00:30
00:30

Wandelsessie 1: Stap Je Mee Een Nieuw Leven In?

by Ruben Bach

rating.1a6a70b7
Beoordeeld
5
Group
Activiteit
Meditatie
Geschikt voor
Iedereen
Afgespeeld
5

Luister naar Ruben tijdens zijn wandeling van Dieren naar Rheden, waarin hij het leven onderzoekt en je meeneemt in een open en spontaan gesprek over wat werkelijk van waarde is. Deze wandeling is in één keer opgenomen en verdeeld over vier delen. Tijdens de wandeling ontstaat soms ook een spontane korte geleide meditatie, passend bij het moment. Luister tijdens je eigen wandeling of op een rustig moment thuis. De gesprekken kunnen bijdragen aan meer rust, helderheid en vertrouwen. Wil je verder verdiepen, dan vind je op Insight Timer verschillende audiocursussen van Ruben. Ook de videocursus Werkelijk Doen Wat Bij Je Past is opgenomen in de natuur en nodigt uit tot verdere verdieping. Via het klaslokaal kun je in contact komen met Ruben en andere deelnemers die deze beoefening als waardevol en ondersteunend ontmoeten.

Transcript

Ik ga een uur of anderhalf,

Misschien wel twee uur wandelen.

En ik wil je graag meenemen tijdens deze wandeling.

Het waait wat.

Ik ga ervan uit dat je me goed kunt verstaan.

Het is weer een prachtige dag.

Niet zonnig,

Maar toch heel zacht en tegelijkertijd ook wat fris.

Prachtig vingerhoedskruid hier rondom mij heen in het bos.

Ik wandel de NS-route van dieren naar reden.

Samen met Woody.

Die loopt nu achter mij aan de rim.

Terwijl ik deze wandeling.

.

.

Loop wil ik je meenemen in de mogelijkheid om telkens weer terwijl je luistert te ontspannen.

De gedachten even te laten.

Te luisteren voorbij.

De denkende gedachten.

Ik zal ook delen van de wandeling zelf stil zijn.

Op die momenten.

Nodig ik je ook uit om voorbij te gaan aan het denken.

En deze tijd te benutten om aan te haken op dat in het leven wat rustig is.

Dat wat niet verandert.

In deze wandeling.

Lijkt alles te veranderen,

De omgeving,

De geluiden.

De wolken.

De regendruppels die van de bladeren vallen.

En gelijktijdig is daar ook iets wat niet verandert en ook nooit zal veranderen.

En daar kunnen we nu ook samen weer even op inhaken.

Dat is mooi.

Die mogelijkheid als dier wordt aangereikt in het leven.

Dan gaat het leven stromen.

Dan maakt die menselijke vorm zich minder druk.

Om al die mensen nissen.

Minder druk op alles wat zo sterk geloofd wordt.

En dat is nogal wat en dat is ook helemaal prima.

Daar krijgen we allemaal mee te maken,

Zo blijkt,

In dit mysterieuze leven.

Ga maar zelf even na waar je overal zo sterk in gelooft.

Het is altijd mooi om daar helderheid in te krijgen.

Dat Woody zich even uitschut.

Er zijn bepaalde gedachten waar je heel sterk in gelooft,

Waarvan je weet dat die je niet echt op weg helpen naar een leven wat moeiteloos beweegt.

Dat kan ik niet.

Ik ben niet goed genoeg.

Wat zou men wel van mij denken als.

.

.

Ik ben daar al vaker in teleurgesteld geweest,

Geraakt.

Welke negatieve overtuigingen ken je maar al te goed.

Dat lukt me nooit.

Connect dat ook maar zo als die andere.

En wellicht zijn het wel hele andere gedachten die daar naar boven komen,

Of vertuigingen die je goed kent.

Ze komen vaak voort uit.

Een geloof in tekort,

Het idee dat het leven.

.

.

In zichzelf tekort kan aanbieden.

Bijzonder dat we dat zo ervaren.

Zeker als je ook weer in de natuur staat en kijkt naar die overvloedige schoonheid,

Die pracht en praal.

En daar sta je dan als menselijke vorm in het leven,

Vaak.

Piekerend.

Vaak in gedachten.

Het leven zien als een project dat telkens weer verbeterd moet worden.

Die ik je geloofd te zijn.

Hoe kan die nou eens?

Verbeteren,

Rust vinden.

Beta-awarde.

Goeie!

En terwijl al dat denken daarover gaande is,

Is het leven zelf al helemaal tevreden.

Dient er niets te worden aangepast.

Hoeven we nergens aan te sleutelen als menselijke vorm.

En dat leven.

Leeft als voorzelf.

Vredig,

Voort,

Zonder voort te bewegen.

Wat heb je daaraan allemaal,

Deze woorden.

Helemaal niets,

Want het zijn niet de woorden.

Die de werkelijke waarheid kunnen bevatten.

Omhoog uit.

Een verwijzing.

Kunnen schrijven.

En die verwijzing gaat voorbij aan de woorden.

Dat lijntje met het grotere geheel,

Dat licht dat we in essentie zijn,

Daar telkens weer op aanhaken.

Nu,

Weer,

En nu,

En nu,

En nu.

Altijd tijdloos.

Als het ware.

Een relatie opbouwen met dat licht.

Met dat goddelijke licht.

Of met God,

Zo je wil.

En dan is het aan jouw specifieke menselijke vorm hoe je dat woord God weer interpreteert.

Als je bijvoorbeeld luistert naar.

.

Bijna doodervaringen van mensen.

Dan kom je erachter dat er in ieder geval iets is.

Heel moois.

Op ons ligt te wachten.

Moeten we iets is wat.

.

.

Zo hoog vibrerend,

Liefdevol,

Allesomvattend,

Onvoorwaardelijk liefdevol is,

In sommige hebben we dat ervaren als zijnde.

Een energie van licht in de vorm van.

.

.

Een menselijke vorm bijvoorbeeld,

Een andere weer,

Puur het licht.

Dat we in essentie licht zijn.

Als we dat meenemen in ons dagelijkse zijn.

Dan kunnen we ook weer makkelijker aanhaken op dat grotere,

Liefdevolle veld.

Wat locatieloos is.

Kun je dat ook nu ervaren,

Nu dat je luistert.

Dat je als het ware afkomstig bent van dat liefdevolle licht.

Dat je dat bent.

Dat dat meer is dan dat je denkt te zijn.

Veel mensen die een bijna doodervaring hebben gehad.

Ervaren dat we ineens weer hier in het lijf wakker worden.

Dat dat wat ze dan zien een droom is en dat waar ze als het ware vandaan kwamen als enige werkelijkheid echt waar is.

En dat is er op z'n minst bijzonder.

Om dat ook mee te nemen in je leven nu,

Dat dit mogelijk een droom werkelijkheid is,

Die niet werkelijk werkelijk is.

Wat grint hier onder mijn voeten.

Je zou dus kunnen.

.

.

Waarnemen dat het geluid van het grint,

Het zien van het grint,

Onderdeel is van die droom.

Veel leraren verwijzen daar ook naar als zijnde wakker worden in de droom.

Wat wil aanduiden dat we als menselijke vorm hier.

.

.

Kunnen wakker worden uit het idee dat we echt die ik zijn die we denken te zijn.

En dat is niet voor iedere ik die denkt dat hier een ik is de weg.

Maar hoogstwaarschijnlijk als je deze boodschap tot je krijgt,

Dan is het daar.

Door het leven zelf gegeven een weg in vrijgemaakt.

Een mooi cadeau van het leven.

Oeh,

Dichterbij.

De werkelijke waarheid te komen.

Waarmee het leven.

Op een andere manier ervaren kan worden.

Daarmee ook allerlei.

Negatieve gevoelens,

Negatieve interpretaties.

Depressie.

Bijvoorbeeld.

Een bepaalde angst.

Ook in een ander daglicht worden geplaatst,

In dat licht,

In dat licht van het leven zelf.

Zeker,

Fantastisch als dat mag gebeuren.

Als je depressie bijvoorbeeld kent.

Als je vaak hebt geluisterd,

Dan weet je dat ik dat ook.

Het mogen ondervinden.

Zeker mooi als dat mag omkeren.

Deze weg te bewandelen.

Het onderzoek naar waarheid,

Het wakker worden moment na moment.

Het aanhaken op dat in het leven.

Wat rustig is.

Wat heel stil is.

Wat niets beoordeelt,

Niets veroordeelt.

Als dat in je leven mag.

Binnenkomen als dat zich mag ontvouwen.

Dan ontstaat er een hele nieuwe werkelijkheid,

Een werkelijkheid waarin je ziet dat alles waarvan je denkt dat het waar is,

Plots niet waar blijkt te zijn.

En soms geloof je er dan weer in en denk je,

Oh ja.

.

.

Het is toch allemaal ingewikkeld,

Moeilijk,

Zwaar.

Maar door dit pad te bewandelen noemen ze het een spiritueel pad,

Hoe je het ook wil benoemen.

Het opent.

Daar kun je richting.

Dat wat niet verandert,

Dat wat altijd beliefdevol aanwezig is.

Of een cadeau.

Om moment na moment wakker te worden.

Soms weer in slaap te vallen.

En dat leer.

Helderheid te mogen ervaren.

En die helderheid ervaren betekent dan op dat moment niet dat het leven per se fris en fruitig aanvoelt,

Zeker niet.

Je zult.

.

.

Op een gegeven moment moet je gaan ervaren dat je.

.

.

In alle rust kunt aanschouwen.

En die rust,

Die kan zelfs heel zwaar aanvoelen,

Omdat er blijkbaar iets doorheen heel je systeem.

.

.

Beweegt,

Als het ware.

Naarmate je je meer en meer vertrouwt op dat wat aanschouwt.

De Aanschouwer.

Bent.

Dat liefdevolle,

Niet-persoonlijke bewustzijn bent,

Leeft.

Niets veroordelend aanschouwd.

Dus ook een depressie kunt laten.

Omdat er geen oordeel op zit.

Als die band,

Als het ware,

Versterkt wordt,

Dat vertrouwen.

In dat liefdevolle niet-persoonlijke bewustzijn.

Die liften voor een bron.

Als je daar op vertrouwt.

En het leven makkelijker stromen.

Ben je minder snel van slag.

Dat is fijn.

.

.

.

Middels snel van slag te zijn.

Die diepe zucht ontstaat dan vanzelf.

En met tijden kan het dan toch heel taai aanvoelen,

Het leven,

Zeker.

Alsof er een laas rondom je heen hangt.

Je ogen ook minder helder zien letterlijk.

Die momenten zullen er zeker zijn,

Momenten waarop je plots heel boos bent bijvoorbeeld,

Of verdrietig.

Of weer je schaamt voor iets.

Al die patronen,

Al die gevoelens,

Alle ervaringen blijven me doorgaan.

Met als duidelijk verschil.

Dat je,

Als het ware.

.

.

Een nieuw leven instapt wanneer er een herinnering komt.

Ik loop nu door een poortje hier.

Is stop.

Een nieuwe werkelijkheid binnen.

In die nieuwe werkelijkheid.

Ook dat zijn woorden.

Ze luiden aan dat het mogelijk is om.

.

.

Vanuit het denken.

Telkens weer een kort moment te verstillen.

Een moment waarop.

.

.

Ah,

Eten.

Niet aangehaakt wordt op gedachten.

Kun je nu ook eens doen?

Geen gedachten.

Niets interpreteren.

En daar is die zogenaamde nieuwe werkelijkheid.

Alles gaat nog door,

Alles beweegt,

Alles is voelbaar.

Misschien ook nog wat negatieve gevoelens,

Wat donkerte ervaarbaar.

En gelijktijdig is daar de rust.

Het vertrouwen.

Het niet-persoonlijk aanschouwen.

Niet die ik die weer aanschouwt.

Voorbij die ik.

Waarbij dat gevoel een persoon te zijn.

Ontstaat er.

Een totale rust.

En laat het leven je zien.

Dat het leven op zichzelf genoeg is.

Je misschien ook kunt ervaren dat het denken wat heel vaak niet nodig is.

Wat prima is dat het ontstaat,

Er is.

Hoe meer je aanhaakt op die onveranderlijke essentie van het leven.

.

.

Om hier rust,

Moment na moment.

Hoeveelste meer je zult ervaren.

Dat het leven zelf genoeg is.

Naar die denkende gedachten.

Niet altijd en misschien zelfs wel zelden bijdragen aan de natuurlijke flow van het leven.

Waar ik hier nu uitkijk op de Schotse hooglanders.

Die zich bevinden op een veld.

Vol met bloemen.

Hier zie ik maar dat.

.

.

Ook de schoonheid van het leven.

Als je daar een moment niets van vindt.

Een nog andere ervaring met zich meebrengt.

En die ervaring.

Die zijn we niet heel veel gewend,

Omdat we vaak op zoek gaan naar schoonheid,

Naar vermaak,

Naar afleiding.

Zou het zo kunnen zijn dat onder alle schoonheid en onder alle zwaarte in het leven,

Onder al het plezier en onder alle moeilijkheden in het leven,

Een loch.

Die duidelijker,

Meer helder veld aanwezig is.

Lichtheid ervaarbaar is.

Het zou zomaar kunnen.

Ik wandel weer een stuk verder.

En mijn voetie.

Mijn moeder vindt de Schotse hooglanders interessant.

Prachtige beesten.

Zeker ook om van te genieten.

Daar is ook niets mis mee natuurlijk.

Komaan,

Woody.

TV GELDERLAND 2021.

Heel erg bedankt.

© 2026 Ruben Bach. All rights reserved. All copyright in this work remains with the original creator. No part of this material may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means, without the prior written permission of the copyright owner.

Trusted by people. It's free.

Insight Timer

Get the app

How can we help?

Sleep better
Reduce stress or anxiety
Meditation
Spirituality
Something else