Doorbreek De Bubbel #6 | Korte Reset Meditaties

Welkom bij de zesde aflevering van Doorbreek de bubbel.

Daar gaan we weer,

Nu ook,

In dit moment.

Laten we met het thema beginnen,

Even ontspannen.

De gedachten laten voor wat ze zijn.

Je kent het inmiddels,

Als je vaker hebt geluisterd,

Neem je een diepe ademhaling,

Ontspan je alles,

En ontstaat er een ruimte,

Waarin niets beoordeeld wordt,

Niets veroordeeld,

Waarin geen mening aanwezig is.

Hoe fijn is dat,

Meningloos aanwezig zijn.

Voordat ik je,

En voor dat gevoel dat ego te zijn,

Zal dat nog even wennen zijn,

Soms.

Die lijkt de neiging te hebben om telkens weer de overhand te nemen.

Die denkende gedachten,

Die telkens weer van de een op de ander aanhaken,

Nu is er een mogelijkheid om daarin te ontspannen,

Keer op keer,

Moment na moment.

Lucht dat even op,

Ja,

Denk het wel.

Zeker als je gewend bent om in je leven alleen maar in die bubbel te leven,

In die bubbel van gedachten,

Emoties en gevoelens.

Hier is een korte oefening voor je.

Stel je eens voor,

Op een ochtend word je wakker,

En besef je dat alles wat je ooit voor waarheid bent gaan aannemen,

Niet zo blijkt te zijn.

Je ligt wat te mijmeren in je bed,

En iedere gedachte die je voorbij ziet komen,

Blijkt niets van waarheid in zich te hebben.

Hoor je het?

Nog even wordt er gedacht,

Maar dat kan toch niet?

En ook in dat tijdloze moment,

Blijkt dat zelfs die gedachten geen waarheid bevatten.

En dan is er een korte oefening voor je.

Stel je voor,

Op een ochtend word je wakker,

En blijkt dat zelfs die gedachten geen waarheid bevatten.

Het wordt ontzettend duidelijk dat geen enkele gedachte waarheid in zich heeft.

Geen enkele,

Nee,

Geen enkele gedachte bevat waarheid.

Maar,

Wow,

Uhm,

Wauw,

En die dagelijkse problemen dan,

En dat gevoel van ongemak.

Maar ik moet toch iets blijven vinden van een bepaalde situatie,

Want anders verlies ik toch controle over mijn leven.

Je ligt nog steeds in je bed,

En er ontstaat als vanzelf een diepe zucht van opluchting.

Ah,

Het voelt alsof je op de rand van een afgrond staat.

En ergens diep vanbinnen weet je dat er zich een nieuwe mogelijkheid aandient.

Een mogelijkheid het eeuwenoude patroon van alle interpretaties te doorbreken,

Je vastlopende,

Verwarrende levensomstandigheden in één klap te doorbreken.

Je hebt nog steeds het gevoel alsof je op de rand van een afgrond staat.

En toch wordt het heel duidelijk,

Dat als je zou springen,

Dat je heel helder zult worden.

Je ziet het,

Die mogelijkheid,

Als het ware het zogenaamde ego te laten wegvallen,

Het opgesloten gevoel dat ik je te zijn,

Te laten oplossen.

Even lijkt het alsof je een vrije val zult maken in de kosmos.

Spannend,

Ja,

Best spannend.

En tegelijkertijd is er een diep weten dat je valt in je prachtige,

Liefdevolle zelf.

Je neemt een diepe ademhaling.

Ah,

Een kort moment van verstilling.

Je ziet het,

Gedachten komen en gaan.

Er wordt niets mee gedaan.

Daar is er weer één,

En nog één.

Oh,

Je bent daar los van,

Je bent daar totaal los van.

Plotseling is het zo intens duidelijk,

Dat geen enkele gedachte ook maar iets over jouw pure,

Liefdevolle essentie te zeggen heeft.

De gedachten niets kunnen bepalen,

Niets teweegbrengen en niets van waarheid bevatten.

En dat spannende gevoel in je buik,

Terwijl je op het punt staat een vrije val te maken in de kosmos,

Ook dat blijkt niet persoonlijk.

Ook dat komt op en gaat weer.

Zoals ook de andere gevoelens die altijd opkomen en weer verdwijnen.

En jij,

Liggend in wat je een bed bent gaan noemen,

Ervaart plotseling de onveranderlijke essentie van dit mysterieuze bestaan.

Je weet diep van binnen,

Dat dat wat niet verandert in dit leven,

Wijzer is dan welke gedachte ook.

Dat dat wat onveranderlijk is,

Enkel werkelijke wijsheid is.

En wat prachtig,

Door dit diepe weten,

Ben je vanaf dit tijdloze moment niet meer afhankelijk van alle gedachten,

Emoties en gevoelens.

Hoe zou het zijn voor jouw specifieke menselijke vorm,

Vanaf heden tot je laatste ademhaling,

Niet meer afhankelijk zijn van je gedachten,

Emoties en gevoelens?

Hoe zou dat zijn voor jouw specifieke menselijke vorm?

Neem het maar eens mee je dag in,

Die vraag,

Hoe het zou zijn om niet meer afhankelijk te zijn van je gedachten,

Emoties en gevoelens,

Om er helemaal los van te zijn.

Geniet ervan,

Ik wens je een hele fijne heldere dag,

Tot de volgende.