De Spontane Podcast 9: Ik Heb Geen Tijd Om Me Te Haasten

Woedie in volledige paraatheid,

Ruikt wat,

Weer een vroege ochtend in het bos,

Een nog leeg bos qua mensen,

De meeste van die menselijke vormen liggen nog te slapen,

Mooie gelegenheid voor mij om weer een podcast op te nemen,

De stilte te ervaren van de ochtend,

Te genieten van alle geluiden.

Op een of andere manier lijkt het toch zoveel eenvoudiger als de omgeving rustig is om dan te ervaren dat je er bent en dat de essentie die je bent liefdevol is,

Rustig,

Stil,

Zacht.

Dat gevoel geeft weer,

Die lach op het gezicht automatisch verschijnt,

Er een aanwezigheid ontstaat die vaak gedurende de dag totaal verdwenen is en die gelukkig door die beoefening van korte momenten van verstilling,

Door dat onderzoek van het leven naar de essentie telkens weer aanhaken op die liefdevolle bron,

Gelukkig daarmee gedurende de dag ook telkens weer heel duidelijk wordt,

Alsof het leven scherper gezien wordt.

Het lijkt er toch op dat voor de meeste in deze wereld dat niet gebeurt.

En ook dat is natuurlijk maar een interpretatie.

Maar je ziet veel dat mensen opstaan,

De dag doorgaan en weer naar bed gaan zonder enige besef van die wonderlijke,

Voorafgaande,

Altijd aanwezige essentie die zo wonderlijk mooi is.

En ik denk ook dat wanneer je nu luistert,

Dat je ook mag beseffen,

En dat besef ik me dagelijks weer,

Dat het best bijzonder is dat we wakker geschud worden door het leven,

Dat het leven ons telkens weer boodschappen brengt die ervoor zorgen dat we meer helder worden en meer wakker zijn in het leven en daarmee ook meer dienstbaar kunnen zijn voor de mensen die we ontmoeten.

Ik had daar in een eerdere podcast ook over.

Die podcast heet een liefdevolle boodschap voor jou.

Die liefde die gaat stromen.

Ik ga even een stukje wandelen.

Die liefde gaat stromen wanneer je vertraagt.

Ik zie hier net een mooie slak voorbij gaan,

Midden op het pad,

Heel traag.

Vertragen in het leven is zo ontzettend behulpzaam,

Zeker voor al die bijzondere wezens hier die zoveel haast lijken te hebben.

Die vertraging ontstaat wanneer je een kort moment verstilt.

Hier lopen ongeveer 12,

13,

Prachtig,

Wilde zwijnen voor mijn weg.

Ik sta aan de andere kant van de poort.

Ze hoorden me en ze renden allemaal opzij.

Ongeveer 9,

10 jonkies en een aantal mama's en papa's.

Prachtig om te zien.

Dat zie je wat vaker als je weer vroeg in het bos bent.

Zo mooi.

Ja,

En dan zie je ook dat terwijl zij heel rustig daar aan het lopen waren,

Ze op het moment dat er gevaar dreigde,

Niet vertraagden en volop in beweging gingen.

En dat is een hele natuurlijke reactie.

Het is dus ook niet nodig om in iedere situatie te vertragen.

Ik kan ze hier nog op afstand zien,

Erg mooi.

Een van de baby's staat zich tegen een boompje aan te schuren.

En daar komt Woody aan.

Ja,

Een mooie ochtend dus hier om die vertraging te ervaren.

Rustig te wandelen,

Met aandacht.

Ook die voeten te voelen op de grond.

Mocht je nu meewandelen of gewoon ergens staan of zitten,

Voel die voeten maar eens.

Die tintelingen.

Op die manier de aandacht in het lijf brengen,

Brengt al heel veel meer rust en vertraging.

Die denkende gedachten,

Die gaan wat minder snel.

Wanneer je weet dat je bijvoorbeeld ademhaalt,

Wanneer je weet dat je handen hebt en voeten,

Voel die handen maar eens.

En kijk maar eens wat er gebeurt als je de handen ervaart,

Die tintelingen.

Daar de aandacht op richt.

Is het dan nog heel druk in je hoofd op dat moment,

Als je echt die focus hebt op die tintelingen?

Een mooie ingang,

Ook gedurende je dag,

Om daar af en toe de aandacht naartoe te brengen.

Vertraging,

Het doet me denken aan de Calm Down Project,

Die ik ooit ben gestart.

Een hele serie met video's die daarover gaan,

Over die mogelijkheid om in je dag te vertragen,

Rustiger te worden.

Calm down,

Die twee woorden zijn erg prettig,

Vind ik zelf,

Om telkens weer tot je te laten komen,

Als een soort mantra gedurende de dag.

Oké,

Calm down,

It's oké,

Het is goed,

Je mag hier zijn.

Voel je dat ook,

Terwijl je nu luistert,

Voel je ook dat je hier mag zijn,

Met alles wat je bent,

Ook met je verwarring,

Ook met je haast,

Ook met die momenten waarop je misschien boos bent of geïrriteerd,

Mag je hier volledig zijn.

En als je het gevoel hebt dat dat niet mag,

Mag dat er dan wel zijn.

Het is wanneer je weer aanhaakt op die essentie van het leven,

Als je de gedachte kort stopt een paar seconden.

In dat tijdloze moment kan het weer heel duidelijk worden dat je volledig met alles kunt zijn.

En niet zozeer als dat ikje,

Maar veel eerder als het zijn zelf.

En dat kan rust brengen,

Heel veel rust en vertraging.

Nooit meer succesvol,

Komt nu bij me naar boven.

Twee zinnen die ooit,

Als het ware,

Tot me kwamen.

Nooit meer succesvol en toch gelukkig.

Laat dat maar eens binnenkomen.

Nooit meer succesvol en toch gelukkig.

Toen die woorden binnenkwamen,

Viel er wat van me af.

En werd het duidelijk dat er altijd weer die beweging in het leven was om toch weer het volgende succesje te behalen.

En dat zit heel erg in die mens,

In het maatschappelijke.

Alles wat we zien is daarop gericht om weer beter te worden,

Iets beter te verkrijgen.

En hoe zou het zijn als dat ontstaat in je leven,

Dat je nooit meer succesvol bent en toch gelukkig,

Tevreden,

Kalm?

Ja,

Die.

Benieuwd of je die ook kunt voelen.

Als je het fijn vindt om dat te delen,

Ben je heel welkom.

Altijd weer mooi om te horen hoe anderen daarmee resoneren.

Ik loop nog even een stukje verder.

Invertraging.

Die vertraging die kan ik ook ervaren wanneer ik wat steviger doorloop.

Woody,

Die drinkt hier een hele plas leeg,

Zo lijkt het.

Ga je mee,

Jongen?

Het heeft goed geregend.

Kom maar.

Even spelen met een tak.

Die vertraging hoeft niet te zitten in letterlijk het lichaam te vertragen.

Je kunt heel erg traag aanwezig zijn,

Zo gezegd,

En toch hard lopen,

Zoals Woody nu.

Het is mooi als die vertraging zichtbaar is in een gelijktijdige ervaring.

Het zien van het leven als aanschouwer aanwezig zijn,

En als je als die aanschouwer aanwezig bent,

Die aanschouwer die zich nergens mee bemoeit,

Dan is er al direct een vertraging,

Dan zie je alles bewegen vanaf een afstand.

Je kunt je voorstellen als je vanaf een afstand kijkt,

Dan zit je er niet zo in en is die beweging automatisch trager dan zijn de gedachten.

Gewoon gedachten.

Ook al lijkt het ontzettend tekeer te gaan in dat hoofd,

Is er onrust.

Zodra dat korte moment van verstilling daar is,

En als het ware de positie van de aanschouwer ingenomen is,

Dan zijn dat ook maar trage,

Kleine bewegingen van gedachten,

Die komen en gaan,

Die in essentie niets aanraken.

De wind begint wat harder te waaien.

Prachtig.

Die ademhaling begint wat hoger te worden,

Vanwege het stevig doorlopen.

Mooi om eens te onderzoeken die letterlijke vertraging,

Wat die met je doet in het leven,

En die vertraging die ontstaat door het leven te aanschouwen,

Te zijn als aanschouwer.

Die aanschouwer is niet iemand.

Je zou weer kunnen denken dat jij degene bent die dan gaat aanschouwen,

Die gaat observeren.

Natuurlijk,

Daar is ook ruimte voor.

Dat is een eerste hele mooie stap,

Als je wat meer losgekoppeld bent van die zogenaamde ik.

Als je meer en meer verstilt,

Dieper rust,

Dat,

Die ontspanning kunt ervaren.

En telkens,

Als het ware,

Weer een stapje teruggaat,

Voorbij het denken gaat.

Nog een keer,

Dieper zakt,

Als het ware.

En het kan in dit geval behulpzaam zijn om te mediteren,

Om wat langer te zitten.

Je zult merken dat na een minuut of twintig,

Veertig,

Die denkende gedachten wat rustiger zullen worden.

En er meer en meer ruimte ontstaat,

Die ervaring ruimtelijker wordt.

En zodra die ervaring ruimtelijker is,

Is dat gevoel een ik te zijn ook verdwenen,

En ontstaat er zogezegd een laag waarin de aanschouwer ziet,

En daar is dat gevoel van die ik verdwenen.

En ook dat wat aanschouwd wordt,

Kan,

Als je nog dieper gaat in meditatie,

Weer losgelaten worden.

Allemaal manieren om in het leven meer helderheid te krijgen.

Woody staat te wachten aan het eind bij de poort,

Dus ik loop er even door.

Als je het fijn vindt,

Kun je ook nu weer een diepe ademhaling nemen.

Een prachtig veld hier,

Met gele bloemetjes.

Nog steeds niemand te bekennen.

En als je die diepe ademhaling hebt genomen,

En je het fijn vindt,

Kun je eens onderzoeken wat er voor jou nodig is om te vertragen in het leven.

Is dat mogelijk?

Is dat winselijk?

Wat zou het je brengen?

Zodra het woord vertragen wordt gesproken,

Wat gebeurt er dan?

Ik merk hier dat er direct een ontspanning ontstaat,

Die ademhaling weer als vanzelf opkomt,

Ontstaat.

Mooi om te ervaren dat het dan stiller wordt.

En ook prima is om niets te zeggen.

Misschien is dat dus mooier,

Een podcast te maken waarin niet gesproken wordt.

De vraag is,

Zijn wij er als menselijke vorm aan toe?

Je moet zeggen,

Hier staan,

In stilte,

In rust,

In aanwezigheid,

Wordt als heel prettig ervaren.

Hoe is dat voor jou,

In dit moment?

Bemerk je ook dat er iets,

Als het ware,

Over je heen valt wat opluchtend is,

Wat rustig is?

Deze vertraging,

Kunnen we die meenemen in de dag,

Deze rust,

Stilte?

Ik loop weer een klein stukje verder,

Voel weer die voeten,

Bemerk dat ik ademhaal.

Terwijl je luistert,

Kun je eens onderzoeken welke gedachten er bij je naar boven komen.

En als je ze duidelijk ziet,

Heb je weer een mooie gelegenheid om ze volledig te stoppen.

En dan komen er weer nieuwe gedachten.

En ook die kun je laten.

Je hoeft er niets mee.

Ik ga even op een hele grote boomstam zitten hier,

Met uitzicht op de gele prachtige bloemen.

Calm down.

Het is oké om te kalmeren.

Je hoeft niet je overal druk over te maken.

Het mag,

Maar het hoeft niet.

En er is een mogelijkheid voor je om die flow van gedachten te onderbreken,

Niet om ze weg te willen.

Hé,

Woody.

Woody springt naast me op de boomstam,

Knuffeldat.

Ja,

Dat is een microfoon,

Woody.

Je mag hier zijn,

In alle rust aanwezig zijn.

En je mag speels zijn,

Zoals Woody,

Die nu een stok pakt.

Oh,

Wat is dat?

Wil je spelen?

Misschien wil je ook wat zeggen,

Woody.

En toen was het weer stil.

Als je vanuit die stilte aanwezig bent,

En je ervaart bepaalde negatieve gedachten,

Negatieve gevoelens,

Bepaalde dingen waar je het moeilijk mee hebt in het leven,

Als die naar boven komen,

Wordt het dan voor je duidelijk dat,

Wanneer je in die stilte rustig aanwezig bent,

Dat er eigenlijk niet heel veel aan de hand is.

Dat je alles van je af kunt schudden.

Dat de essentie van het leven rustig is,

En het helemaal niet zo vervelend vindt,

Dat jij overal last van hebt.

Kun je ergens ervaren dat je hier mag zijn,

Met alles wat zich toont,

Ook met dat gevoel dat je overal vanaf wil,

Dat je baalt van het leven.

Mag dat en kan dat er ook zijn.

Wordt dat misschien duidelijk wanneer we vertragen,

Wanneer we verstillen.

Als we door die vertraging en verstilling ook zachter worden,

Kun je dat nu ervaren,

Dat je zachter wordt.

Dat de perceptie van het leven zachter aanvoelt.

Ook wanneer je je weer voorstelt dat je in allerlei ingewikkelde zaken beland bent,

Uitdagingen hebt.

Als je die nu naar boven laat komen,

Kun je dan ervaren dat de essentie van het leven oké is,

Rustig is,

Stabiel is.

Dat er dus van alles gebeurt in je leven,

Allerlei gedachten langskomen,

Allerlei uitdagingen.

En dat die ontstaan vanuit die rust,

Die stilte,

Die nooit weggaat.

Die onveranderlijke essentie die liefdevol is,

Zacht is,

Die als het waar onder alles altijd aanwezig is.

Ja,

Rudy,

Wat is er jongen?

Dankjewel voor dit moment.

Dankjewel dat je hier bent,

Mooie mens,

Mooie ziel,

Wat je ook bent.

Je mag hier zijn.

Ook die Ruben met al zijn uitdagingen in het leven,

Ook die mag hier zijn.

En dat wordt ervaren,

Gevoeld,

Nu in deze vertraging,

In deze spontane podcast,

Die als vanzelf in de vertraging ging.

Mooi hoe dat iedere keer weer een andere vorm krijgt.

Als altijd weer,

Als je het fijn vindt,

Ben je heel welkom om te reageren.

Als je even weer de tijd neemt om te reflecteren op deze woorden die vandaag voorbij zijn gekomen.

En je schrijft dat op,

Is dat ook weer een heel mooi moment om te zakken,

Te vertragen.

En in te zien dat de essentie van het leven zo liefdevol,

Zo fantastisch,

Mooi is.

Wie weet,

Als je zit en je schrijft wat naar me,

Verschijnt ook bij jou die glimlach op je gezicht.

En als dat niet gebeurt,

Is dat ook oké.

Ik wens je een hele fijne,

Zachte dag.

Zo te horen heeft Rudy zin om weer verder te gaan.

Op zoek te gaan naar weer een speelmaatje.

Dank weer voor het luisteren.

Het gaat je goed.