Luister maar...

Ja,

En dit is alweer een heel mooi moment om even stil te staan,

Even te rusten,

Te ontspannen en te luisteren naar deze prachtige geluiden.

Een kort moment weer van verstilling.

Sta jezelf maar toe om helemaal ontspannen aanwezig te zijn.

Je kunt in jezelf zeggen,

Ik mag hier helemaal ontspannen aanwezig zijn in dit moment.

In dit tijdloze moment neem nogmaals een diepe ademhaling en blijf je aandacht maar even uit laten gaan naar de geluiden die je hoort.

En als je weer gedachten voorbij ziet komen,

Breng je weer de aandacht terug naar de geluiden.

Ik mag hier als menselijke vorm helemaal ontspannen aanwezig zijn.

Ik sta mezelf toe om te ontspannen.

Neem nogmaals een diepe ademhaling.

En als er weer een gedachte voorbij komt,

Breng dan nog eens de aandacht naar alle geluiden die je hoort.

Nu ook weer in dit moment.

Wanneer je gedurende je dag wat verwarring ervaart of onduidelijkheid,

Kan dit een hele mooie ingang zijn,

Die overvloed van geluiden,

Om daar de aandacht naartoe te brengen.

En wat een overvloed.

Wat een fantastisch leven waarin al die prachtige geluiden komen en gaan.

Net als al die prachtige gedachten die ook komen en gaan,

Telkens weer.

En wat laten ze achter?

Niet heel veel.

Een gedachte komt,

De geluiden komen en verdwijnen weer.

En natuurlijk,

We kennen het allemaal,

Het is de neiging van die menselijke vorm om aan te haken op al die gedachten,

Om ermee aan de slag te gaan.

Maar hoe zou het zijn als we meer en meer leren om ze te laten?

Zeker die gedachten die aan ons trekken,

Die wat van ons lijken te willen.

Als we die meer en meer,

Elke keer in een kort moment van verstilling,

Laten voor wat ze zijn,

Zoals nu ook.

We brengen die aandacht naar het leven zelf,

Naar die overvloed van bijvoorbeeld die prachtige geluiden.

Zou dat kunnen zorgen voor een prettige flow in het leven,

Als we niet zo verstrikt raken in allerlei gedachten.

Ons minder identificeren met gedachten,

Minder het gevoel hebben dat ze van mij zijn.

Ik vind het belangrijk dat ik dit vind,

Van een bepaalde situatie.

Het moet zo zijn,

Want ik vind dat het zo is.

En daar komt weer die automatische herinnering,

Dat moment van rust en ontspanning.

Dat tijdloze moment waarin die menselijke vorm plotseling realiseert dat het leven,

Het leven zelf,

Al zo overvloedig is.

En wellicht weer,

Doordat die menselijke vorm heeft geluisterd naar deze boodschap keer op keer,

Keer op keer heeft gehoord dat het mogelijk is om een kort moment te ontspannen,

Te midden van alle levenssituaties.

Aan te haken op iets wat ruimer,

Wat grootser is,

Wat voorbijgaat aan die identificatie.

Wat voorbijgaat aan dat gevoel die persoon te zijn,

Die vele uren van de dag in een modus verkeert van controle.

Nu,

Door te luisteren,

Weer.

En straks,

Gedurende de dag,

Zal het automatisch opkomen om te ontspannen,

Om even alle gedachten te laten voor wat ze zijn.

En bijvoorbeeld de aandacht te brengen naar die prachtige geluiden die altijd aanwezig zijn.

En natuurlijk niet overal zo prachtig als je nu hoort,

Zou die denkende mind denken.

Ook dat is oké.

Laat deze opname je herinneren aan de pracht van de natuur.

Misschien doet het je motiveren om naar buiten te gaan,

Van die ramen weer eens open te zetten en te genieten van die overvloed.

Een mooie wandeling te gaan maken.

Neem nog maar eens een hele diepe ademhaling.

Ah!

Vandaag,

Na het beluisteren van deze opname,

Controleer het maar eens,

Kijk maar eens wat er gebeurt.

Hoogstwaarschijnlijk zul je ergens vandaag plotseling een herinnering krijgen.

Zal die denkende mind en zullen al die gedachten plotseling worden onderbroken en zal de aandacht uitgaan naar iets anders.

Bijvoorbeeld de geluiden die je hoort.

Op dat moment,

Als dat automatisch gebeurt,

Weet dan dat het mogelijk is om helemaal te ontspannen.

Ook wanneer er op dat moment gedachten in je opkomen die heel vervelend zijn.

Er zal een automatische herinnering komen om te ontspannen.

Om even niet aan te haken op al die gedachten en te zien dat ze komen en gaan.

En dat er iets in dit bijzondere,

Mysterieuze leven altijd onveranderlijk is en stabiel.

In dat korte moment waarop je automatisch zult verstillen.

Let maar op vandaag.

Ah!

Misschien zal er een glimlach op je gezicht verschijnen.

Ik ben benieuwd.

Je mag zacht zijn voor jezelf.

En je bent niet de enige die het lastig heeft soms in het leven.

Zeker niet.

Hoe fijn zou het zijn als er automatisch,

Vele malen per dag,

Een herinnering komt.

Als het ware tussen al die gedachten die er gaande zijn.

Die in je opkomen.

Telkens weer die herinnering dat het mogelijk is om te ontspannen.

Dat al die gedachten,

Komen en gaan,

Je er niets mee hoeft te doen.

Werkelijk niets.

En in die momenten ook weer die herinnering komt dat je zacht kunt zijn.

Dat je zachtheid bent.

Dat je liefde bent.

Ah!

Vele malen per dag automatisch door te luisteren naar deze boodschap.

Door heel vaak deze opnames op te zetten.

Te luisteren.

Deze informatie.

Deze liefde tot je te nemen.

Als vanzelf zul je meer en meer gaan ervaren dat de basis van alles,

Ook die lastige situaties,

Die vervelende gedachten,

Liefde is.

Ah!

Moet je eens voorstellen.

Een leven waarin er plotseling vele malen per dag wordt ervaren dat iets altijd rustig aanwezig is.

Dat er als het ware een ingang is.

Een ingang,

Een doorgang naar vertrouwen.

Moet je eens voorstellen.

Een leven waarin dat meer en meer duidelijk gaat worden.

En juist op momenten waarin het leven als heel erg onduidelijk ervaren wordt.

Vandaag zul je je meerdere malen gaan herinneren.

Ah!

Even die ruimte te zijn,

Die liefde.

Even niet aan te haken op al die gedachten.

En die sensaties en gevoelens die misschien nog wel aanwezig zijn.

Om die ook te laten.

En ruimte te geven.

Ze niet te veroordelen.

Telkens weer,

Korte momenten.

Ook als je merkt dat je niet zo aardig bent voor jezelf of voor een ander.

Want oh,

Wat kunnen we onaardig zijn.

Dat zijn we,

Omdat we heel vaak ervaren dat we afgescheiden zijn van alles.

Dat we het gevoel hebben dat die ander anders is dan jij.

Ah!

Even als het waren geen gedachten,

Geen mening.

En het wordt duidelijk.

Dat er geen afgescheidenheid is,

Dat alles één is.

En dan komt er weer een gedachte,

Die denkt dat het weer anders is of anders moet.

Of dat er wat moet gebeuren.

En poef,

Daar is weer.

Godzijdank,

Die herinnering.

Die prachtige herinnering.

Dat het mogelijk is een kort moment te ontspannen.

Ah!

Geen mening te hebben.

Geen mening te hebben.

En wat valt er meteen op?

Wanneer je niet verzeild raakt in allerlei gedachten.

Meteen zijn daar weer die prachtige geluiden,

Bijvoorbeeld.

Wat is nou eigenlijk mooier dan het zien van bijvoorbeeld een prachtige bloem die in bloei staat?

Of het horen van het vogelgezang.

Wat is er nou eigenlijk mooier?

Die druppels op de bladen.

Die blik van een ander.

Geuren.

Het leven zelf.

Hoe is het leven zelf?

Laten we eindigen met nog een hele fijne diepe ademhaling.

En zeg nog maar een keer in jezelf,

Ik mag de hele dag,

In ieder moment,

Ontspanning ervaren.

Ik mag helemaal ontspannen aanwezig zijn.

Ik wens je een hele fijne dag vol liefdevolle herinneringen.

Herinneringen om telkens weer een kort moment te verstillen.

Dankjewel heer,

Voor het luisteren.