Begin je dag met zachte innerlijke reflectie

Kom rustig en gemakkelijk zitten voor deze meditatie, waarin ik je uitnodig om via intuïtieve bewegingen vanuit de wervelkolom te komen tot een dynamisch midden, van waaruit je je aandacht kunt laten zakken in lichamelijke sensaties en de flow van de adem. Vanuit de rust en stilte die zich mogelijk aandienen, kun je voelen en begroeten wat naar de voorgrond komt. Ik nodig je uit om steeds vanuit je lichaam aanwezig te blijven.

Transcript

Dus als je zo jezelf installeert kan het fijn zijn om via wat beweging een plezierige houding te vinden voor je lichaam.

Misschien heb je al wat bewogen vandaag,

Misschien eigenlijk nog niet.

Kun je heel zachtjes zo aan het begin van de meditatie je wervelkolom wat in beweging brengen op een intuïtieve manier.

Dus via je schouders,

Misschien met je bekken wat bewegen,

Langzaam bewegen,

Vloeiend proberen te bewegen.

En vanuit je wervelkolom,

Dan kun je zo,

Je kan je dat visualiseren,

Van je staartbeen tot aan je kruin als het ware,

Dat dan alles rondom de wervelkolom met je mee beweegt.

Dus je maakt het echt vrij,

Je kan wiegen,

Je kan cirkels draaien over je zitbotten en voelen hoe dat helemaal doorrijst door je wervelkolom,

Richting de schouders,

Je nek,

Je hoofd.

Je kan een soort ronding opzoeken van je rug,

Een tegenovergestelde van de ronding,

Wat meer een holling,

Ik hou niet zo van dat woord,

Maar je kan een zijdebuiging opzoeken en je kan dat alles zo in een intuïtieve beweging combineren en zo maar zijn gang laten gaan als het ware.

En dan kom je heel langzaam vanuit die beweging naar een dynamisch midden en voel dan de adem.

Kun je de buik verzachten,

Je billen zwaar maken,

De heupen ontspannen,

Je benen zwaar en ontspannen,

De buik,

Voorkant,

Ook de zijkanten,

Zo goed mogelijk proberen te ontspannen zodat de adem kan worden ontvangen in de buik,

In de bekken misschien zelfs.

En voel dan zo hoe je erbij zit,

Geef je handen een plek om te rusten,

Zodat je schouders en je armen kunnen ontspannen.

Misschien wil je heel langzaam je kin wat optillen en laten zakken en voelen wat het effect is op het zitten,

Als je zo je kin wat optilt en laat zakken,

Wat voel je dan in je nek en in je schouders,

Maar ook in je bekken en vind dan een rustige positie voor je hoofd,

Alsof je hoofd moeiteloos wordt gedragen door de rest van het lichaam.

De nek ontspannen,

Misschien de kin een tikkeltje gezakt en voel dan weer de adem.

En als je het fijn vindt kun je een paar keer rustig wat langer uitademen,

Langzamer uitademen,

Door de lippen te tuiten of misschien je voor te stellen dat je een spiegel met je adem wil laten beslaan.

Dan laat je naar die langzame uitadem de inadem royaal ontstaan,

In de buik,

In de flanken,

Breed in de borstkas.

Dan kun je zo een paar keer doen,

De uitadem wat verlengen,

Vertragen en voelen hoe dat ruimte biedt aan een nieuwe inadem.

Als het kan de adem door de neus in en misschien door de mond uit en volg de sensaties die zo bij die uitadem horen.

De rug die ontspant,

De schouders die zakken,

De billen die zwaar worden,

De zitbotten die je in de grond voelt duwen,

Leunen.

En dan laat je de adem weer over aan het lichaam,

Dus je bemoeit je er niet meer mee.

Voel dan weer hoe je je voelt.

Welke lichaamssensaties zijn er aanwezig op dit moment?

Zijn er tintelingen misschien in de voeten of in de vingers?

Contact met het oppervlak waar je op rust?

Misschien ervaar je het gewicht van het lichaam?

Is er beweging voelbaar?

Beweging die bij de adem hoort?

Misschien andere bewegingen van de darmen of de maag?

Misschien voel je je hart?

En als je zo de ruimte om je heen voelt,

Hoe is dat?

Als je alle richtingen invoelt,

Voor,

Achter,

Links,

Rechts,

Boven,

Onder en via de zintuigen zo de omgeving waarneemt.

Geluiden,

Geuren.

Misschien voel je lucht op je huid?

Nemen de ogen iets waar,

Ook al zijn ze gesloten?

En breng de aandacht dan weer naar de ademhaling,

Zonder dat je iets verandert.

En als je de adem zo blijft bevoelen,

Dus het ritme van de adem,

Zo lichtjes op de achtergrond,

Kun je dan je openen voor alle sensaties in het gezicht.

Alles wat je voelt in het gezicht,

Die kleine spiertjes rondom de ogen,

De neus,

De lippen en de lippen zelf,

De wangen en verken dan het hoofd,

Het hele hoofd.

Dus breng jezelf via de aandacht in de kruin,

Achterkanthoofd,

De oren,

De mond en de keel en de inhoud van het hoofd,

De hersenen.

En doe geen moeite,

Ga niet op zoek,

Maar verken wat er is in het voelen.

En breng de aandacht naar de nek en de schouders.

En op eenzelfde manier verken de nek en de schouders als een gebied vol sensaties.

Een gebied dat je kan voelen.

Breid het uit naar de armen,

De polsen en de handen,

De borstkas,

De buik.

Alsof je jezelf vult met aandacht.

De rug van boven naar beneden.

Alsof je met je aandacht zo je hele lichaam wakker kust,

Ontwaakt.

Binnenkant van de borst,

Binnenkant van de buik.

Steeds op het ritme van de adem,

Op de achtergrond,

Zonder dat je daar iets verder aan verandert.

Het bekken,

De billen,

De heupen.

Het bekken als een gebied van levendigheid,

Energie.

Vanuit het bekken,

De benen,

De enkels en de voeten.

Voel dan het hele lichaam.

Het lichaam als één geheel,

Een veld van energie,

Tintelingen.

Steeds geanimeerd,

Bewogen door de adem.

En als je je zo laat zakken in de ademhaling,

Voel eens hoe dat is.

Of ook via de adem je het lichaam als het ware laat ontwaken.

En daar is verder niet voor nodig.

Dus je hoeft de ademhaling niet te gaan sturen of verdiepen.

Kun je iets van een ritme voelen en kun je je openstellen voor een adem die het hele lichaam animeert.

Van de tenen tot aan de vingers,

Tot aan de kruin.

Zo van binnenuit,

Een uitrekking.

Alle richtingen op.

En op de uitadem.

Een loslaten,

Een zakken.

De huid die zacht wordt.

Bijna een beetje overgaat in de ruimte om het lichaam heen.

En voel dan een paar momenten wat zo in het veld van aandacht verschijnt.

In het veld van voelende aandacht.

Misschien dat er zo vanuit het voelen en het terugschakelen een moment is waarop het wat leger wordt.

En dat die leegte dan ruimte biedt aan dat wat ruimte vraagt op dit moment.

En dit is geen cognitieve exercitie.

Dus je mag achterover blijven leunen in jezelf.

Gewoon maar luisteren en wachten.

En de ervaring van dit moment steeds de ruimte bieden.

Misschien merk je op dat die ervaring steeds verandert.

Dan kan er een kriebeltje komen.

Of een geluid dat even afleidt.

Of een adem die wat meer naar de voorgrond beweegt.

Misschien verandert het gevoel.

Is er het ene moment een gevoel van rust en een ander moment een gevoel van onrust.

En dat is allemaal oké.

Het kan zijn dat er bepaalde gedachten voorbij komen.

Of beelden.

Kun je alles vanuit het voelende lichaam de ruimte bieden.

Dus je aanwezigheid diep in het voelen laten zakken.

Marineren in lichaamssensaties.

In het ritme van de adem.

Je hoeft niets te doen.

Steeds een stapje terug.

Wat meer achteroverleunen.

Als je opmerkt dat je met iets bezig bent.

Zo voelen hoe het is om te zitten met jezelf.

Te zijn.

Te luisteren naar je mooie wilde innerlijke landschap.

En als we zo naar het einde bewegen.

Misschien wil je contact maken met een wens die je hebt voor de wereld op dit moment.

Dan kun je je zo die wens voelen vanuit je hartgebied.

De woorden ervaren die bij die wens horen.

En ik zeg een wens voor de wereld.

Maar dat kan ook voor iemand zijn in je omgeving die wat steun nodig heeft.

Dus voel waar je hart naar uitgaat.

En blijf ook nog even geïnteresseerd in hoe je lichaam dit ontvangt en hierop reageert.

Misschien komt er een zucht of een gaap.

Een geel.

Dan kun je ook langzaamaan wat beweging uitnodigen.

Als we zo gaan afronden.

Het kan lekker zijn om je een keer uit te strekken.

Je spieren wat aan te spannen en te ontspannen.

Rustig je ogen te openen.

En dan is de meditatie bij deze afgerond.

Namaste.