Totale Vervulling Is Wat Je Bent... maar hoe ervaar je dat?

Ja,

Welkom allemaal,

Vandaag,

Op deze weer fantastische dag.

Laten we gezamenlijk een diepe ademhaling nemen.

Ademhaling in,

Laat,

En een ademhaling uit,

Los.

Nog een keer,

Ademhaling in,

Laat,

En een ademhaling uit,

Los.

En nog een keer,

Diepe ademhaling in,

Laat,

En een diepe ademhaling uit,

Los.

Hmm,

Zojuist nog druk,

Druk in gesprek,

Met anderen.

En nu is daar weer,

Die meer ruimtelijke ervaring,

De rust.

Ja,

En natuurlijk,

Zoals altijd,

Zijn de gedachten nog steeds aanwezig.

Geen probleem,

Geniet maar eens van al die gedachten.

Vanuit deze meer ruimtelijke ervaring,

Waarin we,

Als het ware,

Op een afstand kijken naar die menselijke vorm die daar zit.

Of misschien,

Als je deze opname beluistert,

Lig je heerlijk in je bed.

Kijk maar eens,

Als het ware,

Vanaf een afstand naar die menselijke vorm,

En de omgeving waarin die zich begeeft.

De objecten,

De gedachten die voorbij komen,

Vanaf een afstand.

Dat wat nu kijkt,

Kan niets met die gedachten,

Laten we daarvan uitgaan.

Hij kan ze niet manipuleren,

Voelt ook geen aantrekkingskracht tot die gedachten,

Voelt ook niet alsof ze van hem of haar zijn.

Die gedachten zijn gewoon woorden en zinnen die voorbij komen,

Van geen enkele betekenis.

Ja,

Er komt weer een nieuwe gedachte binnenvliegen,

En ook deze betekent helemaal niets.

Maar dat kan toch niet,

Zegt die volgende gedachte.

Voor deze oefening kan dat zeker wel.

Blijf aanschouwend de gedachten aanschouwen.

En geniet ervan,

Heel dat spel in het hoofd,

Al die gedachten die komen en gaan,

Die wat lijken te vertellen.

En als er niet heel iets duidelijk langskomt nu,

Ga maar eens na wat je de afgelopen week hebt meegemaakt,

Wat misschien uitdagend was.

Of een terugkerende gedachte.

Ze zullen er vast zijn.

En ze komen op.

En ze verdwijnen weer.

En ze komen op.

En ze gaan weer.

En daar is er weer een.

Zonder inhoud,

Ook al lijkt het zo inhoudelijk belangrijk.

Vanaf dat wat nu kijkt,

Is geen enkele gedachte van enige waarde.

Zegt totaal niets.

Haaah.

En als er in het systeem nog iets aanwezig is,

Wat voelt dat dat niet kan,

Wat als het ware tegenstribbelt,

Neem dan nog eens een diepe ademhaling.

En beslis van binnen en van buiten,

Dat voor deze oefening op zijn minst,

Alle gedachten die gezien worden,

Alle herinneringen die opkomen,

Alle gevoelens,

Laten we ze er ook bij pakken,

En emoties,

Van geen enkele waarde zijn voor deze oefening.

Straks mag je weer verder vroeten in alles wat voorbij komt.

Maar nu,

Om te kunnen ervaren dat gedachten,

Emoties en gevoelens niet zijn wat je bent.

Niet jij zijn.

Beslis je van binnen en van buiten,

Dat niets wat opkomt,

Inhoud heeft.

Dat alles wat opkomt,

Geen inhoud heeft.

Totaal niet.

Niets van je vraagt,

Enkel opkomt en weer gaat.

Neem daar maar eens de tijd voor.

Als je merkt dat je je weer bemoeit met de volgende gedachten,

Neem dan gewoon een diepe ademhaling,

Een diepe zucht,

En blijf aanschouwend aanwezig.

Als jezelf.

Die meningloze zelf.

Die ruimte waarvanuit alles ontstaat.

Je zou kunnen zeggen voorafgaand aan dat wat zich toont in het leven.

Voorafgaand en tegelijkertijd.

Tenmidde van iedere situatie,

Iedere ervaring in dit wonderlijke bestaan,

Is iets,

Al kennend,

Wetend,

Al wetend,

Al aanwezig.

Rustig,

Kalm,

Meningloos.

Je zou kunnen zeggen zalig,

Heerlijk,

Fijn.

Niet in de war zijnde.

Die niet in de war zijnde jij,

Laat die maar hier duidelijk aanwezig zijn.

De duidelijke jij.

De twijfelloze jij.

Beslis dat maar eens nu in dit moment.

Er is geen twijfel.

Een twijfelloos bestaan,

Een twijfelloos zijn,

Dat wordt mogelijk,

Wanneer je de inhoud van al die gedachten en al die woorden en al die zinnen niet te serieus neemt.

Ofwel helemaal negeert.

Hoe zou dat zijn?

Aanwezig zijn en alle inhoud zien als leeg.

Alle objecten die je ziet,

De kamer waarin je zit,

De ruimte.

Mocht je in bed liggen,

Het bed.

Alles zien als leeg.

Haaaa.

Voel je het?

Die leegte,

Die tegelijkertijd zo vol is,

Zo rustgevend,

Zo ontspannen.

Laten we gezamenlijk nog een diepe ademhaling nemen,

Een ademhaling in.

Laat en een ademhaling uit.

Los,

Ja.

Mooi.

Wat een wonderlijk leven.

En wat heerlijk om te mogen ervaren dat er een weg is richting helderheid,

Waar verwarring verdwijnt,

Waar het duidelijk wordt en rustig,

Stil,

Leeg en tegelijkertijd vol.

Zo vol en vervuld.

En wordt het duidelijk dat de sleutel tot die nieuwe weg,

Tot die opening,

Ligt in de herkenning en de erkenning van die leegte,

Van dat wat voorafgaat aan al die gedachten,

Aan al die gevoelens en emoties.

Zie je dat wanneer je de inhoud van al die gedachten niet zo serieus neemt,

De inhoud van al die omstandigheden en ervaringen niet zo serieus neemt.

Ze laat voor wat ze zijn.

Lege objecten,

Laten we het zo noemen.

Zie je dan dat je met die sleutel die opening creëert,

Die opening naar dat wat je werkelijk bent.

Die open lege ruimte die totaal vervuld is.

Die totale vervulling die te ervaren is wanneer geen enkele gedachte gezien wordt als belangrijk.

Totale vervulling zonder denken.

Totale vervulling zonder al die gevoelens en emoties en uitdagingen en problemen.

En eveneens totale vervulling,

Te midden van al die gevoelens en problemen en gedachten en uitdagingen in het leven.

Die zwaarte die gevoeld kan worden,

Die paniek,

Die uitdagingen die soms onmogelijk lijken.

Dat diepe verdriet,

Die radeloosheid.

Te midden van al die emoties en gevoelens en omstandigheden en ervaringen is die leegte,

Die ruimte,

Die rust,

Die compleetheid en die totale vervulling aanwezig.

Even afstand nemen.

Ah,

Zoals we in het begin deden.

Kijken naar die menselijke vorm vanaf een afstand.

Hm,

Kijken naar die gedachten die voorbij lijken te komen.

En ervaren dat het niet eens mogelijk is om letterlijk aan te wijzen waar ze zich afspelen.

In het hoofd,

Net erbuiten.

Misschien een eindje verderop.

Van achter,

Voor,

Links,

Rechts.

Waar verschijnen ze?

En waar verdwijnen ze?

En wie vertelt je elke keer weer om er wat mee te doen?

Om die gedachten zo serieus te nemen.

Erop aan te haken.

Wie vertelt je dat?

En wie vertelt je dat nu?

En nu?

En hoe zou het zijn voor die menselijke vorm,

Die specifieke jij,

Die nu luistert?

Hoe zou het zijn voor jou?

Om minder het gevoel te hebben dat je telkens weer wat moet.

Wat moet met de volgende gedachte,

Met de volgende emotie,

Met dat in het leven wat je hebt meegemaakt,

Al,

Al die jaren,

Daar moet ik toch wat mee.

En het lukt me niet.

En hoe kan ik nou?

En in één keer is daar die herkenning,

Die opening,

Doordat je wellicht weer hebt geluisterd naar deze boodschap,

Een herinnering om even afstand te nemen.

Een diepe ademhaling te nemen.

Doe dat nog maar eens,

Nu.

Ah,

Ja,

Aanschouwend aanwezig.

Niet als ik je.

Nee,

Daar hebben we genoeg van,

Niet?

Dat gevoel die ingesloten,

Opgesloten ik te zijn.

En misschien heb je er geen genoeg van.

Denk je,

Wauw,

Ik vind het zo fijn om mezelf te zijn.

Prima.

De keren dat je je helemaal compleet voelt,

Zijn ofwel van hele korte duur,

Vanuit dat ik je gezien,

Ofwel zijn het momenten waarop er een totale flow is en dat gevoel die ik te zijn verdwijnt of verdwenen is.

Let maar eens op in je leven.

Als duidelijk wordt dat totale vervulling altijd al aanwezig is,

Dan komt er meer ontspanning in die menselijke vorm en genot en gelukzaligheid als vanzelf.

En dan is er niet weer een volgende situatie nodig om die vervulling te creëren.

Zelfs te midden van situaties die niet zo heel prettig zijn,

Wordt het telkens duidelijk dat ook die situaties,

Omstandigheden,

Al vervuld zijn,

Dat er een vervulling en een rust en een ontspanning onderliggend en te midden van die ervaringen aanwezig is.

Zo zalig.

Moet je je voorstellen.

Lastig,

Lastig.

Weer iets wat niet zo fijn is.

Een relatie die misschien niet zo lekker loopt.

Russisch.

Of spanning rondom werk of met collega's,

Of weer een nieuw project wat misschien niet helemaal lekker loopt.

Of de afwas moeten doen,

Of boodschappen geen zin te hebben.

Of opzien tegen de feestdagen.

Of diep in verdriet zijn omdat een partner is overleden,

Of een vader,

Een moeder,

Of een kind.

Situaties die voor die menselijke vorm heftig zijn,

Zeker.

En hoe mooi om te midden van dat soort ervaringen een diep vertrouwen te ervaren.

Helderheid.

Omdat je als menselijke vorm gewend bent,

Getraind bent,

Beoefend bent,

Om telkens in iedere ervaring even afstand te nemen.

Even,

Als het ware,

Uit dat gevoel van die ik te stappen.

Omdat je naar deze boodschap hebt geluisterd.

Zeker als je langere tijd al luistert,

Zul je mogen ervaren in je leven dat hoe moeilijk en lastig het ook is,

Dat je als menselijke vorm telkens weer,

Te midden van die situaties,

Even ontspant.

Verzacht.

En die vervulling mag voelen.

Ervaar.

En zie dat,

Dat wat je ziet,

Een perfecte expressie is van het leven.

Neem maar weer eens nu iets voor je,

We doen het elke keer weer.

Een kleine visualisatie,

Waarin je je voorstelt dat het leven ingewikkeld is,

Of lastig,

Of verdrietig.

Wat er nu gaande is in je leven,

Dat waarbij je voelt,

Dat loopt niet helemaal lekker,

Of daar zie je het tegenop.

Laat dat maar eens naar boven komen weer,

Zodat we weer kunnen oefenen.

En zodat we na het beluisteren van deze opname een herinnering nog makkelijker zullen mogen ontvangen.

Wat vind je lastig?

Waar loop je tegenaan?

Welke loop zit je in?

Ik sprak van de week iemand die het noemde,

De loop.

Ik wil zo graag uit die loop dat cirkeltje uitbreken.

Zie de situatie maar goed voor je.

En met name dat wat het meest lastig is.

Hoe gedraag je je?

Hoe zit je of sta je?

Wat voel je in je lijf als dat gebeurt?

Ja,

En dan is daar automatisch weer die herinnering om een kort moment te verzachten.

En alle gedachten even te laten voor wat ze zijn.

Even afstand te nemen en te aanschouwen,

Enkel te aanschouwen.

Doe het maar,

Die situatie waarin je bent,

Die verandert nu.

Wordt rustiger.

Alles gaat nog als vanzelf door.

Het gevoel in het lijf is er nog.

En er is tegelijkertijd die herinnering.

Een kort moment te verstillen.

Meningloos te aanschouwen.

De leegte te zien in alles.

En zie die gedachten nog maar eens voorbij komen,

Die telkens in die situatie aanwezig zijn.

Dat wat je denkt,

Telkens weer.

Die loop.

Er is die loop weer,

Diezelfde gedachte die zich al eeuwen herhaalt.

En weg ermee.

Dan komt die nog een keer en nog een keer.

Je beslist om er geen waarde aan te geven.

Een hele duidelijke beslissing.

Die gedachte die zich zo vaak herhaalt,

Die dat gevoel en die emotie teweeg brengt.

Voor deze oefening laat je totaal.

Je aanschouwt het en je ervaart diep dat je niet eens de neiging hebt om er wat mee te doen.

Dat wat aanschouwt nu kan er ook niks mee doen.

Helemaal niets.

Het aanschouwt enkel die opkomende en die verdwijnende gedachten.

Ah,

Daar komt-ie weer.

Ah,

En hij verdwijnt weer.

Hm,

Daar komt-ie weer.

En voorheen deed-ie wat met heel dat systeem.

En nu kan-ie niets doen met dat systeem.

Helemaal niets.

Komt op en gaat.

Dat is een vogel die voorbij vliegt.

Hm,

Daar is die vogel.

En daar vliegt-ie weer weg uit zicht.

En dan komt er misschien weer een gedachte.

Ja,

Maar ik moet er toch wat mee met die situatie.

Voor deze oefening totaal niet.

Als je later voelt dat bepaalde gedachten echt aandacht vragen,

Je kunt altijd therapieën volgen als dat goed voelt voor je.

Waar we hier naar toe werken als het ware,

Is te leren zien dat er al iets perfect is,

Al heel is in het leven,

Al vervuld is.

We denken als menselijke vorm vaak dat die vervulling komt door dat wat we denken,

Voelen en ervaren.

Die vervulling is al voor iedere ervaring aanwezig.

Maar nogmaals,

Als je voelt dat therapie in welke vorm dan ook behulpzaam is,

Doe dat absoluut.

En hoe mooi is het dat als je therapie hebt,

Dat je deze wetendheid ook met je mee kunt nemen,

Ook tijdens die therapie.

Dat je van tijd tot tijd automatisch herinnerd wordt,

Ah ja,

Iets is al helemaal vervuld,

Totaal vervuld.

En dat wat helemaal vervuld is,

Is heel ondersteunend.

Stel je voor dat we dat allemaal als menselijke vorm op deze aardbol zouden kennen en herkennen,

Keer op keer.

Hoe zou het leven er dan uitzien?

Een ontmoeting met elkaar,

Ah ja,

Hé,

Jij daar.

Hm,

Al vervuld.

Nog een keer die situatie die je zojuist voor je zag,

Of een nieuwe situatie waarin je weet dat het ook lastig is voor je in het leven.

Laat het nog maar een keer naar boven komen.

Hm,

Aanschouwend,

Open,

Nu.

Al vervuld,

Meningloos aanwezig,

Niet aanhakend op weer de volgende gedachte.

Ah,

Wat verandert er in die situatie?

Wordt die loep doorbroken wanneer je niet aanhaakt op weer de volgende gedachte of de vorige gedachte?

Komt daar meer rust en ontspanning en openheid?

Stel dat je een ander voor je ziet waarmee je het lastig hebt.

Verandert er wat in het contact wanneer jij,

Jouw specifieke menselijke vorm,

Totaal open aanwezig is,

Oordeelloos naar die ander ook en naar jezelf.

En kijk maar eens wat er gebeurt als je nog meer je hart opent in een situatie.

Dat hart wat symbool staat voor dat wat je werkelijk bent.

Die meningloze,

Supersachte en lieve aanwezigheid.

Die bron,

Die liefdevolle bron.

Totaal aanwezig als die liefdevolle bron.

In die situatie,

Die ervaring die je normaal gezien lastig vindt.

Ah,

Geen last meer van oordelen en veroordeling,

Meningen.

In alle openheid aanwezig,

In alle rust.

Aanschouwend,

Want gedachten komen wellicht nog voorbij.

Ah,

Maar dat kan niet.

Die andere dit,

Die ander dat en waarom moet ik dit zo meemaken?

Tuurlijk,

Die blijven langskomen en zijn soms ook ontzettend pittig,

Die situaties.

Oneerlijk en toch laat het leven altijd ontstaan wat het leven wil laten ontstaan.

Dus we kunnen er niet omheen,

We kunnen er tegen vechten.

Natuurlijk is het goed om actie te ondernemen als bepaalde zaken ondraaglijk zijn,

Oneerlijk zijn.

En wat we kunnen leren is dat we vanuit zachtheid en openheid het leven zelf weer laten bewegen.

Minder en eigenlijk totaal voorbij dat gevoel die persoon te zijn.

Die opgesloten persoon,

Die denkt dat die afgescheiden is van alles en daarmee weer wat moet oplossen.

Kun je dat ervaren nu,

Dat verschil,

Wanneer je vanuit alle openheid en zachtheid aanschouwt,

Aanwezig bent,

Helder aanwezig bent,

Rustig,

Liefdevol.

Ten opzichte van dat ingesloten gevoel,

Die persoon die denkt een persoon te zijn,

Met al zijn problemen,

Telkens weer moet vechten,

Zich hoog moet houden.

En daar weer tegenover,

Die ontspanning,

Die rust,

Die tevredenheid,

Die helderheid,

Warmte,

Zachtheid,

Zo zacht,

Voel je het?

Switch maar weer eens terug naar dat gevoel dat ik je te zijn,

Die persoon.

Denken,

Denken,

Denken,

Denken,

Weer.

Ik,

Ik moet,

Ik moet,

Ik wil,

Ik wil,

Want als ik dit niet,

Ah,

Die,

In die bubbel levend,

In die loop,

Telkens weer diezelfde verhalen herhalend.

Want,

Dat is toch zo waar.

Ah,

En nu direct weer switchen,

Laten we dat een aantal keren doen.

Ah,

Daar is die openheid weer,

Die meningloosheid.

Aanschouwend,

Al vervuld,

Hoe voelt dat,

Die volledige vervulling te ervaren.

Geen gedachten,

En poeh,

Daar is het,

Totaal vervuld.

En weer terug naar die ander,

Met al die gedachten die voorbij komen.

En daar,

Poeh,

Is weer die herinnering.

Ah,

Geen gedachten,

Meningloos,

Werkelijk meningloos.

Niet een beetje een mening,

Nee,

Meningloos.

Bijna niet voor te stellen,

Voordat ik je,

Waar we net weer zaten.

Nu zijn we hier weer,

In die totale vervulling.

Ah,

Niets van iets vinden,

Niets van iets moeten.

Hm,

Totale vervulling,

Zachtheid,

Warmte,

Rust,

Openheid.

De ander niet zien als anders dan jij,

Maar aanhakend op dat niet-persoonlijke bewustzijn.

Hm,

Niet-persoonlijk,

Oké,

Daar hebben we hem weer,

Niet-persoonlijk bewustzijn.

En aan de andere kant weer,

Oh,

Daar zijn we weer,

In een keer,

Want het gaat op en neer,

Lijkt het.

Daar zijn we weer,

Ik,

Ik,

Ik.

Hm,

Ik moet,

Ik moet.

Oh,

Wat heb ik het toch zwaar,

Oh,

Wat heb ik het toch zwaar,

Oh,

Wat heb ik het toch zwaar.

Oh,

Wat heb ik het toch moeilijk.

Ja,

Ik heb het toch zeggen.

Oh,

Oh,

Wat heb ik het toch moeilijk zeggen.

Ja,

Oh,

Mijn hele leven is zo lastig en moeilijk,

Moeilijk,

Moeilijk.

Hm,

Is weer een herinnering.

Een mogelijkheid om in al die gedachten,

Die zo zwaar voelen,

Te ontspannen.

Ah,

Misschien is die ontspanning niet direct ervaarbaar.

Natuurlijk,

Dit vergt enige oefening.

Het leven zelf laat je stap voor stap vrijer worden.

Meer en meer vertrouwen,

Dat zelfs die lastige gevoelens en al die lastige gedachten oké zijn.

En dat er tegelijkertijd,

Luister goed,

Weer gelijktijdig,

Ja,

Gelijktijdig,

Want we zijn net geswitched van het een naar het ander,

Maar het ander,

Die ruimte,

Die openheid,

Is altijd aanwezig,

Die liefde is altijd aanwezig.

Het is niet zo dat die liefde niet aanwezig is.

Die rust,

Die ruimte,

Die ontspanning,

Die is aanwezig.

Ook,

Alsweer dat gevoel,

Die persoon daar is.

Ik heb het toch zo moeilijk en waarom overkomt mij dit?

Nou,

Luister,

Tijdens die zinnen die je net hoorde,

Was het ook daar.

Nog een keer,

Luister maar en ervaar maar eens,

Het is nu aanwezig,

Terwijl ik nu spreek,

Ik ga nog even door met spreken,

Ieder woord wat nu gecommuniceerd wordt en in de komende zinnen en ook terwijl jij denkt.

In ieder tijdloos moment is altijd die rust,

Die ruimte aanwezig,

Die openheid,

Die vervulling is altijd daar.

Voor deze oefening blijf in die ruimte,

In die openheid,

In die vervulling,

Aanhakend op die vervulling,

Als het ware zijnde als die vervulling,

Helemaal open,

Oordeelloos.

Je hoort allerlei zinnen dadelijk en jij als menselijke vorm blijft meningloos,

Zonder oordeel,

Aan schouwen.

Komt-ie.

Blijf open en zacht.

Ja,

Ja,

Oh,

Ik vind het moeilijk.

Waarom is mijn leven nou zo moeilijk?

Waarom loopt het nou niet?

Waarom lukt het me nou niet?

En waarom vindt die ander altijd dit of dat?

Ik snap het niet.

Ik kom er niet meer uit.

Oh,

Ik voel me zo depressief.

Ik ben zo verdrietig.

Ja,

Ik ben radeloos.

En waarom heb ik dat nou meegemaakt in mijn leven?

Ah,

Kun je het ervaren,

Dat wanneer al dat soort gedachten aanwezig zijn,

Er tegelijkertijd die openheid is.

Ah,

Die vervulling aanwezig is,

Die liefde,

Die zachtheid.

Misschien nog makkelijker te ervaren als het weer rustig wordt,

Als dit soort woorden gesproken worden,

Zoals je nu hoort.

Maar weet dat ook wanneer die gedachten van radeloosheid,

Van depressie,

Van meningen,

Wanneer al die meningen aanwezig zijn in dat systeem van die menselijke vorm,

Die zo bepalend zijn voor het gedrag van die menselijke vorm en het gevoel en de emotie,

Dat ook dan,

Ah,

Die openheid,

Daar is,

Ja.

Je hebt het misschien mogen ervaren nu.

Neem dat mee in de dag,

Wanneer je weer anderen tegenkomt en die herinnering automatisch naar boven komt,

Ah,

Oké,

Het is al vervuld,

Het is al oké,

Oké.

Misschien voelt het nog wat gemaakt op dat moment,

Maar kies ervoor,

In jezelf,

Wanneer je weer in contact bent met iemand.

Of tijdens de afwas,

Als je ziet dat er allerlei knagende gedachten aanwezig zijn.

Ah,

Daar is die herinnering,

Want je hebt geluisterd,

Al meerdere malen hoogstwaarschijnlijk.

Hmm,

Automatisch,

Komt erop,

Oké.

Diepe ademhaling,

Niet aanhaken op gedachten,

Even kort alle gedachten weggeven of ze totaal te later,

Wat ook op dat moment prettig voelt.

Ah,

Meningloos aanwezig.

En zojuist was er nog een mening,

Allerlei meningen,

Ingewikkelde dingen,

Oordelen,

Veroordelingen,

Jezelf niet goed vinden,

De ander niet goed vinden,

De situatie niet goed vinden.

Ah,

En nu is daar weer die mogelijkheid om daarin te ontspannen,

Te verzachten.

Dat gevoel,

Die ik te zijn,

Verdwijnt langzaam,

Heerlijk.

Ah,

Eventjes op vakantie.

Ah,

Eindelijk rust.

En daar is weer een gedachte.

Weer spanning in het lijf,

Geen probleem.

Spanning is ook geen probleem,

Lichamelijke spanning ook niet.

Gedachten zijn ook geen probleem,

Niets is een probleem.

Want het is oh zo mooi om te zien,

Dat te midden van al die zogenaamde problemen en gedachten en gevoelens en moeilijkheden,

Die vervulling,

Die rust en die zachtheid,

Al aanwezig is.

Dus daar sta je,

Totaal gestrest af te wassen,

Of in gesprek met een ander,

Voel je spanning of verlegenheid,

Frustratie.

En tegelijkertijd wordt daar heel direct opgemerkt,

Dat dit een perfecte expressie is van het leven.

Dat het leven precies zo leeft als het leven wil leven.

Hmm,

Benieuwd wat er deze dag in je op gaat komen,

Of er een shift gaat plaatsvinden.

Ik wens je voor vandaag een hele heldere,

Zachte,

Open en liefdevolle dag.

Jullie mogen allemaal de ogen weer langzaam openen.

Beweeg dat lijf maar eens en kom langzaam weer terug in de ruimte.

Als je aan het luisteren was via de audio-opname.

Doe ook lekker rustig aan,

Dankjewel allemaal voor het luisteren.

Neem een lekker kopje thee als je zin hebt.

Ja,

En een koekje.

En tot de volgende keer weer.

Hele fijne dag.