Deel 2 Ochtend Verstillingsdag: De Verstillers

Bijjouw noemde het al,

Misschien verveling,

Soms duurt het toch lang.

Welke emotie er ook langskomt,

Wat je ook opmerkt,

Je kunt altijd weer even terugkeren naar die ademhaling die als vanzelf plaatsvindt.

Waarschijnlijk ben je nu ook weer afgedwaald in dat hele fijne denken,

Merk dan ook weer de ademhaling even op.

Het is geen wedstrijdje,

Je mag net zoveel denken als je wil.

Dat denken ontstaat als vanzelf,

Net als die ademhaling.

Het kan tegelijkertijd heel prettig zijn om weer dat bewustzijn te hebben,

Als het ware wakker te worden uit het denken.

Je zou misschien ook verwachten dat je tijdens een verstillingsdag heel stil en ontspannen en rustig zult worden,

Maar ook dat is maar de vraag,

En ook niet het doel,

Want vaak als we de tijd nemen om tot rust te komen,

Dan gaat dat denken nog een standje sneller.

Het is zeker heel erg fijn om dat op te merken,

En als je het dan weer opmerkt,

Weer terug te keren naar de adem.

Op dat moment ook niets veroordelen,

Oh,

Daar was ik weer aan aan het denken,

Het is oké.

Met denken is niets mis,

Het maakt ons hooguit wat in de war,

Onhelder.

Dit soort oefeningen laten ook mooi zien hoe die denkende gedachte,

Hoe heel dat denkende apparaat zo bijzonder sterk aanwezig is,

En maf is ook.

Hele vreemde gedachten kunnen er langskomen,

Naarmate je stiller wordt.

Het bijzondere van alles is dat alles wat je denkt niet persoonlijk is.

Gezien vanuit die helderheid zijn het enkel woorden in een bepaalde volgorde die langskomen.

Een gevoel geven van dat ben ik,

Dat is van mij.

Hoe zou het zijn als je daar enkel getuige van bent,

Moment na moment weer.

Het is een mooie manier om eens uit te zoeken hoe lang je in die helderheid kunt blijven.

Probeer maar eens te tellen hoeveel ademhalingen het lukt om niet te verdwalen in gedachten,

Zonder daar een oordeel aan te geven.

Begin maar eens met een diepe ademhaling in en kijk maar eens hoe lang je op de ademhaling kunt letten.

Er zijn hoogstwaarschijnlijk alweer gedachten geweest.

Probeer het nog maar eens.

Een diepe ademhaling in en blijven letten op de ademhaling.

Keer de aandacht nu maar eens om en kijk eens vanuit de stilte,

Vanuit de rust,

Naar alles wat gedacht wordt.

Wees als het ware een getuige van alles wat gedacht wordt.

Blijf tegelijkertijd ook af en toe weer de ademhaling ervaren.

Want ook iedere ademhaling gedurende je dag die wordt opgemerkt,

Kan weer heel veel helderheid brengen.

Die helderheid die altijd al hier is als de basis,

De bron van alles.

Je zou kunnen zeggen alles ontstaat vanuit helderheid.

Maar je zou daarmee ook kunnen zeggen dat we ofwel helder aanwezig zijn,

Ofwel in een staat van verwarring.

En beide zijn allebei helemaal gelijkwaardig.

Dat is iets wat ik zelf ervaar in het leven,

Wat heel prettig is,

Om te zien dat alles oké is.

Of ik nou helder aanwezig ben,

Of niet,

Door deze beoefening en ook door de beoefening van korte momenten verstillen,

Ontstaat het als vanzelf weer,

Dat moment van helderheid.

Dat is ook niet eigenlijk iets heel speciaals,

Maar eerder heel eenvoudig,

Rustig,

Gewoon zijn,

Zonder alle toeters en bellen,

Alle drama,

Even,

Als je dat vooral te midden van hevige emoties mag ervaren,

Telkens weer,

Kort,

Even,

Nou ja,

Eigenlijk is iets al oké.

En dan gaat het weer tekeer in je hoofd,

De emoties,

Het verdriet van het leven,

Het ergens tegenop zien,

Geen zin hebben,

Weerstand ervaren.

En dan plotseling weer,

Misschien ook wel omdat je vandaag weer geweest bent,

Zal er in de komende dagen automatisch weer die herinnering komen.

Je zucht,

Ja,

Dat leven dat,

Als het ware,

Vanzelf toestemming geeft om echt los te laten.

Toestemming geeft om even niets te doen.

Het kan best zijn dat er allerlei emoties door je heen razen,

Ook op dat moment.

Maar als die herinnering er is geweest,

Oh ja,

Ik kan echt even stoppen door te gaan in die emotie,

In de gedachte.

Als daar een korte,

Hele heldere onderbreking in komt,

Dan ontstaat er vaak een lichamelijke reactie,

Misschien gaat het hartslag omhoog of naar beneden,

En dan is het ook weer een korte ademhaling,

Of wordt er nog een heel intens verdriet ervaren,

Omdat het in dat moment niet veroordeeld wordt of beoordeeld.

Je kan het soms met een paar seconden plotseling helemaal anders aanvoelen,

Waar je misschien al weken mee liep,

Dat nare gevoel,

En dat wordt mogelijk als je werkelijk kunt ervaren dat iets in het leven,

Zoals ik dat in het begin aangaf,

Iets in heel je leven ook al,

Zacht,

Rustig en onveranderlijk aanwezig is.

En ik geef het altijd aan,

Het zijn allemaal woorden,

En die woorden kunnen nooit beschrijven waar het in essentie om gaat,

Maar dat intellect en dat denkende apparaat kan soms via woorden voorbij de woorden gaan,

En heel dat systeem,

Dat menselijke systeem,

Lijkt dan te kunnen loslaten waar altijd zo in geloofd werd.

En om dat goed te kunnen loslaten zijn ook weer woorden,

Maar wat heel behulpzaam is,

Is bijvoorbeeld die oefening die je net hebt gehad samen met Bishu,

Dat lijf wat weet het is hier oké,

Dat zenuwstelsel wat tot rust komt,

Die ademhaling die duidelijker aanwezig wordt.

Laat zien dat je hier bent,

Ook als je niet denkt,

Misschien kun je dat eens in jezelf onderzoeken nu,

Als er geen gedachten zijn,

Stel dat ze uit het universum gehaald zijn,

En al die menselijke vormen plotseling geen gedachten meer hebben.

Bij jou specifiek,

Een heel leven lang denken,

Denken,

Denken,

Denken,

En denken,

En nog meer denken,

En nu daar geen toegang meer toe hebben,

Onderzoek is wat er dan overblijft voorbij de woorden,

Voorbij de emoties en alle ervaringen.

Wetend dat het veilig is,

Geen toegang tot welke gedachten dan ook.

En dan zie je misschien weer een gedachte,

En geef hem maar terug,

Het universum in,

Zogezegd.

Als het nog wat wankel voelt,

Stel je maar eens voor dat je in een hele diepe rust zakt,

Alsof je door het leven heel zacht ontvangen wordt.

Je zachtste landing ooit.

Misschien wel springend uit dit vliegtuig,

Met een parachute,

Voor de veiligheid nog even.

Langzaam dwarrel je naar beneden,

In een steeds diepere rust,

Zachtheid.

En ergens halverwege voelt het heel liefdevol aan,

Heel zacht.

Met name omdat je je nergens meer mee bemoeit.

Je hebt ergens nog een vage herinnering van wat je voorheen was,

Die bemoei al,

Die het leven graag wilde regelen,

Controleren.

Die heb je voor deze oefening achter je gelaten.

Langzaam zak je in een heel liefdevol bad.

Een energie die je hoogstwaarschijnlijk ook herkent,

Dat allerfijnste gevoel in je leven,

Wat je ooit bent tegengekomen.

Ga daar maar eens naartoe.

Laat dat maar doorheen alles naar binnen komen.

Je mag die zachtheid ervaren.

Je mag werkelijk alles wat zo pijnlijk leek in je leven achter je laten voor nu.

En als het toch langskomt,

Is dat ook helemaal prima.

Het wordt met liefde gedragen.

Ga maar eens even bij jezelf na of het lukt om heel veel zachtheid toe te laten.

En als je merkt dat dat wat lastig is,

Je hoeft daar ook niets aan te veranderen.

Misschien helpt het om even weer wat denken te laten.

Nog eens een diepe ademhaling te nemen.

Je kunt ook in jezelf eens zeggen,

Ik ben omringd door liefde.

Die liefde is niet persoonlijk.

Het zijn woorden,

Maar je zou kunnen zeggen dat die liefde is wat je bent.

Voorbij dat wat je denkt dat je bent.

Die liefde zit in alles.

In al die mooie wezens hier in deze ruimte.

Voel dat maar eens.

Als je met je aandacht naar links gaat naar degene die naast je zit.

Allemaal mooie,

Lieve mensen op zoek naar rust en ontspanning.

En liefde.

Maak die cirkel maar eens rond in je gedachten.

Al die liefde die je langs gaat.

Uiteindelijk kom je weer uit bij jouw fantastische,

Ongelooflijke,

Liefdevolle bezem.

Die er ook heel goed in is om dat absoluut niet zo te vinden.

Misschien is het goed om dit moment even,

Als je dat ervaart,

Als je ervaart,

Ik mag hier zijn.

Ik ben een heel liefdevol wezen.

Als je dat ervaart,

Onthoud het.

Onthoud dan dit moment voor de rest van je leven.

Neem nog maar eens een diepe ademhaling.

Zeg maar eens in jezelf,

Ik mag zacht zijn voor mezelf.

Ga ook maar eens na of je in het afgelopen halfuur een shift hebt ervaren,

Een verandering.

Ervaar maar eens hoe het voelde.

Was het prettig of ongemakkelijk?

Of allebei?

Terwijl Bichoud dadelijk de soep gaat opwarmen wil ik jullie nog even uitnodigen om langzaam,

Maar dan zo langzaam mogelijk de ogen te openen en de aandacht te richten op de kaarsen in het midden.

Echt bij jezelf te blijven.

Heel langzaam die ogen openen.

Als je het fijn vindt om wat te bewegen,

Dan kan dat uiteraard.

Als we dadelijk de pauze ingaan zou het fijn zijn als je probeert daar waar het kan bij jezelf te blijven.

Ook in de pauze zullen er gedachten weer langskomen.

Ze mogen er zijn.

En het is ook zo fijn als ze ook af en toe worden onderbroken.

Dankjewel voor jullie aandacht.

Tot opgeden.

We hebben ongeveer een uur pauze nu,

Dus we gaan lekker weer gaan.

We kunnen ook gebruikmaken van de tuin,

Dus als je een stukje wil wandelen kan dat ook.

TV Gelderland 2021