Zijn met moeilijke emoties - storm op het meer
In deze meditatie gaan we tijdens de drukte van het dagdagelijkse leven, stress-momenten of hevige emoties contact maken met een rustpunt in onszelf, het observerende zelf, of een ruimer gewaarzijn in ons (zelf-als-context) via de metafoor van het meer. Hier oefen je ook de vaardigheid van acceptatie, die je op elk moment kan inzetten bij het omgaan met onaangename ervaringen, stress, emoties of craving. Deze metafoor helpt je beter te belichamen wat acceptatie of niet-reactief gewaarzijn kan zijn tijdens deze stormachtige momenten van je leven. Tenslotte maken we contact met de heldherheid van ons naakte bewustzijn of open gewaarzijn.
Transcript
Het is niet de bedoeling om je voor te stellen dat je een meer bent.
Het is ook niet de bedoeling om een meer te visualiseren.
Maar net als een meer gewoon de wetten van de zwaartekracht volgt en terechtkomt,
Moeiteloos en vanzelf,
In zijn eigen bedding,
In zijn eigen oevers,
Moeiteloos en vanzelf zijn eigen vorm inneemt.
Zo wil ik je uitnodigen om moeiteloos en vanzelf de wetten van de zwaartekracht te volgen,
Te liggen uitgestrekt als een uitgestrekt meer,
In je eigen vorm en zijn als een meer.
Het is best mogelijk dat er flink wat bedrijvigheid is rondom het meer.
Misschien zijn er steden en dorpen aan de oevers van het meer.
Misschien loopt er zelf een weg of een snelweg langs het meer.
Maar al die bedrijvigheid rond het meer beletten het meer niet om zich uit te strekken,
Gewoon in het landschap te zijn.
De drukte in de steden,
Alle activiteiten,
De auto's op de wegen,
Ze hoeven allemaal niet stil te vallen.
Het hele leven kan gewoon doorgaan en ondanks al die drukte kan het meer zich uitstrekken en moeiteloos aanwezig zijn in het landschap,
Ongehinderd door alle bedrijvigheid rond.
Dat betekent niet dat het altijd rustig is op een meer.
Ook op een meer kan het stormen,
Net zoals het in ons leven kan stormen.
Er kunnen heftige emoties zijn,
Er kan een harde wind staan,
En hoge golven,
En het hele meer kan veranderen in een grote kolkende massa met golven en schuimkoppen.
Ik wil je uitnodigen om je aandacht te brengen bij twee aspecten van de storm op het meer.
Een eerste daarbij is een eigenschap van water.
Water kan al die verschillende vormen aannemen,
Hoge golven,
Schuimkoppen,
Regendruppels,
En water kan al die vormen aannemen en in al die vormen onveranderd water blijven.
Er is nog nooit water kapotgevallen in een waterval.
Ik wil je uitnodigen om contact te nemen met jezelf,
Om in al die veranderingen,
In al die wendingen van je leven,
Al die vormen die het leven aanneemt,
Net als water onveranderd water te blijven,
Onveranderd jezelf te blijven.
Er is een tweede aspect aan de storm op het meer,
En dat is hoe heftig de storm ook is,
Hoe hoog de golven ook zijn,
En hoe hard de wind ook waait.
De storm is altijd alleen maar aan de oppervlakte van het meer.
De wind raakt alleen maar het wateroppervlak.
De golven staan alleen maar aan de oppervlakte van het meer.
En zodra dat je een paar meter dieper komt,
Een paar meter onder het wateroppervlak,
Kom je op een plek waar de storm niet bij kan,
Een plek die niet door de storm geraakt wordt,
Een plek waar het ook bij de hevigste storm altijd roerloos,
Bewegingsloos,
Stil is.
Ik wil je uitnodigen om contact te nemen met die plek in jezelf waar het ook bij de heftigste storm,
Bij de heftigste emoties,
Windstil blijft,
Een paar meter onder het oppervlak.
En dat neemt niet weg dat het daarboven aan het oppervlak blijft doorstormen en blijft doorkolken terwijl de storm verder raast.
Enkele meters onder het wateroppervlak gaan naar die plek waar de storm niet bij kan.
En ook stormen blijven niet duren,
Op hun meer niet en in ons leven niet.
Er komt altijd wel weer een moment waarop de wind gaat liggen,
Waarop de storm weer stopt.
Maar het is niet omdat de wind gaat liggen dat de storm meteen voorbij is.
Zeker als de wind heel plots gaat liggen kan het gebeuren op een bepaald moment dat het wind stil is en als je naar het meer kijkt zie je dat het nog volop in beweging is.
De golven zijn er nog steeds en de golven hebben hun tijd nodig om uit te golven.
Je kan dat proces niet forceren,
Je kan het niet versnellen,
Je kan er niets aan doen,
Je kan het alleen maar zijn eigen tijd gunnen.
En als je golven zou proberen plat te duwen zou je alleen nog maar meer duining veroorzaken.
Het enige wat je kan doen is dat proces zijn eigen tijd laten en de golven de tijd geven om uit te duinen,
Uit te golven tot het wateroppervlak uiteindelijk weer glad wordt als een spiegel.
Het kan zijn dat aan de oevers van het meer op de ondiepe plekken het water troebel geworden is doordat in de storm de bodem op de ondiepe plekken opgevoeld is.
En ook als het wateroppervlak glad geworden is,
Glad als een spiegel,
Duurt het nog even voordat het stof en dat zand bezinkt.
En ook dat kan je niet forceren.
Je kan het stof niet met je handen naar de bodem terugduwen.
Dat zou alleen maar meer stof doen opwaaien.
Het enige wat je kan doen is dat proces zijn eigen gang laten gaan,
De tijd laten en het stof de tijd geven om te bezinken,
Het water de tijd geven om terug uit te klaren tot het uiteindelijk terug helder wordt als kristal Ik wil je nu uitnodigen om contact te maken met dat aspect van een meer dat helder is als kristal en glad als een spiegel.
En dan zal het meer alles wat voorbij komt onvervormd weerspiegelen.
De wolken die passeren worden onvervormd weerspiegeld,
Helder als het meer is.
Als er vogels overvliegen worden ze onvervormd weerspiegeld.
Ik wil je uitnodigen om contact te nemen met dat aspect van je geest dat het vermogen heeft om glad als een spiegel te zijn,
Helder als kristal en alles wat passeert glashelder,
Onvervormd,
Te weerspiegelen.
En het maakt voor het meer niet uit of het een witte zwaan is die voorbij vliegt of een zwarte kraai of een simpele mus.
Het meer zal geen enkel beeld afwijzen.
Het zal geen enkel beeld bijhouden.
Het zal er niets aan toevoegen,
Niets afhalen.
De vogels passeren ongehinderd voorbij precies zoals ze zijn.
En het meer zal alles onvervormd weerspiegelen,
Ook als het een dikke,
Vette,
Zwarte rookpluim is van een oude,
Roestige Sputnik die voorbij vliegt.
En zo kan je je dus uitstrekken,
Uitgestrekt als een uitgestrekt meer en alles wat opkomt en voorbij komt ongehinderd,
Onvervormd weerspiegelen.
Laat hem komen,
Laat hem zijn als een uitgestrekt meer.
Maak kennis met je leraar
4.3 (103)
Recente Beoordelingen
Dieke
March 2, 2025
Prachtige meditatie. Dank je wel🙏🏼🪷
Nynke
December 25, 2023
Fijn, dit had ik even nodig.
Marion
November 19, 2019
Heel mooi, dank🙏
Jill
November 10, 2019
Een prachtige meditatie! Bedankt.
Ann
July 7, 2019
Mooie metafoor, dank!
Elisabeth
December 22, 2018
Krachtige beelden!
Sander
August 28, 2018
Nice. Mooie metafoor. Prettig ingesproken.
Chantal
August 22, 2018
Prachtig metafoor!
frank
August 18, 2018
Just what i meedeed. Thx
Valérie
May 30, 2018
Uitstekende geleide meditatie. Lichaam en geest komen helemaal tot rust. Dank u Annelies
More from Annelies De Zaeytijd
Gerelateerde Meditaties
Verwante Leraren
Trusted by 35 million people. It's free.
Get the app