Emotioneel Stabiel In 20 Minuten

Welkom bij deze meditatie over het reguleren van je emoties.

Want zeg nou zelf,

Hoe vaak komen we ze niet tegen op een moment zomaar onverklaarbaar.

Dat we het niet verwachten.

En meestal op de momenten dat we ze het liefst ook niet zouden kunnen gebruiken.

En toch zijn ze er.

Wat vertellen ze je eigenlijk?

En moeten we er nou ze onze rug toe kieren?

Of moeten we ze aankijken en vragen?

Wat wil je me vertellen?

Nou,

Als jij die meeste dagen best gespannen bent.

Alsof je lichaam nooit eigenlijk helemaal ontspant.

Dan is dat herkenbaar.

Veel mensen hebben dat.

Zelfs wanneer er niets mis is.

Dan is deze meditatie dus echt voor jou.

Misschien functioneer je prima.

Misschien kom je rustig over.

Maar van binnen is er een subtiele onderstroom van alertheid.

Klopt he?

Nou,

Vandaag gaan we geen rust forceren.

Want dat werkt namelijk niet.

Dat heb je vast al eens ervaren.

Nee,

We bouwen regulatie op.

En dat kan echt.

Dus,

Zoek een comfortabele houding.

Hoeveel je nou zit of ligt,

Als het voor jou maar comfortabel is.

Maar laat je wervelkolom recht zijn.

Niet stijf,

Gewoon recht.

Als je het prettig vindt,

Doe alvast je ogen dicht.

Zo niet,

Ook prima.

Jij mag doen wat voor jou comfortabel is.

In deze sessie zal ik je meenemen in een aantal ademhalingsoefeningen.

En een aantal visualisatieoefeningen.

Meedoen heeft het meeste effect.

Maar als je er op enig moment niet prettig bij voelt,

Doe het dan vooral ook niet.

Deze tijd is voor jou.

En ik ben er voor je.

We gaan zo langzaam inademen door onze neusgedurende 4 tellen.

Daarna houden we 7 tellen onze adem vast.

Daarna blazen we rustig uit,

Alsof we blazen op een rietje voor 8 seconden.

En dan herhalen we dat een keer.

Laten we dat samen doen.

Adem in door je neus voor 4,

3,

2,

1.

Hou in.

6,

5,

4,

3,

1.

En adem uit alsof je blaast op een rietje.

6,

5,

4,

3,

2,

1.

Doen we nog een keer.

Adem in door je neus.

3,

2,

1.

Hou in.

6,

5,

4,

3,

2,

1.

En blaas uit voor 8,

7,

6,

5,

4,

3,

2,

1.

Je lichaam ontspant misschien niet meteen.

En dat is geen fale.

Dat is een bescherming die haar werk doet.

Dat is een gewend.

Je loopt niet achter en je bent niet slecht in ontspannen.

Nee,

Je zenuwstelsel is gewoon te lang sterk geweest.

Zoals dat voor velen zo geldt.

Dus,

Wees vooral niet te hard voor jezelf.

Daar heeft niemand het aan.

Vooral jij niet.

Rijd je aandacht maar eens op je voeten.

Voel hoe ze,

Als je zit met je voetzool op de grond,

Hoe ze de grond raken.

Voel een gewicht.

Als je licht of pet,

Voel dan de onderkant van je voeten.

Ze kan licht gaan tinteren of warm worden,

Of er gebeurt helemaal niets.

En dat is allebei prima.

Beweeg je aandacht maar eens langzaam omhoog.

Langs je kuiten.

Richting je knieën.

Je hebt niks op te lossen,

Niks te doen.

Alleen waar te nemen.

Iets omhoog richting je bovenbenen.

Als je spanning tegenkomt,

Erken het dan.

Je hoeft er niks mee te doen.

Zie het gewoon alsof je die ene buurman tegenkomt,

Dat buurvrouw.

Die je liever wat ontloopt en zegt,

Hai,

Ik zie je,

Maar ik moet nu koken,

Dus ik loop weer verder.

Prima toch?

Breng je aandacht maar naar je onderbuik.

Bij je navoel.

Voel hoe je adem haar op en neer beweegt.

Laat die adem maar gewoon lekker imperfect zijn.

Wellicht voel je dat je buik zich ontspant.

Mooi is dat,

Hè?

Als er niks gebeurt,

Is dat ook prima.

We gaan weer vier tellen inademen door onze neus.

Eén,

Twee,

Drie,

Vier.

Hou vast voor zeven,

Zes,

Vijf.

Vier,

Drie,

Twee,

Één.

En blaas maar uit.

Zeven,

Zes,

Vijf.

Vier,

Drie,

Twee,

Één.

Voel je je ribbenkast eens uitzetten met elke ademhaling.

Voel je spanning.

Hoe voel je je vrijheid?

En je schouders,

Hoe voelen die?

Een plek waar vaak veel spanning zit.

Vanwege de zorg die we dragen,

De last die we moeten ons dragen.

En die dragen we op onze schouders.

Letterlijk.

Door ervoor te zijn,

Ze te herkennen en even langs te gaan.

.

.

Komen ze wellicht wat los.

Laat ze maar lekker hangen.

Je nik dan.

Niet bewegen,

Gewoon blijven liggen.

Als er spanning zit,

Laat het maar gewoon zo zitten.

Ontspan je je kaak,

Laat hem lekker losjes hangen.

Hij hoeft niet op spanning te staan.

Je tanden hoeven ook niet op elkaar.

En laat je tong natuurlijk rusten in je mond.

En ook je ogen.

Als je oogleden ontspannen,

Als je ogen dicht hebt.

.

.

Als je ze open hebt,

Misschien vind je het wel fijn om nu.

.

.

Ze proberen dicht te doen.

Niks hoeft,

Dit is jouw tijd.

Merk nu je gedachten eens op.

Maar ja,

Die waren er vast al.

Je probeert de gedachten niet te stoppen.

Je gaat ook niet met ze in discussie.

Je observeert ze gewoon vanuit een afstandje.

Stel je voor dat je je gedachten zachtjes in een container naast je plaatst.

Elke keer als er gedachten komt.

.

.

Maak er een symbolische vorm van.

Boodschappen.

Een boodschappentas.

Huiswerk maken.

Een boek.

Je snapt het al.

Elke keer als er gedachten komt.

.

.

Maak je er een voorwerp van,

Symbolisch.

.

.

En leg je hem in een container.

Doe dat maar eens even.

Ze zijn niet verdwenen.

Nee,

Ze nemen alleen niet het stuur over.

Want daar zit jij.

Je hoeft niks te doen.

Niks is urgent en belangrijk.

Je bent er nu voor jou.

Neem maar even een paar minuten hiervoor de tijd.

En dan kom ik bij je terug.

Elke keer als je gedachten krijgt.

.

.

Maak er een symbolisch voorwerp van.

.

.

En stop het maar in die container.

Zie je hoe je gedachten al een stuk minder zijn geworden?

Je hoeft helemaal niks te doen.

Het is alleen maar voorop te geven en in een container te stoppen.

Zo makkelijk is het soms.

Er is niets wat je met je ademhaling hoeft op te lossen.

.

.

En je lichaam mag afschakelen.

Adem weer vier seconden in door je neus.

Drie,

Twee,

Één.

.

.

Hou vast voor zeven,

Zes,

Vijf.

.

.

Vier,

Drie,

Twee,

Één.

.

.

En blaas uit voor acht,

Zeven,

Zes.

.

.

Vijf,

Vier,

Drie.

.

.

Twee,

Één.

.

.

Voel je wervelkolom.

Sterk,

Stabiel.

.

.

Altijd ondersteunend.

Kracht vereist geen constante spanning.

Controle vereist geen voortdurende paraatheid.

Rust is gereguleerde kracht.

Als je geest afdwaalt,

Breng hem dan zachtjes even terug naar je adem.

Dat doe je door je te richten op de ademhalingsoefening.

Een oefening die we zojuist met elkaar hebben gedaan.

Gewoon heroriëntatie.

Stel je een draaiknop voor in je lichaam.

Die nu langzaam wordt teruggedraaid van alert.

.

.

Naar stabiel.

.

.

Naar kalmte.

Misschien voel je wel niet direct een dramatische verandering.

Subtiel is al voldoende.

Je hartslag is al rustiger.

Je spieren verzachter.

Je ademhaling wordt gelijkmatiger.

Zie je de ademhalingsoefening die zorgt dat je zenuwstelsel in ruststand gaat.

De oefening met de gedachte die zorgt ervoor dat jij het stuur vastpakt.

Je mag je veilig genoeg voelen.

Laat je schouders nog eventjes iets verder zakken.

Laat de zwaartekracht je vooral dragen.

Je hoeft niets te presteren.

Alleen aanwezigheid.

Als er spanning blijft,

Dat is oké.

Die mag blijven,

Terwijl jij rust.

Voel de stilte die zich onder de ruizen opbouwt.

Die stilte ben je niet kwetsbaar.

Nee,

Je bent aan het herkalibereren.

En daarvoor hebben we die stilte nodig als mens.

Nou,

Neem nog een laatste langzame ademhaling in voor vier tellen via je neus.

4,

3,

2,

1.

Houd zeven tellen vast.

6,

5,

4,

3,

2,

1.

En ademzakjes uit voor 8,

7,

6,

5,

4,

3,

2,

1.

En voel maar eens.

Voel je de ruimte in je lichaam?

De ruimte die er eerst niet leek te zijn?

Voel je de stabiliteit in je wervelkolom?

De kracht zonder in te spannen?

Ja,

Dat is hoe gereguleerde kracht dus voelt.

Wanneer je er klaar voor bent,

Breng je aandacht dan zachtjes terug naar de ruimte.

Voel je ledematen maar weer eens,

Even een voor een.

En open je ogen wanneer jij dat prettig vindt.

Welkom terug.

Je hebt jezelf vandaag een plezier gedaan.

En ik hopelijk jou ook.

Je bent hier in ieder geval altijd van harte welkom.

Dank dat je er was.

En natuurlijk graag tot de volgende keer.