
Meneer Pelsteel Van Annet Schaap 2/2
Hier deel 2 van Meneer Pelsteel, een sprookje met een verrassend einde. Het is met humor geschreven en geïllustreerd door Annet Schaap. In haar verhalen worden traditionele en stereotiepe genderrollen meer dan eens omgekeerd. Dit is één van de 7 sprookjes uit De Meisjes. Ze zijn voor alle leeftijden, waarbij de subtiele humor vooral door volwassenen zal worden opgepikt! Dit is deel 2 van 2 ingesproken delen. Veel luisterplezier!
Transcript
Deel 2 van het slaapverhaaltje meneer Pelssteel van Annette Schaap Deel 1 eindigde met met de echo van niks tikken in de verte opeens voetstapjes mee zacht als muizige trippel ze worden iets luider als ze dichterbij komen er komt iemand aan ach,
Ach,
Traantjes,
Traantjes in de nacht uit het donker stapt een kleine man op haar toe zijn witte haar is keurig gekamd een grijs gestreept pak draagt hij met een rood dasje dat zie ik niet graag hoor,
Meisjes die huilen ik hou niet,
Wil ze zeggen,
Maar dat doet ze natuurlijk wel ze wrijft een beetje over haar gezicht het wordt alleen maar viezer en natter het mannetje komt vlak bij haar staan zijn hoofd niet hoger dan haar schouder en kijkt haar aan met forsende oogjes tjes,
Ziet er niet uit zeg snuit je neus,
Poedert je kaak,
Trekt je jurkje recht wat valt het te sniffen?
Uit zijn binnenzak haalt ze een kleinkante zakdoekje en legt het op haar knie ze snuit erin het is veel te klein voor wat er allemaal uit haar neus komt snel knijpt ze tot een prop hopelijk hoeft je het niet terug nou,
Wat is er aan het handje?
Wat heeft een leuk meisje als jij in vredesnaam om over te huilen?
Met het natte zakdoekje wijst ze naar de twee grote balen het is,
Het is geen goud heekt ze nee,
Dat zie ik,
Het is stro en wat zou dat?
Ik moet er goud van spinnen goud,
Goud van stro?
Het mannetje giechelt even het idee?
Maar ik heb het beloofd aan wie?
Aan de koning aan George ze knikt,
Hij wil het ach,
Die George,
Zegt het mannetje die wil altijd wel wat,
Die wil zoveel maar ik kan het niet,
Huilt het meisje alweer ik kon het eerst wel,
Maar nu niet meer George denkt ze ergens in een klein hoekje van haar hoofd hij heet dus George,
Wat een mooie naam nou,
Dan kun je het niet,
Dan ga je wat anders doen het mannetje loopt een rondje om haar heen en raakt van alles aan het stro,
Het spinnenwiel,
Haar knie,
Even dan rijkt hij in zijn andere binnenzak en haalt er een klein wit kaartje uit nu mag ik me even voorstellen Pelsteel is de naam Reinhard Engelbracht Pelsteel zakenman,
Ondernemer,
Weldoener kunstenaar eigenlijk en vannacht redder van meisjes in nood droog je tranen meisje,
Ik ga je helpen helpen?
Haar tranen maken van het kaartje een wit vlekkerig rechthoekje kunt u dat?
Ach kind,
Zo moeilijk is het niet hoor je steekt gewoon je handen door de werkelijkheid naar wat erachter ligt laat het wiel zijn werk doen en hoppatee,
Goud!
Hij trekt zijn jasje uit en kijkt om zich heen naar een haakje dat is er niet echt?
Oh,
Ze zucht bibberig als dat waar zou zijn hij knikt en geeft haar het jasje zo,
Over je arm heen,
Niet vies maken ik help je graag hoor kunt u dat echt?
Er is maar weinig gemakkelijker hij laat het spinnenwiel even een loos rondje draaien oh,
Zucht het meisje ik was al bang dat maar niet voor niets natuurlijk voor wat hoort wat alles heeft zijn prijs de opluchting die ze even voelde droogt onmiddellijk weer op oh,
Wat wilt u dan,
Ik heb niks vast wel de kleine oogjes nemen haar op en neer en op iedereen heeft wel wat oh nee,
Denkt het meisje ik ga hem niet zoenen,
Dat doe ik niet maar hij wijst al met een vingertje dat,
Zegt hij ze voelt waar hij wijst tussen keel en hart oh,
Maar dat gaat niet,
Die was van mijn moeder ik heb beloofd dat ik die nooit af zou doen heel trouw van je,
Knikt het mannetje maar ja,
Dan houdt het hier dus op dan zou ik zeggen,
Een hele prettige voortzetting mijn jas graag had ik mijn kaartje al gegeven juist,
Goedenacht het echoot tussen de pilaren als hun voetstapjes wegklikken goedenacht,
Acht,
Acht wacht,
Roept ze ze grijpt naar haar hals en begint het ketting los te maken meteen staat hij naast haar en klimt op het krukje ze voelt even zijn nageltjes in haar nek en de ketting glijdt van haar hals dag mama,
Denkt ze ring het slot van de kelderdeur knerst open en door de kier valt het ochtendlicht het meisje fatsoeneert zich gauw een beetje naast het spinnenwiel liggen twee hopen zacht glanzend gouden draad van opluchting heeft ze nauwelijks gekeken hoe het mannetje het deed en wat hij deed,
Deed hij razendsnel en daarna verdween hij meteen haar erfenisje in zijn binnenzak ze heeft een beetje buikpijn want ze heeft het goud niet zelf gesponnen natuurlijk was dat nou niet juist wat de koning wilde hij moet er maar nooit achter komen,
Denkt ze hij George,
Oh George en hoe blij kijkt George als je met zijn handen door de hoop rolt het is haar gelukt,
Zegt hij zachtjes ze heeft het gewoon gedaan hij ziet er zo fris en mooi uit terwijl zij een ravage is natuurlijk maar toch komt hij naar haar toe legt een vinger onder haar kin en tilt haar hoofd omhoog nu komt het,
Weet ze nu komt deel twee het aanzoek hij kijkt haar aan met zijn diepblauwe ogen en haar pijnlijke handen voelt ze niet meer je kunt het dus toch,
Zegt hij zacht ik had het niet gedacht eigenlijk knap hoor ach,
Zegt ze blozend dat zijn tanden niet wit zijn en zijn haar wat wijkt dat geeft helemaal niets ze is zo gelukkig de koning schraapt zijn keel ik wil je eigenlijk iets vragen wil je ze knikt al want natuurlijk wil ze oh echt,
Zegt hij blij natuurlijk George,
Denkt ze maar dat durft ze nog niet te zeggen dat komt nog geweldig dan laat ik vijf balen neerzetten vannacht of zes is dat goed dat lukt toch wel he,
Zegt ze wat lukt dat niet nog een nacht ja,
Knikt hij nee,
Ze schudt haar hoofd nee en net zei je nog ja wees een beetje consequent meisje maar ik dacht wat dacht je ik dacht dat ze zwijgt wat heeft ze zich ook in haar hoofd gehaald ik kan dat echt niet nog een keer ach,
Zegt de koning maar als ik het nou heel graag wil dan doe je het toch wel voor mij,
Liefje liefje dat helpt hij pakt haar hand en knijpt er een beetje in auw zegt ze,
Want hij heeft harde ringen om en haar vingers zijn nog pijnlijk maar al minder als hij ze één voor één kust en nog minder als ze zijn lieve glimlach zo dichtbij ziet als ze knikt wordt hij nog liever goed dan zegt ze ik beloof het,
Majesteit zeg maar George hoor zegt George hij draait één van zijn ringen af en schuift die om haar vinger er zit een grote steen op toch deelt twee denkt ze blij maar hij heeft haar hand alweer losgelaten en hij kijkt naar het goud het lijkt wel of de tweede nacht nog donkerder is en nog langer duurt haar keurig verbonden handen gaan opnieuw bloeden en opnieuw is ze wanhopig wist ze maar hoe hij het gedaan had,
Dat mannetje maar ze weet het niet meer en ook niet hoe ze hem moet roepen en ook niet of ze dat wel wil ze voelt zijn vingertjes nog in haar nek ze schudt haar hoofd ik doe het zelf vannacht doe ik het zelf ze bijt haar tanden op elkaar maar wat kan een meisje met bibberende kapotte handen en zes enorme balen stro die zwijgend staan te wachten niet veel in ieder geval geen goudspinnen geen draadje geen snippertje maar ze gaat hem niet roepen ze doet het niet joehoe wie riep daar riep daar iemand de stapjes komen aangetikt uit het donker niemand wil ze zeggen maar ze zegt het niet haar handen liggen in haar schoot te bloeden goede avond maar weer zegt het mannetje zelfde meisje zelfde schuitje zie ik ze glimlacht een klein beetje beleefd ook wel een klein beetje opgelucht dat ze misschien op mag houden dat hij het van haar overneemt nog een keer nog zes balen voor George nou ik ben er al hoor schuif maar weer op hier is mijn jas en wat hebben we dit keer om mij te betalen ze verbergt de hand met de ring gauw achter haar rug ja die ik zie het wel hij pakt de hand en houdt hem bij zijn gezicht fraai hoor twintig karaats George weet wel waar hij de harte mee moet veroveren doe hem maar vast af maar of niet het is aan jou ze kan geen kant op slordig van je zegt George in de ochtend het zegt wel iets over hoeveel mijn liefde je waard is dat je meteen mijn verlovingsring kwijt bent geraakt ze heeft hem niet verteld hoe niet van het mannetje,
Niet van de ruil George keek zo blij naar het nieuwe goud dat ze het niet over haar hart kon verkrijgen om hen teleur te stellen en ik had nog wel zo'n prachtig bruiloftsfeest in mijn hoofd witte paarden,
Witte koets een groot buffet voor duizend gasten echt?
Ja zeker maar dat kost natuurlijk wel wat ik had graag willen zeggen zo is het genoeg maar dat zeg ik nu niet ik wil echt zielsgraag met je trouwen hoor maar je begrijpt alleen als je nee zegt ze nog een keertje maar echt niet voor ons geluk het ligt in jouw hand jij wilt toch ook trouwen en voor altijd gelukkig zijn en zo ja dat wil ze wel maar ze wil echt echt niet nog een nacht in het donker met dat mannetje twintig balen dan is het voor altijd genoeg George heeft het gezworen op het graf van zijn moeder en ze vertrouwt haar eigen aanstaande toch wel natuurlijk had ze geknikt maar ze keek naar zijn ogen en wist niet of het ooit wel genoeg zou zijn hij heeft haar een nieuwe ring gegeven gelukkig een veel minder mooie dan is het ook minder erg als ze hem straks weer kwijt is denkt ze maar het mannetje lacht haar uit als ze hem wil geven in de nieuwe nacht tussen de gewelven zo zijn we niet getrouwd meisje zo'n goedkoop nepding hoef ik niet hoor dank je feestelijk maar wat kan ik dan oh ik verzin wel iets ik denk er even over na onder het spinnen goed dan hoor je het straks wel hij is al gaan zitten en zij heeft zijn jasje al over haar arm maar dan moet je dus wel ja zeggen dat begrijp je goed zijn haar blijft keurig zitten zelfs in zijn overhemd kon geen kreukje terwijl zijn handjes vlot baal naar baal verwerken zijn voetje op het pedaal laat het spinnenwiel draaien zo snel zo snel ik wil ik wil wat zal ik eens willen neuriet hij dit of nee dat zus of nee zo wat zal ik eens kiezen wat voor een cadeau ze zit te kijken en heeft het koud wat moet ze straks betalen haar mooie bruiloft haar sluier de diamante diadeem die George haar heeft beloofd ja krijt het mannetje als hij halverwege is ik weet het al natuurlijk ik kies je kind me wat je baby je eerstgeborene ze lacht verbaasd ik heb helemaal geen kind dat weet ik en misschien krijg je er ook wel geen daar ga ik niet over maar als het komt dan is het voor mij oh nou ja denkt het meisje dat is nog zo ver weg als het al gebeurt ooit ze kan zich er weinig bij voorstellen haar dromen houden altijd op bij een soort vaag lang en gelukkig naar de prachtige bruiloft wat een opluchting dat die nu gewoon door kan gaan en als dat kind ooit komt denkt ze dan moet ik gewoon zorgen dat ik er niet zoveel van ga houden het lijkt nog zo ver weg en reuze gemakkelijk de nacht zwiet voorbij en de volgende heerlijke dagen en weken ook kind en is ze het nu gelukkig dat wel maar lang duurt het niet voor ze het weet is ze zwanger voor ze het weet is ze rond en dik George kan bijna niet wachten op zijn zoon en troonopvolger hoewel zo'n kind dat kost wat hoor zegt hij misschien moet je zo nu en dan genoeg zijn vraagt ze voor altijd jawel jawel maar probeer het toch maar elke dag even mondpot George voor je weet maar nooit met het kind in haar buik groeit haar geheim het kleurt alles meer dan ze gedacht had meer dan ze gelukkig kan zijn haar vader komt onder haar verklap langs op het paleis hij is blij en trots iedereen is zo blij en zo trots maar zelf lacht ze niet ze vertelt niemand waarom niet probeer het maar niet te snappen zegt zijn schoonvader tegen de koning op vrouwen is nu eenmaal geen pijl te trekken het kind komt en het is een meisje dat is een beetje een teleurstelling maar George zegt hij zet zich er snel overheen er is altijd de volgende keer tenslotte de koning die nooit iets zelf doet en zich niet kan voorstellen dat een ander dat wel zou willen regelt meteen een voetster Eline heet ze dan kun jij je concentreren op andere dingen liefje zegt hij in de kelder misschien meer eens een keertje proberen ze zegt ja dat hoeft het niet ze zit de hele dag boven en kijkt naar haar kind naar de ogen het neusje de zachtgroude krulletjes meer hoef ik niet denkt ze meer hoef ik nooit want het niet gaan houden van is niet zo erg gelukt ze wil altijd bij het meisje zijn het altijd vasthouden over haar geheim over niemand maar elke dag voelt ze het dichterbij komen ook al hoopt ze van niet hoopt ze dat het misschien toch niet echt gebeurd is of dat ze het tegen George durft te vertellen en hij het dan voor haar op zal nemen zal zeggen mijn kind met zo'n griezel mee dat nooit en het mannetje zal laten verbannen onthoofden of in tweeën laat klieven ze kan maar beter iets zeggen ze wil er elke dag over beginnen maar ze doet het niet ze zit bij het bedje en kijkt van haar kind naar de deur en weer naar haar kind nu kan het haar hoofdje al optillen nu kan het al een beetje iets pakken nu kan het al lachen naar haar moeder die niet terug durft te lachen en dan gaat de deur open waarom schrik je zo?
Vraagt het mannetje je wist toch dat ik zou komen en ik houd me aan mijn woord,
Meisje hij strekt zijn kleine handen uit een roze rijstwiegje heeft hij meegebracht kom,
Geef het maar hier nooit zegt ze,
Nooit doe ik dat ze grijpt het kindje uit haar bedje en drukt het tegen zich aan Eline,
Haal de wachtpost iemand wil de kroonprinses ontvoeren ontvoeren?
Blaast het mannetje het is allemaal netjes afgesproken hoor blijf maar zitten,
Eline u krijgt het niet u krijgt mijn kind nooit nou ja doe niet zo overspannen je kijkt alsof ik het op wil eten opeten?
Ze klemt het kleine meisje nog dichter tegen zich aan natuurlijk niet ik ben geen barbaar zegt het mannetje ik wil enkel maar een beetje gezelschap voor een eenzame oude man dat is alles heus,
Ik zal het prima opvoeden ik heb het al laten inschrijven bij een reuze prestigieuze school je kunt er eigenlijk niets op tegen hebben,
Meisje ze blijft haar hoofd schudden alsjeblieft niet alsjeblieft niet alsjeblieft niet ze begint te huilen het kind ook en van de weeromstuit begint Eline die niet helemaal snapt wat er aan de hand is ook maar nou ja zegt het mannetje ik wist niet dat je er zo'n emotionele toestand van zou maken zeg,
Kom een beetje tot jezelf alsjeblieft neem het niet mee alsjeblieft,
Meneer het mannetje vereist alsjeblieft,
Meneer wat?
Je weet mijn naam toch nog wel,
Meisje ik heb je notabene mijn kaartje nog gegeven dat heb je toch wel gelezen zijn oogjes spugen koud vuur naar haar dat je dat niet hebt onthouden terwijl ik zoveel voor je gedaan heb ze zoekt in haar warge hoofd maar vindt nergens een naam het mannetje loopt een paar passen naar de deur van de kinderkamer en draait zich dan om ik weet het goed met je gemaakt,
Meisje ik geef je tot morgenmiddag,
Vijf uur dan kom ik de kleine halen tenzij je de beleefdheid op kunt brengen om je mijn naam weer te herinneren mijn volledige naam dan mag je het houden dat is een heel genereus aanbod,
Zou ik zeggen de deur klapt achter hem dicht wie was dat?
Vraagt Eline geschrokken ik wou dat ik het wist verluistert ze zacht in de haartjes van haar kind mijn kind?
Heb je mijn kind aan een ander beloofd?
Hoe haal je het in je hoofd?
Ze staat met het kind op haar arm in de troonzijl George zit op zijn troon het loopt al tegen vijver de hele dag heeft ze samen met Eline uit alle macht geprobeerd om de naam van het mannetje op te diepen in haar herinnering en toen dat niet lukte om om haar oude jurk op te sporen waar in de zak het kaartje nog moet zitten alle kasten in het paleis hebben ze overhoop gehaald geen jurk en nu heeft ze alles opgebied ik ben vreselijk boos op je zegt de koning en ook erg teleurgesteld je hebt dat goud dus helemaal niet zelf gesponnen als ik dat had geweten hij kijkt haar aan maar zegt niet wat hij dan zou hebben gedaan maar kom,
Ik zal de man in kwestie natuurlijk laten onthoofden geen zorgen popje wie aan mijn kind komt,
Komt aan mij ze haalt weer een beetje adem en wiegt het meisje stil maar denkt ze,
Je vader zal je wel redden een kind roven de koning schudt zijn hoofd wie kan in vredesnaam zo'n afschuwelijk plan hallo George de deur gaat open en het kleine mannetje werpt een lange schaduw dwars door de troonzaal oh,
Zegt de koning bleekjes u bent het hij slikt ontspannen trippelt het mannetje over het marmer naar de troon hij geeft het meisje een knipoogje je man en ik zijn oude vrienden had ik dat niet verteld nee,
George ook niet ik krijg trouwens nog een heleboel geld van hem ik bedacht vanmiddag dat ik dat wel weer eens terug wil hebben ze ziet haar man een beetje inzakken op zijn troon hij kijkt haar benauwd aan dat heb ik niet meer fluistert hij heb jij niet nog iets liefje beneden in de kelder je ziet meisje ik heb in elk pap een vinger laten we daar maar een glaasje op roken en een fijne sigaar op roken een glaasje op drinken en een fijne sigaar op roken en dan mogen jullie het zeggen,
Kinderen of ik krijg mijn geld terug of ik krijg mijn naam te horen en niet van jou,
George anders stelt het niet of ik ga naar huis met een lief klein dochtertje zeg het maar oppelakkij Pierre komt al binnen met een blad met kleine glaasjes en asbakken met een borreltje op krijgt de koning alweer wat kleur op zijn wangen dat je zoiets kunt vergeten zegt hij bozig tegen haar meisjes hebben ook geen hersens voor belangrijke dingen dat blijkt daar proosten ze dan maar op gelukkig gaat net op tijd de deur open en komt een hoge rode Eline binnen rennen met een vuile jurk die ze helemaal onder op een berg wasgoed helemaal achter in het washok heeft gevonden in de zak zit een wit propje het meisje vouwt het kaartje open en leest het natuurlijk ze weet het weer lakkij Pierre schenkt koning George en meneer Pelstil nog maar een borrel in de mannen drinken en kijken naar haar hoe ze daar staat met haar kind op de arm ze zegt nog niets de troonzaal staat al blauw van de rook langzaam klikt de klok naar vijf uur nou vooruit zegt de koning een kleine formaliteit liefje dan kunnen we door ze haalt adem hoe heet ik eigenlijk zegt ze het is even stil daar gaat het nu niet om meisje dat is niet de vraag zegt meneer Pelstil maar ik stel hem wel zegt ze geef hem maar antwoord hoe heet ik alsof jij in de positie zou zijn om hier de vragen te stellen hoe heet ik maar schat begint de koning liefje dat was de vraag niet de vraag is hoe heet ik weet je dat niet natuurlijk weet ik dat wel zegt George oh ja hoe dan alleen ik heb het nu even niet paraat ik je weet toch wel hoe je eigen vrouw heet George giechelt meneer Pelstil nou ja barst de koning uit ik gebruik hem niet altijd ik zeg meestal liefje anders weet haar vader het wel misschien moet ik even maar nee op de trouwakte moet het ook staan natuurlijk terwijl de mannen druk overleggen en er lakeien worden uitgestuurd om trouwakte en geboortebewijs wikkelt het meisje zachtjes haar kind in een dekentje dan haalt ze een luiertas op en gemakkelijke schoenen geeft Eline een zoen en loopt het paleis uit buiten het hek beginnen de bossen al er zijn koorvelden er drijven schapenwolkjes in de lucht de zon verwarmt haar gezicht de middag is zacht zo zacht dat het lijkt of je haar omhelst zo zacht dat je je handen erg makkelijk doorheen zou kunnen steken en aanraken wat er achter ligt
Maak kennis met je leraar
4.8 (4)
Recente Beoordelingen
More from Rianne Schoenmakers
Gerelateerde Meditaties
Verwante Leraren
Trusted by 35 million people. It's free.

Get the app
