Meditatie voor Rouw

Maak het jezelf zo comfortabel mogelijk,

Zodat jij in alle rust alles wat je hoort tot je kunt laten komen vandaag.

Als je het fijn vindt,

Kun je ook een kaarsje aansteken en die naast je neerzetten.

Deze meditatie kies je niet zomaar uit.

Deze meditatie heb je uitgekozen als jij in de rouw bent,

Als er sprake is van verlies.

Op welke manier dan ook.

Ik wil beginnen om je eerst even wat meer tot rust te laten komen.

De allerbeste manier is om even een paar keer diep in en uit te ademen.

Dus adem diep in en laat weer los.

Adem uit.

Adem nog een keertje diep in en laat weer los.

Adem uit.

Laatste keer adem diep in en laat weer los.

En laat je lichaam dan zwaar worden.

Steeds zwaarder en zwaarder.

Alsof je een stukje in de grond zakt.

En als je er bekend mee bent om jouw Spirit Guides,

Jouw gidsen aan te roepen,

Dan mag je dat nu in jezelf doen.

En als je hier niet bekend mee bent,

Dan kun je dit gewoon overslaan.

En als je het nu zou willen proberen,

Kun je in jezelf zeggen,

Ik roep hierbij mijn Spirit Guides,

Mijn gidsen aan en ik vraag jullie om mij tijdens deze meditatie te ondersteunen,

Extra kracht te geven,

Om door dit proces van rauw heen te gaan.

En voel dan rondom je lichaam of je misschien heel subtiel een kleine wijziging voelt,

Een sensatie of een vibratie.

En dat is alles.

Dat betekent dat ze er zijn voor jou.

En ga dan met je aandacht naar je kruin bovenop je hoofd en laat daar je aandacht even rusten.

En vervolgens ga je met je aandacht naar je voorhoofd en ontspan je voorhoofd.

En dan ga je vanaf je voorhoofd met je aandacht in een rechte lijn naar binnen,

Midden in je hoofd.

En laat daar midden in je hoofd je aandacht even rusten.

En laat dan je aandacht rustig zakken naar beneden naar je keel.

En observeer het gebied rondom je keel.

En het is heel goed mogelijk dat dit geen fijne plek is om nu met jouw aandacht te zijn.

Want dit is de plek van jouw expressie,

Van het vrijelijk jezelf kunnen uiten.

En als jij het gevoel hebt dat je deze rouw voornamelijk alleen draagt,

Of dat het verlies jou sterker raakt dan anderen,

Of dat je het gevoel hebt dat je je rouw moet verbloemen,

Omdat je het gevoel hebt dat de buitenwereld weinig begrip toont voor jouw verdriet.

Maar ook als dat wel zo is,

En het verdriet gewoon ondraaglijk is,

Een groot lijden dat jij met je meedraagt,

Dan kan hier op dit centrum bij je keel een enorme druk ontstaan.

En zou je het het liefste willen uitschreeuwen van verdriet,

Jouw pijn aan de wereld laten zien,

Dat jij geraakt bent.

Maar dit lukt je niet,

Dit vind je moeilijk,

Je kan het niet.

Die druk op je keel betekent dat jij deze gevoelens van verdriet niet goed kunt uiten.

En als je dan nog ietsje lager gaat met je aandacht naar je hart,

Dan kun je die druk ook daar ervaren,

In eenzelfde hoeveelheid,

In mindere maten,

Of in nog veel grotere maten.

Het verdriet kan voelen als iets dat loodzwaar is,

Dat drukt op jouw borst,

Dat een gewicht is,

Alsof je verkramd raakt en een beetje naar voren gebogen bent zelfs,

Je schouders hangen iets naar voren.

Dat is een bepaalde last die je bij je draagt,

De last van het grote gemis,

Van het verdriet,

Van het gemis aan de mooie momenten die jij niet meer met die persoon of dat dier kan beleven.

Kijk maar eventjes naar jezelf en voel die druk op je keel en bij je hart,

Want dat zijn de plekken waar verdriet ligt opgeslagen,

Wat jij dag in dag uit met je meedraagt.

En hoewel sommige mensen aangeven dat tijd wonden doet helen,

Kan het zo zijn dat jij dat verdriet nog steeds,

Iedere dag,

Heel intens voelt.

En daar heeft eigenlijk ook niemand iets over te zeggen,

Want hoewel woorden van andere mensen soms helend kunnen zijn en behulpzaam,

Neemt het het gevoel dat bij jou overheerst niet weg.

Rauw is een heel individueel proces en vaak ook een heel eenzaam proces,

Want je moet zelf dit verdriet aangaan,

Onder ogen komen,

Als jij je daar klaar voor voelt.

Niemand kan jou vertellen hoe jij dit moet doen,

Hoe jij moet rauwen,

Of hoe lang het zal duren.

Dit is jouw proces en onderdeel van jouw leven op dit moment.

Wel kan het zo zijn dat het de ene dag draaglijker is dan de andere dag,

Dat je je soms verlamd voelt door de pijn en helemaal niks meer kan,

En op een ander moment lijkt je het leven weer redelijk aan te kunnen.

Ook dat hoort erbij.

Het komt en het gaat.

Nog steeds ben je met je aandacht bij je hart en voel je die druk,

Die pijn,

Dat grote verdriet,

Het gemis.

En je mag nu voorstellen dat jouw hart een diepe put is.

En stel je maar voor dat je nu een muntje in die put van jouw hart laat vallen.

En het muntje valt steeds dieper en dieper en dieper en dieper en dieper en dieper naar beneden.

En dan bevind je je helemaal onderaan in die put,

Op de bodem.

Het is er donker,

Maar je ziet ergens wel licht en je besluit naar het licht toe te lopen.

En terwijl je naar het licht toe loopt,

Voelt het alsof je in een andere dimensie terecht bent gekomen.

Het lijkt wel alsof je in een soort grot beland bent en je loopt naar buiten.

Je loopt het licht tegemoet.

En als je dan uit de grot komt,

Zie je een grote waterval recht voor je.

De waterval mond uit in een klein bekken vol met water,

Omringd door rotsen en mooie planten.

En je besluit een duik te nemen in het bekken en zwemt richting de waterval.

En je gaat op een steen zitten onder de waterval en laat het water kletteren op je rug,

Alsof je een massage krijgt op je nek en schouders.

En visualiseer maar dat die kleine tikjes het verdriet een beetje loskloppen in je nek,

Bij je keel en bij je borstkas.

Laat de kracht van de natuur zijn werk doen.

Laat de natuur jou iets meer ruimte geven.

En laat het verdriet dat jij durft los te laten,

Maar wegstromen via het water het bekken in.

Geef maar aan de natuur wat jij vandaag durft los te laten.

Voor de natuur is de dood heel gewoon en hoort het ook bij de natuur,

Zoals het ook bij onze natuur hoort.

We komen hier op aarde om te leven,

Maar het is ook een feit dat het op een gegeven moment weer tijd is om te gaan.

Zo zit de natuur in elkaar.

En laat het water lekker stromen en jouw verdriet los masseren als het ware.

Misschien ben je dan ook bereid om er van een andere manier naar te kijken.

Soms kan het blijven aandacht geven aan jouw verdriet,

Je ook een bepaalde houw vastgeven.

Omdat je eigenlijk niet goed weet hoe je nu verder moet zonder die persoon of dat dier,

Of hoe je deze situatie van het grote gemis moet accepteren.

En een vorm van overleven is om je maar vast te blijven klampen aan dat verdriet.

Want gek genoeg geeft het jou wel een soort van houw vast.

En misschien is dit een confronterend inzicht en doet het zelfs pijn om dit te horen,

Of misschien geloof je het niet.

Maar probeer er dan gewoon rustig naar te kijken.

Rauw en verdriet is heel normaal en ook heel belangrijk.

En als mens heb je ook nodig om in alle rust herinneringen op te halen of misschien zelfs dromen die je had om daar stil bij te staan.

Om daar aandacht aan te schenken en hiervoor een plaatsje te vinden in jouw hart.

En dit kun je zelfs ook dagelijks doen door voor diegene of datgene een kaarsje te branden.

En misschien in jezelf een paar woorden tot diegene of datgene te richten vanuit jouw hart.

Zodat je bewust een moment neemt om er aandacht aan te schenken.

Maar uiteindelijk moet je ook weer verder.

En mag je vandaag iets van het verdriet loslaten,

Laten meevoeren in het water.

Net zo als een boom die langzaam haar blaadjes loslaat.

Door ze eerst te laten verkleuren en dan pas los te laten.

En dan de tijd neemt voor de winter naar binnenkeert,

Kracht op doet voor een nieuw seizoen.

Zo kun jij er ook mee omgaan.

Steeds een beetje verdriet loslaten.

Aandacht aan jouw verdriet besteden.

En je ook weer rustig voorbereiden op de nieuwe dingen in het leven.

Zo zit de natuur in elkaar.

En dan mag je onder de waterval vandaan komen.

En even gaan zwemmen in het bekken.

Even lekker onder water zwemmen.

Op je rug draaien.

En de zon voelen branden op je huid.

En even genieten van het moment waarin jij je misschien ietsje lichter voelt.

Een klein beetje verlost van het grote verdriet dat jij met je meedraagt.

De liefde die jij nog had willen geven.

De mooie dingen die jij nog samen had willen beleven.

De dromen die nog hadden mogen uitkomen.

Maar nu voel jij je ietsje beter.

Het is niet mogelijk om altijd in dat verdriet te blijven.

Dat zou diegene of datgene ook niet willen.

Uiteindelijk moet jij door,

Moet jij verder.

En een passende manier vinden om hiermee om te gaan.

Op een zachte manier,

Die goed voelt voor jou.

En stap maar eventjes uit het water,

Ga zitten op de kant.

En laat je lichaam drogen in de zon.

En geniet van het licht van de zon.

Dat jou ook weer mag laten stralen.

Die jouw krachten doet aanwakkeren.

Zodat jij ook weer je kunt overgeven aan datgene wat jij hier te doen hebt.

Vanuit jouw hart,

Met passie.

En observeer maar eventjes hoe je je voelt.

Hoe het met je gaat.

En wees gewoon even in dit moment.

Alleen even deze diepe ontspanning ervaren.

Namaste