De Spontane Podcast 10: Vertrouw Je Nog Steeds Je Denken?

Ja,

Daar gaan we weer door de poort.

Welkom bij deze nieuwe spontane podcast.

Dit keer opgenomen in de middag.

Heerlijk zonnetje weer.

Zo fijn als dat er mag zijn.

En dat geeft me ook de mogelijkheid om te gaan wandelen en een opname te maken.

Het leven.

Het leven zien zoals het leven zich toont.

Best een uitdaging van tijd tot tijd om het leven,

Wanneer het zich niet zo prettig toont,

Te laten.

Te laten zijn voor wat het lijkt te zijn.

En in die momenten waarop het lastig lijkt,

Als er dingen tegen lijken te zitten.

Op die momenten is het mooi om weer even in te tunen.

Te zakken in dat wat altijd al aanwezig is.

Die rust,

Die stilte.

Het geluid van de insecten,

De vogels.

Het lijkt erop dat een van de meest uitdagende dingen in het leven is dat we het graag altijd anders willen.

Misschien van tijd tot tijd niet,

Als het in een lekkere flow allemaal stroomt.

Maar zodra daar weer een uitdaging komt of iets wat je sterk verlangt.

We hadden het daar ook al over in de tweede podcast.

En het is niet mogelijk om dat verlangen te leven bijvoorbeeld.

Of om ergens iets te bereiken wat je heel graag wilt bereiken.

Op die momenten en ook op vele momenten gedurende de dag zijn we als menselijke vorm heel erg sterk geneigd om het allemaal snel weer anders te willen.

Het niet te kunnen laten.

En dat is mooi om weer eens te onderzoeken ook vandaag.

Ook voor die Ruben die ook allerlei verlangens heeft,

Allerlei situaties in het leven.

Die blijven opkomen en als uitdagend worden ervaren.

Kom Woody.

Ik neem nu de afslag richting het fantastische bankje op de Kaolinaberg.

Met weer die dertien wegen.

Welke weg bewandel jij in je leven?

Is dat duidelijk?

Is het duidelijk wat er diep van binnen in je leeft en ook graag geleefd wil worden?

Kun je daar toegang toe krijgen?

Als je daar toegang toe kunt krijgen tot dat diepe weten wat bij wijze van spreken je roeping is hier.

Wat je als menselijke vorm kunt gaan doen in het leven.

Wat heel goed bij je past.

Als dat duidelijker wordt dan zijn ook die uitdagingen die je tegenkomt wat minder ingewikkeld.

Omdat je telkens weer weet,

Ah ja,

Maar dit is wat ik te doen heb.

Je kunt daar dan naar terugkeren.

En ik zie dat in mijn eigen leven heel duidelijk gebeuren.

Dat wanneer er zogezegd ingewikkeldheden zich voordoen.

Dat er dan vrij snel weer een mogelijkheid is om dat te laten.

En vanuit dat laten ontstaat er altijd weer inspiratie om een richting te kiezen.

Een weg te bewandelen die past bij dat waarvan ik weet wat zo fijn is in het leven.

Waar ik een gelukzalig gevoel van krijg.

En in mijn geval is dat het creëren van deze podcast in dit moment,

Andere keren.

Het geven van een bijeenkomst.

De een op een sessies,

Ook fantastisch.

En als dus het leven wat lastiger lijkt,

Is er altijd die mogelijkheid om daar weer op aan te haken.

Daar actief in te worden.

Valt de twijfel weg.

En wordt die neiging om dingen te willen veranderen die lastig lijken,

Minder.

Omdat er weer al heel vlot een nieuwe flow ontstaat.

Het is daarmee misschien ook mooi om vandaag te onderzoeken.

Nogmaals,

Want het komt telkens weer langs.

Ook in de podcast werkelijk doen wat bij je past.

Maar ook vandaag,

In dit tijdloze moment,

Is er weer die mogelijkheid om wellicht nog een laag dieper te ervaren wat hier in het leven de bedoeling is voor jou,

Voor mij ook.

Telkens kan dat weer bijgeschaafd worden.

Maar laten we vandaag eens onderzoeken wat van nature heel makkelijk voor je is.

Waar je,

Als het ware,

Talent in hebt.

Hoewel talent weer snel gerelateerd wordt aan iets presteren.

Maar misschien lukt het wel als je even weer verstilt.

Alle gedachten weggeeft.

Laten we er maar meteen induiken,

Nu dat ik hier toch sta.

Tussen de bomen,

De vogels,

Het vliegtuig op de achtergrond.

Als je het fijn vindt kun je je ogen even sluiten.

Wat is er in jouw leven makkelijk?

Wat gaat je makkelijk af?

Is dat bijvoorbeeld communiceren met mensen of heeft dat te maken met heel nauwkeurig iets onderhouden?

Ben je goed in dingen plannen?

Haal je daar plezier uit?

Of vind je het juist fijner om alles lekker los te laten en in de flow van de dag mee te bewegen?

Welke thema's in je leven zie je dat die je vrolijkheid brengen?

Is dat bijvoorbeeld kunst,

Muziek?

Of wiskunde,

Biologie,

De natuur?

Haal je van omgang met kinderen?

Ik geef deze voorbeelden met name voor degene die nog niet echt die toegang kan vinden.

Het is natuurlijk ook goed mogelijk dat je direct weet wat jouw hart sneller doet kloppen.

Ja,

Als er iets naar boven komt,

Iets waarvan je weet dat gaat me makkelijk af,

Daar ben ik goed in zogezegd.

Daar zie ik dat ik heel eenvoudig bewegen ervan kan genieten.

Als dat nu bij je naar boven komt en je kijkt nu rond in je levenssituatie zoals je die nu telkens ervaart.

Is er dan iets wat zou kunnen veranderen misschien?

En voelt dat eenvoudig om die verandering tot stand te laten komen?

Als hier op het antwoord beide een ja is,

Dan is het wellicht ook behulpzaam om na deze opname direct wat dingen op papier te zetten.

Je voor te stellen hoe dat leven voor jou zou kunnen ontstaan.

Welke stappen je heel praktisch zou kunnen nemen.

En ook als het antwoord nee is op beide vragen,

Als je nog niet echt duidelijk hebt wat je zo makkelijk afgaat.

Dan weet je ook niet welke stappen daarbij horen of mogelijk zijn.

Ook dan kan het behulpzaam zijn om toch wat dingen op te schrijven,

Dingen die vandaag langskomen.

Een lijstje te maken met zaken die jou makkelijk afgaan.

En dat hoeft dan nog niet eens te maken te hebben met die dingen die je in die schijnbare toekomst zou kunnen gaan doen.

Maar het kan al wel een richting geven als je ziet,

Ah dit gaat me echt heel heel makkelijk af,

Dit past bij me,

Dit geeft me vreugde.

Of op z'n minst een gevoel van natuurlijke beweging.

En als die natuurlijke beweging gaat ontstaan,

Dan ontstaat ook meer en meer dat vreugdegvolle gevoel.

Het kan natuurlijk ook zijn dat je op dit moment in je leven voelt dat je totaal vast zit in alles.

Dat niets je vreugde geeft.

Ook daar komen we dan weer op die mogelijkheid om te onderzoeken of het mogelijk is om dat te laten.

Om niet die verandering telkens te willen en te willen bewerkstelligen.

Maar te rusten in dit zijn,

In dit moment,

In dit tijdloze moment waarop die essentie helemaal al compleet is.

Want waar we enerzijds spelenderwijs onderzoeken naar nieuwe wegen,

Naar mogelijkheden in je leven,

Kun je anderzijds ook rusten in dit tijdloze moment.

En daar meer de aandacht aan geven zogezegd.

Sowieso is dat een fantastische weg als je in het leven merkt dat je meer vertrouwt op die onveranderlijkheid in het leven dan op heel dat levensverhaal.

Want het is zo mooi als het automatisch in je hele zijn aanwezig is om de aandacht telkens weer te brengen naar dat wat niet denkt,

Dat wat meningloos is.

Dat wat rustig is.

De aandacht te brengen naar die liefdevolle bron.

Dat ook meer te vertrouwen.

Daar zit zoveel potentie in.

Want wat we gewend zijn te vertrouwen zijn al die gedachten die allemaal illusionair zijn.

Al die concepten waarin we geloven.

Daar brengen we elke keer weer de aandacht naar.

Daar investeren we tijd in.

We willen meer en meer leren en meer en meer weten.

Maar als die neiging minder en minder wordt door deze boodschappen ook tot je te nemen.

Door te luisteren naar deze podcasts of naar die geleide meditaties.

Door dat onderzoek naar die essentie van het leven zal het op een gegeven moment ook echt duidelijk worden dat er zoveel kracht zit in de essentie van het leven.

En dat de vergissing juist zit in telkens weer aan te haken op alles wat we buiten onszelf zien plaatsvinden.

Maar dat zogenaamde ego blijft maar trekken aan ons.

Al die gedachten die zo serieus lijken en zo echt lijken.

Die blijven maar weer die emoties voelen,

Die gevoelens.

En die gevoelens zorgen weer voor verwarring.

Voor een groot verlangen naar weer anders,

Naar iets nieuws.

Hoe hou je jezelf helder is dan weer de vraag.

Een van die mogelijkheden is dus vanaf heden te beslissen dat je de aandacht en het vertrouwen meer plaatst bij de essentie van het leven.

En niet dat zogenaamde ikje,

Die persoon.

En niet die gedachten,

Die denkende gedachten die alsmaar weer aan je trekken.

En hoe doe je dat?

Makkelijker gezegd dan gedaan,

Zo lijkt het.

Maar wel mogelijk als je telkens weer een kort moment verstilt.

Al vele malen gecommuniceerd hier en ook geoefend.

En vele luisteraars ook en ook zij ondervinden daarin nieuwe helderheid.

En zien dat er automatisch nieuwe wegen openen in het leven.

En dat is mooi en niet altijd even makkelijk.

Want dat gevoel die ik te zijn,

Die denkt heel veel en die blijft maar denken en blijft maar handelen naar wat hij geleerd heeft.

Dat zit behoorlijk diep,

Zo lijkt het.

De neiging ook om naar negatieve dingen te kijken in het leven,

Die negatieve gedachten te volgen,

Is ook zeer groot.

Er zit hier een heerlijke glieg om me heen.

Ik loop even een stukje verder.

Kom je even woedie?

Kom maar.

Door die korte momenten waarop die verstilling plaatsvindt,

Waarop die mening plotseling wegvalt.

Je verwonderd kijkt naar het leven.

Dat kun je nu ook weer even doen.

Ik zal even stil zijn,

Dan lijkt het wat makkelijker.

Als je zo rondkijkt en je hebt geen mening over iets,

Je hoeft ook niets te veranderen.

Ook als je je slecht voelt in dit moment.

Of je bent verdrietig.

Of jaloers.

Of boos.

Gefrustreerd,

Wat er ook gaande is.

Temidden van al die emoties en gevoelens en sensaties in het lijf,

En temidden van al die gedachten,

Is er een mogelijkheid om meer te vertrouwen op die essentie van het leven.

Daar vanaf heden echt je vertrouwen te leggen,

Want misschien kun je het nu ook ervaren.

Hoe je je ook voelt,

Als je even alle gedachten kort onderbreekt.

Doe het nog maar eens.

Ja,

Word het al wat zachter.

Misschien komt dat nu niet aan,

Omdat het wellicht heel erg heftig is in je leven.

Als dat zo is,

Is dat ook goed.

Er is altijd weer een nieuw tijdloos moment waarin je luistert,

En waarin deze uitnodiging daar weer is.

En misschien op dat moment ontstaat er wel helderheid,

Rust,

Vertrouwen.

Zo mooi als dat mag ontstaan.

Ik ga nog een stukje verder richting het bankje.

Ga je mee Woody?

Woody wil nog niet mee,

Want hij ziet daar twee hondjes lopen.

Hij blijft gewoon liggen.

Ze lopen weg van ons.

Het lijkt erop dat wanneer we vinden wat we heel eenvoudig vinden,

Wat zo makkelijk uit ons vloeit,

Dat dan het leven ook toont dat er allerlei nieuwe wegen zich openen.

En dat gaat voor die beleving van die ik niet altijd heel erg eenvoudig,

Omdat er,

Zo lijkt het,

Hele grote stappen genomen moeten worden.

Ik zag het van de week nog bij een kindje wat nieuw bij mijn zoon in de klas zou komen.

Zijn eerste keer dat klaslokaal in.

Ergens wel voelen,

Ja,

Leuk,

Want ik ken er al een paar van die kinderen.

Maar oh,

Oh zo spannend,

En die berg die werd groter en groter.

En uiteindelijk was daar het juiste moment waarop het toch lukte met hulp van de moeder.

Ik was er ook nog bij.

En lukte het om die drempel over te gaan.

En toen hij eenmaal binnen was,

Was het nog spannend.

Je zag echt,

Oh,

Oh,

Oh,

Die spanning.

Weg willen duiken in de armen van zijn moeder.

Dat deed hij ook en dat was ook mooi.

En langzamerhand opende hij zich.

Begon de groep in te kijken.

Er waren maar een paar kinderen.

Nog steeds spannend natuurlijk.

En uiteindelijk kwamen er wat kleine gesprekjes.

En begon hij ook in het lokaal zelf zich te bewegen en ging uiteindelijk naar buiten.

En ik hoorde hem tegen zijn moeder zeggen.

Nou,

Nou,

Dat was net alsof ik de Mount Everest beklommen heb.

Zo mooi om dat van een kind te horen,

Dat dat besef er al is.

Dat iets zo groot kan lijken en dat het dan toch mogelijk blijkt.

En dat is waarschijnlijk ook te danken aan de begeleiding die hij krijgt van zijn ouders.

Dat ze hem daarin meenemen.

Laten zien hoe het leven werkt.

Niets forceren,

Zover mogelijk.

Natuurlijk nemen we als ouders ook onze eigen moeilijkheden met ons mee.

Het is altijd heel mooi om te zien dat er bewustzijn is,

Ook bij ouders.

En dat ze de kinderen op die manier kunnen ondersteunen.

Maar die bergen,

Misschien nu ik daarover vertel,

Herken je ze wel.

Lijkt het voor jou ook ontzettend moeilijk om een omkering te maken in je leven richting dat wat goed bij je past.

En waarvan je echt weet,

Nou als ik dit ga doen,

Dan zal het leven stromen.

Want ik denk dat we het allemaal wel weten.

Maar dat de omstandigheden niet ideaal lijken te zijn.

Kleine stappen zijn altijd mogelijk.

Wat zou vandaag voor jou een mooie stap kunnen zijn?

Is het misschien beginnen met visualiseren,

Of een moedbord maken,

Of van internet allerlei dingen afhalen.

Plaatjes en die uitprinten bij elkaar,

Verzamelen,

Opplakken,

Er dingen bij schrijven.

Als het nog erg spannend is,

Als je het gevoel hebt dat je die Mount Everest eerst over moet.

En dan is misschien dat wel al mogelijk.

Het is ook heel erg bekend,

Misschien weet je het ook wel,

Dat het ook heel krachtig is om de dingen die je fantaseert neer te zetten als het ware in dit leven.

Waarmee ze in connectie komen met iets,

Wat dat dan ook is,

Het goddelijke of het universum.

Je ziet vaak dat die kracht van uitzenden,

Van fantaseren,

Dat die heel groot is en dat die kan leiden tot hele mooie bewegingen in je leven.

Woody graaft hier een kleine kuil.

En ik loop nog een klein stukje door om daar even op het bankje nog in stilte aanwezig te zijn.

Ook al die uitdagingen die in het leven van Ruben plaatsvinden,

Te laten zakken en te laten zijn.

Te onderzoeken of er een mogelijkheid is om die niet weg te willen duwen.

Onderzoeken wat wijsheid is en niet wijsheid vanuit het gevoel van het ikje,

Want die denkt al heel snel wijs te zijn.

En te weten hoe het allemaal moet.

Doorgaans brengt dat niet heel veel positiefs,

Is mijn ervaring.

En is het veel behulpzamer om weer te vertrouwen op de essentie van het leven.

De bron,

De rust,

De stilte.

Vanuit die stilte verder te bewegen.

Die open wijsheid van het leven ontstaat wanneer je rust en ontspant.

Niet aanhaakt op gedachten.

Die herinneringen laat en al die toekomstplannen ook weer laat.

Vanuit die diepe zucht,

Vanuit een meningloze aanwezigheid.

Die best een tijdje mag duren.

Hoeft niet alleen een kort moment te zijn,

Kan ook in een langere meditatie bijvoorbeeld.

Waarin je echt al die gedachten laat komen en gaan,

Wat ze automatisch doen.

En langzaam heel die denkende mind wat rustiger wordt.

Als dat ontstaat kunnen er ook heel veel mooie inzichten ontstaan.

En blijkt misschien wel dat dat wat je nu doet in je leven al ontzettend goed bij je past.

En niets hoeft te veranderen.

Dat het misschien nog fijn is om hoe je de dingen doet wellicht wat anders te doen.

Zonder dat jij dat doet,

Maar anders te laten ontstaan.

Door meer je vertrouwen weer te leggen op de essentie van het leven,

Op die stilte.

Die rust.

Je meer meningloos aanwezig bent,

Te midden van al je activiteiten.

Met een open hart.

Wel echt ook behulpzaam om net iets vaker naar dit soort boodschappen te luisteren.

Hoeft natuurlijk niet van mij.

Er zijn vele,

Vele mooie wezens die hierover spreken en delen.

Ook mooi om daarin te voelen telkens weer.

Of het je helderheid brengt,

Of het met je resoneert.

Ik loop nog een klein stukje verder.

Het grindpad ontstaat hier.

Kijk,

Daar is het alweer.

Een bekend geluid.

In een aantal van deze podcasts.

De eerste en de tweede sowieso.

Want hier ontstond het spontaan.

Kom maar Woody.

Dus,

Een aantal thema's deze podcast.

Mogelijkheden in het leven.

De mogelijkheid om het leven te laten.

En met name die mogelijkheid om het vertrouwen meer te leggen op die liefdevolle bron,

Op die essentie van het leven.

Bewustzijn zelf.

Niet dat bewustzijn van dat ik je,

Wat we doorgaans verwarren met het bewustzijn,

Het algemene bewustzijn.

Het niet-persoonlijke bewustzijn.

Allemaal woorden,

Weer vele woorden gesproken vandaag.

Ik wil je graag nog even uitnodigen.

Nu dat ik hier zit.

Met dat prachtige uitzicht op al die mogelijkheden,

Die mogelijke wegen in het leven.

Die dertien paden die je hier zo prachtig rondom je heen kunt zien.

Wil ik je graag uitnodigen om nog even te verstillen.

Nogmaals alle gedachten te laten voor wat ze zijn.

Misschien komt er een beeld nog op.

Een beeld wat duidelijk naar voren kan brengen wat jou zo makkelijk afgaat in dit leven.

Waar je van voelt,

Hé,

Hier ben ik goed in.

Zonder dat als goed of slecht te zien maar.

Waarvan je zelfs misschien even kunt ervaren,

Oh hier ben ik eigenlijk best goed in.

Dit kan ik,

Makkelijk.

Geef me een blij gevoel.

Of een gevoel van flow.

Van connectie met het leven.

Laten we dat even de stilte inbrengen.

Als er iets bij je naar boven kwam.

Als dat niet zo was,

Geniet dan even mee van die rust in het leven die altijd aanwezig is.

Wat kletsende mensen op de achtergrond.

Terwijl zij dichterbij komen rond ik deze podcast af.

Het was weer heerlijk om in die verwarrende tijd die ook Ruben meemaakt.

Om weer helderheid te mogen ervaren.

Ik hoop dat het jou ook wat heeft gebracht.

Ik wens je heel veel mooie momenten.

Benieuwd of je nog wat wil noteren en of je nog een reactie wil geven.

Altijd welkom in een review of op een andere manier.

Het gaat je goed.

Ik laat deze kletsende mensen mooi voorbij wandelen.

Tot een volgend tijdloos moment.

Heel veel liefs.

Ja,

Gaat dat goed?

Nou,

Vrienden.

Doeg.