Gronden met adem en het voelen van het lichaam

In deze meditatiebeoefening nodig ik je eerst uit om een gevoel van gronding te vinden, om dan een paar momenten de ademhaling te verdiepen en lichaamsensaties van de ademhaling te volgen. Daarna oriënteer ik op lichaamssensaties door middel van een redelijke rappe bodyscan van hoofd naar voeten en terug. Tot slot nodig ik je uit om te rusten in het voelen van het lichaam en de natuurlijke adem.

De meditatie is live opgenomen, ik gaf hem in de ochtend en één keer refereer ik aan de ochtend. Je kunt de meditatie natuurlijk op ieder moment van de dag doen. Ik hoop dat hij je rust en gronding geeft.

Transcript

Nou,

Welkom.

Fijn dat je er bent en neem even de tijd om je te installeren.

Kom makkelijk zitten of makkelijk liggen.

Voel of je wat beweging wil gebruiken om dat gevoel te vinden van vangronding in de houding.

Dat je echt makkelijk je lichaam tot rust kan brengen,

Als het ware.

En als dat zo voelt dat je tevreden bent,

Dan kun je de ogen sluiten.

Als je ze openhoudt,

Ja,

Maak de blik zacht.

En breng dan de aandacht naar het oppervlak waar je op rust.

En dat noem ik de grond.

Voel de grond onder je.

Dan word je zo bewust van de grond onder je.

En van de relatie die je hebt met de grond.

Ja,

Waar voel je je lichaam in contact,

In relatie met de grond.

Je kan je zo voorstellen dat de grond zich spreidt in alle richtingen.

Dat er veel is om op te rusten.

En dan kun je zo je oriënteren op de ruimte om je heen.

En ook die ruimte heeft alle richtingen.

Kun je die richtingen voelen?

Voor,

Achter,

Links,

Rechts,

Boven,

Onder.

Nou,

Ook een binnen en een buiten.

En dan via het oppervlak waar je op rust de grond en de ruimte,

Zo de vorm en gewicht van het lichaam ervaren.

Hoe is dat op dit moment?

En in het midden van dat alles,

Ja,

De ademhaling.

En voel maar eens zo de natuurlijke ademhaling.

En of je misschien de neiging hebt om de ademhaling iets te gaan controleren zodra je er bewust van wordt.

Hoe zou het zijn om de natuurlijke ademhaling te ervaren en daar verder niets aan te veranderen?

Wat niet wil zeggen dat er niets verandert.

Aandacht geven aan iets kan leiden tot een verandering.

Misschien is een zucht,

Misschien is het een zucht.

Ja,

En neem dan een paar momenten om je wel met de adem te bemoeien.

Door lekker royaal in te ademen door de neus.

En dan heel even een kleine pauze aan de top van die inadem.

En dan adem je helemaal uit.

Helemaal uit.

Je kan de mond openen alsof je zo langer zucht.

En doe dat een paar keer.

Dus lekker royaal in.

Maar zonder kracht of zonder ambitie inademen.

Even een pauze aan de top.

En dan leeg ademen.

Misschien door de mond,

Misschien door de neus.

Voel zelf wat het fijnst voelt deze ochtend.

Dan kun je geïnteresseerd zijn als je dat gewoon nog een paar keer zo doet in sensaties die bij die adem horen.

Sensaties bij dat royale,

Ruime inademen.

En sensaties die bij die lekkere,

Lange uitadem horen.

Dan kun je als je zo doorgaat nog eens ook voelen of de buik naar die uitadem echt mag ontspannen.

Of dat je die onbewust een beetje in blijft trekken.

Als consequentie van die uitadem.

Dus neem ook na de uitadem een momentje,

Een kleine pauze,

Waarin je de buik bewust ontspant.

En als je de buik ontspant,

Misschien kun je ook bewust worden van het gezicht en de kaken,

De keel,

Het schoudergebied.

Dat je dat allemaal zo bewust verzacht.

En dan heeft de inadem alle ruimte.

En heeft je lichaam eigenlijk vooral alle ruimte voor de inadem.

Doe het nog één of twee keer en kun je je steeds minder gaan bemoeien met de inadem.

Laat die maar gewoon gaan zoals die gaat.

Even wel die pauze aan de top.

En dan alle ruimte voor de uitadem.

Aan het eind van die uitadem ook de heupen,

De billen,

Het bekken ontspannen,

Zo goed als mogelijk.

En na je volgende ronde laat je dit alles gewoon weer gaan en laat je het lichaam terugkeren naar de natuurlijke ademhaling.

En dan voel je hoe het nu is.

De relatie met de grond.

Misschien het gevoel van gedragen worden door de grond.

De ruimte om je heen.

Gewicht en vorm van het lichaam.

De adem.

Voel dan zo eens het hoofd,

Dus de aandacht even naar het hoofd brengen,

Het gezicht,

De schedel.

De kruin,

Achterkant,

De zijkanten.

En dan naar de nek en de schouders.

Als het ware dat gebied verwelkomen door te voelen.

Ook hier hoef je niets te veranderen.

Voel de armen,

Met de schouders en de ellebogen en de polsen en natuurlijk de handen.

Voel dan de rug.

Van boven helemaal tot aan de onderrug.

Ook achterkant bekken,

Heiligbeen,

Staartbeen.

De hele rug voelen.

En dan de aandacht naar de borstkas.

Voorkant,

Zijkanten,

Binnenkant van de borstkas.

Het gebied van het middenriff.

De buik.

De voorkant buiten,

De zijkanten,

De flanken.

De buik van binnenuit.

En dat alles zonder moeite.

Dus er hoeft niets gevoeld te worden wat er niet is.

Je voelt wat je voelt.

Aandacht naar het bekken.

Voel de heupen ook en de billen.

Bekkenbodem,

De inhoud van het bekken.

Vanuit het bekken de benen.

De bovenbenen,

De knieën.

De onderbenen.

De enkels,

De voeten.

Dan ga je omhoog van de voeten,

Enkels,

Benen.

Bekken,

Buik,

Borst,

Hele rug.

Schouders,

De armen,

De handen.

Nek en hoofd.

Voel dan zo het hele lichaam als één geheel.

Al die verschillende onderdelen tegelijkertijd voelen.

Dus het hele lichaam als één geheel voelen.

En dan ook weer de adem verwelkomen.

De natuurlijke ademhaling.

En neem dan een paar momenten om zo via de adem en lichaamssensaties te luisteren naar de binnenwereld.

Je innerlijke landschap.

En hoe zou het dan zijn als je dat doet zonder verwachting?

Dus met een soort van nieuwsgierige blik.

Een open blik.

Zoals je misschien door een bos loopt,

Dat je om je heen kijkt en waarneemt wat je ziet.

Kun je op die manier je binnenwereld verkennen.

Misschien voelt het vandaag buiten gewoon kalm en gegrond en rustig.

En misschien voelt het vandaag wat onrustig,

Gespannen.

Is er veel wat je bezighoudt?

Neem dan,

Als dat lukt,

Een paar momenten om dat allemaal te aanschouwen.

Met het lichaam als anker.

Dus als je je verliest in een verhaal of een emotie waarin van alles gebeurt ook.

Aan beelden of overtuigingen.

En dan ga je steeds terug naar dat voelende lichaam.

Terug naar die binnenwereld.

Het gezicht zacht,

De kaken,

Ontspannen.

Al die kleine spiertjes rondom de ogen,

De neus en de lippen.

En dan kun je weer een paar keer zo wat royaler inademen.

En helemaal zo lange zucht uitademen.

Lekker royaal in en helemaal uit.

En aan het eind van die uitademen ben je weer even je bewust van het buikgebied,

Het bekkengebied.

Kijk of je dat kan ontspannen.

Misschien dat er eens wat beweging ontstaat als we zo ook naar het einde bewegen.

Je hoofd wat draaien,

Uitrekken.

En dan zijn we zo aan het einde gekomen.

En wil ik jullie heel hartelijk bedanken voor het meedoen.

En heel graag tot een volgende keer.

Een mooie dag.