Ademmeditatie MBSR

Hoi,

Ik ben Sarah van Mettaya.

Dit is de langere ademmeditatie oefening.

Dus je gaat enige tijd zitten met aandacht voor de ademhaling.

Kijk of het op dit moment bij jou past.

Anders mag je ook liggen of een andere houding vinden.

Een houding die voor jou comfortabel genoeg is.

En als je zit,

Let op dat je rechtop zit.

Je kin een klein beetje naar je borst toe.

Je kruin als hoogste punt En zorg ervoor dat je.

.

.

Ontspannen kun zitten,

Dat het weinig energie kost om in deze houding te blijven.

En laat zowel je fysieke houding als je innerlijke houding.

Iets van openheid.

En nieuwsgierigheid.

Uitstralen,

Doorvoelen.

Je bent open,

Alert en mild voor jezelf.

En het is ook fijn om even stil te staan bij de intentie van deze oefening.

We gaan telkens weer onze aandacht naar onze ademhaling toebrengen.

En soms walen we af en dat is prima,

Dat hoort bij de oefening.

Dat merk je dan op en keer je terug bij je ademhaling.

Dus als je voor deze oefening klaar bent dan.

.

.

Breng je je aandacht zacht.

Naar je ademhaling toe.

En merk op hoe je op dit moment ademt.

Is het voor je gevoel snel of traag?

Diep of ondiep.

Hoe adem je op dit moment?

Merk het op en wees erbij.

Het kan zijn dat je de subtiele beweging meer in je borst vindt.

Rondom je ribben of meer in je buik voelt.

De oefening draait niet om correct of functioneel te ademen.

Het is voldoende om op te merken hoe je op dit moment ademt.

Dus in plaats van doen kan je schakelen naar een staat van zijn.

Waar de enige wat je doet is opmerken hoe je ademt en je ademvolgen bij elke in.

En uitademing.

In en uit volledige aandacht schenken aan iedere in- en uitademing.

Telkens weer terug naar je ademhaling.

Wat de meeste mensen merken,

Na een paar minuten oefenen met de aandacht bij de ademhaling,

Is dat ze toch naar iets anders gaan denken.

En dat is helemaal oké.

Dat is hoe ons geest werkt.

Je dwaalt af.

En keer je terug naar je ademhaling.

Wees mild met jezelf.

Want dat gebeurt ergens weer,

Maar op het moment dat je dat opmerkt,

Ben je eigenlijk weer terug bij je ademhaling.

Je brengt je volledige aandacht aan je ademhaling,

Het rijzen en dalen van je bovenlichaam.

Je merkt hoe de lucht instroomt en dan weer uit.

En het kan ook zijn dat je opmerkt dat bij de uitademing een kleine pauze ontstaat.

Totdat er weer ademnood is en je lichaam automatisch weer weet in te ademen.

Je ademritme heeft een eigen cadence.

Ademt in,

Ademt uit.

Misschien is er een pauze.

Misschien is er een pauze tussen de in- en uitademing.

Hoe werkt dat bij jou?

Merk ook hoe je ademt en volg je eigen ademhalingritme.

En waar ben je nu met je aandacht?

Het kan zijn dat je gedachten naar iets anders gaan.

En dat is helemaal oké.

Dat merk je op.

En breng je je aandacht vriendelijk maar precies terug naar je ademhaling.

Naar elke in- en uitademing en naar de subtiele bewegingen in je bovenlichaam.

Het maakt niet uit hoe vaak je afdwaalt.

De oefening is dat op te merken en dan de intentie is om telkens weer terug te keren naar je ademhaling.

Ja,

Ademt in en uit.

Het is interessant om te beseffen hoe automatisch onze ademhaling gaat.

Want ons lichaam heeft een eigen intelligentie om onze ademhaling te sturen.

En ons adem is ook een weerspiegeling om hoe we ons op een gegeven moment voelen.

Jouw adem is altijd bij je.

Dus het kan ook als een anker gebruikt worden.

Een herinnering om terugkeren naar het hier en nu.

Want elk adem is anders.

Elke adem is anders.

Dus ik wil je vragen om je aandacht weer bij je ademhaling te brengen.

En opmerken hoe je ademhaling van zichzelf gaat.

Weer in.

.

.

En uit.

Misschien ergens met een korte pauze of soms een langere pauze.

En je hoeft het niet te sturen.

Het gaat niet om presteren of iets te bereiken.

Het is puur hier zijn.

Met je ademhaling Opletten hoe je ademt.

En ademend lichaam.

Je aandacht telkens weer.

Terugbrengen naar je ademhaling.

Voordat we deze oefening langzaam gaan beëindigen.

Wil ik je uitnodigen om stil te staan bij een feit.

Dat de lucht.

.

.

Ons met elkaar verbindt.

We hebben allemaal lucht nodig en zuurstof om te kunnen leven.

En we ademen allemaal dezelfde lucht in.

Op aarde hebben we zuurstof nodig.

Ik bedoel je ademhaling.

Kan je leven.

Het is een teken van leven.

Dat het wonderbaar is hoe je lichaam weet van zichzelf automatisch te ademen.

En dan ook je ademritme.

Op de situatie.

Ook goed te passen,

Soms sneller,

Soms langzamer.

En je kunt in alle situaties terugkeren naar je adem.

Je adem als anker om aanwezig te zijn in het hier en nu.

In het moment.

Als je het belletje hoort mag je deze oefening voor jezelf afronden.

En anders mag je nog.

.

.

Langer blijven zitten,

Mediteren.

Of liggen.

Als je nog verder gaat met je dag,

Neem deze houding van ZIJN verder mee.