Podcast 3: Liever Verlicht | Met Maud

Dat vind je het allermooiste,

Niet?

Ja.

Ik kan natuurlijk zoveel ervaringen delen op dit vlak,

Op het moment dat je dit pad bewandelt en wat je allemaal meemaakt.

Maar een van de duidelijkste dingen die je ervaart,

Is dat je vroeger impulsen van buitenaf had nodig om daarin je geluk te voelen.

ZANG EN PIANOSPEL.

ZANG EN PIANOSPEL.

Als ik dan bijvoorbeeld in een hotel was,

In een mooie omgeving,

Of op vakantie of wat dan ook,

Dan ging ik als een rood in natuur in,

Omdat ik daar die gelukzalige gevoelens uit wilde halen en die je ook daaruit kon halen.

Alleen nu blijf ik dus liggen,

Gewoon in het bed,

Want ik heb het niet meer nodig van buitenaf omdat het in mij zit.

Het zit gewoon in mij.

Als het geluk eenmaal in je gaat zitten en je ontdekt het daar,

Dan kun je overal gaan zitten,

Zijn en vertoeven.

Het geluk zit in jou en dat kun je zo ervaren.

En je hebt het dus niet meer nodig van andere dingen.

Natuurlijk heb je mensen om je heen waar je ook geluk uit haalt,

Maar dat is wat anders.

Dat is mooi.

En hoe ben je bij dat geluk gekomen?

Ja,

Dat is wel een heel lang pad wat ik heb afgelegd.

En zoals jij ook al in een van je podcasts hebt aangegeven,

Je weet wel,

Ooit komt er een punt in je leven en dat is eigenlijk wel een soort dieptepunt.

En dan lig je echt al een beetje aan het duigelen in een soort diepe kuil.

Eigenlijk is dat je hoogtepunt.

Bijna wel,

Ja.

Maar het is heel bijzonder,

Want dat is het punt waarop er dan opeens iets gaat verschuiven.

Opeens komt er iets op je pad.

En bij mij begon dat met een podcast waar ik ook tegenaan liep op internet,

Geloof ik,

Of op social media.

En deze dame stuurde een meditatie en die moest ik echt elke dag beluisteren.

Dezelfde meditatie,

Elke dag,

20 minuten.

En daar startte ik dus inderdaad ook de dag mee.

En zei,

Begeleide jou,

Het was een geleide meditatie uiteraard,

Begeleide jou naar een onbewoond eiland.

Prachtige blauwe lucht,

Zon,

Mooie groenblauwe zee.

En jij was daar in je eentje en er lag een lichtbed voor je klaar en daar kon je op gaan liggen.

Nou,

En dan gebeurde er van alles en ze vertelde ook heel mooie dingen.

En je liet je meedrijven door deze geleide meditatie.

En wat ze ook deed,

Was elke dag een e-mail sturen met daarin informatie over opgedane trauma's.

Dat eigenlijk wij allemaal toch wel een beetje geboren worden met trauma's van sommige generaties eerder.

Maar dat we gedurende onze opgroeifase ook trauma's opdoen,

Omdat we niet helemaal kunnen zijn wie we werkelijk zijn.

Omdat we door ouders soms een beetje in bedwang worden gehouden.

Ja,

Ik ben er dus eigenlijk wel,

Deze menselijke vorm is er wel van overtuigd,

Dat iedereen,

Terwijl die opgroeit op deze planeet,

Trauma's ontwikkelt.

Omdat we zo in een strak duikerspak worden geduwd,

Als het ware.

De een wat meer dan de ander,

Absoluut,

Daar zitten gradaties in.

Maar uiteindelijk groeien we niet helemaal in vrijheid op en dat is wel jammer.

Daardoor worden we een beetje en zijn we een beetje afgesloten van dat wat we werkelijk zijn.

Nou ja,

Op een gegeven moment komt er een moment,

Bij mij was dat vorig jaar,

Waarop je echt wel diep in die kui ligt.

Kun je daar wat meer over delen?

Ik had beslissingen genomen die volledig voorbij gingen aan dat wat ik werkelijk wilde.

Ik keek alleen maar naar mijn omgeving.

Ik keek alleen maar naar vrienden in mijn omgeving die iets wilden en daar moest ik aan voldoen.

En waarom moest ik daar aan voldoen?

Nou,

Natuurlijk,

Ik wilde dat beeld goed voldoen.

En ik ging volledig voorbij aan dat wat ik eigenlijk wilde en voelde.

Ik had mezelf helemaal uitgegumd.

En al vele jaren?

Ja,

Blijkbaar.

Dit was de druppel die bij mij deed overstromen.

Dat deed mij toch wel op een soort bijna brancaar belanden met hyperventilatie.

Want ook al zei de eerste hulp van oh,

We gaan nu helemaal onderzoeken naar haar,

Dat bleek natuurlijk helemaal niets aan de hand.

Ik was gewoon aan het hyperventileren wat ik ook helemaal niet in de gaten had.

En had je dat al eens eerder gehad in je leven?

Nee,

Dat heb ik nog nooit gehad.

Nee.

Nee,

Dit was echt een signaal van buitenaf.

Hé,

Deze menselijke vorm mag nu wakker worden.

En die mag zich nu gaan verbinden met dat wat altijd is geweest,

Maar het nooit heeft gezien.

Het is wel grappig om te horen,

Want ik hoor mezelf spreken.

Ik luister ook vaak natuurlijk naar jou.

Het is handig om te weten voor degene die nu luistert,

Dat Maud nogal eens geluisterd heeft naar de opnames die ik heb gemaakt.

Sterker nog,

Ruben,

Als ik je mag onderbreken,

Dankzij jou.

Want naast deze dertig dagen die ik net beschreef,

Waarop ik dus wel elke dag andere informatie ontving,

Zodat je je echt realiseert van die trauma's en ze ook kunt gaan aankijken,

Want dat is wel goed om te weten dat je ze kunt aankijken,

Ben ik op jouw pad beland.

En dat wil ik dus natuurlijk ook even heel duidelijk vermelden,

Dat jij met jouw rust en jouw momenten van verstilling.

.

.

Ook enorm hebt bijgedragen aan mijn ontwikkeling.

Vooral door die momenten van verstilling,

Dat je je realiseert van.

.

.

Hé,

Wacht even,

Ik kan ook inzoomen en inchecken bij mezelf.

En wat gebeurt er dan?

Onvoorstelbaar wat er dan gebeurt.

Dat is wel een traject wat tijd vraagt en herhaling.

En soms zie ik ook wel berichtjes van.

.

.

Ja,

Je kunt een timer zetten,

Zodat je wordt herinderd aan die meditatie.

En dan denk ik,

Een timer zetten?

Ik was het liefst 24 uur bezig met het beluisteren.

.

.

Naar onder andere en voornamelijk jouw podcast.

En hoezo een timer?

Ik wilde gewoon bijna niet eens meer naar mijn werk.

Ik wilde alleen maar luisteren naar jouw podcast en uiteraard andere podcasts.

Omdat het zo mooi was,

Het traject wat zich opende,

Het pad wat zich voor mij uitspreidde.

Je noemt het podcast,

Maar ook de begeleide meditaties.

Ja,

Ik bedoel eigenlijk de begeleide inside timer meditaties.

Vooral helder denken,

Helder worden,

Helder zijn.

Dat heeft er zo toe bijgedragen.

En soms beluisterde ik een aflevering drie keer per dag.

Als ik thuis kwam,

Ging ik weer even zitten.

En dan checkte ik weer in bij mezelf en kwam ik helemaal weer naar binnen.

Ik weet nog dat wij elkaar voor het eerst ontmoeten,

Omdat we contact hadden via die app.

En dat jij sprak alsof je Ruben was,

Zo klonk het.

En daarom kwam ik daar net even over.

Mensen horen dus zeggen de menselijke vorm.

Dat is een woord dat ik vaak gebruik om wat meer afstand te creëren.

Dat je wat minder jezelf,

Die ik voelt,

Die opgesloten ik.

Het aankijken van het opgesloten ikje,

Dat heb ik door jou kunnen doen.

Ik heb dat opgesloten ikje bekeken en uiteindelijk bedacht en ook ervaren.

Tjonge,

Wat een onzin.

Daar ga ik afstand van doen.

En dat is wel met name door jouw inside-timer-meditaties gelukt.

Ja,

En toen gebeurde wel iets heel bijzonders bij jou,

Weet ik.

Want jij sprak mij ooit een WhatsApp-berichtje in.

En daarin vertelde je dat er iets ontzettend,

Eigenlijk mafs,

Was gebeurd.

Of iets heel bijzonders.

Kun je daar eens over delen,

Weet je wat ik bedoel?

Ik was opeens wakker geworden met een leeg hoofd?

Ja.

Ja,

Die momenten van verstilling,

Die ontstonden op een gegeven moment ook.

.

.

In de avonds in de tuin.

Ik was aan het kijken naar sterren of de maan.

En opeens realiseerde ik me dat ik helemaal geen gedachten had.

Dat is apart.

En een tijdje daarna werd ik wakker,

Terwijl ik vroeger echt.

.

.

Nou ja,

Een soort wervelstorm in mijn hoofd had als ik wakker werd.

Dat was dat opgesloten ikje dat mij alleen maar aan het slaan was.

.

.

Met een grote zweep,

Om het zo maar te zeggen.

Echt wel naar,

Ja.

Maar goed,

Ik werd wakker met een leeg hoofd.

En hoelang duurde dat?

Dat duurde best wel lang.

Wel maar een paar minuten eigenlijk.

En toen zette ik mijn hoofd toch maar weer aan.

Ik denk,

Hé,

Jeetje,

Dit is bijzonder,

Dit is bijzonder.

En van daaruit ben ik ook verder geraakt als in.

.

.

Ik kan nu ook gewoon mijn gedachten eens uitzetten.

En dan is het helemaal stil in mijn hoofd.

En dan ervaar je dat mooie wat jij altijd beschrijft,

Dat onpersoonlijke.

Dat allesomvattende,

Dat niets,

Dat nulpunt,

Dat oneindige.

Die enorme helderheid.

Is het daar nog weleens eenzaam?

Nooit.

Nooit.

Nooit.

Vandaar dat je ook kunt blijven liggen in bed.

Dat je niet meer zo de dingen buiten jezelf nodig hebt.

Ik ben thuisgekomen bij dat wat ik werkelijk ooit ben geweest.

.

.

Maar wat ik me nooit heb beseft.

Deze persoon heeft zich nu op aangesloten.

Mooi.

En als je dat eenmaal kunt doen en realiseert en ervaart.

.

.

Ja,

Dan gaat er een wereld voor je open.

Vooral omdat het geluk ook echt voelbaar is.

Wat,

Zoals jij ook wel vernoemt,

Door je heen stroomt.

De natuurlijke stroomenergie van de bron.

De liefdevolle bron,

De liefdevolle energie die door jou heen stroomt.

Dat ervaar ik ook letterlijk.

In mijn cellen,

In al mijn cellen,

In mijn lichaam ervaar ik dat ook.

En soms moet ik gewoon even stilstaan en.

.

.

Zoals jij ook doet,

Ademhalen.

Ruben heeft mij wel heel erg op dit pad ook begeleid.

Ja,

Mooi.

Wij spraken elkaar net voordat ik de microfoon aanzette.

En toen vroeg ik je of je wel eens nog momenten hebt.

.

.

Waarop het wat minder prettig aanvoelt,

Het leven.

Ja,

Zeker,

Zeker.

Maar als je dat in een grafiek zou moeten opschrijven.

.

.

Zijn die dalen veel minder diep,

Veel minder diep.

En als ik nu dat ervaar,

Dan constateer ik dat en dan kan ik gelijk schakelen.

Omdat ik dan schakel naar weer een hogere frequentie.

En eigenlijk weer uit dat opgesloten ikje.

Hoewel ik dat al bijna niet meer herken.

Maar soms glij je daar weer eventjes in terug.

Dat je denkt,

Hé,

Haha,

Dat is grappig.

En voordat je het weet sta je daar weer uit.

Dat is mooi.

Het is wel een traject,

Dat kan niet zomaar in één dag.

Dat is bij mij inmiddels een jaar lang al gaande.

We hebben het over september vorig jaar.

Dus dat is echt een traject.

En het vraagt geen tijd.

Nee,

Het is tijd die ik ervoor heb genomen.

En het is de tijd die ik vond.

.

.

Het is mijn traject en het zal voor iedereen anders zijn,

Denk ik.

Als mensen nu luisteren,

Dan kunnen ze het gevoel krijgen.

.

.

Dat jij heel erg de keus hebt om alles te doen wat je in je leven.

.

.

Nee,

Dit gebeurt al,

Het overkomt me allemaal.

Ik sta op en er komt iets in mijn hoofd en ik doe het dan ook.

Want dit wordt echt.

.

.

Ja,

Ik noem het al mijn hogere essentie.

Mijn goddelijke hogere essentie.

Dit wordt wel door mijn bestuurder,

Mijn operator,

Om het zo maar te zeggen.

Deze avatar.

Maar dan kom ik op een heel ander traject.

Dat is echt spiritueel.

Nee,

Dit wordt wel ingegeven.

Ja.

Ik geloof ook wel in reïncarnatie.

Ik heb dus ooit gekozen voor deze menselijke vorm op deze planeet.

En er is veel en veel meer.

En ja,

Je wordt bestuurd uiteindelijk.

En als je daar voor open gaat staan.

.

.

Komen er wel hele mooie dingen op je traject.

Als ik ons zo hoor en mezelf ook ervaar in het leven.

.

.

Dan herken ik heel veel van wat je zegt.

Maar ik realiseer me ook dat er luisteraars zijn.

.

.

Die zich misschien helemaal niet fijn voelen.

Die echt zoekende zijn.

Hoe kom ik nou in godsnaam uit die donkere wolk?

En dat leven wat mij voortsleept.

Wat zou je hen.

.

.

Ten eerste ben ik ook dankbaar,

Zeg maar,

Om je in de reten te vallen.

Omdat ik zo gemotiveerd ben om de antwoord te geven.

Ten eerste ben ik ook ontzettend dankbaar.

.

.

Dat het deze menselijke vorm is overkomen.

En zijn er mensen wiens pad anders loopt.

Ja,

Ik ga daar helemaal niet over.

Alleen,

Mijn reactie zou zijn.

.

.

Ja,

Te veel in het hoofd.

Veel te weinig ingecheckt in hun lichaam,

In hun hart.

In hun inner self.

Dus zit je in die enorme donkere wolk.

Probeer vooral door jouw meditaties of door andere meditaties.

.

.

In te checken bij jezelf.

Ga zitten.

Voel van binnen.

Ga op zoek naar jezelf in je lichaam.

En ga vooral ervan uit.

.

.

Dat als je niet eerst van jezelf gaat houden.

.

.

Het allemaal wel heel erg lastig zal blijven.

Dus word vooral verliefd op jezelf.

Dat is een hele mooie.

Ga van jezelf houden.

Misschien had de podcast moeten heten Lieve Verliefd.

Ja,

Wat zegt ze nu?

Nou ja,

Ik ga er niet eens raar over doen.

Word ontzettend verliefd op jezelf.

En uiteraard is dat een andere verliefdheid dan je hebt op je man,

Op je vrouw.

Word verliefd op jezelf.

Ga van jezelf houden.

Dat is zo'n ongelooflijke belangrijke stap die ook ik heb gezet.

Ik stond op en ging voor de spiegel staan.

En ik sprak uitsluitend zeer,

Zeer liefdevolle woorden tegen mezelf.

En in het begin is dat even wennen.

Maar naarmate je dat langer en vaker doet.

.

.

Sta je soms bijna te huilen voor de spiegel.

Oh,

Prachtig.

Zo mooi voelt dat aan.

En het voelt ook heel normaal aan.

Ja.

En je gaat dit voor de rest niet delen als in.

.

.

Ik zet dat op Instagram en weet ik veel wat.

Zou ook leuk zijn misschien.

Dit blijft gewoon,

Ja.

Nee,

Je kunt het met jezelf doen.

Ja,

Maar ga van jezelf houden,

Want dat is zo belangrijk.

Er zijn ook mensen.

.

.

Ik heb ook een vriend die zegt.

.

.

Dan ga ik naar het strand en dan ga ik lopen,

Want ik moet fit blijven.

Heel goed.

En dan zeg ik ook tegen mezelf.

.

.

Potverdikkema,

Pak jezelf nou aan,

Stomme lul.

En als ik dat hoor,

Dan denk ik.

.

.

Oh,

Hou op.

Ga naar het strand en zeg tegen jezelf.

.

.

Wat fijn dat ik hier ben.

Wat ben ik een mooie persoon die dit mag beleven.

Wat doe ik dit goed?

En als je het woord ik niet wil gebruiken,

Dan zeg je de menselijke vorm.

Maar wees vooral ontzettend lief voor jezelf.

En ga van jezelf houden.

Eigenlijk is dat de eerste stap voor de mensen die in die donkere wolk zitten.

Ja,

Ik heb daar ook vaak over gedeeld.

Het is ook binnen het boeddhisme iets wat heel erg geadviseerd wordt.

Om eerst een meditatie te beginnen als je gaat zitten.

Om telkens te zeggen,

May I be well,

May I be happy.

Omdat daarmee die mind ook zich opent en rustiger wordt.

Het is denk ik zeer,

Zeer,

Zeer essentieel.

Ja,

Want we krijgen er niet heel veel mee.

Nee,

Nee,

Nee,

Nee.

Jammer,

Ja.

De opvoeding is toch altijd zo geweest.

Nou,

Rustig,

Rustig,

Even luisteren.

Dus helaas,

Helaas is de mensheid vroeger.

.

.

Nu begint dat misschien ietsje beter.

Maar vroeger was de mensheid toch.

.

.

Ik heb er net een nieuwe,

Heb je die al voorbij zien komen,

Die cursus?

Chillen en verstillen voor kids.

Ja,

Heb ik gezien,

Ja,

Ja.

Dus ik hoop ook dat daarmee wat meer mensen,

Ouders met hun kinderen,

Dat gaan beluisteren.

Ik denk dat dat heel veel kan bijdragen als je met je kind al samen gaat verstillen,

Gaat chillen.

Pas als je van jezelf gaat houden,

Kun je deze liefde ook overdragen aan je omgeving.

Ja.

Waarbij je natuurlijk je partner,

Je kinderen,

Je familie en daaromheen,

Alles en iedereen.

.

.

Pas dan kun je het ook echt overdragen.

Nou zijn er ook mensen die wellicht luisteren,

Die in een situatie zitten in hun leven die echt heel,

Heel lastig is.

Bijvoorbeeld door fysieke problemen.

Totaal geen energie.

Goeiemorgen.

Of zware depressies.

Psychiatrische problemen.

Ja.

Lastig.

Ja,

Ik vind dat heel lastig.

Want dat zijn dingen waar ik natuurlijk ook gewoon niet echt kennis als het ware.

Alleen kan ik uit mijn eigen ervaring vertellen dat zodra je echt incheckt bij jezelf.

.

.

Een van jezelf,

Wat ik al zei,

Jezelf omarmt en dat ook blijft doen,

Blijft te doen.

En door die momenten van verstilling,

Dan hoop ik dat daar een verbetering in komt.

Dus blijven terugkeren naar iets wat jou kan inspireren op dat vlak.

Ja,

Dat is ook mijn ervaring in het leven.

En daarom maak ik ook,

Dat vertelde ik je ook voordat we begonnen,

Deze podcast weer.

En alle podcasts en al het werk wat ik doe is daarop gericht.

Omdat ik daarmee zelf telkens weer die herinnering krijg om te verstillen en te mogen ervaren dat het leven oké is.

En dat ik oké ben en dat de essentie liefdevol is en ondersteunend.

En er is zoveel meer.

Er is zoveel meer als je uiteindelijk toch vanuit binnen uit gaat kijken.

En niet meer vanuit buiten af door de ogen van anderen.

Oh ja,

Want ik moet wel natuurlijk dit doen.

Want hij en zij en dit en hier en daar.

En dat je allemaal door de ogen van anderen je leven laat leiden.

Nee,

Door je eigen ogen.

Dat is wel heel belangrijk.

Kun je je ook voorstellen dat in jouw leven,

We hopen natuurlijk niet dat dat gebeurt,

Maar als er iets gebeurt wat toch wat heftiger is,

Bijvoorbeeld dat je fysiek wat beperkt wordt,

De dingen niet meer kunt doen,

Dat dat nu anders aangekeken kan worden of ervaren kan worden dan voorheen?

Zoals ik mij nu voel,

Zoals deze menselijke vorm nu de energie door zichzelf heen laat stromen,

De gelukzaligheid,

Ervaar ik een beter vangnet dan voorheen.

Ja,

Dat is ook te zien.

Je gaf ook al aan in gesprek hiervoor dat wanneer mensen jou op straat zien nu,

Dat ze ook anders reageren.

Ja,

Er zit een energie om je heen uiteindelijk,

Die je dan ook gaat uitstralen.

En ik denk dat dat ook overslaat op andere mensen.

En je wordt begroet op straat dat je denkt,

Ik ken jou toch helemaal niet?

Maar inmiddels ben ik eraan gewend.

Mensen vangen dus blijkbaar iets op.

En voorheen had ik dat echt niet.

En ik kleen mij op dezelfde manier als voorheen.

Snap je?

Dat je denkt,

Ze gaan af op mijn uiterlijk.

Nee,

Het is een energie die je uitstraalt,

Gaat uitstralen,

Die zo overslaat op andere mensen.

Je wordt begroet door mensen die jou niet kennen.

En je wordt ook aangesproken,

Dat je denkt,

Hè?

Het is heel aantrekkelijk.

Krijg ik veel aandacht?

Ja,

Ja.

Een soort aantrekkingskracht,

Die ik voorheen natuurlijk uiteraard ook al had,

Maar nu op een heel ander vlak.

Echt op een totaal ander vlak,

Met een totale andere energie.

En dat verschil merk je gewoon.

Ja.

Maar Ruben,

Ik zit niet.

Deze menselijke vorm,

Waardoorheen die prachtige goddelijke energie stroomt,

Die zit niet voor niks naast jou.

Want het is wel mede ook door jou.

Door jouw inside-timer-sessies is dit tot stand gekomen.

Niemand anders heeft weer een andere persoon.

Meditatie,

Waar het tot stand komt.

Ja,

Maar het is wel heel fijn dat mensen op die manier worden samengebracht.

Ja,

Dat is heel mooi.

Je zou het iedereen gunnen.

Eigenlijk wel,

Ja.

Want jij vertelde mij in het begin ook nog een keer dat je het liefst op een kratje was gaan staan.

Op het parkplein,

Ja.

En dit gaan delen,

Maar uiteindelijk wil ik dat helemaal niet.

Nee,

Dat heeft ook geen zin.

Via deze podcast is het een soort van anonieme.

Voor de rest zijn het zulke persoonlijke ervaringen en die hou je voor jezelf.

Ja.

Maar toch denk ik,

Als ik daar zo op intune,

Dat als mensen dit gaan beluisteren,

Dat ze daar heel veel aan hebben.

O,

Dat hoop ik heel erg.

Je hoopt allemaal,

En zeker ik hoop absoluut,

Deze menselijke vorm ook bij te dragen aan het geluk op deze planeet.

Ja.

En ik geloof ook allemaal,

Als wij ons aansluiten op onszelf,

Dat we uiteindelijk die mooie hoge frequenties gaan beleven.

Die mooie energie gaan uitstralen,

Waardoor we uiteindelijk toch een mooiere planeet kunnen gaan creëren.

Was je je daarvan bewust voor september vorig jaar?

Nee,

Nee,

Nee.

Ik denk wel dat dat de reden is waarom we hier uiteindelijk zijn.

Bij te dragen aan een mooiere planeet.

Als in de mensheid die gewoon beter zijn eigen vorm gaat beleven.

En niet meer die nare oorlog gaat voeren.

Dat gaat helemaal nergens over.

Helemaal nergens.

Kun je dat ook zien als een perfecte expressie van het leven?

Zoals die Ruben altijd zegt.

Die vind ik wat lastiger,

Ja.

Ik begrijp wel wat je bedoelt.

Nou ja,

Dan snap je het.

Ja,

Nee zeker.

Ik begrijp wat je bedoelt.

Je zou het kunnen vergelijken met dat dieptepunt waar we als persoon ook in terechtkomen.

Het zijn allemaal ervaringen inderdaad.

En jij verwoordt dat heel mooi.

Het zijn allemaal prachtige expressies van het leven.

En dat is ook goed om er op die manier zo naar te kijken.

Ja,

Want luister jij nog naar het journaal of lees je de krant?

Nee.

Voel je niet dat je daarmee iets uitsluit of buitensluit?

Nou,

Af en toe de highlights probeer ik natuurlijk wel een beetje.

Omdat het wel een planeet is waar ook ik op rondloop.

Maar ik vind het een partij,

Een rare onzin.

Ja.

Die energie,

Ik kan daar niets meer mee.

Ik kan daar helemaal niets meer mee.

Nee,

Ik kan daar helemaal niets meer mee.

Zullen we even een kort momentje verstellen,

Maat?

Ja.

Voor iedereen die het lastig heeft in het leven.

Kijk,

Dat laat maar even gebeuren.

Want het is ook een perfecte expressie.

Hadden we mogen uitzetten natuurlijk,

Hè?

Nou,

Dat geeft helemaal niet.

Kijk,

Er is altijd weer een nieuw moment waarop we weer kunnen zakken.

Nu.

Zeker.

Het is misschien mooi als je nu luistert en jij ook,

Maat.

Dat we eens kijken of we ons nog zachter kunnen voelen.

Nog meer zachtheid kunnen toelaten.

Goedemiddag.

Een prachtig tafereel hier voor ons.

Eén hond met een muilkorf en de andere heeft sokjes aan.

Begrijp jij waarom de dingen langskomen die langskomen in het leven?

Het mooie is er maar gewoon naar te kijken en het te observeren.

En het te laten gebeuren.

Overgaven hadden we het ook nog even over voordat we begonnen met deze podcast.

Soms als het zo helemaal stil wordt.

Ik herken dat omdat jij dat aangaf.

Als je echt heel diep zakt in de stilte en in de rust en in de ontspanning en de ruimte.

En je zoomt uit en nog verder uit.

Dan lijkt er soms iets te gebeuren wat bijna spannend is.

Een soort schok van waar gaat dit heen?

Kun je daar eens wat over delen hoe dat bij jou ervaren wordt?

Het lijkt wel of je een soort gaat zweven.

Je komt in een heel andere ruimte terecht.

Waar er niets meer is.

Dus los van alles.

Het is ook bijna heel moeilijk om te verwoorden.

Je bent los van alles.

Je zit in een hele andere ruimte waar niets meer is.

En er is zoveel helderheid.

En eigenlijk los je als het ware op.

En als je het hebt over iets wat van angst.

Dan is het enige.

Omdat ik ook mijn gedachten uitzet denk ik ook niet meer.

Maar heel op de achtergrond is er natuurlijk nog wel heel iets.

Maar de gedachten zijn er niet.

Dat je uiteindelijk misschien het gevoel krijgt.

Kom ik nog wel terug.

Maar dat kan.

Dat schokeffect dat geeft.

Een enige twijfel om daar weer helemaal aan over te geven.

Ja,

Je totaal aan over te geven.

Ik merk dat deze menselijke vorm dat toch niet nog toelaat.

Dat laat deze menselijke vorm nog niet toe.

Dus ergens zit ik aan het roer.

Het is natuurlijk in principe mijn hogere essentie die aan het roer zit.

Aan het stuur.

En die houdt toch wel.

.

.

Enige controle.

Enige controle daarin.

En misschien dat monniken die volledig zen zijn dit hebben laten gaan.

En dan wel dat punt hebben bereikt.

Maar nee,

Zover is deze persoon nog niet.

Misschien voor een volgende incarnatie.

Ja,

Ja.

Je voelt wel een soort.

.

.

Iets wat je nog wel in controle houdt.

Om het niet helemaal te laten gaan.

Want dan stijgt deze persoon op.

Deze menselijke vorm.

En misschien komt ze dan niet meer terug.

Is het waar.

Zou dat oké zijn?

Nee,

Dat is niet wat ik.

.

.

Nee,

Nee,

Nee.

Dat gebeurt pas denk ik als de laatste adem wordt uitgestoten.

Ja,

Als het tijd is.

Maar voel je daar wel een soort geruststelling in?

Uiteindelijk zal dat maar nu.

.

.

Nee,

Nu komt dat nog niet in mij op.

De wens om daarin verder te gaan.

De momenten van verstilling die bij mij dus.

.

.

Maar dat zal niet bij iedereen zo kunnen.

Erg lang kunnen duren.

Want ik schakel zo ontzettend makkelijk.

Met mijn gedachten aan en uit.

En ik kan ook echt zittend,

Met ogen dicht.

.

.

Ontzettend de gedachten uitzetten.

En dan daarin weg drijven.

En dan is het volkomen stil.

Helemaal stil.

En daarna zet ik het weer aan.

Op het moment dat ik dat ook weer wil.

Maar daarin verder doorgaan en het helemaal.

.

.

Dat geloof ik nog niet helemaal.

Dat ik dat.

.

.

Maar wat ik wel ervaar.

.

.

Als ik een beetje druk in mijn hoofd ben.

.

.

Omdat ik ook nog werk.

Iets wat ook gewoon normaal is.

Pas ik het ook even toe.

En dan heb ik een nieuw hoofd.

Dan is al die moeder weg.

Dat is onvoorstelbaar.

Voel je dat ook?

Dat er vaak nieuwe inspiratie komt?

Af en toe ben ik echt vanwege het werk.

.

.

Even druk met het hoofd bezig.

En dan denk ik.

.

.

Even die momenten van verstilling.

En dan heb ik een nieuw hoofd erna.

Onvoorstelbaar.

Ja.

Mensen met een burn-out zouden ook heel mooi.

.

.

Dit traject kunnen bewandelen.

En dan kunnen ervaren dat een burn-out.

.

.

Daardoor eigenlijk ook gewoon niet mogelijk is.

Ik heb ook veel deelnemers.

.

.

Waarmee ik in contact ben die burn-outs zijn.

Zichzelf burn-out noemen.

Ja,

Want dat is ook een term waar je natuurlijk.

.

.

Van allerlei vraagtekens bij kunt zetten.

Maar ik merk ook bij de reacties die zij geven.

.

.

Dat het heel behulpzaam is geweest.

.

.

Om die shift te maken in hoe je kijkt.

En hoe je jezelf belabelt.

Een titel geeft.

Dat geldt voor alles.

Ook voor depressie.

Ik heb mezelf ook jarenlang depressief genoemd.

Wie ben jij?

En ik ben depressief.

En dat bleef daarmee erg in stand ook.

Ja.

Nou ja,

Vooral termen als.

.

.

Ik kan dit niet.

Dat zal je deze persoon niet vaak meer horen zeggen.

Want.

.

.

Ja,

Dat is eigenlijk een beetje onzin.

Als ik het mag zeggen.

We weten helemaal niet wat we kunnen.

We weten helemaal niet wat we allemaal niet kunnen.

Dat is echt onvoorstelbaar.

Wat je uiteindelijk wel kan gaan realiseren.

Het is beter om te zeggen van.

.

.

Het is nog nooit op mijn pad gekomen.

Geen idee.

Jeff Foster zegt altijd zo mooi.

.

.

Up until now.

Je kunt alles weten tot op heden.

Precies.

Want er kan zomaar iets moois gebeuren.

Ja.

Of iets wat niet mooi is.

Maar daar kun je ook weer anders in leren ervaren.

.

.

Dat dat ook te dragen is.

Ja.

Voorbij te gaan aan dat lijden wat we zo gewend zijn.

Ja,

En al die zinnen.

Dit is niks voor mij.

Oh nee,

Dat vind ik helemaal niks.

Oh nee,

Daar voel ik me helemaal niet zo lang bij.

Dat verdwijnt heel erg uit je vocabulaire.

Op het moment dat je eigenlijk van jezelf gaat houden.

Haha.

Met hele simpele bewoordingen komen we er ook op.

Ja,

Zeker.

Niet hele verhalen op te hangen.

Die cursus die ik nu gemaakt heb voor kinderen.

Daar zing ik op een gegeven moment spontaan van.

.

.

Ik ben zo lief,

Ik ben zo lief.

Ik had ook een vriendin.

Dat is de enige aan wie ik dat heb geadviseerd.

Want voor de rest deel ik al die dingen niet.

En dan laat ik het gewoon allemaal maar gebeuren.

Iedereen heeft zijn eigen pad.

Maar één vriendin adviseerde ik toch wel voor de spiegel te gaan staan.

En liefde zijn voor zichzelf.

Wat ze dan ook ervaart en wat ze dus in ervaringen ook met mij deelt.

Te mooi,

Te mooi.

En wat fijn dat ze er doorheen is gegaan.

Uit dat opgeslokte ikje gebarsten.

Ja.

Haar duikpakje uitgetrokken.

Tenuutje naar beneden.

Op de grond gelegd,

Eruit gestapt.

En het ritueel verbrand op het zomer.

Ja.

Dus voor degene die het luistert.

Ga voor die spiegel staan.

Wat zou je zeggen zelf?

Kun je een paar van die dingen zeggen?

Wat een mooie persoon staat hier voor mij.

Ja.

Wat ben jij mooi en prachtig.

En wat beschik jij over een fantastische energie.

Sprak jij op die manier in de jij-vorm?

Wat ben jij mooi?

Of zei je meer van wat ben ik mooi?

Of is dat een combinatie daarvan?

Ja,

Ik geloof dat ik dat combineerde.

Ik geloof dat ik wel begon met een jij.

Ja,

Dat is wel mooi.

Want dan kijk je echt.

.

.

Ik begon niet met een ik.

Wat staat daar?

Een prachtig mens.

Zo denk ik dat ik begon.

En voor de rust.

Wil je trouwens een kopje thee?

Heerlijk!

Gaan we die even inschakelen.

Vind je het vervelend dat we niet wandelen trouwens nog?

Dat gaan we hierna nog maar even doen.

Het is bijna 1 oktober.

Maar de temperatuur voelt aan alsof we bijna ergens eind augustus zijn aanbeland.

Het is een hele zonnige dag.

Waarbij de zon uiteraard laag staat.

Dat zie je heel duidelijk.

We gaan natuurlijk de herfst in.

En ook in de ochtend zie je dat al aan de douw die boven dat grasveld hangt.

Heel mooi.

Wat ook een bijeenkomst of een voordeel is.

Of iets wat je overkomt als je dit pad bewandelt.

Waarbij je dus door andere ogen gaat kijken.

Dat je ook de natuur zo ontzettend anders bekijkt.

Je kunt bijna de blaadjes zien.

De naalden van de bomen.

Of het hars.

Het is zo ongelooflijk intens.

De bril waar je dan door gaat kijken.

Als je eenmaal incheckt bij jezelf.

Want daar gaat het natuurlijk toch wel.

Niet meer van buiten naar jezelf.

Maar vanuit jezelf naar buiten.

De thee is nog erg heet.

Mooie beker.

Van hout.

Ik heb ook dingen onderweg gezien in de buurt waar ik heel vaak kom.

En opeens viel mij de verf op een gebouw op.

Wat is dat prachtige verf.

Ik denk dat ik er al twintig jaar langs ben.

Dat herken ik toen ik voor het eerst dat boekje las van Eckhart Tolle.

De kracht van het nu.

Toen las ik de eerste vier,

Vijf zinnen.

Toen legde ik het naast me neer en ging ik naar buiten.

Toen zag ik in één keer dat de bomen bij mij in de straat stonden.

Geweldig.

Echt,

Het is inderdaad zo.

Je ziet in één keer,

Het leven wordt gezien.

De ogen hebben een andere cilinder ontvangen.

En alleen maar in het ontzettende voordeel,

Voordeel,

Voordeel.

Kleuren,

Vormen,

Diepte,

Scherpte.

Het is echt onvoorstelbaar hoe dat dan anders overkomt.

Vind je hem lekker?

Heerlijk.

Wat voor thee is het?

Zoethout en kaneel thee.

Proef het.

Heerlijk.

Fijne maand.

Dank je wel dat je dit met mij samen wilde delen.

Graag gedaan.

Soms vraag ik mensen nog wel eens aan het einde.

Wil je de mensen nog wat meegeven?

Maar ik heb het idee dat je dat al uitgebreid gedaan hebt.

Ja.

Maar mocht er nog iets in je opkomen.

Ja.

Uiteindelijk is het natuurlijk steeds maar hetzelfde.

En heel simpel.

Ja,

De eenvoud.

Ontzettende eenvoud.

En toch is dat bijzonder.

Ontzettende eenvoud.

Vind je dat niet bijzonder als je kijkt naar heel die bevolking,

Al die mensen?

En alles wat er ook in de medische zorg,

Niet zozeer natuurlijk aan echte farmaceutische instellingen,

Maar de hele therapiewereld,

Psychologen,

Psychiaters.

Het is uiteindelijk maar gewoon alleen maar naar binnen gaan en je inner zelf ontmoeten.

En dat klinkt ontzettend eenvoudig en soms is het inderdaad wel lastig.

Maar daar ligt het geluk.

En daar is de enige plek waar je dat kunt vinden.

En tegelijkertijd hebben alle vormen van therapie ook weer hun plek.

Absoluut,

Tuurlijk.

En iedereen bewandelt ook zijn eigen pad en dat is ook wel heel mooi om te zien.

Ik vermoed dat wanneer je deze boodschap tot je krijgt,

Dat er ergens wel een weg voor je is weggelegd.

Het komt niet zomaar op je pad als je hiernaar luistert.

Als je hiernaar luistert,

Dan is men ergens mee bezig.

Zo werkt het.

Was jij eigenlijk ergens mee bezig vroeger?

Nee,

Nee.

Echt helemaal nul?

Nee,

Nee.

Nooit iets meer geïnteresseerd in mindfulness?

Tuurlijk,

Daar was ik wel,

Maar niet op dit vlak.

Het zat er wel aan te komen,

Dat was heel duidelijk.

Alles valt nu op zijn plek.

De hele puzzel is ons een soort van.

.

.

Zo ervaart deze menselijke vorm het,

De hele puzzel is op zijn plek aan het vallen.

Fijn.

Bedankt Ruben.

Ja,

Dankjewel Maud.

Gaan we een lekker stukje wandelen.

Ja.

Terwijl Maud heel even snel nog een telefoontje moet plegen.

.

.

Wil ik je even nog vragen als je het leuk vindt om een review te geven op deze podcast.

Ofwel via InsideTimer of waar je hem ook beluistert.

Bedankt weer voor het luisteren en heel veel liefs.

Zeg mooie jongen,

Zeg lieve meid.

Je weet het al,

Iets in jou,

Iets in jou is al bevrijd.

Zeg lieve vrouw,

Zeg mooie man.

Je voelt het al,

Dat zal ook wel.

En je weet,

Het kan.

Want jij bent liever,

Veel liever,

Liever verlicht.

Want jij bent liever,

Veel liever,

Liever verlicht.

Want jij bent,

Jij bent verlicht.