Constructieve Rust

Kom op je rug liggen,

Plaats je voeten op de grond met gebogen knieën en je handen kunnen rust op je bekken,

Je buik.

Of je armen langs je lichaam,

Net hoe het voor jou het meest comfortabel is.

Je kunt je voeten iets wijder dan je heupen plaatsen en je knieën tegen elkaar laten rusten.

Of je voet en je knieën heupbreed uit elkaar houden en je benen zo laten rusten.

Deze positie heet constructieve rust.

En we zullen deze positie vaak gebruiken als check-in positie tijdens de beoefeningen die je doet.

Mocht dit nou ongemakkelijk voelen voor je onderrug,

Dan kun je een deken onder je hele rug en hoofd leggen om het comfortabeler te maken.

En als je merkt dat je hoofd wat achterover kantelt,

Dan kan je ook een deken,

Een stevige kussen of een blok onder je hoofd leggen ter ondersteuning.

Het idee is dat je kind zich op ongeveer dezelfde hoogte bevindt als je voorhoofd.

Zodat je goed kan ademen.

En je nek kan ontspannen.

Neem dan even de tijd om je lichaam op de grond te laten rusten.

En kijken of er spanningen zijn die je los kunt laten of juist niet.

Voel je voeten de grond raken.

De tenen,

De bal van je voet,

Jegiela.

Voel je benen?

Een dekker,

Ja,

Bijna.

En merk op waar er contact is met de grond en waar niet.

Voel de druk van de grond onder je,

Of dat het er juist niet is.

Voor je onderrug.

En merk op of er een kleine boog is.

Of dat hij juist op de grond rust.

En niets dat je hoeft te veranderen.

Observeer gewoon wat je nu opmerkt.

Voel waar je rug in contact is met de grond eronder en waar niet.

Puur zotje vertie.

Ik ga langzaam omhoog,

Langs de wervelkolom en de rug.

De schouderbladen,

De schouders.

De armen en ellebogen.

In je handen.

En merk gewoon op hoe ze daar liggen.

Merk de holing hoop van je nek.

Voel je hoofd en het gewicht daarvan.

Voor je gezicht,

Je kaar.

Je toont.

En merk op of daar spanning zit die je misschien kunt verzachten.

Nummer ik dan je aandacht naar je ademhaling.

Word je gewaar van je adem.

De stroom van lucht door je neus,

Als je dat kunt voelen.

En voel dan of er beweging is rond je borst.

.

.

.

Ond je ribben.

.

.

Rond je rug en je buik.

Je midden.

Je andere rug.

Merk gewoon op waar je die beweging kunt voelen.

Je hoeft het niet te veranderen of dieper te ademen.

Maar voel gewoon wat je op dit moment kunt opmerken.

Is er ongemak of pijn?

Waar voel je dat?

En kan dat veranderen terwijl je het voelt.

Terwijl je je aandacht ernaartoe brengt.

Je hoeft niks te doen.

Alleen maar op te merken.

Merk ook op of er verschillen zijn in druk van je lichaam richting de grond.

Misschien aan de ene kant iets meer vergeleken met de andere.

Misschien meer gewicht in je linkerschouder dan in je rechterschouder.

Of in je linkerbeeld ten opzichte van de rechter.

Moet je voetzolen in contact staan met de grond.

Of er verschillen zijn tussen de linker en de rechter voet in contact met de grond eronder.

En de achterkant van het hoofd voelt alsof er misschien een kanteling of een rotatie is.

En dat is allemaal helemaal oké.

Let gewoon op wat je op kan merken.

Dit is je baseline,

Een basis check-in van je lichaam op dit moment.

En ik nodig je uit om terug te komen naar deze constructieve rusthouding gedurende de hele beoefening.

Gewoon om te kunnen inchecken met de verschuivingen,

De veranderingen die plaatsvinden na het doen van een beweging.

Zodat je je bewust kunt worden en kunt leren hoe deze bewegingen je lichaam beïnvloeden.

Voor de spanningen die je vasthoudt.

Gewoon een algemeen effect van de beweging,

Zodat je de tijd neemt om te integreren wat er is gebeurd.

Om zo je hersenen,

Je zenuwstelsel en je spieren de tijd te geven om de communicatie die ze hebben gehad door deze bewegingen die je maakt.

En je eigen bewustzijn daarvan te kunnen integreren.

Uiteindelijk zal dit je helpen om beter te begrijpen wat er gebeurt en wat wel en niet nuttig is in en voor je oefening.

Wat je symptomen juist verergt en wat ze juist verlicht.

Dus maak regelmatig gebruik van deze eenvoudige en effectieve constructieve rusthouding tijdens en na je beoefening.

Om zo waar te kunnen nemen wat het doet.

En om je lichaam tijd te geven.

Om weer die connectie te maken tussen je bewuste beweging in plaats van je onbewuste reflexen.