00:30
00:30

Einde dag Verstillingsdag: De Verstillers | Aankijkoefening

by Ruben Bach

Activiteit
Meditatie
Geschikt voor
Iedereen

Deze opname is gemaakt tijdens een live bijeenkomst van De Verstillers aan het einde van de dag op 15 maart 2026 in Brummen, een dag van verstilling, lichaamswerk, onderzoek en inspiratie. Een uitnodiging om het leven te benaderen op open en ruimtelijkere manier dan we vaak gewend zijn. Ruben werkte die dag samen met (lichaamsgerichte) GZ-psycholoog Bijou Cloin. Aan het einde van de bijeenkomst begeleidt Ruben de groep in een oefening waarbij deelnemers elkaar aankijken. Je kunt deze oefening ook zelf doen met iemand anders, of gebruikmaken van een spiegel. Wanneer deze opname je raakt, ben je van harte welkom om ook een kijkje te nemen bij Rubens cursussen op Insight Timer. Daar kun je nog dieper duiken in de teachings, meditaties en overwegingen, en is er bovendien de mogelijkheid om elkaar te ontmoeten in het klaslokaal en direct met hem in contact te komen. Je bent heel welkom. Foto door cottonbro studio

Transcript

Ik vind het zelf wel mooi om te ervaren dat als je zo weer terugkomt in een cirkel,

Dat dat heel fijn voelt.

Ondanks de tulpen.

Ja,

Laten we even weer zakken hier.

In dit tijdloze moment.

Ook weer een moment waarop je mag ervaren dat je heel zacht bent.

En het licht bent.

We gaan zo richting het einde van deze dag iets meer contact maken met elkaar.

Misschien heeft iemand van jullie het ooit gehoord op InsideTimer.

Ik heb een eerdere bijeenkomst gegeven waarin ik deelnemers vroeg om elkaar aan te kijken in de oog.

Een op een.

Dat zou ik willen voorstellen om nu ook weer te doen,

Om het eerste contact.

.

.

We zijn de hele dag naar binnen geweest om weer eens met elkaar te maken.

Dus het is handig als we de stoelen even naar elkaar toedraaien.

En dan begeleid ik jullie door iets wat soms een beetje ongemakkelijk kan voelen,

Maar ik heb zelf wel ervaren dat dat wel meevalt.

Als het té ongemakkelijk voelt,

Dan mag je ook echt stoppen ermee.

Maar als het mogelijk is,

Dan is het ook mooi om te ervaren dat ongemak er ook kan zijn.

Ja,

Je mag nog even de ogen dicht doen,

Dat voelt misschien even makkelijker.

Nu zit er klaarblijkelijk een ander wezen voor je,

Een ander mens.

Ervaar diegene maar eens zonder dat je daar naar kijkt.

Vraag je maar eens af waar diegene werkelijk is.

Zit die daar ergens in,

Ofzo,

In dat lijf?

Waar is die ander?

Als je wat meer afstemt op de gehele ruimte,

Dan weet je dat er ook nog meer anderen zijn.

Ervaar ook hen maar eens.

En dan weer terug naar degene die voor je lijkt te zitten.

Vraag maar eens in jezelf af,

Zit jij daar in,

In dat lijf?

Waar ben je eigenlijk?

En stel je maar eens voor dat diegene die we diegene noemen,

Die ander die we die andere noemen,

Dat die meer is dan die ander of diegene.

En misschien wel helemaal niet daarin zit.

Hoe zou dat zijn?

Waar begin jij?

En waar begint de ander?

Hoe begint de ander op het moment dat je hem of haar kunt aanraken?

Hoe begin jij,

Zodra je jezelf voelt?

Of was je er al?

En was die ander er misschien ook al?

Laten we eens onderzoeken met de ogen open,

Heel langzaam,

Echt heel heel langzaam weer die ogen open.

En dan verschijnt daar iets voor je,

Niet direct een gezicht,

Als je het rustig aan doet.

En langzaam komt daar iets tevoorschijn wat we een hem of haar noemen.

Ik wil je eens uitnodigen om,

Wanneer de ogen elkaar zien,

Je enkel te richten op het linkeroog.

Dus jij kijkt met je linkeroog naar het linkeroog van de ander.

En haal maar eens een diepe ademhaling.

Dat linkeroog blijft het andere linkeroog aan het kijken.

En haal nog maar eens een diepe ademhaling.

Merk maar eens op wat er in je omgaat.

Voelt dit veilig,

Voelt dit rustig of onrustig?

Als je merkt dat het echt heel lastig is,

Dan kun je ervoor kiezen de ogen even te sluiten.

En dan wacht de ander rustig af tot ze weer geopend zijn,

Ervan uitgaande dat een van de twee het doet.

Misschien merk je ook wel op dat het gezicht wat vreemd eruit gaat zien van de ander.

Misschien ontstaan er wat vlekken rondom het gezicht.

Of als je heel erg open staat,

Zie je misschien wel een aura.

Dan kun je in dit moment ervaren dat de ander meer is dan dat lijf wat je nu aankijkt.

Dan kun je zakken in de oneindigheid die je weer spiegelt in de ogen van de ander.

En diep zuchten als je dat fijn vindt.

Misschien ook wel ervaren dat het heel fijn is om op deze manier wat we de ander noemen te ontmoeten.

Fijn dat je er bent.

Dat gezicht kan nog gekker eruit gaan zien,

Laat het gewoon ontstaan.

Het kan helpen even de ogen te sluiten,

Om weer een wat heldere blik te creëren.

Dan kun je ergens ervaren dat niets je nu in de weg staat.

Dat je die zogenaamde ander ontmoet vanuit puurheid.

Elkaar ontmoet voorbij dat gevoel een persoon te zijn.

Of kun je je daaraan overgeven?

Onderzoek het maar eens,

Hoe ervaar jij het?

Jij voorbij die jij,

Die je denkt te zijn.

En neem gerust nog eens een diepe ademhaling.

Zou het zo kunnen zijn dat liefde kijkt naar liefde?

En dat het dit keer misschien wel,

Voor sommigen voor de eerste keer,

Niet gaat om die romantische liefde.

Dan in liefde voorbij alle misverstanden,

Al het willen en al het grijpen en willen behouden.

Voelt het druk aan nu,

In heel je systeem?

Of lukt het om weer nog dieper,

Als het ware,

Te zakken?

In rust.

In iets wat voorbij gaat aan dat gevoel een persoon te zijn.

Wordt het stiller?

Ruimtelijker?

Of is het nog mogelijk om wat meer onbewuste onrust los te laten?

Waar bevindt die zogenaamde ander zich?

Als je kijkt voorbij die zogenaamde ik.

En zou het mogelijk zijn om iedereen hier op deze aardbol te ontmoeten vanuit deze openheid?

Vanuit deze zachtheid?

Warmte?

Stilte?

Liefde?

Terwijl je elkaar nog aankijkt,

Nog ongeveer een minuut of twee,

Probeer eens met een hele zachte,

Liefdevolle intentie die zogenaamde ander heel veel liefde te wensen.

Al je liefde naar die ander,

Want je hebt genoeg.

Dat heb je hopelijk vandaag mogen ervaren.

Dat je overloopt van liefde.

En dat je liefde bent.

En hoewel we soms niet altijd lief zijn,

Is er altijd weer die mogelijkheid om dit te ervaren.

Dat open hart,

Wat niet oordeelt,

Wat geen mening heeft.

Wat zelfs comfortabel is,

Zittende tegenover iemand,

Kijkend naar een gezicht wat vervreemdend eruit ziet soms.

Kun je dat meenemen naar de komende periode in je leven?

Dat het oké is,

Dat we allemaal in datzelfde schuitje zitten.

Allemaal ons best doen ook.

En met elkaar heel heel aardig kunnen zijn,

Als we telkens weer hiernaar terugkeren.

Sluit maar eerst de ogen.

Bedank de ander,

Die zogenaamde ander die tegenover je zit in jezelf.

Dank je wel dat je er bent,

Dat je dit met me wilde meemaken.

Je kunt ook jezelf bedanken.

Zeker ook als je het wat lastig vond.

En als deze ervaring heel diep is geweest voor je,

Als je echt iets nieuws hebt ervaren,

Probeer dat dan ook in dit moment weer te verankeren in jezelf.

Vergeet dit niet.

Vergeet die stille ruimtelijke ervaring.

Dat liefdevolle veld is altijd,

Zoals je vandaag vaak hebt gehoord,

Altijd aanwezig.

En nogmaals,

Ook als het morgen of overmorgen weer wat lastiger is het leven,

Denk dan even terug aan dit moment.

Kijk een ander in de ogen.

Vraag aan een partner of een vriend of een ouder of ze voor open staan om dit met je te delen.

Je krijgt ook deze gesproken woorden straks op audio,

Waardoor je het zou kunnen doen onder begeleiding.

Wat zou er gebeuren als je dit wekelijks een keer doet?

Dank je wel voor deze openheid om dit met elkaar te beoefenen.

Neem nogmaals een diepe ademhaling.

Dan mag je de ogen langzaam openen en even vrij in de ruimte rondkijken.

© 2026 Ruben Bach. All rights reserved. All copyright in this work remains with the original creator. No part of this material may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means, without the prior written permission of the copyright owner.

How can we help?

Sleep better
Reduce stress or anxiety
Meditation
Spirituality
Something else