Aanwezig zijn bij wat er is

Deze meditatie is voor wanneer je worstelt, het moeilijk hebt, vastloopt. Dit is een situatie waarin we geneigd zijn de veiligheid, de oplossing te zoeken buiten onszelf. Terwijl het enige dat werkelijk nodig is op zo’n moment echt vóelen is. Wanneer je wil dat het weggaat, er oplossingen voor gaat zoeken vanuit dat vervelende gevoel dan zet het zich vast in je lichaam en blijft het zeuren op de achtergrond. Wat we in deze meditatie doen is het tegenovergestelde. We gaan er naartoe en onderzoeken het. En geven het precies wat het nodig is. En dan zal je ontdekken dat de veiligheid niet van buiten komt maar van binnenuit.

Wanneer je kunt toelaten wat er is en kan verzachten in jezelf, zal dat wat jou niet dient vanzelf loslaten.

Transcript

Dit is een meditatie van Stéphanie van Wórkem.

Aanwezig zijn bij wat er is.

En zoek een plekje voor jezelf waar je niet gestoord wordt voor de komende twintig minuutjes.

Waar je even helemaal bij jezelf kan komen.

En maak het je gemakkelijker.

Misschien vind je het fijn om een kaarsje aan te steken.

Of iets anders bij de hand te hebben,

Een fijne steen.

Maak er een echt momentje van voor jezelf.

Wie weet wil je een dekentje hebben.

En ga dan zitten of liggen.

En land maar eens even eerst in dit moment.

Hier waar je nu bent.

Voel maar eens even de ondergrond waar je op zit of ligt.

Waar die contact maakt met je lichaam.

Voel maar dat die ondergrond jou draagt.

Jou ondersteunt.

Voel dan je adem.

Het reizen en dalen van je buik of je borst.

Merk maar eens op waar je voelt dat je ademt.

Misschien voel je het bij je neus.

Wie weet voel je je schouderbladen uit de ingaan wanneer je ademt.

Je hoeft niets te veranderen aan je ademhaling.

Alleen maar aanwezig te zijn.

Dan mag je verbinding maken met datgene wat nu maakt dat je je niet zo fijn voelt.

Dat je worstelt,

Dat je piekert,

Vast zit.

Het kan iets heel duidelijk zijn,

Het kan ook iets heel vaag zijn dat op de achtergrond zit.

Iets dat je niet zo goed kan benoemen.

Misschien is het een hele specifieke situatie.

Kijk maar of je het zoveel mogelijk naar voren kan halen,

Kan verfrissen.

Je aandacht daar naartoe kan brengen.

Als het een specifieke situatie is,

Dan haal nog maar eens naar voren wat er gebeurde.

Wat jij zei,

Wat je gedaan hebt,

Wat je niet gedaan hebt.

Het kan ook heel goed zijn dat je het niet zo goed kan benoemen,

Maar dat je het juist ergens voelt in je lijf.

En dan laat je dat gewoon zo.

Wat je nu mag doen is dat je mag gaan voelen in je lichaam waar die onrust,

Het ongemak,

Die worsteling zich manifesteert.

Als je lichaam reageert op dat wat jij ervaart,

Op je worsteling.

Je zou kunnen zeggen dat wat je in je lichaam ervaart een fysieke manifestatie is van datgene wat jij ervaart.

En als het lastig voor je was om te achterhalen wat er nu precies aan de hand was dat je meer wat voelde,

Dan ga je dus nu gewoon meteen naar dat gevoel toe.

Merk maar eens op waar in je lichaam je dat voelt zitten.

Misschien zijn er meer plekken.

Wie weet is er maar één.

Kies in ieder geval die plek uit die het meest naar voren komt.

Ook als er meer zijn,

Kies er maar gewoon één uit.

En laat daar dan je aandacht zachtjes rusten.

Zacht en vriendelijk.

En dat is niet iets wat we heel erg gewend zijn of wat fijn voelt.

Maar kijk maar eens wat er gebeurt als je je aandacht daar laat rusten.

En ik ga je zo allemaal vragen stellen die je daarbij helpen om je aandacht daar op die plek te kunnen houden.

En sommige vragen daar kan je iets mee,

Sommige vragen misschien helemaal niet.

Pik daar gewoon uit wat jou helpt om je aandacht bij die plek te houden.

Voel eerst maar eens wat waar het rijkt.

Hoe groot is het gebied waar je nu met je aandacht bent?

Wat waar rijkt dat in je lichaam?

En is dat een hele scherpe grens of een beetje vage overgang van het één gebied naar het ander?

Merk het maar op.

Wie weet kan je een kleur ontdekken in dat gebied.

En het eerste dat in je opkomt is altijd precies goed.

Het kan heel goed zijn dat je hoofd zich ermee gaat bemoeien omdat je misschien geen kleur ziet of waarom deze kleur.

Of misschien gaat het nadenken over hetgeen waar je nu met je aandacht bij blijft.

En dan haal je jezelf vriendelijk weer terug naar die plek in je lichaam.

En als die plek verplaatst dan verplaat je hem mee met je aandacht.

Misschien kan je temperatuur ontdekken in het gebied.

Is het warm,

Koud,

Lauw?

Of een vorm?

Misschien materiaal?

Is het heel dicht of juist heel luchtig?

Misschien zie je zelfs een symbool of een voorwerp.

Het is allemaal precies goed en ook als je niets ziet is dat precies goed.

Wanneer je je hoofd zich ermee bemoeit dan merk je dat op en haal je je aandacht weer terug naar die plek in je lichaam waar jij voelt dat je worstelt.

Wat er vaak gebeurt wanneer we iets voelen dat we niet fijn vinden.

Wanneer we iets ervaren dat we niet willen ervaren is dat we dat onbewust gaan vastzetten in ons lichaam.

Dus dan gaan we daar omheen verstrakken en merk dat maar eens op of dat op die plek ook het geval is.

En onbewust proberen we daarmee om die plek waar het niet fijn voelt weg te duwen,

Kleiner te maken,

Terwijl het eigenlijk ruimte nodig heeft.

En het werkt eigenlijk net als met een kindje dat huilt.

Wat niet gehoord wordt die gaat alleen maar harder huilen.

Dus hoe harder jij die plek weg wilt duwen,

Hoe meer die aanwezig zal zijn en hoe meer die op de voorgrond gaat treden.

Dus wat we nu gaan doen is eigenlijk het tegenovergestelde van wegduwen en maken we er ruimte voor.

Stel je maar eens voor dat je dat wat strak is daar omheen,

Dat je dat losser laat,

Dat je wat ontspant.

En dat je die plek,

Datgene dat niet fijn voelt,

Even helemaal de ruimte in laat nemen die het in zou willen nemen.

En vertrouw er maar op dat jij dat precies kan dragen.

En merk maar eens op wat er gebeurt wanneer jij daar omheen ontspant.

En als dat lastig is dan kan je bijvoorbeeld visualiseren dat je je adem daar naartoe stuurt.

Of dat je je voorstelt dat je letterlijk ruimte maakt,

Dat je dingen aan de kant legt in je lichaam zodat die plek kan groeien.

Maar wie weet groeit die niet.

Dus merk maar eens op wat er gebeurt wanneer jij toestaat dat die alle ruimte mag innemen die die nodig heeft.

Wordt die groter,

Misschien juist kleiner,

Misschien blijft die hetzelfde.

Er is geen goed of fout en er is ook geen doel,

Het hoeft niet te veranderen.

Wat je doet is dat je aanwezig bent bij dat wat niet fijn voelt.

Dat je daar ruimte voor maakt en dat je daarnaar luistert in plaats van het weg te willen hebben.

En merk maar eens op wat dat doet,

Hoe het nu is met die plek.

Wordt het ongemakkelijker,

Wordt het erger,

Misschien wordt het wat rustiger,

Zakt het wat af.

Alles is mogelijk.

Er is geen goed of fout.

En al die tijd laat je je aandacht daar zacht en vriendelijk rusten.

En wat je nu mag doen is dat je je hand op die plek gaat leggen als je erbij kan.

En anders als dat niet kan dan leg je je hand op je hart.

En voel maar eens de warmte van je hand op die plek.

De aandacht.

De aandacht die er is nu voor dat wat niet fijn voelt.

En dan mag je tegen jezelf de volgende zinnen zeggen.

Hart op of in jezelf.

Ik zie je.

Ik hoor je.

Ik voel je.

Ik ben bij je.

En deze zinnen zeg je tegen datgene dat niet fijn voelt dat gezien wil worden.

Het huilende kindje in jou.

Dat het nodig heeft om herkend en erkend te worden.

Ik zie je.

Ik hoor je.

Ik voel je.

Ik ben bij je.

Ik zie je.

Ik hoor je.

Ik voel je.

Ik ben bij je.

Blijf die zinnen herhalen in je hoofd of hart op.

En merk op hoe dat is om dat zo te zeggen tegen jezelf.

Tegen je lichaam.

Ik zie je.

Ik hoor je.

Ik voel je.

Ik ben bij je.

En dan mag je je aandacht langzaam weer verplaatsen.

Van die plek waar je met je aandacht bij was naar de rest van je lichaam.

Dus je voeten op de grond.

Daar waar je billen contact maken met de vloer of met de stoel.

Je rug.

Voel maar eens even de ondergrond waar je op ligt die jou draagt.

Want terwijl je je ogen gesloten hebt,

Stel je de ruimte voor waar je nu in bent.

En als je zover bent,

Dan mag je je ogen weer open doen.