Wandelen met open mind

Beste jij,

Vanuit het Zelfkennislab gaan wij samen een wandeling maken.

Mijn naam is Fik en ik begeleid je in dit wandelproces.

Dus doe je schoenen aan als je ze al niet aan hebt.

Pak je jas als dat nodig is.

En sluit de deur achter je.

Stap de straat op en zet voet voor voet om deze wandeling te starten.

Want een neurowetenschapper,

Shane Omara,

Die zegt dat wandelen de grootste probleemoplosser is die er bestaat.

Als we fysiek bewegen,

Komt ons brein ook in beweging.

En dan gaat de endorfine stromen.

Wat maakt dat we een gevoel krijgen van welbevinden.

Een geluksgevoel.

Endorfine wordt daarom ook wel het gelukshormoon genoemd.

En als die endorfine gaat stromen,

Maakt het ons weerbaarden tegen een depressie.

Of negatieve gevoelens en ideeën.

Door het bewegen,

Door het wandelen,

Wordt onze hippocampe sterker.

Onze hersenen kunnen sneller reageren.

Onze zintuigen worden sterker,

Actiever.

En dat brengt,

Gek genoeg,

Ook rust in ons brein en in ons lichaam.

En deze wandeling gaan we maken met een open geest.

En dat betekent dat terwijl jij rustig doorwandelt,

Je brein eigenlijk niets hoeft te doen.

Dat je rustig om je heen kijkt tijdens het stappen zetten.

Met een open geest.

En misschien merk je terwijl ik dit zeg,

Dat je aandacht tijdens het wandelen naar je geest gebracht wordt.

Om te checken hoe open die nu is.

Hoeveel ruimte daar is.

Of dat ons hoofd nog gevuld is met gedachten,

Ideeën,

Plannen,

Boodschappenlijstjes.

Of tobben en piekeren.

Zomberte en zwaarte.

Observeer eens wat er nu in je gedachtenstroom aanwezig is.

Observeer terwijl je doorstapt,

Zonder oordeel,

Wat er in je gedachtenstroom gebeurt.

Er bestaat geen goed of fout.

Het is niet goed,

Per se,

Om een open stille geest te hebben.

Net zo min als dat het fout is,

Per se,

Om gedachtes te hebben.

Dus laat dat waardeoordeel gaan.

En kijk nieuwsgierig in je geest wat er zich nu afspeelt.

Je hoeft er helemaal niets mee.

Alleen observeren wat er is in die gedachtenstroom.

Terwijl je fysiek voortbeweegt.

Terwijl je fysiek stappen zet.

Blijf je nieuwsgierig naar wat er in jouw hoofd gebeurt.

Wat de revue passeert in je brein.

Waar je aandacht automatisch naartoe gaat.

En misschien reageert jouw geest op jouw eigen gedachten.

Zo houdt jouw brein zichzelf in beweging.

Het staat aan.

Het is ingespannen.

Aangespannen.

Het kan ook zijn dat jouw brein reageert op wat er in de buitenwereld gebeurt.

Op wat er om je heen gebeurt.

Wat je ziet,

Hoort,

Voelt,

Ruikt of proeft.

En je blijft die reacties van je brein waarnemen.

Zonder erover te oordelen.

Je loopt door,

Stap voor stap.

En blijft tegelijkertijd met een afstandje kijken naar je eigen geest.

En misschien merk je dat het anders is,

Of anders wordt,

Dan na het begin van deze wandeling.

En ook een verandering die er eventueel is,

Is neutraal.

Niet goed of fout.

Het is zoals het is.

En je blijft doorlopen en past je ritme aan aan jouw behoefte op dit moment.

Terwijl je je geest blijft observeren.

Eigenlijk neem je vanaf een afstandje je binnenwereld waar.

Niet alleen je gedachten,

Maar juist de wereld voorbij je gedachten.

Voorbij je gevoel.

En voorbij jouw gedrag.

Je binnenwereld.

Het kan zijn dat het een uitdaging voor je is.

Om in de wereld,

Of eigenlijk beter gezegd op de wereld,

Stappen te zetten.

In het gras,

Op de stoep,

Op de straat.

En tegelijkertijd je gedachtenstroom te observeren.

Tegelijkertijd je aandacht te trainen door naar je binnenwereld te kijken.

Door bij jezelf aanwezig te zijn.

En als dat ingewikkeld voor je is,

Om stappen te zetten,

Fysiek.

En tegelijkertijd je binnenwereld te observeren.

Dan kun je alleen maar extra dankbaar zijn voor de beoefening daarvan.

Voor het trainen van je concentratie.

Het verhogen van deze focus.

En misschien helpt het je opnieuw om je tempo aan te passen.

Je tempo van het bewegen van je lichaam.

En je blijft tegelijkertijd je gedachten observeren.

Het kan zijn,

Zoals ik net al opperde,

Dat je brein reageert op je eigen gedachten.

Of dat het reageert op wat je om je heen waarneemt.

Het kan ook zijn dat je brein reageert op wat mijn stem jou vertelt.

En we zijn nu tien minuten onderweg,

Ruim,

Samen aan het wandelen.

En de volgende mentale en emotionele stap die we kunnen zetten,

Is om die reactie los te laten.

Want terwijl jij wandelt,

Lichamelijk in beweging bent,

Hoef je niet te denken.

Kun je alle meningen die voorbijkomen in je hoofd,

Loslaten.

Kun je al je plannen en ideeën,

Loslaten.

Kun je alle tobben en piekeren,

Voorbij laten gaan.

En als je met een afstandje kijkt naar je gedachten,

En misschien zelfs ook naar je gevoelens,

Op dit moment,

Dan kun je ze laten gaan,

Omdat je het met afstand bekijkt,

Met afstand waarneemt.

En dat je beseft dat jij niet die gedachten bent.

Dat jij niet die gevoelens bent.

En dat jij niet je gedrag bent.

Jij bent veel meer dan dat.

Een unieke levenskracht.

Een hele speciale levensenergie.

Dat maakt jou wie jij bent.

En zelfs hierover hoef je geen mening te vormen.

Geen visie te hebben.

Laat maar gaan.

Stap maar lekker door.

Zonder ergens iets van te vinden.

Zonder iets te hoeven.

Met je geest,

Met je gedachten.

En al helemaal zonder iets te moeten van jezelf,

Met jouw gedachten.

En zo wandelen we samen verder.

En geven we ons hoofd steeds meer rust.

En misschien merk je al dat er in je gedachten steeds meer ruimte ontstaat.

Dat tussen de verschillende gedachten in meer tijd is.

Langere pauzes.

En misschien lukt het dan zelfs om met die leegte in je geest vanuit die ruimte in je hoofd waar te nemen.

Om je heen te kijken naar alles wat je ziet.

En daar geen mening over te hoeven vormen.

Je hoofd er niet mee te hoeven vullen.

Puur kijken.

Om het kijken.

Je hecht er niet aan.

Aan dat wat je ziet.

En terwijl je zo in contact bent met je omgeving en daarna kijkt,

Koester je die open geest.

Die ruimte tussen je gedachten.

Je bent in verbinding met wat je ziet,

Zonder er aan vast te houden.

Zonder er over te hoeven associëren.

Laat gaan.

En misschien kun je op deze manier ook je andere zintuigen inzetten.

Waarnemen vanuit je neus.

Observeren wat je ruikt,

Zonder dat je dat vies of lekker hoeft te vinden.

Zonder dat je over die geur een oordeel hoeft te vellen.

Het er gewoon laten zijn.

Nieuwsgierig blijven of je iedere keer hetzelfde ruikt en ziet.

Of dat alles van voorbijgaande aard is.

Je blijft die stappen zetten,

Doorwandelen en tegelijkertijd de leegte in je geest bewaken.

Zorgen voor jezelf.

Voor die open mind.

En dan wandel je verder en geef je gehoorextra aandacht.

Luister naar wat je hoort in jouw omgeving.

En observeer dat jouw brein daar niets mee hoeft te doen,

Met die informatie.

Je kunt die informatie eenvoudigweg loslaten.

Je hoeft het niet bij je te houden.

Dat wat je hoort,

Hoef je niet aan vast te klampen.

Dus er is een verbinding met dat wat je hoort.

Maar je hoeft het niet te analyseren of er een visie over te hebben.

Het is er,

Simpelweg.

Het staat los van jou.

En je observeert de ruimte in je geest.

Hoeveel tijd er nu tussen de verschillende gedachten is.

Het is niet goed of fout.

Het is zoals het nu is.

En geef jouw informatie over jezelf.

En ook met die informatie hoef je niks.

Je mag een lege geest houden.

En rondstappen over deze aarde.

En vanuit die open mind kun je misschien zelfs experimenteren of je iets proeft.

En of dat verandert naarmate je verder loopt.

Je hoeft niets te proeven.

Je hoeft niet je best te doen om te proeven.

Je kunt simpelweg observeren of je iets proeft en hoe dat dan proeft.

En dan laat je die observatie ook los.

We hoeven er niets mee.

Het enige wat we hoeven is genieten van de ruimte in onze geest.

En misschien gaat het wandelen al wat meer voelen als lantervanten.

Heb je vanzelf een ander tempo aangenomen?

En misschien kun je je aandacht laten gaan naar wat je voelt.

Naar hoe de huid voelt.

Hoe de wind langs die huid streelt.

We hoeven hier geen oordeel over te vellen.

Niet te vertellen of het fijn of naar is.

Of het koud of warm is.

Of dat comfortabel is,

Ja of nee.

Laat het zijn zoals het is.

Maar breng je aandacht naar het gevoel,

Naar je lichaams sensatie.

En kijk of je de reactie van je brein los kunt laten.

Kijk of je kunt voelen zonder er iets van te vinden.

Of er iets mee te moeten.

Het gevoel er puur aan te zijn.

En zo stap je verder in contact met je lichaam.

Door het voelen en de rest van je zintuigen aan te hebben staan.

In verbinding met je omgeving.

Omdat je open waarneemt.

Alles tot je neemt en weer loslaat.

Alsof alle indrukken door jou heen bewegen.

Je neemt de indrukken in je op en laat ze gaan.

Je hecht er niet aan.

Je hoeft niets met die indrukken.

En het kan zijn dat je geest nog meer rust heeft gekregen.

Nog meer openheid en transparantie.

Dat je brein stap voor stap helder wordt als een spiegel.

Helder wordt als een kristal.

En misschien kan je die helderheid waarnemen terwijl je aan het wandelen bent.

Het kan zijn dat die helderheid in jouw geest,

Dat je daar blij van wordt.

Dat je een glimlach op je lippen krijgt.

Dat je geniet van die ruimte in je geest.

Die stilte.

Dat dit de werkelijke stilte is in jouw brein.

Omdat je,

Ondanks wat je hoort van mij of in je omgeving,

Die ruimte in je geest kunt bewaren.

Zorg draagt voor de stilte in jouw brein.

En daar blij van wordt.

Omdat je minder beïnvloed wordt door wat ik zeg of hoe ik het zeg.

Of door de geluiden uit je omgeving.

Omdat je bij jezelf kunt blijven.

Bij jezelf aanwezig.

Bij de stilte in jezelf.

Terwijl je lichaam voelt.

Die levensenergie in je lichaam voelt bubbelen en bruisen.

Jezelf voelt tintelen.

Leven.

Dus wat je nu aan het beoefenen bent,

Is aandachttraining.

En jezelf een open mind gunnen.

Een open mind door fysiek te bewegen,

Maar qua gevoel en qua gedachte niets te hoeven.

Jezelf ruimte te geven.

Daar wordt jouw geest soepel en flexibel van.

En van deze beoefening wordt je hart,

Je gevoel,

Soepel en flexibel.

Denk er maar niet over na.

Bewaar die rust.

Geniet van de stilte in je geest.

Proef de transparantie in je brein.

Blijf in verbinding met je omgeving.

Neem waar,

Zonder er iets mee te moeten.

Neem waar,

Zonder er iets mee te hoeven.

Laat de reactie los.

Laat de reactie van je hoofd los,

Je gedachten.

En laat de reactie van je hart los,

Je gevoelens en emotie.

Keer steeds opnieuw terug bij de rust in je hoofd.

De rust in je hart.

Voel die transparantie in je hoofdcentrum en in je hartcentrum.

Voel die ruimte en voel hoe je werkelijk in verbinding bent met jezelf en met de omgeving.

Ervaar hoe jij hiervan aan het opladen bent.

Bewegen vanuit de stilte zonder te hoeven reageren.

Soms is een reactie nuttig en functioneel,

Maar nu even niet.

Merk hoe je op dit moment wandelt,

Of het anders is als daarstraks.

Wat je behoefte is qua wandelen op dit moment.

Keer terug met je aandacht in jouw buikcentrum bij je onderbuikgevoel.

Wat is jouw behoefte nu?

Jouw wil?

Je mag met alle liefde natuurlijk nog even doorwandelen.

Het kan ook zijn dat je inmiddels thuis weer bent aangekomen.

Ik zou bijna zeggen letterlijk en figuurlijk.

Maar we gaan deze wandelmeditatie afronden.

Stap voor stap afronden.

En als jij nog even die ruimte in je gedachten koestert en de transparantie in je hart blijft waarnemen,

Dan wil ik nog wel even met je delen dat het zo fijn is als je dat reactievermogen in contact met andere mensen ook soms even achterwege kunt laten,

Kunt ontspannen.

Dat je in verbinding blijft met die ander,

Door vanuit een open mind waar te nemen,

Contact hebt met jezelf en met je gesprekspartner,

Zonder continu te hoeven reageren,

Zonder continu aan te staan en je automatisme los te laten.

Want als je af en toe even stopt met reageren,

De rust in je gedachten opzoekt,

De pauzes in je emotie,

Dan gaat die batterij in jou niet helemaal leeg.

Dan blijf je redelijk opgeladen,

Opgeladen moet ik zeggen.

Dan blijf je vol met energie.

Denk er maar niet teveel over na.

Ik geef je dit alleen mee.

Zoals je nu gewandeld hebt,

Met een open mind,

Een open hart,

In alle rust en transparantie,

In verbinding met de natuur en je omgeving.

Dat dat op een dagelijkse levensdag,

Een gewone dag in de week,

Ook zo kan,

In verbinding met je eigen of collega,

Met je vriend,

Vriendin of buurvrouw.

Vanuit die rust en stilte.

Ik wens je dat van harte toe,

Een open mind,

Een open hart en een open houding naar jezelf en naar de buitenwereld.

En daarmee gaan we deze wandeling echt afsluiten.

Deze geleide meditatie,

Meditatieve wandeling.

En ik hoop dat jouw open mind nog even lekker kan doorgaan,

Dat je daarvan kunt genieten,

De rust ervaren.

Ik hoor graag hoe jij het ervaren hebt,

Deze wandeling samen.

Ik heb het graag voor je gemaakt.

En wens je een mooie dag toe.

Tot ziens in het Zelfkennislab.