Gevoelens en Geluiden benoemen

Meditatie voor kinderen. Tover een kleine glimlach op je gezicht. Er is aandacht voor het nu. Misschien voel je iets in je lijf, bijvoorbeeld kriebel of pijn. Je kan dit stil in jezelf een woord geven; bv. ‘kriebel, kriebel’ of ‘pijn, pijn’. Dat kun je ook doen met gevoelens, geluiden of gedachten. Bijvoorbeeld; ‘gedachte, gedachte’ of ‘blijheid'.

Transcript

Deze oefening heet gevoelens en geluiden benoemen.

Ga gemakkelijk zitten op een stoel,

Kussentje of een bankje.

Leg je handen op je knieën of je bovenbenen.

Je rug is recht en je kan je ogen dicht doen of je kan ontspannen naar de grond kijken.

Je weet dat je hier nu zit.

Je bent je daar helemaal bewust van.

En misschien kan je een lichte glimlach op je lippen maken.

Heel licht.

Voel je je lichaam op de stoel of het kussentje?

Voel je je voet op de grond?

Is er moeheid of rust of onrust in je?

Dat is allemaal oké.

Daar hoef je niets aan te veranderen.

Dit is wat er nu is.

Je zit hier met een open blik,

Open voor alles wat er is.

We hebben nu alleen aandacht voor het moment van nu.

Je buik reist,

Komt wat omhoog bij een inademing en daalt bij een uitademing.

In,

Uit,

In,

Uit.

Je ademt op je eigen tempo.

Je adem voelen tot in je buik,

Van moment tot moment.

Je adem ademt zichzelf.

Daar hoef je niets aan te doen.

Soms is je adem diep en dan weer licht.

Het is allemaal oké.

Misschien dat je merkt dat je aandacht ineens naar iets op of in je lichaam gaat,

Bijvoorbeeld een kriebel,

Of het gevoel dat je je wilt bewegen.

Probeer eens te blijven zitten met die kriebel of bijvoorbeeld de last of pijn in je rug of been.

Je kan die last of die kriebel in jezelf benoemen,

Bijvoorbeeld kriebel,

Kriebel,

Of pijn,

Pijn.

Probeer het maar eens.

Er kunnen ook gedachten komen.

Je gaat denken.

Dit kun je ook heel stil in jezelf benoemen,

Bijvoorbeeld gedachten,

Gedachten.

En dan ga je steeds terug naar je adem.

Adem in,

Uit.

En misschien komt er dan weer een gedachte of iets lastigs op of in je lichaam.

En benoem het dan heel stil in jezelf.

Wat er ook komt,

Je merkt het op en stil in jezelf geef je het een naam.

Probeer het maar eens.

Het kan ook zijn dat er een vervelend gevoel komt of een blij gevoel.

Dan kan je zeggen,

Bijvoorbeeld stil in jezelf,

Verdriet,

Verdriet.

En dan ga je weer terug met je aandacht naar je adem.

Of blijheid,

Blijheid.

En dan weer terug met je aandacht naar je adem.

Probeer het maar eens.

Misschien hoor je ook geluiden en word je daardoor afgeleid.

Dan kan je ook weer in jezelf heel zacht zeggen,

Geluid,

Geluid.

En weer terug naar je adem.

Probeer het maar eens.

Steeds ga je weer terug naar je adem die er altijd is en rust geeft.

De adem is als een anker,

Een rustplek,

Waar je steeds naar terug kan keren om rustig te worden.

Adem in,

Uit,

In,

Uit.

Wat het ook is,

Waar je door afgeleid wordt,

Je kan het steeds even stil benoemen.

En weer teruggaan met je aandacht naar je adem.

En we blijven nog even zitten en benoemen totdat het belletje gaat.