Geloof Je Echt Nog Wat Je Denkt?

Als je echt voelt ik ben dat beugen,

Dat alsmaar via denken leven en dat denken voorop te hebben en in twijfel te schieten en in angst daardoor.

Als dat op een gegeven moment echt genoeg is,

Dan ontstaat er ook als vanzelf een,

Misschien zit je daarom ook wel hier,

Vanuit de wens om iets te leren om weer een stuk helderheid te vinden in je leven.

En rust en ontspanning.

De uitdaging blijft natuurlijk altijd dat ook al oefen je,

Stel dat je vanaf morgen gaat luisteren naar iemand die elke keer dit in je oor fluistert,

Het is oké om te rusten.

Niet nodig om elke keer heel actief te zijn,

Je mag echt vanuit ontspanning leven.

Stel dat je dat 100 keer per dag hoort.

Dan ga je misschien een paar keer per dag echt dat ook leven.

Ik ga hier even achteruit.

De uitdaging zit hem altijd in die gedachte die weer daarna komt,

Want die gaat weer denken,

Ja maar de afwas,

Of ik moet toch boodschappen,

Of ik moet toch aardig zijn voor die ander,

Of de ander is zo gewend dat ik zo doe en dat moet ik toch blijven doen.

Dat denken,

Dat blijf maar doorraten.

Wat ik zelf wel heel erg heb mogen ervaren is dat doordat je elke keer een kort moment verstilt,

Even niet aanhaakt op al dat geratel,

Al dat geklets hier in het hoofd.

Elke keer echt diep ontspant.

Op een gegeven moment is het niet meer echt mogelijk om nog die gedachte te geloven.

Want daar zit wel een groot,

Noem het een uitdaging,

Een probleem voor de mensheid,

Dat we alles wat we denken,

Dat we dat ook echt voor waar aannemen.

Maar als je dus komende tijd zou gaan luisteren naar een boodschap als deze,

Ja,

Ik spreek alleen vanuit mijn eigen ervaring.

Het heeft zo het leven veranderd,

Van een hele bange jongen,

Altijd vooruit aan het denken,

Aan het plannen van hoe zal ik nou dit doen en als ik dit nou doe,

Zou het dan wel goed komen.

Dat is veranderd naar En.

.

.

Iemand die eigenlijk ook een agenda moet,

Echt dingen moet noteren.

Verdwijnt het weer uit mijn bewustzijn,

Zo ontspannen is dat.