
Herstellen Van Mentale Moeheid
Een meditatie voor wanneer je hoofd leeg is, maar niet tot rust komt. Deze meditatie is voor momenten waarop je niet zozeer moe bent van te weinig slaap, maar op bent van het denken. Voor wanneer je hoofd blijft aanstaan, je prikkelbaar bent of je je leeg voelt en niets echt lijkt te herstellen. Mentale moeheid vraagt geen oplossingen, maar rust op een diepere laag dan het denken. In deze meditatie nodig je je aandacht uit om te zakken van je hoofd naar je lichaam. Zonder iets te hoeven veranderen, begrijpen of loslaten. Een zachte, vertraagde meditatie die je zenuwstelsel helpt uit de alert-stand te komen en ruimte maakt voor echt herstel. Je hoeft niets te doen. Je mag hier gewoon even zijn.
Transcript
Probeer zo comfortabel mogelijk te gaan zitten,
Of wellicht wil je liever even gaan liggen,
Als daar ruimte voor is.
En neem je tijd om het jezelf zo comfortabel mogelijk te maken.
En als je eenmaal goed zit of ligt,
Mag je even een paar keer gewoon diep in en uit ademen.
Dus adem diep in,
En laat weer los.
En nog een keertje,
Adem weer diep in en trek misschien ook even je schouders mee omhoog,
Houd even vast,
Blaas dan weer uit en laat je schouders zakken.
Nog een keer,
Adem in,
Trek je schouders omhoog,
Houd even vast,
En laat weer los.
Adem dan gewoon rustig in en uit door je neus,
En het enige dat je nu hoeft te doen is gewoon te zijn.
Meer wordt er niet van jou verwacht.
Misschien vind je het fijn om even met je aandacht naar je kruin te gaan bovenop je hoofd en gewoon die plek even te onderzoeken,
Te voelen.
Ga dan naar je voorhoofd,
Ontspan ook die plek daar.
Word bewust van je kaak en laat je tong maar zakken.
Je mag je ogen sluiten of je blik verzachten wat voor jou fijn en veilig aanvoelt.
En word ook bewust van je nek en schouders en het gebied daartussen.
Soms helpt het al om daar gewoon even met je aandacht te zijn om die plek daar te verzachten.
Je hoeft nu niets te begrijpen.
Je hoeft zelfs niet eens bewust te ontspannen.
Mentale moeheid is geen moeheid die slaap oplost.
Het is de vermoeidheid van een brein dat te lang wakker is gebleven.
Om te dragen,
Te denken,
Te schakelen,
Te zorgen,
Met andere woorden dat je gewoon te lang aan hebt gestaan.
En hier,
Nu,
Mag dat even stoppen.
En wie weet zit alle aandacht,
Als je echt naar binnen gaat nu en je checkt even zo in,
Zit alle aandacht ook bij je denken,
Bij je voorhoofd.
En als dat maar lang genoeg aanstaat,
Zorg dat als een soort vulkaan die uitbarst,
Dat dat aanstaan ook uitstraalt naar de rest van je lichaam.
En is het lastig om in deze situatie echt tot rust te komen.
Maar wij gaan vandaag een serieuze poging doen om dit te veranderen.
Deze situatie heb je,
Hoe je het went of keert,
Zelf veroorzaakt en misschien weet je diep in je hart ook wel hoe dat komt.
Dus weet dat ook in jou de sleutel of de oplossing ligt.
En adem maar even diep in.
En dan nog een korte inademing daarna.
En dan blaas je uit door je mond en probeer je langer dan de beide inademingen uit te ademen.
Adem dan weer door je neus diep in.
Korte inademing daarna en blaas weer uit op een hele langzame manier.
En doe deze oefening nog een paar keer in je eigen tempo.
Dus adem in,
Nog een keertje kort erna en blaas weer langzaam uit.
En nog een keer adem in.
Nog een keer adem in.
Nog een keer adem in.
Korte ademing daarna en blaas weer uit.
Laatste keer adem in en blaas weer uit.
En nu gewoon weer even observeren wat gebeurt er in jouw lichaam.
Kun je de impact van de zuurstof en de prana,
De levenskracht,
Voelen in je lichaam?
En misschien zorgt dit,
Al is het maar heel subtiel,
Voor een kleine verandering in je lichaam.
Die druk van die mentale vermoeidheid is nog niet weg,
Maar misschien wordt het deels overschaduwd door het effect dat je voelt van deze ademhalingsoefening.
Misschien komt de lichamelijke vermoeidheid hierdoor al ietsje op gang.
En kijk maar waar je aandacht nu naartoe gaat.
Word je weer naar je voorhoofd getrokken en blijven er gedachten komen?
Probeer dat dan alleen te aanschouwen.
Je hoeft ze niet weg te sturen.
Zie ze gewoon als een soort activiteit,
Of ik zeg vaak een trein,
Die gewoon doorrijdt of even bij jou stopt bij je hoofd en dan weer vertrekt.
Het is helemaal oké dat dat gebeurt en ondertussen zak jij iets dieper naar beneden.
Je mag je hele hoofd,
Je kaak ontspannen,
Zwaar laten worden.
Laat je beide armen zwaar worden.
Laat je romp zwaar worden.
Laat je benen zwaar worden.
En voel maar eventjes waar jouw lichaam nu op rust,
Is het een stoel,
Is het een bed,
Is het een bank,
Is het een poefje,
Een krukje?
En laat je lichaam daar even op rusten.
En voel die ondersteuning.
En voel ook de zwaarte van jouw lichaam.
En de situatie waarin je nu zit,
Die houd je dus deels zelf in stand.
Mede misschien omdat je te lang achter een scherm blijft zitten,
Of een andere reden die jij zelf heel goed weet,
Dat er te veel van je wordt gevraagd op dit moment.
En anderzijds blijf je het soms ook in jezelf manifesteren door in jezelf of tegen anderen te zeggen,
Ik kan niks meer hebben,
Mijn hoofd staat nooit uit,
Ik ben snel geïrriteerd,
Ik voel me leeg,
Ik functioneer maar zonder vreugde.
En als je dat daadwerkelijk gaat geloven,
Dan houd je het als het ware voor een deel ook in stand.
Dan houd je dat deel van je zenuwstelsel actief,
Waardoor je dus aan blijft staan.
En is het heel lastig om het herstel,
Wat normaal gesproken dus als vanzelfsprekend s'avonds in gang wordt gezet,
Als je gaat ontspannen,
Dat komt dan niet op gang.
Jouw brein is continu aan het zoeken,
Moet ik iets doen,
Wat wordt er van mij verwacht.
En allereerst is het dus van belang om dat denken even geen aandacht te geven.
Misschien kun je het niet helemaal uitschakelen,
Maar je hoeft er in ieder geval niet meer bewust met jouw eigen aandacht zoveel op te focussen.
En je mag nu heel bewust jouw brein toestaan,
Uitnodigen om te stoppen met het verwerken van al die informatie.
Je hoeft nu niet te presteren.
En als je dat tegen jezelf gaat zeggen,
Ik hoef nu niks,
Ik hoef nu niks,
Dan geef je in jouw zenuwstelsel de gelegenheid om op gang te komen,
Om te gaan herstellen.
Je hoeft nu nergens op te reageren.
Er is nu niets wat je moet bijhouden.
Je mag zelfs hier even afwezig zijn.
En breng dan nogmaals je aandacht naar je schouders.
En merk op hoeveel ze dragen.
En nodig je schouders weer uit om te verzachten.
Al is het maar een fractie.
En hetzelfde geldt voor je ogen.
Ontspan je ogen,
De huid rondom je ogen en vooral ook de ruimte achter je ogen.
Je hoeft niet,
Je hoeft niets,
Je hoeft niet actief los te laten.
Het is echt al voldoende om gewoon steeds even naar al die plekken die ik benoem te gaan.
En laat jouw lichaam het werk doen.
Mentale moeheid ontstaat dus als jouw zenuwstelsel te lang heeft aangestaan.
En herstel gebeurt niet door inspanning.
Herstel gaat gebeuren als jij je ontspannen en veilig voelt.
En voel hoe je adem steeds dieper in je buik zakt.
Misschien is je ademhaling nog nauwelijks waar te nemen.
En dat is een fijne ontspannen staat om in te zijn.
Adem nog eens diep in.
Korte inademing erna en adem weer langzaam uit.
Elke uitademing mag lang duren.
Het is voor je systeem alsof het hoort,
Het is oké,
Je hoeft nu even niets.
En mocht je denken toch weer aangaan,
Herinner jezelf dan zacht,
Ik hoef nu niet te begrijpen wat dit is.
Ook mijn brein mag nu rusten.
Zak nog maar wat dieper en dieper naar beneden.
Voel dan de hele achterkant van jouw lichaam.
En voel dan de hele bovenkant,
Voorkant van jouw lichaam.
En voel dan de hele linkerzijkant van je lichaam.
En voel dan de hele rechterzijkant van je lichaam.
En voel dan jouw hele lichaam.
En voel hoe jouw lichaam zichzelf draagt.
Hoe herstel niet iets is wat jij moet doen,
Maar iets wat vanzelf gebeurt wanneer jij het toestaat.
En ga dan met je aandacht even naar je hart.
En focus op je hartcentrum.
En misschien kun je het kloppen van je hart voelen.
Focus op je hart,
Adem er doorheen,
Gewoon op jouw eigen manier.
En voel weer dat je in een ruimte bent waar niets van je gevraagd wordt.
En als het uitkomt,
Blijf dan in deze lichte bewuste staat.
Houd je aandacht bij je hart,
Bij je lichaam.
Dit is een manier om dat aanstaan te voorkomen.
Om wat vaker steeds terug te keren naar dat lichaamsbewustzijn.
Naar je hart of je lichaam om te voelen hoe het met je gaat.
Hoe het met jouw energieniveau staat.
En daarnaar te luisteren.
Vanuit daar te handelen.
En dus dicht bij jezelf te blijven.
Je hoeft niet de hele wereld op je schouders te dragen.
Ook jouw lichaam,
Jouw mind,
Jouw ziel heeft rust nodig.
En gun het die rust.
En blijf dan nog even,
Als het kan,
In deze modus.
Zonder haast,
Zonder oordeel.
Maar in jouw eigen ritme en binnen jouw eigen energie.
En blijf dan nog even,
In deze fijne energie,
Dicht bij jezelf.
Namaste.
TV GELDERLAND 2021.
Maak kennis met je leraar
5.0 (8)
Recente Beoordelingen
More from Anne van Leeuwen
Gerelateerde Meditaties
Verwante Leraren
Trusted by 35 million people. It's free.

Get the app
