naar toe,

Daar hoef je geen moeite voor te doen,

Die is gewoon wat je bent.

Laten we het zo benoemen.

Jij bent die liefdevolle,

Hele fantastische,

Rustige essentie.

Warm,

Zacht en heel wijs.

Wijs voorbij die denkende gedachten,

Wijs vanuit openheid,

Niets controlerend.

Je zou kunnen zeggen,

Vooral alles loslatend.

Laat los,

Ook nu weer.

En ook dat zijn allemaal weer woorden,

Want dat wat jij in essentie bent,

Heeft nooit iets vastgehouden en hoeft dus ook niets los te laten.

Daarmee kun je ook zien dat alles wat jij zo meemaakt in je leven.

Daar mag je in vroeten,

Daar mag je van alles mee doen en dat kan soms ook behulpzaam zijn,

Relatief gezien.

Het is in feite niet nodig,

Als je werkelijk ziet dat dat wat je bent al compleet is,

Volledig is,

Rustig is,

Zacht,

Liefdevol en niet persoonlijk.

Wat valt er dan nog te onderzoeken,

Te omarmen,

Toe te laten,

Los te laten?

Is het werkelijk nodig om telkens weer te graven in alles wat je hebt meegemaakt?

Of is er een mogelijkheid om vanuit die helderheid,

Vanuit die openheid,

Vanuit die liefde,

Vanuit de essentie,

Vanuit een diep weten dat dat wat je bent niet persoonlijk is,

Vanuit dat niet persoonlijke bewustzijn,

Alles wat zich aandient,

Volledig te laten zijn,

Als het ware doorheen die menselijke vorm te laten stromen,

Ongemak,

Depressie,

Woede,

Jaloesie,

Verdriet,

Pijn.

Kan die menselijke vorm daarmee volledig zijn,

Zonder er iets mee te doen?

Maar hoe dan,

Daar is die weer,

Hoe dan,

Door te luisteren naar boodschappen als deze,

Telkens weer terug te keren,

Die korte reset te maken,

Telkens weer dat zaadje te planten en te laten groeien,

Te onderhouden,

Water te geven,

En je zult hoogstwaarschijnlijk ervaren dat er een shift zal plaatsvinden in dat bijzondere leven,

Alles wat zo vast leek te zitten,

Komt los als vanzelf,

En dat brengt rust,

En vertrouwen,

En liefde,

En warmte,

En dat laat zo mooi zien dat alles wat pijnlijk is,

Wat voelt als lijden,

Er mag zijn,

En dat er voorbij het lijden,

Rust,

Te ervaren is,

Vrede.

Ik wens je een hele fijne,

Zachte dag,

Een vredige dag,

Een tijdloze dag,

Waarin je heel veel rust ervaren mag.

Tot een volgend tijdloos moment.

Veel liefst.