Zomer Visualisatie | Diepe Ontspanning En Nieuwe Energie

Welkom bij deze meditatie,

Visualisatie,

Jouw innerlijke zomer.

Fijn dat je er bent.

En neem nu een moment om een houding te vinden waarin je lichaam zich ondersteund voelt.

Misschien zit je ontspannen rechtop,

Met je rug lang en je schouder zo laag.

Ontspannen.

Maar misschien voel je dat je liever ligt.

Kies wat jouw lichaam op dit moment nodig heeft.

En dan sluit je je ogen en voel dan eerst hoe je hier bent.

Voel de plekken waar jouw lichaam wordt gedragen door de ondergrond.

Dus wanneer je zit,

Voel dan je zitbotjes.

Wanneer je ligt,

Voel dan het gewicht van je lichaam.

Voel hoe je gedragen wordt zonder dat je daar iets voor hoeft te doen.

En dan breng je nu je aandacht naar je ademhaling.

Hoeft je ademhaling niet meteen te veranderen,

Alleen maar op te merken.

Merk op hoe jouw adem op dit moment door je lichaam beweegt.

Voel de stroom van je adem.

Volg de beweging van je adem.

Precies zoals het is op dit moment.

En dan zorg je ervoor dat je adem laag is vanuit de buik.

Dus als je inademt,

Dan bolt je buik om.

En wanneer je uitademt,

Trek je navel zachtjes naar binnen.

Dus adem vanuit je buik.

Dan voel je nu dankbaarheid.

Ervaar dankbaarheid voor dit moment.

Dat je deze tijd een ruimte neemt om naar binnen te keren,

Om te landen in jezelf.

In je lichaam.

In je hart.

Enige wat je nu hoeft te doen,

Is hier zijn,

In dit moment.

Verbind jezelf helemaal met het hier en nu.

Verbind jezelf met je hart.

Hoofd en lichaam.

Jouw innerlijke zomer.

De zomer draagt een bijzondere energie.

Een energie van licht,

Van warmte,

Van levenskracht,

Van groei.

De natuur houdt zich niet langer verborgen.

Wat in de winter onder de oppervlakte leefde.

Wat in de lente begon te bewegen,

Mag nu zichtbaar worden.

Mag zich openen,

Mag bloeien.

En dit is dan ook een uitnodiging voor jou.

Niet om harder te werken.

Maar om te voelen wat er in jou naar het licht verlangt,

Wat er in jou wil bloeien,

Wat wil stromen,

Wat wil leven.

In deze meditatie nodig ik je uit om echt thuis te komen in je lichaam.

Om ruimte te geven aan jouw natuurlijke ritme.

Om te luisteren naar wat er diep van binnen in jou leeft.

En om te voelen wat er in jou tot bloeien mag komen.

Laat de zon maar schijnen op jouw innerlijke landschap.

Laat je hart zich openen,

Zoals een bloem zich opent voor het licht.

Jij bent de bron van jouw innerlijke zomer.

En dan nemen we nu een diepe,

Diepe ademhaling.

Adem in door je neus.

Adem uit door je mond.

Laat maar los,

Ontspan.

Doen we nog een keer.

Diepe,

Diepe ademhaling.

Adem in door je neus.

Vul je lichaam met lucht.

En adem krachtig uit door je mond.

Voel hoe je dieper in je lichaam zakt.

Kom nu rustig terug naar je natuurlijke ademritme.

Adem heel relaxed in en uit door je neus.

Ontspan je gezicht.

Ronds uit je voorhoofd,

Verzachte spiertjes,

Alle kleine spiertjes rondom je ogen.

Spreng je vangen.

En laat je kaken lossen in je mondzang.

Voel hoe je lichaam zwaarder wordt.

Voel hoe je vingers zich nog meer ontspannen.

Een zachte,

Ontspannen buik.

Voel hoe zelfs je tenen nog meer ontspannen.

Voel hoe jouw hele lichaam steeds iets meer mag verzachten,

Iets zwaarder mag worden,

Iets meer gedragen.

En wanneer gedachten voorbijkomen.

Hoef je ze niet te volgen,

Hoef ze alleen maar op te merken en dan laat je ze met iedere uitademing weer verder bewegen.

Niets hoeft anders,

Alles mag er zijn en alles mag weer gaan.

Kom steeds meer aan in jezelf.

Zak steeds iets verder naar binnen.

Voorbij de drukte,

Voorbij het denken,

Op weg naar de stilte die altijd ergens in jou aanwezig is.

Dit is jouw moment,

Helemaal van jou.

Voel maar hoe alles steeds meer ontspant.

Laat steeds stiller worden.

En in deze stilte hoef je nog niets te weten,

Hoef nog geen antwoord te hebben.

Je hoeft ook nog niet te begrijpen wat jouw volgende stap is.

Alleen maar voelen.

En zijn.

Want in deze stilte mag zichtbaar worden wat in jou tot bloei wil komen.

Een bloem duwt zichzelf niet open.

Ze trekt niet aan haar eigen bladeren.

Ze vergelijkt haar timing niet met de bloem naast haar.

Ze opent wanneer het moment daar is.

Zo is het ook met jou,

Met jouw processen,

Met jouw verlangens,

Met jouw creaties,

Met alles wat in jou groeit.

Soms lang voordat het zichtbaar wordt.

Breng nu langzaam je aandacht naar je borstgebied.

Naar je hart,

Jouw essentie.

Voel hoe jouw hart klopt.

Zonder haast,

Zonder dat jij daar iets voor hoeft te doen.

Misschien wil je even een hand op je hart leggen.

Voel maar wat prettig is.

Maak connectie met jouw essentie,

Met jouw hart.

En dan maak je nu je ademhaling nog iets dieper,

Nog iets langzamer.

En dan stel je nu voor dat je via je hart ademt.

Harem in.

Doel je hart en adem uit.

Door je hart.

Na iedere inademing flauwt je adem je hart in.

Bij iedere uitademing floot je adem je hart weer uit.

Adem in en uit je hart.

Adem in en voel de adem jouw hart binnenstromen.

Een adem uit en voel hoe de adem vanuit je hart weer naar buiten stroomt.

Adem in,

Nieuwe energie.

Adem uit,

Alles verzacht en ontspant.

Met iedere ademhaling stem je je steeds iets meer af op je hart.

Op het ritme van jouw binnenwereld.

Je ademhaling verdreigt.

Je lichaam verzag.

Je hart krijgt ruimte.

En we neeradem.

Het gevoel en het ritme van jouw hart meer met elkaar in afstemming komen.

Kan er een stille harmonie ontstaan,

Een innerlijk veld van rust,

Van helderheid,

Van kracht?

En hier hoef je niets te fiksen,

Je hoeft nergens heen,

Je hoeft niets te forceren.

Je bent al precies waar je nu mag zijn.

Misschien kun je vanuit deze verbinding al voelen dat er iets in jou begint te stromen.

Heel subtiel,

Als een zachte beweging.

Misschien als een warmte,

Tinteling.

Jouw creatiekracht.

En dat is niet de kracht die ontstaat vanuit druk,

Niet vanuit harde werken,

Ook niet vanuit moeten,

Maar de creatiekracht die ontstaat vanuit verbinding,

Vanuit aanwezigheid,

Vanuit jouw essentie.

En stel je voor dat er diep in jouw hart een warm,

Gouden licht begint te gloeien.

Als de eerste zonnestralen van een zomerochtend.

Heel zacht.

En met iedere ademhaling wordt het licht steeds warmer.

Het verspreidt zich vanuit je hart.

Door naar je borstgebied.

Nee,

Je schouder.

Door je armen.

Tot in je handen en je vingertoppen.

Het warme licht stroomt naar je buik.

Nu je bekken.

Hooi je benen.

Tot in je voeten.

Stroomt omhoog.

Helemaal omhoog.

Helemaal omhoog naar je keel.

Je gezicht.

Je hoofd.

Helemaal tot jouw hele lichaam van binnenuit wordt aangeraakt door dit warme gouden licht.

Door levenslust,

Door inspiratie,

Door levenskracht.

En misschien wordt iets wat lang verborgen lag.

.

.

Iets wat je misschien zelfs was vergeten,

Nu al aangeraakt door het licht.

Misschien verschijnt er een beeld van iets wat jij wilt creëren.

Een idee,

Een verlangen,

Een droom?

Misschien voel je alleen een kleine tinteling.

Een vonkje,

Iets wat jou herinnert aan jouw eigen vuur.

En misschien is er stilte,

Ook dat is goed.

De zomer hoeft niet lui te zijn,

Dus hoeft niet groot te zijn.

Misschien leeft de zomer in de zachtheid van een bries,

In het bewegen van bladeren,

In warmte op je huid.

In de rust van je hart.

Jouw zomer leeft in jou.

Niet als iets wat je moet bereiken.

Maar als iets wat je mag herinneren.

Je bent veilig,

Je wordt gedragen.

Je hoeft nergens heen.

Jij mag beloeien.

Precies in jouw tempo,

In jouw vorm,

Op jouw manier.

En vanuit het warme licht vanuit deze verbinding met jouw hart.

Nodig ik je uit om met mij mee te reizen.

Breng nu je aandacht.

Naar de plek tussen je wenkbrauwen,

Zo genoemd de derde oog.

En visualiseren gaat niet per se om iets te zien.

Het is ook voelen,

Een innerlijk weten.

En gebruik al je zintuigen.

Stel je nu voor dat er voor jou langzaam een poort zichtbaar wordt.

Een lichte houten poort.

En rondom die poort gooi je bloemen,

Klimmende takken,

Groene bladeren.

Maakt niet uit waar deze poort vandaan komt.

Je hoeft alleen maar te voelen dat je welkom bent.

Loop er maar rustig naartoe,

In jouw eigen tempo.

En wanneer je bij de poort staat,

Leg je jouw hand op de poort.

Voel het hout onder je hand.

En dan open je langzaam de poort.

Aan de andere kant ligt een tuin.

Jouw tuin.

Een plek die niemand anders kent.

Een plek die alleen voor jou toegankelijk is.

En stap maar naar binnen.

Voel de zon op je huid,

Warm maar niet heet.

Een gouden licht dat je omhult,

Dat je verwarmt.

Kijk nu rustig om je heen.

En je ziet een pad voor je,

Een pad van warm zand of aard of gras.

Hoe ziet dat pad er voor jou uit?

Bevoel nu hoe jouw voeten de grond raken.

Stevig gedragen voor het goud.

Jij loopt op jouw pad.

En hij weer,

Zei de goede bloemen.

In jouw lievelingskleuren.

Misschien zie je velden vol rozen of lavendel of zonnebloemen.

Of bloemen die alleen in jouw verbeelding bestaan.

Laat jouw tuin zichzelf maar aan jou zien.

En dan zie je een grote boom.

Op een bepaalde manier voelt die boom heel vertrouwd voor jou.

Je ziet de sterke wortels diep verbonden met de aarde.

Takken reiken naar het licht,

Naar de hemel.

Geworteld en vrij,

Stevig en bewegend.

Misschien herken je iets van jezelf in deze boom.

Loop maar rustig verder door jouw tuin.

Hier mag alles bestaan.

Alles groeit in het eigen ritme.

Alles blooit op het eigen moment.

Sommige bloemen staan al wijd open,

Vol kleur,

Vol leven.

Andere zitten nog in de knoop.

Nog niet klaar om zich te openen.

En dat is precies goed.

Misschien kun je jezelf hier in haar kennen.

Er zijn delen in jou die al volop bloeien,

Delen die zichtbaar mogen zijn.

Die willen leven,

Die willen krijgen.

Misschien zijn er ook delen die nog even tijd nodig hebben.

Rust,

Bescherming,

Voeding.

Niets hoeft sneller.

Alles heeft een eigen seizoen.

Voel hoe je hart zich opent in aanwezigheid van deze tuin.

Laat het zonlicht jouw hart verwarmen.

Laat je adem zacht stromen,

Alsof jij samen ademt met alles wat hier leeft.

En dan stel je jezelf nu de vraag,

Zonder een antwoord te zoeken.

Wat leeft er in mij onder de oppervlakte?

Wat mag er gezien worden?

Wat wil er op dit moment in mij gebeuren?

Tot bloei komen.

Misschien verschijnt haar nu hun beeld.

En woord.

Een gevoel,

Een herinnering of een verlangen.

Misschien voel je iets in je lichaam of misschien is er alleen stilte.

Ook stilte is een antwoord.

Je loopt langzaam verder en ergens in jouw tuin ontdek je een open plek.

Een plek die jou uitnodigt om te rusten.

Misschien staat er een bankje,

Misschien ligt er een zachte deken.

Misschien ga je lekker liggen in het gras onder een boom of midden in het warme zonlicht.

Kies jouw plek.

Hier is het veilig,

Hier hoef je niets te doen,

Hier hoef je niets te worden,

Hier hoef je niets te bewijzen.

Alleen maar te voelen hoe de aarde jou draagt,

Hoe de zon jou verwarmt,

Hoe de lucht om je heen beweegt.

Laat deze tuin jou herinneren aan jouw innerlijke zomer.

Aan jouw levenslust en jouw creatiekracht.

En jouw natuurlijke ritme.

Jij bent niet alleen de bloem die bloeit.

Jij bent ook de vruchtbare bodem.

Jij bent een ruimte waarin iets nieuws mag ontstaan.

Jij bent het licht dat zichtbaar maakt dat lang verborgen bleef.

Jij bent zo warm te die verzocht.

Jij bent de zoen.

En jij mag bloeien in jouw eigen ritme.

Blijf nog even hier in de energie van jouw innerlijke tuin.

Voel de warmte die je hebt ontvangen.

Te beelden.

De Sassazies.

De stilte.

Laat alles zachtjes door je heen bewegen.

Misschien is er iets opgekomen dat je mee wil nemen.

Een inzicht,

Een verlangen,

Een gevoel,

Of een woord.

Misschien wil je nu één intentie meenemen vanuit deze tuin.

Niet als doel,

Niet als iets wat je moet bereiken.

Maar als iets wat jij de komende tijd liefde,

Aandacht en ruimte wil geven.

Omdat het iets is.

Wat mag bloeien.

Dus vraag jezelf,

Wat wil ik voeren?

Wat mag bloeien?

Waar mag ik meer licht op laten schijnen?

Laat het antwoord komen zoals het komt.

Verlaat de vraag gewoon in jouw leven.

Je hoeft niets te forceren.

Meng nu opnieuw de aandacht naar je hart.

Voel het warm gouden licht,

Voel jouw innerlijke zon en weet.

.

.

Deze tuin verdwijnt niet wanneer deze meditatie eindigt.

Ze leeft in jou.

Je kunt hier terugkomen.

Wanneer je jezelf even kwijt bent of wanneer je verlangt naar rust.

Wanneer je je opnieuw wilt voelen als er werkelijk in jou leeft.

Wat ze nog bloeien.

Jouw innerlijke zomer is niet afhankelijk van het seizoen buiten jou.

Het licht leeft namelijk in jou.

De warmte leeft in jou.

De creatiekracht leeft in jou.

Dan nemen we nog een diepe,

Diepe ademhaling.

Adem in door je neus.

En adem langzaam uit door je mond.

Nog een keer diepe ademhaling,

Adem in door je neus,

Levenskracht.

Een adem uit door je mond,

Laat maar los.

Voel nu langzaam weer het lichaam op de ondergrond.

Bewust van je voeten,

Je handen.

Beweeg zachtjes je tenen en je vingers.

Neem de tijd,

Er is geen haast.

Ik kom heel langzaam weer toe.

Wanneer jij er klaar voor bent,

Dan open je langzaam je ogen.

Neem dit met je mee.

Je hoeft jouw bloei niet te forceren.

Je hoeft niet sneller en je hoeft niet verder.

Blijf vooral dicht bij jezelf.

Blijf luisteren.

Blijf ruimte geven aan wat in jou wil leven.

Jij bent de vruchtbare bodem.

Jij bent het licht.

Jij bent de bron van jouw innerlijke zomer.

En wat voor jou bedoeld is om te bloeien,

Mag ontstaan in jouw tijd,

Op jouw manier van binnenuit.

Namaste.