Berg Meditatie

Dan wil ik je nu uitnodigen om je meditatiehouding aan te nemen.

Een houding waarbij je comfortabel zit en toch rechtop.

Je rug is recht.

Je houding is open.

Je hoofd is recht en je kin een beetje ingetrokken.

Je kan de ogen sluiten als dat prettig voor je voelt of ze geloken houden.

Je kijkt dan naar een punt voor je op de grond.

Je zit zo,

Goed geaard,

Stevig en in contact met de grond.

Het meditatiekussen of een stoel.

En neem de tijd om aan te komen in deze houding.

En neem de tijd,

Nu je hier zo stil zit,

Om de drukte van de dag,

Die zich misschien nog in je hoofd en je lichaam bevindt,

Te laten neerdalen.

En zit met een houding van niet doen.

Wakker,

Alert en met een zekere opmerkzaamheid.

Je zit en je neemt waar.

Er kunnen gedachten zijn en emoties en dat is prima.

Gedachten zullen er altijd zijn.

Soms zijn het er veel en is het onrustig in je hoofd.

Soms zijn er minder gedachten en is het stiller in je hoofd.

Veel of weinig gedachten,

Dat is niet zo belangrijk.

Alles mag er zijn.

En juist deze houding kan een diepe rust en helderheid brengen.

Kijk dus of je kan zitten,

Open voor wat er is,

Zonder het te sturen.

Maar wel met een zekere helderheid en opmerkzaamheid.

En bedenk dat je altijd contact kan maken met de adem.

Bijvoorbeeld met de bewegingen van de buik.

Het rijzen en dalen van de buik opmerken.

Of misschien voel je de adem wel het beste bij je borst.

En merk dan op het op- en neergaan van de borst.

Of misschien voel je de adem bij de neus.

En merk dat dan op.

En gebruik de beweging van de adem als een anker.

Totdat er vanzelf weer iets anders op de voorgrond komt.

Het kan zijn dat je soms gevoelens tegenkomt als ontspanning.

Vrede.

Gemak.

Of juist verveling,

Irritatie of spanning.

En merk het op,

Maar ga er niet in mee.

Misschien helpt het om de gevoelens,

De gedachten te benoemen.

En laat ze er gewoon zijn.

Omdat ze er zijn,

Nu,

Op dit moment.

Dan nodig ik je nu uit om je een berg voor te stellen.

Denk er niet te lang over na.

Neem het eerste beeld wat in je opkomt.

Het kan een berg zijn die je kent van een vakantie.

Van een plaatje.

Of een beeld dat zomaar bij je opkomt.

En neem de kwaliteit van deze berg in je op.

Zoals je hier nu zit.

Stevig.

Rustig.

Stil en met een waardige houding.

Zie hoe onbewegelijk en massief de berg is.

En hoe mooi de berg is.

Of je nu van veraf.

Of van dichtbij kijkt.

Je zit als een stevige,

Rustige berg.

Daar zijn geen woorden meer bij.

Geen gedachten.

Je bent helemaal aanwezig.

De berg is er gewoon de hele dag door.

Terwijl de zon opkomt en weer onder gaat.

Terwijl het licht verandert.

Terwijl de nacht naar de dag komt.

En de dag weer naar de nacht.

Zit de berg daar.

Gewoon en in zichzelf.

De berg is stevig en rustig.

Terwijl het licht verandert.

De berg is stevig en rustig.

Terwijl het lente,

Zomer,

Herfst en winter wordt.

Het weer is steeds weer anders.

Elke dag.

Soms zelfs elke uur.

Soms is er zon.

Soms regen of sneeuw.

En de berg is rustig,

Stevig en kalm.

De berg is er gewoon.

Wat er ook gebeurt.

In elk seizoen kan de berg ijskoude regen over zich heen krijgen.

In de wolken zitten of in de mist.

De mensen die de berg komen bezoeken zullen het jammer vinden dat de berg niet te zien is.

Maar voor de berg maakt het niet uit of hij wel of niet gezien wordt.

In de zon of in de wolken.

In de gloeiende hitte of in de ijzige kou.

De berg zit er gewoon en is zichzelf.

Onbewogen door het weer.

Onbewogen door wat er aan de buitenkant van de berg gebeurt.

In ons gevoel kunnen wij dezelfde stevigheid hebben als deze berg.

We kunnen zelf de stilte en de stevigheid zijn van deze berg.

Ook al verandert er veel in ons leven.

Boven op de top van de berg raken aarde en kosmos elkaar.

De lucht is el en je kunt de stilte voelen.

De aarde aan de voet van de berg is ver.

En de blauwe koppel van lucht is oneindig.

Maar de berg is met haar bodem verankerd in de aarde.

De berg is een en al aarde.

En misschien merk je op als je zo stil zit de veranderingen in ons denken.

In ons voelen.

In ons lichaam en daarbuiten.

Ook jij hebt in je leven tijden van licht en donker.

Tijden van vrolijke kleuren.

Maar ook tijden van dofheid,

Pijn of verdriet.

En stormen in de buitenwereld en in je leven.

Van binnen in je gevoel.

Soms is er wind en koude regen in ons leven.

Kan je je verbinden met de kracht en de stabiliteit van de berg.

Zelf die stilte en stevigheid zijn.

Ook al verandert er veel in je leven.

Per seconde.

Per uur.

Per seconde.

Per uur.

En door de jaren heen.

Door je met de kracht en de stabiliteit van de berg te verbinden.

Kan je de stilte en rust ervaren.

En voel de energie.

Om zo elk moment met aandacht,

Gelijkmoedigheid en helderheid te ervaren.

Het kan je helpen om te zien dat de gedachten,

Gevoelens,

Het piekeren en alle dingen die je overkomen veel weg hebben van het weer op de berg.

En misschien kan je de dingen die je overkomen zien als iets universeels.

Het omvat alle levende wezens en het is niet persoonlijk.

We kunnen de weersomstandigheden niet negeren of ontkennen.

Je kan ze tegemoet treden,

Ze doorleven en onder ogen zien.

Het kan behulpzaam zijn om de ware aard van de dingen te leren kennen.

Wanneer je op deze manier omgaat met de dingen die je in het leven tegenkomt,

Kan je een grotere,

Diepere stilte en wijsheid in jezelf ontdekken.

Midden in de stormen van het leven.

Als er in je leven veel onrust is,

Keer dan in gedachten terug naar het beeld van de berg.

En voel je verankerd met de aarde.

En vanuit deze stevige basis,

Solide,

Aanwezig en stil,

Kan je de stormen van het leven het hoofd bieden en in wijsheid reageren.