De Spontane Podcast 14: Eindelijk Van Hoofd Naar Hart

Ja,

Welkom weer bij deze spontane podcast,

Nummer 14 inmiddels,

Weer heerlijk in het bos zoals altijd,

Genietend van de natuur.

Ben je zelf al in het bos geweest vandaag?

Heb je die gelegenheid?

Probeer het dan eens uit,

Want het is echt zo helend,

Zo strelend voor die ziel.

Woody schudt zich heerlijk uit weer.

Ja,

Niet weten wat er gezegd wil worden,

Dat is ook fantastisch,

De stilte,

Ruimte geven en weer pauseren,

Alles stoppen,

Een kort moment,

Een volledige overgave in het leven aanwezig zijn.

Ik zou zeggen,

Wat is er mooier in het leven dan dat,

Om volledig te stoppen,

Niets te interpreteren.

Misschien merk je het nu meteen ook al.

En het is ook heerlijk om weer te luisteren naar informatie die resoneert.

Het hoeft natuurlijk niet eens alleen zo'n podcast te zijn over de thema,

Een geleide meditatie of iets anders wat met spiritualiteit te maken heeft,

Ook een leuke comedy-serie of zelfs een actievilm kan van tijd tot tijd mooi zijn om daarin op te gaan.

In mijn leven heb ik wel ervaren dat er ook een hele lange periode geweest is waarin er niets meer interessant was behalve het tot benemen van de boodschap die gaat over ontwaken,

Over helder worden.

Ik gaf het al eerder aan in een eerdere podcast.

Dat ontstaat ook vanzelf en is ook helemaal zo bedoeld,

Zoals alles in het leven bedoeld is.

Ik wandel weer even verder.

Niets,

Zo ervaar ik het zelf meer en meer,

Is verkeerd.

Ook als anderen in je leven niet een spiritueel pad bewandelen,

Ook dan is dat helemaal oké.

Lukt het in mijn beleving meer en meer om de ander helemaal te laten zoals hij of zij is,

Is er niet meer zo de neiging om de ander te willen veranderen.

Dat is mooi,

Want die neiging was er ook al voorheen,

Vele jaren geleden.

Mijn moeder meenemende,

En ook een vriendin destijds,

Naar Tony Parsons,

Die heel erg resoneerde bij mij.

Je kunt hem eens opzoeken.

Tony Parsons spreekt over non-dualiteit en die geeft aan,

Er is geen ik.

En als je dat kan hebben,

Als dat zogenaamde ego daar klaar voor is,

Dan is dat een fantastische boodschap om te ontvangen.

En natuurlijk zitten daar ook weer valkuilen aan,

Want het kan ook een manier worden om alles te negeren,

Ook die gevoelens en die emoties weg te drukken door te denken,

Er is geen ik.

Ik ben er toch niet,

Dus wat maak ik me druk?

En ook dat is weer een perfecte expressie van het leven,

Want het leven zorgt er zeker wel weer voor dat er dingen op je pad komen,

Waardoor je,

Je zou kunnen zeggen,

Wel moet gaan aankijken.

En je waarschijnlijk,

Net zoals ik dat ook heb ervaren,

Vanzelf gaat bewegen richting een zoektocht,

Waarin die ellende die we jarenlang hebben onderdrukt,

Naar boven borrelt.

Maar waar meer ruimte voor komt,

En waarmee het ego lijkt te gaan stoeien,

Want uiteindelijk blijkt dat er ook niet echt zoiets is als het ego.

Allemaal verzinsels,

Allemaal concepten,

Die we in dat mooie spel van het leven mogen onderzoeken,

Mee mogen stoeien,

En uiteindelijk in kunnen rusten.

Het is toch wel mooi als dat gaat ontstaan,

Dat je weer die zucht mag laten,

Te midden van een moeilijke situatie,

Of te midden van al die lastige gedachten.

Ja,

Zo zijn er,

Deelde ik er eerder al over,

Vele mensen op mijn pad gekomen,

Die zoveel mooie boodschappen tot me brachten.

Dat zul je zelf ook wel ervaren,

Als je eenmaal in die wereld,

In die zogenaamde wereld,

Rond snuffelt.

Dan komt er heel wat moois op je pad,

En wordt het ook zo duidelijk dat het leven heel erg ondersteunend is.

En dat problemen niet zozeer problemen zijn,

Maar eerder een uitdaging die je weer kan helpen om helder te worden.

Iedere situatie,

En dat maakt mij altijd super enthousiast,

Iedere,

Werkelijk iedere situatie,

Is er om weer vrijer in te kunnen leren bewegen,

Ook al zijn ze zo pittig.

Je kunt daar,

Dat heb ik ook in de laatste jaren veel beoefend,

Je kunt daar als het ware ook een voorsprongetje innemen door het je al voor te stellen.

Wat als dit of dat zou gebeuren,

Ben ik dan werkelijk klaar om dat te laten zijn,

Te zien dat dat een perfecte expressie is van het leven.

Zo is daar bijvoorbeeld een meditatie over de dood,

Het verlies van een partner,

Of je eigen dood aankijken,

Is daar een mooi voorbeeld van.

Maar ook,

Ik heb het geloof ik al eerder in de podcast ook besproken,

Het voorstellen wat er allemaal niet gewild wordt in het leven.

Het kan ook zijn dat dat in een meditatie langsgekomen is die op mijn profiel staat,

Maar je werkelijk voorstellen wat je eigenlijk allemaal niet wil,

Zoals pijn,

Naar een ziekenhuis moeten,

Naar situaties in de familie toegaan die niet je voorkeur hebben,

Feestjes waar je geen zinnen hebt en toch voelt,

Ja maar ik moet eigenlijk.

Een bruiloft ga ik ook niet heel graag heen,

Heb er ook al vele afgezegd,

Dat is ook een weg om bij jezelf te blijven en dat eerlijk te kunnen uiten naar een ander.

En soms kan het ook mooi zijn om ergens overheen te stappen,

Te zien dat het ook oké is om wel te gaan als je echt voelt,

Nou dat is heel behulpzaam in een bepaalde situatie.

Altijd weer een nieuw moment om daarin te voelen,

Te ervaren en zacht te zijn voor heel dat systeem.

Ik hoorde vanochtend Atchanachalo ook nog spreken over het belang van liefdevol zijn voor jezelf.

Metameditaties in het boeddhisme die telkens weer zachtheid brengen,

May I be well,

May I be happy in het Engels,

Mag ik een leven leiden waarin ik mag voelen dat ik hier zacht aanwezig kan zijn en mag zijn,

Dat ik oké ben.

Die boodschap telkens weer toelaten in jezelf en voorbij dat gevoel die ik te zijn,

Is heel behulpzaam om een leven te mogen ervaren wat meer een flow is,

Wat prettig ervaren wordt,

En waarbij je ook niet zo snel je laat leiden door al die gedachten,

Door die denkende gedachten,

Door die mind die telkens weer je wil meenemen naar iets wat verleidelijk is.

Dat kan van alles zijn.

Ik sprak er de vorige podcast ook al over,

Die verleiding om het mooie,

Het fijne en het verleidelijke weer voorop te stellen.

Natuurlijk ook heel menselijk.

Alles is zo menselijk en zo ingewikkeld vaak,

Ja.

En daarom ook zo mooi om te beoefenen en te zien dat het ruimte kan krijgen,

Dat er een mogelijkheid is om te rusten termidden van iedere situatie.

Calm down.

Laat je weer eens inspireren door die mogelijkheid om iedere dag een video te bekijken die ik heb gemaakt.

Die kun je vinden als je die opzoekt.

Een reeks van dertig dagen,

Ik sprak er eerder ook al over in een podcast,

Telkens in de ochtend een video ontvangen,

Waarin je even in die natuur terechtkomt,

Wel op beeld,

Maar wellicht geïnspireerd raakt daardoor.

In het Engels ingesproken.

Allemaal mogelijkheden om helder in het leven te bewegen.

Ik doe even een poortje open hier,

Richting het losloopgebied.

Ja,

Die valt goed dicht.

Ik loop nog even een stuk verder.

Ja,

Al die dingen die vandaag langskwamen,

Als je daar met een open hart naar luistert,

Wat gebeurt er dan in je?

Merk je wellicht dat er meer rust ontstaat,

Meer begrip voor het leven,

Meer begrip voor alles wat zich toont.

Of ervaar je wellicht of je nog in het hoofd blijft hangen,

Zogezegd.

Ik spreek wel eens mensen die dat op die manier uiten,

Dat ze weten dat er ergens een ingang is richting het hart,

Zogezegd.

Maar dat dat toch moeilijk is om aan te raken,

Of om op die manier te leven,

De prioriteit naar dat hart uit te laten gaan.

En dat is begrijpelijk,

Want we zijn zo ook niet opgevoed,

De meeste van ons.

Ik weet via verhalen dat het in India anders ligt,

Dat daar veel meer die aandacht uitgaat naar het zijn,

Het liefdevolle zijn,

De bron.

En dat zal natuurlijk ook weer verschillen per omgeving daar.

Hoe ervaar jij het in je leven?

Kun je ergens ervaren dat er gezakt kan worden in dat hart?

Ik herinner me dat ik daar ook een aantal meditaties over heb gemaakt en ook tijdens live bijeenkomsten dit heb doorgegeven,

Die mogelijkheid om alle gedachten,

Als het ware,

Via het hoofd te laten zakken in het hart,

Daar waar ze altijd welkom zijn.

Misschien is deze boodschap zelfs ook langsgekomen tijdens een van de podcasts.

Ik kan het allemaal niet helemaal meer bijhouden.

Maar omdat we nu toch hier zijn in dit bijzondere leven,

Laten we dit moment eens gebruiken om te kijken of dat mogelijk is om die gedachten die zo binnenkomen,

Te observeren,

Te aanschouwen,

Terwijl de wind zachtjes op de achtergrond hoorbaar is.

Kijk maar eens wat er naar boven komt,

Wat er gedacht wordt als ik even stil ben en je ook dat vliegtuig op de achtergrond hoort wellicht.

Wat wordt er gedacht?

En kun je dat wat gedacht wordt en ook wat er gevoeld wordt naar aanleiding van die gedachten,

Kun je dat allemaal,

Als het ware,

Van bovenaf doorheen je hoofd laten zakken?

Langzaam via die bijzondere hersenpan naar beneden langs de wenkbrauwen,

De ogen.

Al die gedachten langzaam laten zakken,

Al die gevoelens.

Langs de neus,

De mond,

De kin.

Iedere gedachte weer,

Als er weer een nieuwe komt vanaf boven,

Langs de kerel langzaam naar beneden richting dat hart.

Dat hart wat symbool staat voor de essentie van het leven.

Daar waar het rustig is,

Warm,

Liefdevol,

Zacht.

Daar is alles welkom.

Daar wordt niets beoordeeld of veroordeeld.

Daar ontstaat weer die diepe zucht.

En zo kun je een tijdje doorgaan als er weer een nieuwe gedachte komt,

Laat je ook die weer zakken.

Als het ware van boven doorheen je hoofd langzaam richting het hart.

Voor deze kleine oefening kun je ervaren dat alles welkom is in dat open,

Ruimtelijke hart.

Als je goed kijkt en oplet,

Dan kun je misschien ook ervaren dat dat hart,

Als het ware een magneet is,

Wat alles naar zich toe wil trekken.

Omdat daar alles kan en mag zijn.

Niets wordt veroordeeld nogmaals,

Niets wordt beoordeeld.

Alles smelt daar in liefde.

En die liefde die verspreidt zich weer in heel het zijn van die menselijke vorm.

Richting weer dat oneindige universum.

En in plaats van telkens weer aan te haken op al die gedachten en daarmee te stoeien,

Alles in twijfel te trekken,

In plaats daarvan laat je het nu heel eenvoudig zakken naar beneden in dat hart.

En vallen alle twijfels weg.

Is het stoeien ook niet meer nodig?

Hoort het stoeien vloeien,

Vloeien door het hele universum?

Als zijnde die liefde,

Die liefdevolle bron dat niet-persoonlijke bewustzijn,

Wat zo prachtig en heel krachtig aanwezig is.

Altijd.

Jij als die prachtige en krachtige essentie bent altijd zo mooi aanwezig.

Zo rustig,

Zo diep ontspannen,

Zo stil.

Je zult zien als je dit weer eens doet tijdens je dag in de komende week een aantal keer,

Deze kleine oefening,

Dat dan een rust en een vertrouwen zal ontstaan in het leven.

En de dingen waar je zo mee loopt,

Mee stoeit,

Over twijfelt,

Lossen dan vanzelf op.

En misschien niet direct.

Want die gedachten zijn altijd weer heel hardnikkig.

Maar laat ze maar heerlijk doorheen het hoofd,

Langs die nek,

Die ontspannen nek,

Zakken in het hart.

Zodat je daar kunt ervaren dat het oké is.

Ook als het nog niet allemaal is opgelost.

Ook als die twijfel er nog is.

Alles kan er zijn.

Misschien wil je snel van iets af.

Ook dat kan er zijn.

En als dat zo is,

Wordt dat heel anders ervaren wanneer je zakt in het hart.

In het hart kun je ook het gevoel hebben dat je misschien een wat depressieve dag hebt,

Die donkere wolken weer langskomen.

Nodig ook die donkere wolken en dat gevoel van depressie maar eens uit,

Via het hoofd.

Langzaam zakkend in het hart.

Misschien is er dan nog een zwaar gevoel.

Ook dat is oké.

Wat er op zijn minste al is gebeurd dan,

Is dat die loop waarin je leeft,

Die herhaling,

Onderbroken is.

En waarmee het al een klein beetje aangenamer wordt.

Je kunt je heel aangenaam gaan voelen,

Terwijl je ook nog ervaart dat het leven niet eenvoudig is.

Dat er nog een gevoel van depressie is bijvoorbeeld.

Zelfs die depressie kan vanuit dat zachte hart als oké ervaren worden.

Helder gezien worden.

En dat zuchten helpt natuurlijk altijd weer.

Een vriend van me laatst stuurde een bericht dat hij het allemaal even weer niet zag zitten.

Hoe nou om te gaan met al die ingewikkeldheden,

Al die nare gevoelens.

Zucht.

Ja,

Zo herkenbaar voor iedereen.

Misschien kan dit een manier zijn om weer wat meer tot jezelf te komen.

Stel dat je deze week dat weer ervaart,

Dat het allemaal wat ingewikkeld lijkt.

Luister dan weer naar die mooie vogels.

Een trein op de achtergrond hier.

En kies er als het lastig is eens voor om deze opname terug te beluisteren.

Wie weet helpt het je.

Van het hoofd telkens weer naar het hart.

Ik wens het je toe.

En ik vond het weer ontzettend fijn om hier deze podcast te maken.

Tot een volgend tijdloos moment.

Heel veel,

Heel veel liefs.