Meditatie met de Emotie Angst

Dit is de meditatie,

Zitten met de emotie angst,

Kom zitten in een houding die voor jou prettig voelt,

Waarin je een tijdje kunt verblijven.

Recht,

Rechte houding,

Trots,

Alert,

Maar toch ook ontspannen.

Sluit je ogen en verstil,

Laat alle dingen van de dag neerdwarrelen en laat het even voor wat het is.

Kom aan in de houding en maak contact met die punten van jouw lichaam die de ondergrond raken.

Misschien zijn dat je voeten of je benen,

Misschien je billen op het zitvlak van de stoel of een meditatiekussen.

Kom aan in die houding,

Die trotse en open houding,

Zowel fysiek als mentaal.

Je wervels op elkaar gestapeld en alsof er een touwtje aan je kruin zit,

Je kinlichtjes ingetrokken,

Maar toch ontspannen schouders.

En als je dan zo aangekomen bent in deze houding,

Richt dan je aandacht op je adem.

Waar voel je die op dit moment?

Voel je die misschien in je buik of je borst?

Zit je adem hoog of laag?

Misschien bij je neus of je mond?

Of misschien in je flanken en je rug?

Merk het op en constateer het zonder een oordeel,

Je hoeft er niks aan te veranderen.

De adem hoeft niet anders.

De adem hoeft niet anders.

En van de adem,

Je aandacht op de adem,

Richt je je aandacht dan op de emotie angst.

Misschien heb je deze audio-opname aangezet omdat je op dit moment de emotie angst voelt,

Of misschien ben je iemand die dat makkelijk kan oproepen.

Richt je aandacht daar nu volledig op,

Die emotie,

Dat gevoel van angst,

Zonder erin opgeslokt te raken,

Zonder erin gezogen te worden en het van een afstandje te bekijken,

We gaan het onderzoeken,

Zonder je ermee te identificeren,

Zonder ermee één te worden.

Het te onderzoeken alsof je er van een afstandje naar kijkt,

Als een soort onderzoeker.

Misschien voel je die angst,

Of is het meer een gevoel van gespannen zijn of nerveus?

Misschien is het bij jou meer bezorgd zijn,

Of zorgelijk,

Of bang?

Misschien uit het zich in stress,

Of in paniek zijn,

Zenuwachtig zijn?

Wat voel je precies?

En hoe voelt het?

Zo,

Van een afstandje,

Hoe voel je dat?

Kun je het omschrijven voor jezelf?

En waar in je lichaam voel je dit?

Zit het op één plek?

Of verplaatst het zich?

Of zit het op meerdere plekken?

Misschien stroomt het.

En waar in je geest voel je deze emotie?

En merk op,

Is het angst uit het heden,

Uit het nu?

Of is het angst uit het verleden?

Of is het angst voor iets in de toekomst?

Is het jouw angst?

Of is het van een ander?

En als we dan verder gaan naar de zintuigen,

Om deze angst waar te nemen,

Hoe ziet die angst er dan uit?

Hoort er een bepaald beeld bij?

Heeft het een kleur?

Heeft het misschien een geur?

Heeft het een smaak?

En is het dynamisch?

Of komt het in golven?

Is het een stabiele lijn of een stijgende lijn?

En merk op hoe het is als je er van een afstandje naar kijkt,

Zonder er helemaal ingezogeld te worden.

Niet af te dwalen naar het verhaal,

Maar ga weer terug naar van de buitenkant bekijken hoe deze emotie eruit ziet.

Ben je nog aanwezig?

Ben je nog met je aandacht hierbij?

Was je al afgedwaald in het verhaal?

Laat die emotie er maar zijn,

Zoals het er nu uitziet,

Zoals het er nu zich aan je presenteert.

Het hoeft niet weg.

Laat het me maar voelen,

Zonder dat je er iets mee hoeft te doen.

Zijn met wat er is.

Laat het me maar voelen,

Zonder er iets mee te hoeven.

En dan ronden we de meditatie ook weer af.

Je brengt je aandacht van de emotie weer terug naar je houding en hoe je hier zit.

Het contact wat je maakt met de ondergrond en naar de ruimte om je heen.

En ook je aandacht naar de ruimte daarbuiten.

Je opent langzaam je ogen en je beëindigt deze meditatie.