Alleen maar 'ik ben'

Breng je aandacht naar binnen.

Voel de sensaties van het lichaam,

De ervaring van het lichaam.

Gewoon doordat je hier zit,

Contact met je ondergrond,

De plek waar je zit,

Waar je handen rusten.

Zo ervaar je de ruimte van je lichaam.

Misschien de beweging van het ademen.

Laat je gezicht ontspannen zijn.

Wat je ook waarneemt,

Waarnemen zonder speciale interesse,

Zonder er iets mee te hoeven,

Er iets van te vinden.

Het laten zijn.

Merk ook hoe het vluchtig is.

Wat je ook ervaart.

Het is voortdurend in beweging.

Komt op en gaat voorbij.

Het enige wat de constante is,

Het enige wat niet veranderd is,

Dit zijn,

Dit impliciete besef,

Ik ben.

Als je alles weglaat,

In die zin dat je je nergens aan vasthoudt,

Nergens speciaal op focust,

Maar alleen maar hier zit,

Dan is er nog steeds een besef,

Zonder woorden,

Ik ben.

Een aanwezigheid.

Jouw aanwezigheid.

Meer is er niet nodig.

Dus laat je niet afleiden door gedachten of gevoelens.

Alleen maar dit besef,

Ik ben,

Waar de woorden niet eens nodig zijn,

Maar het impliciete ik ben.

Wanneer de gedachten weer aan de slag gaan,

Er van alles op komt,

Een herinnering of een plan,

Een beeld,

Een mening,

Dan zien dat het maar gedachten zijn,

Er niet op ingaan.

Maar richt je aandacht op dat stille gevoel,

Ik ben,

Alleen maar dat.

Merk de rust van alleen maar,

Ik ben.

Het is dus niet,

Ik ben dit of dat,

Ik ben zus of zo,

Ik ben een vrouw,

Een man,

Zo oud,

Dit zijn mijn interesses,

Ik heb kinderen of niet,

Ik ben zus of zo'n type,

Dat allemaal niet,

Dat zijn dingen in het gebied van het denken,

Dat zijn concepten,

Woorden,

Die laten we nu allemaal weg,

Laat al die ideeën rusten.

Wat overblijft is dit zijn,

Hier zijn.

Dus het ik in ik ben is ook niet beladen met een of andere identiteit,

Een of andere idee over mezelf.

Wat puur ik ben,

Rust daarin,

Stil,

Raam,

Leeg.

Mochten de gedachten weer op gang komen,

Je aandacht mee trekken,

Herinner jezelf,

Ik ben,

Niets meer,

Niets minder,

Alleen maar zijn.

Het meest basale,

Het meest pure,

Zijn.

Voel hoe vrij en grenzeloos,

Zonder begin of einde,

Zonder etiketten,

Ik ben,

Ik ben,

Alleen maar ik ben.

Je gevoelens van het lichaam zijn er,

De gedachten zijn er,

Maar ze voegen niets toe,

Ze nemen niets weg van dit zijn,

Die besef van zijn.

Zo ben je puur jezelf,

Zonder vorm,

Zonder definitie,

Zonder doel,

Zonder beperking.

Shri Nisargadatta Maharaj oefende met dit alleen.

Zijn guru had hem gezegd,

Rust in het ik ben,

Keer hier steeds weer terug.

En dat was zijn oefening.

En dat is wat hij deed,

Zo vaak als hij kon,

Om zijn ware aard te realiseren.

Dit is in ons allemaal,

Wie we ook zijn,

Ik ben,

Waar ik geen individu is,

Met specifieke kenmerken.

Sta die leegte toe,

Die stilte.

En zo vaak als je kunt of als je wilt,

Kun je stilvallen en rusten in dit alleen maar ik ben.

Misschien speciaal op momenten dat het je druk in je hoofd wordt,

Dat het veel wordt.

Herinner jezelf,

Ik ben.

En laat al het andere varen.

Het ik ben gaat nooit verloren,

Als je vormloze basis,

De bodem die er altijd is,

Ik ben,

Puur dat.