
Ik Sta Zelfliefde En Zelfacceptatie Toe | Mijzelf Omarmen
Je wordt gedragen in een bedding van Liefde. Vanuit deze ruimte kun je je naar jezelf toe bewegen en steeds meer van je eigen ervaring toelaten. De delen van jou die zich alleen, gekwetst, verward of afgescheiden hebben gevoeld, mogen worden gezien, gevoeld en ontvangen. Deze meditatie nodigt je uit naar een diepere laag van zelfliefde, zelfacceptatie en zelfvergeving. Laat de Liefde die je ontvangt jou, je lichaam en je ervaring omringen en ondersteunen. Er is hier ruimte voor jou als geheel. Terwijl je steeds meer van jezelf in Liefde insluit, kom je steeds meer Thuis terwijl je hier op Aarde bent. Deze meditatie maakt deel uit van de (nieuwe, aankomende) cursus ‘Vergeving: Thuiskomen’, een diepere reis naar het omarmen van je hele ervaring, verzoening en vrijheid. Met dank aan Frits Evelein voor de muziek.
Transcript
Adem diep in door je neus.
Diepe,
Diepe ademhaling.
En uit door je mond.
En ontspan.
Ontspan je ogen.
Ontspan je gezicht.
Ontspan alle spiertjes in en rondom je ogen.
Wat je hele gezicht zag.
Laat de spanning los,
Alsjeblieft.
Je schouders,
Je armen,
Je handen.
En vraag om je helemaal ontspannen te voelen.
En toch heel wakker en alert.
Adem diep in door je neus en uit door je mond.
En ontspan nog meer.
Laat al je gedachten los.
Laat ze maar voorbij drijven.
Als ze komen,
Laat je ze gewoon weer gaan.
Het mag helemaal stil worden.
In je hoofd.
En in je life.
Dit moment is voor jou.
Adem dan nog één keer in en terwijl je uitademt.
Ga met je aandacht naar je hart.
En zeg vanuit je hart.
Ik vraag en het is mijn intentie om een hele krachtige,
Zuivere,
Heilige ruimte te creëren.
Alle afleidende gedachten,
Energie en informatie verlaat nu mijn heilige ruimte.
Alles wat niet in lijn is met mijn hoogste goed.
En met de energie van de bron.
Blijft buiten mijn heilige ruimte.
En ik vraag en het is mijn intentie om mijn energie perfect af te stemmen.
Op de energie van de bron.
De energie van mijn goddelijke schepper.
In het centrum van het universum.
En ik vraag nu om deze energie.
Door mijn fysieke wezen te laten stromen.
Vraag om een trilling te verhogen naar 1000 Hertz.
En ik vraag dat mijn spirit family van de bron nu bij me is.
Om deze heilige verbinding.
Voor mij te ondersteunen en vast te houden.
En ik vraag nu ook,
En het is mijn intentie,
Om al mijn boosheid,
Frustratie,
Angst.
Mijn verdriet en teleurstelling die ik heb naar mezelf,
Naar anderen,
Naar deze hele realiteit.
Naar het leven,
Naar deze planeet.
Naar mijn land,
Naar de overheid.
Naar wat dan ook,
Wat er om me heen gebeurt,
Wat zo verworrend,
Beangstigend of ongelooflijk is.
Nu los te laten.
Dat allemaal,
Al die energie.
Ik vraag om het los te laten.
Volledig.
En ik vraag en het is mijn intentie om al mijn teleurstelling,
Mijn verdriet een frustratie en boosheid.
Naar mijn eigen Spirit Family.
Naar mijn eigen hogerzelf.
En naar mijn goddelijke schepper los te laten.
Ik vraag,
En het is mijn intentie,
Om nu,
Voor eens en voor altijd,
Een diepe,
Diepe vrok.
Verrarring.
En verdriet los te laten.
En deze te vervangen.
Door de energie van vergeving.
Zodat ik totale zelfacceptatie heb.
En zelfliefde.
Ervaren.
En zo is het.
Adem diep in door je neus.
En terwijl je uitademt.
.
.
Stel jezelf voor.
Dat je nu in het centrum van het universum bent.
Stel het je gewoon voor of zet je intentie.
Dat is genoeg.
En stel je voor,
Voel,
Ervaar of zet je intentie dat daar in dat centrum een helder,
Stralend,
Zuiver en puur wit licht is.
Dit is de energie.
Van de Goddelijke Schepper.
De Goddelijke Vader.
Dit is de energie van waarheid.
Van liefde.
Van onvoorwaardelijke liefde.
En vergeving.
Van volledige vergeving.
En van complete zelfacceptatie.
Zelfleefde.
Zelfacceptatie.
En zelf.
Leefde.
Dit is thuis.
Dit is waar mijn goddelijke ouder is.
Dit is waar ik ben gecreëerd.
Nog ver voordat ik als mens incarneerde.
Dit is waar ik werkelijk vandaan kom.
Dit is wie ik werkelijk ben.
Dit is waar deze diepe,
Diepe,
Onvoorwaardelijke liefde.
Hier zijn geen fouten,
Hier zijn geen problemen.
Hier is een eenliefde.
Schoonheid en goedheid.
En de onvoorwaardelijke liefde voor elke ervaring die ik heb gehad.
Nu herinner ik me.
Dit ben ik.
Dit is thuis.
Dit is waar ik vandaan kom,
Dit is waar ik van gemaakt ben.
Dit is wat de Caldeitel was.
En dit is wat ik nog altijd ben en zal zijn.
En nu neem ik deze energie.
Deze herinnering met me mee.
Ik neem deze energie,
Deze frequentie.
Met me mee vanuit de bron.
Terwijl ik terugreis.
Door de ruimte.
Ik onthul mezelf met deze energie en ik neem het met me mee.
Ik ben erin omhuld,
Terwijl ik reis door de ruimte.
Naar het centrum van de Melkweg.
En naar ons planetaire stelsel.
En via ons planetaire stelsel naar de aarde.
Helemaal tot aan het aarderast.
En daar adem ik diep in.
Het is wel lekker uit te ademen.
Blijf ik hier voor een moment.
Aan de rand van het aarderaster.
Zo'n 8.
000 tot 12.
000 kilometer boven de aarde.
En vanuit hier zie ik die prachtige aarde.
En ik zie dit prachtige,
Stralende rast er om haar heen.
Van lichtbuizen.
Dit raster houdt haar vast.
Dit raster houdt haar op haar plek.
En dit raster creëert de realiteit.
Op deze prachtige planeet.
En ik zie nu dat de energie die ik met me meebrach.
.
.
Zich nu begint.
Te verspreiden.
Zilver,
Paars en wit licht.
En het verspreidt zich door en vult het hele aarderaster.
En de hele aardse realiteit.
Uitwikkelt zich om de aarde heen als een deken.
Zilveren,
Paars en witte energie.
Verspreidt zich overal en het omhult.
En omarmd.
De aard.
En ik stel het me simpelweg voor en het is mijn intentie.
Dat de hele aarde nu deze energie absorbeert.
Zilver,
Paars en wit.
De aarde absorbeert deze energie van zelfliefde.
Van complete onvoorwaardelijke zelfliefde.
Zelfacceptatie.
En zelfvergeving.
Adem diep in door je neus.
En te weinig uitademen.
Wikkel ik dit licht om de aarde.
En stel ik me nu voor dat elke persoon.
.
.
Elk wezen.
In dit hele aardse veld.
Ieder mens die nu op aarde leeft.
Maar ook alle parallellen en vorige levens die zich nog ergens in dit raster bevinden.
Nu dit licht.
Absorberen.
Zilver,
Paars en wit leeg.
Omringt hen het verleden.
Zij ontvangen het.
Deze energie.
Deze frequentie.
Dit is thuis.
Dit is thuiskomen.
Hier,
Op aarde.
Adem diep in door je neus.
Terwijl je uitademt.
Volle unit.
Elk wezen voelt zich nu eindelijk vastgehouden.
Omhuld.
Omarmd.
Met deze energie van zelfliefde.
Zelfliefde.
En totalen.
Acceptatie.
Er is geen oordeel meer.
Geen afwijzing.
Geen afgescheidenheid.
Dit is de totale overgave.
Aan wie iedereen werkelijk is.
Pure,
Onvoorwaardelijke liefde.
Eindelijk.
Dit is waar we allemaal zo naar hebben verlangd.
En dit is wat we allemaal zo waard zijn,
Om te ontvangen.
Om te zijn.
Deze totale zelfliefde.
Deze totale.
Acceptatie.
Deze totale.
Overgaven.
En ik geef me nu over.
Ik laat deze zelfliefde en zelfacceptatie.
Helemaal door mijn menselijke zelf heen spoelen.
Voila!
Dragen.
Ondersteunen.
Emmelie Liefheb.
Dus ik focus op dit zilveren,
Paars en witte licht.
En ik breng het recht boven mijn hoofd.
Waar ik nu ben.
En ik laat het mijn hele lichaam vallen.
De energie van zelfliefde en totale zelfacceptatie.
Vult nu iedere cel van mijn lichaam.
Ik stel het me simpelweg voor.
En ik zet simpelweg mijn intentie.
Zelfliefde.
Zelfacceptatie.
Het diepe weten dat alles goed is.
Dat er niets mis is.
Dat er geen oordeel is.
Alleen liefde voor elke ervaring in deze realiteit.
Onze menselijke mind creëert oordeel.
En oordeel is altijd afscheiding.
Maar dit is niet de waarheid.
Er is een illusie van afscheiding.
Maar er is niet echt afscheiding.
Niet werkelijk.
En dus zeg ik opnieuw tegen mezelf.
Ik ben deze energie en frequentie van zelfliefde.
Zelfacceptatie.
En onvoorwaardelijke liefde voor elke ervaring.
En ik zak er helemaal in.
Elke cel in mijn lichaam dringt deze energie in.
De baat erin wentelt zich erin.
En haalt opgelucht adem.
Eindelijk.
En ik laat het zo.
Elke cel in mijn hoofd,
In mijn gezicht.
In mijn oren,
Mijn ogen en mijn mond vult zich met deze liefde.
Elke cel in mijn keel en mijn nek.
Mijn schouders,
Mijn armen,
Mijn handen.
Een borst in mijn buik.
Elke cel in mijn heupen en bekken.
Mijn bovenbeinen,
Mijn knieën.
Mijn onderbenen,
Mijn enkels en mijn voeten.
Tot in mijn tenen.
En deze energie.
Zilverpaars en wit licht vult me helemaal.
En stroomt door mijn voetzolen,
Diep in de aarde.
En verankert me daar.
En hem diep in door je neus.
En terwijl ik uitadem.
En deze energie door me heen blijft stromen en me vult en vult en vult,
Zeg ik vanuit mijn hart.
Ik ben deze energie.
Ik ben deze energie van pure leeftijd.
Buurlicht.
Pure zelfliefde en zelfacceptatie.
En ik ben hier met zijn rijden.
Elke ervaring is hier met een reden.
En ik belichaam en straal deze energie uit.
In ieder moment.
Vanaf nu.
Vanaf vandaag.
En zo is het.
Adem diep in door je neus.
En uit.
Maak kennis met je leraar
More from Evelien van Ommen
Gerelateerde Meditaties
Verwante Leraren
Trusted by 37 million people. It's free.

Get the app
