Winter Yoga Nidra voor rust en herstel

Deze yoga nidra-sessie nodigt je uit om zonder schuldgevoel tot rust te komen. Net zoals de natuur in de winter haar tempo vertraagt, mag jij ook vertragen en herstellen. Via een body scan die vanuit je hart naar buiten straalt en een warme visualisatie bij het haardvuur, herinner je jezelf eraan dat rust geen luxe is maar een noodzaak. Perfect voor wanneer je moe bent en jezelf toestemming wilt geven om echt te ontspannen.

Transcript

De winter nodigt ons uit om tot rust te komen.

Net zoals de natuur haar tempo vertraagt en haar energie naar binnen keert,

Mogen wij ook vertragen.

In deze yoga nidra sessie omarmen we die wijsheid van de winter.

De winter leert ons dat rust geen luxe is,

Maar noodzaak.

Zoals de aarde zich herstelt onder een deken van kou en misschien zelfs sneeuw,

Mogen wij ook de ruimte nemen om te herstellen en op te laden.

Dit is geen tijd van stilstand,

Maar van stille voorbereiding op wat komen gaat.

Deze sessie helpt je om zonder schuldgevoel rust te nemen,

Om je eigen ritme te respecteren en te vertrouwen dat deze rustperiode precies is wat je nodig hebt.

Winter is het seizoen van herstel en geborgenheid.

Dus zoek een warme knusse plek waar je kunt liggen zonder gestoord te worden.

Misschien op je bed,

Onder een dikke deken,

Of op de bank bij de verwarming.

Dit is jouw veilige nest voor de komende tijd.

En zorg dat je het echt comfortabel hebt.

De winter vraagt om extra warmte.

Leg misschien een extra deken over jezelf,

Trek warme sokken aan,

Of leg een kussen onder je knieën als dat fijn voelt.

Misschien heb je zelfs een warme kruik bij je.

Doe alles wat je nodig hebt om je geborgen en warm te voelen.

Ga lekker op je rug liggen.

Plaats je benen iets uit elkaar en laat je voeten ontspannen.

Leg je armen naast je lichaam met je handpalmen naar boven,

Of als dat juist fijner voelt,

Naar binnen gericht,

Of misschien zelfs op je buik.

En sluit dan je ogen.

En terwijl je went aan het donker,

Wil ik je uitnodigen om een intentie te zetten voor deze sessie.

Een winterintentie.

Over rust,

Over herstel,

Over jezelf toestemming geven.

Misschien komen woorden in je op als ik gum mezelf rust zonder schuldgevoel,

Of ik vertrouw op mijn eigen ritme,

Of ik laad mijn batterijen op.

Wat er ook voor je opkomt,

Formuleer het in positieve woorden,

En alsof het er al is.

En dan mag je je intentie drie keer herhalen,

In stilte voor jezelf.

Heel mooi.

Laat je intentie nu los,

Zoals je adem loslaat na een diepe zucht.

Je intentie is gezet,

Dus laat het los.

Voel hoe het sluiten van je ogen iets doet met je energie,

Alsof je een gordijn dichttrekt tegen de buitenwereld.

Binnen is het veilig.

Breng je aandacht naar je ademhaling.

Niet om het te veranderen,

Maar gewoon om te voelen waar die is.

Misschien zit je adem hoog in je keel,

Of juist diep in je buik.

Misschien adem je snel,

Of heel langzaam.

Het is allemaal goed.

Gewoon observeren.

Voel nu de temperatuur van je adem.

De lucht die in je neus binnenkomt,

Is die koel?

En de lucht die eruit komt,

Voel je dat die wat warmer is?

Jouw lichaam is een natuurlijke verwarmingsbron.

Let maar een paar keer heel bewust op je adem.

Adem diep in door je neus en voel de koele lucht binnenkomen.

Houd je adem even vast en voel hoe je lichaam de lucht verwarmt.

En adem langzaam uit door je neus.

Voel de warmte die naar buiten stroomt.

Nog een keer.

Koele lucht naar binnen.

Vasthouden en verwarmen.

Warme lucht naar buiten.

Laat je adem nu weer helemaal vrij.

Geen controle meer.

Gewoon laten zijn.

Je lichaam weet precies hoe het moet ademen.

Stel je nu voor dat met elke inademing warmte je lichaam binnenkomt.

Niet alleen lucht,

Maar ook warmte.

Een gouden,

Zachte warmte.

En met elke uitademing laat je spanning los.

Alle kou,

Alle spanning.

Alles wat hard is,

Mag smelten en wegvloeien.

Inademen.

Warmte naar binnen.

Uitademen.

Spanning eruit.

Warmte naar binnen.

Spanning eruit.

Blijf zomaar ademen.

In je eigen tempo,

Terwijl ik je meeneem door je lichaam.

We beginnen bij je hart.

Het centrum van warmte in je lichaam.

Breng je aandacht naar je borstgebied.

Voel je hart kloppen.

En misschien voel je het niet direct,

Maar je weet wel dat het daar klopt.

Voor jou.

Altijd.

Ook als je slaapt.

Je hart zorgt voor je.

Dank je hart.

En stel je voor dat er vanuit je hart een warme,

Gouden gloed begint uit te stralen.

Zoals een houtvuurtje dat langzaam aangewakkerd wordt.

Die warmte verspreidt zich als eerste naar je longen.

Je hele borstkas wordt warm en zacht.

Voel hoe je ribben ruimte maken bij elke inademing.

En weer naar binnen bewegen bij elke uitademing.

De warmte daalt nu naar beneden,

Naar je buik.

Je buikspieren mogen helemaal loslaten.

Er is hier niets in te houden,

Niets plat te houden.

Je buik mag zacht zijn,

Mag omhoog komen en weer dalen.

Warm en ontspannen.

Vanuit je buik stroomt de warmte verder naar beneden.

Door je bekken,

Je heupen.

Alles wordt zachter,

Warmer.

Als sneeuw die smelt in de zon.

Je bovenbenen baden in die warmte.

Rechter bovenbeen en linker bovenbeen.

Ze worden zwaar,

Warm,

Ontspannen.

Je knieën worden soepel.

De warmte stroomt door je onderbenen naar beneden.

Je scheenbenen,

Je kuiten.

Allemaal gevuld met die zachte gouden warmte.

Spanning heeft hier geen plek meer.

Tot in je voeten,

Tot in je tenen stroomt de warmte.

Rechtervoet en linkervoet.

En alle tenen.

Grote teen,

Tweede teen,

Derde teen,

Vierde teen en kleine teen.

Aan alle beide kanten.

Warm en beschermd,

Alsof ze in dikke wollen sokken zitten.

Of misschien zitten ze dat ook wel.

Laten we nu teruggaan naar je hart,

Naar dat warme centrum.

Want de warmte stroomt ook naar opzij en naar boven.

Vanuit je hart stroomt de warmte naar je schouders.

Eerst je rechterschouder.

Voel hoe al het gewicht dat je daar draagt mag smelten.

Je schouder zakt weg in de grond.

De warmte stroomt je rechterarm in.

Door je bovenarm,

Door je elleboog,

Door je onderarm en pols.

Helemaal tot in je rechterhand.

Je handpalm wordt warm.

Je vingers worden warm.

Duim,

Wijsvinger,

Middelvinger,

Ringvinger,

Pink.

Allemaal warm en ontspannen.

Je linkerschouder krijgt nu diezelfde warmte.

Ook hier mag al het gewicht weg.

Laat maar los.

Je schouder zakt.

Zwaar en warm.

Door je linkerarm stroomt de warmte.

Je handpalm wordt warm.

Je vingers ontspannen.

Duim,

Wijsvinger,

Middelvinger,

Ringvinger,

Pink.

Helemaal warm.

Helemaal zacht.

En dan beweegt de gouden gloed zich omhoog door je keel.

Je keel opent zich en wordt warm.

Alsof je net thee hebt gedronken.

Het beweegt naar je nek.

De achterkant van je nek mag helemaal loslaten.

Alle kleine spiertjes en werveltjes ontspannen.

De warmte verspreidt zich over je hoofd.

De achterkant van je hoofd,

Waar het op de grond of het kussen rust.

De bovenkant van je hoofd en je gezicht.

Je voorhoofd is ontspannen en warm.

Het plekje tussen je wenkbrauwen ontspant.

Je ogen zakken dieper weg in hun kassen,

Warm en beschut.

Je wangen,

Je neus,

Je mond.

Allemaal zacht en warm.

Laat je kaak los.

Misschien valt je mond dan een beetje open.

Dat mag.

Je hele lichaam is nu een warmnest.

Van binnenuit verwarmd.

Van buiten beschermd door je deken.

Dit is jouw veilige plek.

Hier mag je zijn zoals je bent.

Hier hoef je niets.

Blijf maar gewoon rustig ademen.

Voel die warmte.

En laat jezelf nu meenemen naar een beeld,

Een verhaal.

Stel je voor dat het avond is.

Buiten is het al donker.

Het is duister en in de lucht zie je af en toe een ster.

Je zit binnen,

In je favoriete stoel of op de bank.

Voor je is een raam en door dat raam zie je sneeuwvlokken vallen.

Zacht en langzaam,

Alsof ze alle tijd van de wereld hebben.

Elke sneeuwvlok is uniek.

Maar samen vormen ze een dikke,

Zachte deken over de wereld.

Een deken van stilte.

Een deken van rust.

In de kamer brandt een houtvuur.

Je hoort het zacht knetteren.

Af en toe zie je een vonkje opstijgen.

Het vuur danst en beweegt.

De warmte van het vuur bereikt je gezicht.

Je voelt het.

Het is zacht en aangenaam.

Je hoeft niet dichterbij.

Je hoeft niet verder weg.

Precies hier is het perfect.

In je handen heb je een mok.

Misschien met warme thee of chocolademelk.

Je voelt de warmte van de mok door je handen trekken.

Je neemt een slok en voelt de warmte door je keel glijden.

Je maag verwarmend.

Over je schouders heb je een deken.

Een zachte wollen deken die ruikt naar thuis.

Naar veiligheid.

Het gewicht van de deken op je schouders voelt als een omhelzing.

Buiten blijft de sneeuw vallen.

De wereld wordt langzamer.

Stiller.

En jij mag meedoen aan die traagheid.

Je hoeft niet te rennen.

Niet te haasten.

Niet te doen.

Misschien ligt er een huisdier aan je voeten.

Een kat die spint.

Of een hond die diep slaapt.

Of misschien ben je alleen.

Genietend van dit moment voor jezelf.

De klok tikt zacht op de achtergrond.

Tijd bestaat nog wel.

Maar heeft geen haast.

De seconden.

Minuten.

Uren.

Ze mogen rustig voorbij glijden.

Jij hebt nu geen andere plek om te zijn dan hier.

Je kijkt naar de vlammen in het vuur.

Hoe ze bewegen.

Dansen.

Transformeren.

Hout wordt vuur.

Wordt warmte.

Wordt licht.

Alles verandert.

Maar de warmte blijft.

En net als dat hout mag jij ook transformeren in deze rust.

Al je gedachten,

Zorgen,

Verplichtingen mogen veranderen in simpelweg zijn.

Gewoon hier,

Warm en veilig.

Als je uit het raam kijkt,

Zie je een lantaanpaal.

Het licht schijnt op de vallende sneeuw.

Elk vlokje wordt even verlicht voordat het zich vocht bij de andere vlokjes op de grond.

Zo is het ook met jouw gedachten.

Ze komen.

Ze gaan.

Sommigen zie je even helder.

Anderen verdwijnen direct.

Maar uiteindelijk worden ze allemaal onderdeel van de grote stilte.

Je denkt aan alle dieren die nu in winterslaap zijn.

De egel die opgerold ligt onder een stapel bladeren.

De vleermuis die ondersteboven hangt in een donkere veilige grot.

De egels,

Dassen,

Beren,

Ze slapen maandenlang,

Diep en droomloos.

Hun hartslag vertraagt.

Hun ademhaling wordt heel langzaam.

Ze doen helemaal niets.

En dat is precies goed.

Dat is wat hun lichaam nodig heeft.

Ze weten dat rust essentieel is.

Niet optioneel,

Maar noodzakelijk.

Ze doen het zonder twijfel,

Zonder schuldgevoel,

Zonder te denken,

Had ik niet moeten.

.

.

En dat mag jij ook.

Jij mag rusten zoals een dier in winterslaap.

Volledig.

Zonder schuldgevoel.

Zonder zorgen over morgen.

Want morgen komt vanzelf.

De lente komt vanzelf.

En nu is het winter.

Tijd om te rusten.

Je voelt hoe je lichaam zwaarder wordt.

Je mag je eraan overgeven.

Je mag hier liggen.

De warmte van het vuur.

De warmte van je drankje.

De warmte van je deken.

De warmte van je eigen lichaam.

Het is één grote warmte.

Één grote geborgenheid.

En in die geborgenheid mag alles zachter worden.

Je gedachten worden zachter.

Je spieren worden zachter.

Je hart wordt zachter.

Buiten waait misschien de wind,

Maar binnen ben je beschermd.

Het kan stormen,

Sneeuwen,

Vriezen.

Jou kan het niet raken.

Niet nu.

Nu ben je veilig.

Denk nog even terug aan de intentie die je aan het begin hebt gezet.

Je hoeft hem niet te herhalen.

Alleen maar te weten,

Hij is er.

Als een zaadje onder de sneeuw,

Wachtend op zijn tijd.

En laat ook die gedachten los.

Laat alles los.

Blijf alleen maar liggen in deze warmte.

In deze veiligheid.

In deze rust.

Je bent precies waar je moet zijn.

Je doet precies wat je moet doen.

Namelijk niets.

Gewoon zijn.

Gewoon ademen.

Gewoon rusten.

Blijf nog maar even lekker liggen.

Er is geen haast om terug te komen.

Word je heel langzaam bewust van geluiden om je heen.

Ver weg misschien.

Of dichtbij.

Het maakt niet uit.

Je hoeft er nog niks mee.

Voel de warmte van je deken.

Of van je sokken.

En begin heel voorzichtig je vingers te bewegen.

Niet je hele hand.

Alleen je vingers.

Alsof je ze wakker maakt uit een diepe slaap.

En beweeg dan heel voorzichtig je tenen.

Ook zij mogen langzaam wakker worden.

Adem wat dieper.

Maar forceer niets.

Misschien strek je je armen uit boven je hoofd.

En rek je je helemaal uit.

Of niet,

Als dat niet fijn voelt.

Doe alleen wat goed voelt.

Open je ogen nog niet.

Blijf nog even in dat half-wakker,

Half-slapend gevoel.

En als je er klaar voor bent,

Rol je heel langzaam naar je favoriete kant.

Blijf daar nog even liggen.

Met je ogen dicht.

En dan,

Als je er aan komt,

Als je er aan toe bent,

Doe je jezelf met je handen heel zacht omhoog.

Langzaam.

Alsof je door stroop beweegt.

Totdat je zit.

Je ogen mogen nog steeds gesloten zijn.

Of halfopen.

Net wat prettig is.

Breng je handen voor je hart.

Voel de warmte tussen je handbalmen.

Die warmte gaat met je mee.

Waar je ook naartoe gaat.

Bedank jezelf.

Niet voor wat je hebt gedaan,

Maar voor de rust die je jezelf hebt gegund.

Voor de toestemming die je jezelf hebt gegeven.

En bedank de winter die je laat zien dat rust essentieel is.

Dat traagheid kracht is.

En als je deze sessie zo afsluit,

Probeer dan iets van deze warmte,

Deze rust,

Deze toestemming mee te nemen.

Misschien betekent dat nee zeggen tegen iets deze week.

Misschien betekent dat een middag niets doen zonder excuses.

Misschien betekent dat accepteren dat je moe bent,

En dat dat oké is.

De winter dwingt de natuur tot rust.

Maar jij hoeft niet gedwongen te worden.

Jij mag kiezen.

Namaste.