Cocon van de Nacht - Yoga Nidra voor slaap

Deze yoga nidra sessie is bedoeld om mee in slaap te vallen en transformeert de duisternis van de nacht tot een veilige, beschermende cocon. Door een zachte body scan en een dromerige visualisatie van een middernachttuin laat je alle spanning van de dag los. Aan het einde val je in een diepe, rustgevende slaap.

Transcript

Welkom in jouw Kokom van de Nacht.

Een yoga nidra oefening die ik heb gemaakt om je naar een diepe,

Rustgevende slaap te leiden.

In de komende momenten samen werken we met de koesterende eigenschappen van de nacht en ontdekken we hoe duisternis een toevluchtsoord kan zijn,

In plaats van iets engs.

Deze yoga nidra sessie nodigt je uit om duisternis te ervaren als een beschermende kokom,

Een ruimte waarin je je veilig,

Gedragen en volledig op je gemak voelt.

Tijdens deze sessie begeleid ik je om spanning uit je lichaam los te laten,

Drukke gedachten tot rust te brengen en je over te geven aan de zachte omarming van de nacht.

Je kunt het zien als een reis van transformatie,

Vergelijkbaar met een rups in zijn kokom.

Terwijl de rups is omhuld door duisternis,

Verandert hij volledig.

Op deze manier helpt deze slaap sessie je om spanningen van de dag los te laten en te transformeren binnen je eigen beschermende kokom.

Terwijl je rust in deze heerlijke duisternis,

Bereid je je onbewust voor om fris en fruitig wakker te worden wanneer de ochtend komt.

Net zoals een vlinder die tevoorschijn komt uit zijn of haar kokom.

Zie vannacht als jouw tijd om in je kokom te kruipen.

Een periode van rust en vernieuwing,

Zodat je morgen wakker wordt met nieuwe energie en vernieuwd perspectief.

Ik raad je aan deze sessie in bed te beginnen,

Zonder dat je nog iets hoeft te doen vandaag.

Zorg dat je je wekker al vast hebt gezet,

Je tanden hebt gepoetst of wat je ook nog moet doen voor het slapengaan.

Er zullen geen woorden of geluiden zijn om deze oefening af te sluiten.

Ik laat je aan het einde wegdrijven in slaap.

Maar begin eerst maar met lekker liggen in je bed.

Dek jezelf toe met dekens,

Zoveel wat comfortabel is,

En laten we onze reis beginnen in de kokom van de nacht.

Kom op je rug liggen,

Armen en benen iets gespreid,

Handpalmen naar boven,

En sluit je ogen.

En adem dan lekker diep in,

En heel diep uit.

Stel je voor dat je met iedere inademing de duisternis in je opneemt,

En dat je de dag loslaat wanneer je uitademt.

Adem diep in,

En adem diep uit.

Perfect.

Keer dan rustig terug naar je natuurlijke ademhaling,

Hoe langzaam of snel die ook is.

Deze zachte duisternis is een beschermende kokom.

Het is niets om bang voor te zijn.

Het is een zachte aanwezigheid van rust en herstel.

Ontspan op het ritme van je ademhaling.

En misschien wil je een intentie zetten voor je nachtrust.

Dat kan bijvoorbeeld een kort zinnetje zijn,

Zoals ik verwelkom een diepe rustgevende slaap,

Of ik vind rust in mijn kokom van de nacht.

Herhaal deze intentie drie keer in stilte voor jezelf.

En laat hem dan diep wegzinken,

Als een ster die neerdaalt in de donkere hemel.

Laat het zachtjes gloeien binnen de bescherming van je kokom,

Als een soort vallende ster.

Laat het gloeien en laat het los.

Je mag je intentie ook visualiseren als een vlinder die uit zijn kokom komt.

Kijk hoe hij zachtjes de vleugels ontvouwt,

Nog wat broos en nieuw,

Maar steeds sterker wordend terwijl je zich voorbereidt op de eerste vlucht.

Deze vlinder,

Die je intentie draagt,

Stijgt langzaam op,

Zweeft moeiteloos in de nachtelijke hemel en wordt één met de duisternis.

En zoals deze vlinder transformeert en de wijde wereld invliegt,

Is je intentie nu ook vrij.

Je hebt je intentie duidelijk gemaakt.

Het is gehoord.

Geniet van een paar rustige ademhalingen in en uit.

Zachte duisternis wikkelt zich om je heen als een favoriete trui of deken en nodigt je lichaam uit om los te laten en je gedachten tot rust te brengen.

Laat de wereld buiten oplossen terwijl je je overgeeft aan de beschermende kokom van de nacht.

Zoek naar de subtiele geluiden van de nacht.

Hoor je geluiden?

Misschien woon je in de stad en hoor je het gemurmel van de stad.

Of misschien is het bijna stil en is het geluid van je adem alles wat je kunt onderscheiden in de nacht.

Neem een moment om te voelen waar je lichaam contact maakt met je bed.

Voel hoe je lichaam zich overgeeft aan de zwaartekracht,

Volledig gedragen en ondersteund.

Terwijl het daglicht zachtjes uit je bewustzijn vervaagt,

Voel je hoe je dieper in dit moment zinkt.

De zachte duisternis nodigt je lichaam uit om los te laten.

En je gedachten tot rust te brengen.

Laat de buitenwereld maar naar de achtergrond verdwijnen,

Terwijl jouw kokom dikker wordt en je je overgeeft aan deze beschermende omhelzing van de nacht.

Breng je aandacht naar je ademhaling.

Merk het natuurlijke ritme op van je in- en uitademing,

Zonder te proberen het te veranderen.

Met elke uitademing voel je hoe je verder smelt in de duisternis.

We gaan nu langzaam alle delen van ons lichaam af en laten ze één voor één oplossen in de duisternis.

Breng je aandacht naar je rechtervoet.

Voel de sensaties daar.

Misschien zwaarte,

Tintelingen of warmte.

Terwijl je uitademt,

Stel je je voor hoe je rechtervoet oplost in de fluweelachtige duisternis.

Gewichtloos.

En ga dan naar je rechterkuit,

Rechter dij en rechter heup.

Met elke uitademing verdwijnen deze delen in de nacht en worden ze één met de duisternis.

En nu je linkervoet.

Merk op hoe het voelt om los te laten,

Om te rusten.

Voel hoe je kuit vervaagt in stilte.

Je linkerdij.

Je linkerheup.

Ontspan je bekkengebied.

En voel hoe je in de ruggengraat alle spanning loslaat.

Je buik ontspant.

Je borst.

Je hele romp.

Je rechterschouder zinkt in de duisternis,

In de cocon.

Je rechterbovenarm smelt.

Je elleboog.

Je onderarm.

Je pols.

Je handpalm.

De achterkant van je hand.

Duim.

Wijsvinger.

Middelvinger.

Ringvinger.

En pink.

Ze lossen allemaal op in de nacht.

Voel hoe je linkerschouder vervaagt in de duisternis.

Je linkerbovenarm ontspant.

Je elleboog.

Je onderarm.

Je laat je pols los.

Je handpalm.

De achterkant van je hand.

Duim.

Wijsvinger.

Middelvinger.

Ringvinger.

En pink.

Volledige ontspanning.

Je schouders en nek geven zich over aan de zwaartekracht.

Laat maar gaan.

Laat los.

En ook je gezicht doet mee met dit feest der ontspanning.

Begin met je voorhoofd.

Voel hoe je voorhoofd zachter wordt.

Oplost in de duisternis.

Alle spanning smelt weg.

Je ogen worden zwaar en zacht.

Ze zinken.

De kleine spieren rond je ogen rusten volledig terwijl ze verdwijnen in de fluweelachtige duisternis.

Je wangen en slapen worden nu zachter en laten los.

Voel hoe hun contouren vervagen.

Opgaan in je kokom.

Laat je kaak los,

Zodat hij verslapt.

Voel hoe hij zwaar wordt en zich vervolgens volledig overgeeft aan de nacht.

Je lippen staan misschien iets uit elkaar,

Terwijl ook zij zachter worden.

Alle woorden drijven weg in stilte.

Je hele gezicht bevindt zich nu ook in je beschermende kokom.

Voel hoe de golf van ontspanning zich verdiept in je hele lichaam en je uitnodigt om verder te zinken in de duisternis.

In het donker.

De fluweelachtige duisternis weeft zich om je heen en creëert een veilige kokom speciaal voor jou.

Hierbinnen,

In de kokom van de nacht,

Ben je volledig veilig om los te laten.

Voel hoe de duisternis je beschermt.

Niets kan je hier storen,

Terwijl je verdwijnt in het hart van je kokom en perfecte,

Rustgevende stilte vindt.

Stel je nu voor dat je aan de rand van een middernachttuin staat.

De lucht boven je is diep indigo,

Bezaaid met sterren die glinsteren als verre diamanten.

De lucht is koel tegen je huid,

Maar niet koud.

Er is een zachte warmte onder je voeten.

Terwijl je ogen zich aanpassen aan de duisternis,

Zie je de contouren van bloemen die zich sluiten voor de nacht.

Hun blaadjes opgevouwen in slaap.

Maandlicht werpt een zachte,

Zilverblauwe gloed over alles heen en onthult paden met lavendel en nachtbloeiende jasmijn.

De subtiele geur stijgt op.

Het ruikt zoet en geruststellend.

In het midden van deze tuin staat een oude boom,

Met takken die rijken naar de sterrenhemel.

Eronder ligt een bed van het zachtste mos,

Een perfect natuurlijk bed voor jou.

Je mag ernaartoe bewegen,

Erop gaan liggen.

Het nodigt je uit.

Terwijl je je nestelt op dit natuurlijke bed,

Voel je hoe het mos je lichaam omarmt.

Boven je vormen de takken van de boom een beschermende luifel,

Dat het maandlicht filtert in een dans van zachte schaduwen.

De duisternis hier is niet leeg of bedreigend.

Ze is rijk aan leven en comfort.

Ze houdt je vast,

Beschermt je,

Stelt je in staat om echt te rusten.

Met elke ademhaling mos je verderop in dit toevluchtsoord.

De grenzen tussen jou en de tuin vervagen.

Voel hoe je zelf deel wordt van de nacht.

Zo uitgestrekt als de sterrenhemel.

Zo vredig als de slapende bloemen.

Zo geworteld als de oude boom.

In deze middernachttuin,

Gehuld in duisternis,

Ben je volledig veilig.

Je kunt alles loslaten en verdwijnen in de perfecte rust van de nacht.

Zink maar dieper en dieper.

En als je nog bij me bent in deze tuin,

Kun je misschien je intentie nog eens herhalen.

Plant de zaden van je intentie in je middernachttuin.

Heel goed.

Heel zachtjes.

Er is niets meer wat je hoeft te doen.

Geen behoefte om je te bewegen.

Je hoeft je ogen niet meer te openen.

Laat gewoon je adem nog zachter,

Langzamer en dieper worden.

Zink maar dieper en dieper.

Geef je over.

Geef jezelf toestemming om volledig weg te drijven.

En laat mijn begeleiding los.

Laat alle inspanning en spanning los.

Los op in je cocon van de nacht.

Verdwijn in de fluwele nacht.

De grens tussen deze oefening en slaap smelt weg.

Laat je dragen op zachte stromingen van duisternis.

Drijvend dieper en dieper in sluimering.

Je lichaam smelt in de duisternis,

In het donker,

Terwijl je geest zich overgeeft aan de zachte,

Helende aanraking van de slaap.

Geniet van je eigen cocon van de nacht.

Slaap lekker.