Ademfocus

De ademfocus is een oefening om de malende geest tot rust te brengen, maar het is niet de bedoeling om je geest helemaal leeg te krijgen en op een wolkje ver weg van de wereld te gaan zweven. Deze oefening dient net om je opmerkzaamheid van de realiteit zoals die nu is (aangenaam of onaangenaam), te trainen: ruimte te geven aan dat wat er is, dit toe te laten, op te merken en weer te laten gaan door het niet vast te houden. In mijn online groeiomgeving mindtraining kan je de ademfocus gratis geleidelijk aan opbouwend leren. Ik geef je een aantal lange en korte introductieoefeningen, waarna je kan evolueren naar moeilijkere (lange én korte) oefeningen met minder instructies en meer stiltes.

Transcript

Dan gaan we nu landen in het hier en nu door eventjes gewaarzijn te brengen bij ons lichaam,

De voeten en het contact met de grond,

De benen,

Het zitvlak voelen,

De romp,

Armen en handen,

En de nek en het hoofd.

En laat je houding iets belichamen van een frisse nieuwsgierigheid en wakkerheid,

Een soort openheid.

En merk dan op hoe de lucht doorheen je lichaam stroomt.

Waar merk jij de lucht op in je lichaam?

Misschien voel je iets ter hoogte van de neus,

De neusvleugels,

Misschien ter hoogte van de keel,

Het rijzen en dalen van de borstkas of de buik.

En merk ook de pauzes tussen het in- en uitademen op.

Je kan je aandacht richten op de veranderende gewaarwordingen in je onderbuik,

Of je kan ook de lucht volgen ter hoogte van de neus,

Of doorheen je hele lichaam.

Doe wat voor jou het gemakkelijkste is.

Voel bij elke ademhaling de sensaties in je lichaam.

Laat je meedijnen op het golven van de adem.

Je hoeft niets te doen voor de rest,

Je hoeft niets te bereiken.

Enkel aanwezig zijn bij deze ademhaling,

Hier en nu.

In,

Uit.

En de ademhaling volgen,

Van moment tot moment.

Vroeg of laat,

En eerder vroeg dan laat,

Zal je geest afdwalen naar andere zaken.

Merk op waarheen je geest is afgedwaald.

Doe dit als een soort van wakker worden,

Met een soort van blijheid,

Want als je opmerkt dat je geest is afgedwaald,

Dan is dit het teken dat je gewaarzijn groter wordt,

En dus een reden voor blijheid.

Vervolgens breng je de aandacht op een vriendelijke manier terug naar de ademhaling,

En hernieuw je je aandacht voor die ademhaling.

En bekijk die ademhaling met een soort van kinderlijke verwondering,

Opnieuw alsof het de eerste keer is dat je ernaar kijkt,

Onbevooroordeeld.

Elke keer herbeginnen.

En check ook even welke kleur je aandacht heeft.

Heeft je aandacht iets van een zachtaardigheid,

Een vriendelijke nieuwsgierigheid,

Een kinderlijke verwondering,

Een zekere wakker- en helderheid,

Iets van zelfvertrouwen?

En volg met dat soort aandacht je ademhaling.

Of als je merkt dat je geest geagiteerd geraakt,

Doe dan niet te hard je best.

Het is zoals bij het temmen van een paard,

Dan ga je de teugels ook niet te strak aanhalen,

Anders wordt het paard onrustig.

Dus hou je aandacht ontspannen,

En dus niet te strak,

Opdat je geest niet van streek geraakt.

En terwijl je zo focust op je ademhaling,

Gaan er voortdurend andere zaken doorheen je geest.

Je merkt ze op,

En laat ze weer los.

Hoe vaak het ook gebeurt dat je gedachten afdwalen,

En dat zal steeds weer gebeuren,

De opdracht blijft dezelfde,

Opmerken en terugkeren.

Dat je opmerkt dat je geest is afgedwaald,

Is net zo waardevol als de aandacht bij je ademhaling houden.

En als je merkt dat je aandacht verslapt,

Of je in slaap valt,

Hernieuw dan je interesse voor de ademhaling.