29:51
29:51

Bergmeditatie | Gelijkmoedigheid En Innerlijke Kracht

by Sara Horvath - Mettaya

Activiteit
Meditatie
Geschikt voor
Ervaren
Afgespeeld
1

In deze MBSR-geïnspireerde bergmeditatie onderzoeken we de kwaliteit van gelijkmoedigheid: het vermogen om met openheid en stabiliteit aanwezig te blijven bij zowel prettige als moeilijke ervaringen. Met de berg als symbool voor kracht, rust en standvastigheid oefen je om ruimte te maken voor alles wat komt en gaat, zonder jezelf daarin te verliezen. Een uitnodiging om minder te vechten tegen verandering en meer te vertrouwen op je eigen innerlijke stabiliteit.

Transcript

Hoi,

Ik ben Sarah van Medailla.

Dit is de langere bergmeditatie oefening.

Neem rustig de tijd om een comfortabele zithouding te vinden.

Een houding waarin je zoveel alert als ontspannen kunt zijn.

Je kunt kiezen om te zitten op een stoel met beide voeten op de grond.

Of op een meditatiekussen met je benen stevig ondersteund.

Dus als het ware kun je tegelijkertijd comfortabel maar ook ondersteund.

En al de eerd zitten.

En neem even de tijd om.

Het contact voelen van je lichaam met je ondergrond.

Met je kussen.

De grond.

Of je stoelt.

Stevigheid van de grond onder je voeten.

En ook het contact van je zitvlak met de stoel of het kussen.

Je kunt je kin een beetje richting je borst.

Comfortabel houden,

Zodat je nek helemaal recht is met je rug en je ruggenmerg.

Zonder dat je iets forceert.

En je schouders mogen ook ontspannen.

Je handen rusten waar dat prettig voelt.

En als het prettig voelt kun je je ogen sluiten of je blik zachtjes laten rusten op een punt voor je.

Breng dan je aandacht naar je ademhaling.

Je hoeft niets aan je adem te veranderen.

Merk eenvoudig op hoe de adem vanzelf komt en gaat.

De inademing,

De lucht die instroomt.

En dan met de uitademing.

De lucht die uitstroomt.

Misschien voel je de subtiele beweging van je bovenlichaam.

Je borstkast van je buik de lucht die langs je neus stroomt.

Laat de adem.

Enkele seconden zijn eigen ritme volgen.

En je observeert hoe je adem gaat.

En voordat we verder gaan nodig ik je uit om een intentie te kiezen voor deze meditatie.

Misschien iets wat je op dit moment in je leven nodig hebt.

Een kwaliteit die je kan ondersteunen.

Misschien iets van.

.

.

Openheid.

Meeltijd.

Moed.

Of gelijkmoedigheid.

Het kan ook iets heel anders zijn.

Kijk eens wat er bij je opkomt.

En een vriendelijke manier om met je intentie door te gaan is als je het als een vriendelijke wens aan jezelf kunt formuleren.

Bijvoorbeeld mogen ik vriendelijk zijn voor mezelf.

Mocht ik.

.

.

Wat nieuwsgierig zijn.

Naar wat mijn ervaring tijdens deze meditatie zal zijn.

Ik wens mezelf.

Mildheid,

Gelijkmoedigheid.

Dus kies iets wat op dit moment bij je past.

Niet als een doel dat je moet bereiken,

Maar als een richting waarin je je aandacht wilt brengen.

Een houding die je ondersteunt tijdens je oefening.

Een herinnering aan hoe je jezelf wilt ontmoeten,

Wat zich ook aandient.

Laat deze intentie zachtjes op de achtergrond aanwezig zijn.

Je hoeft er niet voortdurend aan te denken.

Misschien vind je het behulpzaam om af en toe terug te keren naar deze intentie.

Geef jezelf toestemming om de komende tijd nergens anders te hoeven zijn.

Niets te hoeven bereiken.

Niets te hoeven veranderen.

Alleen hier te zijn,

Precies zoals je bent.

En terwijl je hier zit,

Nodig ik je uit om je een berg voor te stellen.

Misschien een berg die je ooit hebt gezien.

Een berg die je kent van een reis.

Een foto van herinnering.

Of misschien ontstaat er vanzelf een beeld van een berg die je nog nooit hebt gezien.

Een grote,

Indrukwekkende berg.

Met een brede basis.

Diep verbonden met de aarde.

En misschien heeft jouw berg een hoge top die tot in de wolken rijkt.

Misschien zijn de hellingen begroeid met bomen.

Of zie je rotsen,

Stenen.

.

.

Sneeuw.

Of juist groene wijden.

Neem rustig de tijd om deze berg voor je te zien.

En als het vormen van beelden niet zo gemakkelijk gaat,

Is dat helemaal in orde.

Misschien kun je eenvoudig het gevoel van een berg oproepen.

De stevigheid,

De stabiliteit en de aanwezigheid van een berg.

En merk op hoe de berg.

.

.

Je start.

Stevig verbonden met de aarde.

De top reikt omhoog naar de open hemel en de berg hoeft niets te doen om een berg te zijn.

Hij hoeft zichzelf niet te bewijzen.

Hij hoeft nergens naartoe.

Hij is er gewoon.

In zijn eigen vorm en met zijn eigen karakter.

Misschien zie je hoe de zon het oppervlak van de berg verlicht,

Hoe schaduwen over de hellingen bewegen.

Hoe wolken langs de top trekken.

En terwijl alles om de berg heen verandert,

Blijft de berg op zijn plaats.

Aanwezig en stevig.

En ik wil je nu uitnodigen om het beeld van de berg langzaam dichterbij te laten komen.

Alsof je de kwaliteiten van deze berg in je eigen lichaam kunt ervaren.

Misschien kun je je voorstellen dat jij zelf deze berg hoort.

Je lichaam als de berg.

Je zit vlak en je benen vormen de brede basis.

Stevig ondersteund door de aarde.

En je rug als de bergwand,

Rechtop,

Zonder stijfheid.

Je schouders als de hellingen van de berg.

En je hoofd als de top die zich uitstrekt naar de open hemel.

Voel hoe je hier zit.

Stevig en waardig.

Je hoeft niet onbeweeglijk te zijn.

Je lichaam ademt en er zijn kleine bewegingen.

Misschien voel je je hart kloppen.

Misschien merk je iets van spanning of ongemak ook.

En toch kun je hier zitten,

Zoals een berg.

En misschien kun je iets van de stabiliteit van de berg ervaren.

Niet omdat alles rustig is.

Gedachten en gevoelens komen en gaan.

En je kunt jezelf toestaan om aanwezig te zijn precies zoals je nu bent.

Je hoeft niet anders te zijn dan je bent.

Je hoeft je niet kalmer te voelen.

Je hoeft niet weg te duwen.

De oefening is alleen opmerken en blijven zitten met aandacht.

Met een zekere waardigheid.

Misschien kun je hier even terugkeren naar de intentie die je aan het begin hebt gekozen.

Naar die vriendelijke wens aan jezelf.

En hoe zou het zijn om deze kwaliteit ook nu.

.

.

Zittend als een berg uit te nodigen.

Terwijl je in deze houding blijft.

En terwijl je hier zit als een berg,

Kun je je voorstellen hoe de tijd verstrijkt.

De zon komt op en het licht valt over de hellingen.

De dag begint.

Misschien verschijnen er wolken.

Misschien wordt de lucht juist donker.

En de win name 2.

Regen valt op de berg.

En later klaart de lucht weer op en de zon verschijnt opnieuw.

De berg hoeft de regen niet tegen te houden en hij hoeft de zon niet vast te houden.

Beide maken delen uit van het leven rondom de berg.

En stel je nu voor hoe de seizoenen veranderen.

In de lente begint het leven opnieuw.

De sneeuw smelt.

Bloemen verschijnen De bomen worden groener.

En in de zomer verwarmde zon de rotsen.

Het ladschap is vol leven.

En dan komt de herfst.

De bladeren verkleuren,

De wind wordt sterker en wat eerst groeide begint nu los te laten.

En uiteindelijk komt de winter en de berg wordt bedekt met sneeuw.

Het landschap wordt stiller,

Kouder.

Misschien komen stormhonden.

En toch blijft de berg daar.

In ieder seizoen.

Onder alle omstandigheden.

Misschien herken je hierin iets van je eigen leven.

Ook in ons leven wisselen de soezoenen elkaar af.

Herzijnperiode van groei en energie.

Van plezier,

Verbondenheid en vertrouwen.

Maar er zijn ook perioden van onzekerheid,

Van verlies.

Vermoeidheid.

Of verdriet En soms verloopt het leven zoals we hopen.

Maar andere keren helemaal niet.

We kunnen niet altijd bepalen welk seizoen zich aandient.

Maar misschien kunnen we wel onderzoeken hoe we ons ertoe verhouden.

Kunnen we oefenen om aanwezig te blijven bij wat er is.

Zonder alles wat prettig is vast te willen houden.

En zonder alles wat moeilijk is om middellijk te willen veranderen.

En breng nu je aandacht langzaam terug naar je eigen ervaring.

Het lichaam dat hier zit.

En je ademhaling.

En naar alles wat zich op dit moment aandient.

Misschien merk je dat er gedachten zijn.

Gedachten over vandaar.

Over wat er eerder is gebeurd.

Of over wat er straks nog moet gebeuren.

Misschien zijn er gevoelens.

En dat is ook helemaal in orde.

Want stel je voor dat deze gedachten en gevoelen zijn als het weer rondom de berg.

Soms schijnt de zon en soms verschijnen er donkere wolken.

Soms is er een stevige wind.

En soms is het stil.

Misschien kun je opmerken wat voor innerlijk weer er op dit moment aanwezig is.

Zonder het te hoeven beoordelen,

Zonder dat het anders moet zijn.

Misschien is er een gedachte die steeds terugkomt.

Misschien kun je de neiging herkennen om ervan af te willen,

Om het weg te duwen.

Om het anders te willen hebben.

Of juist een fijn gevoel.

Die je nog langer zou willen voelen.

Die bewegingen.

Om iets vast te houden of weg willen duwen.

Zijn helemaal menselijk.

We bewegen naar wat prettig is en we bewegen weg van wat onprettig is.

En vaak zonder dat we het doorhebben.

We kunnen wel ruimte maken voor wat we ervaren.

Zonder onmiddellijk te hoeven reageren.

En juist hier kunnen we gelijk moedigheid oefenen.

Kan ik dit moment laten zijn zoals het is?

Kan ik aanwezig blijven ook als iets niet prettig voelt.

Kan ik ruimte maken voor verandering.

Misschien merk je dat dit niet altijd gemakkelijk is,

Dat er weerstand ontstaat.

Of dat je gedachten afdwalen.

En ook dat hoort bij de beoefening.

Je hoeft niet perfect gelijkmoedig te zijn.

Je hoeft zelfs niet rustig te zijn.

Misschien kun je eenvoudig opmerken.

Dit is wat ik nu ervaar.

En dit mag ik onderzoeken.

Met nieuwsgierigheid,

Met openheid.

Zonder oordeel.

En als je dat behulpzaam vindt,

Kun je nu nog een keer je intentie in herinnering brengen,

Die vriendelijke wens aan jezelf.

Misschien kan deze je ondersteunen om ook moeilijke ervaringen met wat meer zachtheid tegen moeten treden.

Hoe ik de berg biedt ruimte aan zon en regen.

En wind en stilte.

Zo kun jij misschien oefenen om ruimte te maken voor verschillende ervaringen.

Wetend dat alles voortdurend verandert.

Gedachten komen en gaan.

Gevoelens en lichamelijke sensaties veranderen.

En tijdens opnieuw kunnen we terugkeren.

Naar de adem,

Naar het lichaam.

Naar dit moment.

En laat nu langzaam het beeld van de berg naar de achtergrond verdwijnen.

Voel het contact met de ondergrond.

Je voeten,

Je benen,

Je zitvlak,

Je rug.

Merk je ademhaling op.

Je houding.

En zoals de berg deel uitmaakt van een voortdurend veranderend landschap,

Zo maken ook veranderingen deel uit van ons leven.

Ik wil je nu nog vragen om een moment nemen om jezelf te bedanken.

Omdat je de tijd hebt genomen om hier te zijn en te oefenen.

Om aandacht te geven aan jezelf en aan je ervaring.

Dus ongeacht hoe deze meditatie voor je is geweest,

Misschien kun je waardering voelen voor je bereidheid om telkens opnieuw te beginnen.

En we gaan langzaam deze oefening beëindigen.

Als je het belletje hoort,

Mag je je ogen weer openen.

En kijken hoe je deze oefening wilt afronden.

Dus neem rustig de tijd om je aandacht weer naar de ruimte om je heen te brengen.

En neem ook nog een moment om de overgang te ervaren.

Misschien kun je iets van deze stevigheid en openheid meenemen in de rest van je dag.

© 2026 Sara Horvath - Mettaya. All rights reserved. All copyright in this work remains with the original creator. No part of this material may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means, without the prior written permission of the copyright owner.

Trusted by 37 million people. It's free.

Insight Timer

Get the app

How can we help?

Sleep better
Reduce stress or anxiety
Meditation
Spirituality
Something else