Gedicht De Uitnodiging van Oriah Mountain Dreamer

Deze prachtige tekst gaat over het belang van jezelf kunnen zijn, en het eens zijn met jezelf. We kunnen ozo kritisch zijn op onszelf. Een hekel hebben aan ons lijf, onze gedachten. Maar wat als je jezelf graag zou mogen, ook als het eens niet zo goed met je gaat? Soms blunder je, maak je fouten. Mag je dan compassie hebben met jezelf, en jezelf nog steeds oké vinden? Gewoon, omdat je mens bent. En mensen maken fouten. Leer ervan en ga met de nieuwe kennis een stapje verder. Wees eerlijk als je naar binnen kijkt, echt eerlijk. Zonder oordeel.
Dan zie je toch een prachtig mens?

Transcript

Een gedicht kan uitnodigen,

Kan je openen.

Dit gedicht heet ook de uitnodiging van Uriah Mountain Dreamer.

Het interesseert me niet wat je doet voor de kost.

Ik wil weten waar je naar hunkert en of je ervan durft te dromen het verlangen van je hart te vervullen.

Het interesseert me niet hoe oud je bent.

Ik wil weten of je het risico neemt voor gek te staan,

Voor liefde,

Voor je dromen,

Voor het avontuur van levens zijn.

Het interesseert me niet wat je allemaal dwars zit.

Ik wil weten of je contact hebt gemaakt met de kern van je eigen verdriet.

Of je bent geopend door de teleurstellingen van het leven,

Of je bent verschrompeld,

Je hebt afgesloten uit angst voor de pijn.

Ik wil weten of je pijn kunt verdragen van mij en van jezelf zonder weg te stoppen,

Vast te bijten.

Ik wil weten of je plezier kunt verdragen van mij en van jezelf.

Of je kunt dansen met overgave,

Extase toekunt laten tot in de toppen van je vingers en je tenen,

Zonder te manen tot voorzichtigheid,

Tot realisme,

Of ons te herinneren aan menselijke beperkingen.

Het interesseert me niet of het verhaal dat je vertelt waar is.

Ik wil weten of je een ander kunt teleurstellen om eerlijk te zijn naar jezelf.

Of je verdenking van verraad kunt verdragen zonder verraad te plegen aan je ziel.

Ik wil weten of je trouw kunt zijn en dus te vertrouwen.

Ik wil weten of je schoonheid kunt zien,

Ook als niet iedere dag even mooi is,

En of je jouw leven kunt herleiden tot haar bron.

Ik wil weten of je met valen kunt leven,

Het jouwe en het mijne,

En nog aan de rand van het meer kunt staan en ja kunt roepen tegen de zilveren gloed van de volle maan.

Het interesseert me niet waar je woont of hoeveel geld je bezit.

Ik wil weten of je na een nacht vol verdriet en vertwijfeling,

Moe en gekneusd tot op het bod,

Kunt opstaan en doet wat gedaan moet worden voor de kinderen.

Het interesseert me niet wie je bent of waar je vandaan komt.

Ik wil weten of je naast me zult staan als het er echt op aankomt en niet terug zult deinsen.

Het interesseert me niet waar of wat of met wie je gestudeerd hebt.

Ik wil weten wat er van je overblijft als al het andere wegvalt.

Ik wil weten of je alleen kunt zijn met jezelf en of je werkelijk waardeert wat je gezelschap houdt in lege momenten.