Alles Is Even Teveel | Vastlopen | Zenuwstelsel Meditatie

Welkom bij deze meditatie voor als je je op dit moment even leeg,

Zwaar,

Verdoofd of uitgecheckt voelt.

En de weg weer terug wil zoeken naar veiligheid en verbinding.

Zorg dat je even ergens rustig zit of ligt.

En dan neem ik je rustig mee.

Je hoeft nu niets.

Je hoeft niets te doen.

Niets te voelen.

En ook niets te veranderen.

Je pint hier.

En dat is genoeg.

Dat is genoeg.

Misschien voelt je lichaam zwaar op dit moment.

Alsof het je de grond intrekt.

Alsof bewegen teveel is.

Laat het ook maar helemaal zwaar zijn.

Helemaal zwaar zijn.

Ja,

Juist.

Misschien voelt u het leeg van binnen.

Stil.

Vervet!

Alsof je er niet helemaal bij bent.

En ook dat magazijn.

Je hoeft jezelf nergens naartoe te duwen.

Niet anders voor te doen dan dat je je voelt op dit moment.

Je hoeft je ook niet beter te voelen nu.

Meet nu.

En dit.

Deze zwaarte.

Deze leegte.

Is geen fout.

Het is je lichaam wat voor je zorgt.

Dat je beschermt tegen wat teveel was.

Je systeem heeft zich teruggetrokken.

Zoals een dier dat doet dat zich klein maakt tot het gevaar voorbij is.

In de duif.

Dat is oeroude intelligentie.

Dat is wijsheid.

Niet kapot.

Wijsheid.

Is voor nu.

Hoef je alleen maar hier te zijn.

Met mij.

Ademhans je eigen tempo.

Ik blijf bij je.

Je hoeft nog steeds niets te doen.

Ik ga alleen iets voorstellen.

Alleen in je verbeelding.

Je lichaam mag precies blijven zoals het is.

Stel je eens voor.

.

.

Dat je je handen om een warme mok thee legt.

Voel de warmte tegen je handpalmen.

Zie je de damp die opstijgt.

Proef of voel de eerste sloek.

Maak je dat.

Dat je alleen met je verbeelding even iets voelt.

In plaats van niets.

En dat is geen klein ding.

Dat is je systeem.

Dat weer aangaat.

En stel je nu eens voor dat je uit je raam kijkt.

Misschien zie je mensen buiten lopen.

Of misschien kijk jij uit op bomen of planten,

Een vogel die voorbij vliegt.

Of een dak die zachtjes mee beweegt met de wind.

Je hoeft niets te zeggen,

Je hoeft niets te doen.

Alleen kijken naar wat daar beweegt.

En voel dan.

.

.

Dat je heel even verbonden bent met wat buiten is.

Dit leven dat gewoon doorgaat.

Een heel klein draadje.

Het allereerste draadje terug.

Oh,

Stel je voor dat.

.

.

Dat er een dier naar je toe komt.

Een kat die tegen je aan komt liggen.

Of een hond die zachtjes zijn kop op je schouder lekt.

Je hoeft niets te doen.

Het is komende jaartoe.

Een merk eens.

Of er heel diep van binnen iets reageert in jou.

Misschien een klein beetje warmte.

Een ander soort sensatie in je lijk.

Iets verzachtends.

En dat is je systeem dat zich iets herinnert.

En sta je ten slotte voor.

Dat er ergens zachte muziek op staat.

Een nummer dat je kent.

Een nummer van vroeger,

Van een fijne tijd.

Je hoeft het niet echt op te zetten.

Alleen je even voor te stellen hoe het klinkt.

Misschien merk je dat er heel even iets mee beweegt van binnen.

Een herinnering aan toen je in beweging was.

Je zenuwstelsel weet die beweging nog.

Het is niet weg.

Het wacht op je.

En nu heel misschien.

Is er een heel klein beetje ruimte om iets te doen?

Niet omdat het moet,

Alleen als het goed voelt.

En laten we beginnen met het allerkleinste,

Zucht.

En dan mag je gewoon een keer in.

En laat de adem er hoorbaar uit,

Als een zucht.

Voel je dat?

Zo'n zucht is een reset voor je lichaam.

Het onderbreekt even de staat waarin je was.

Je hebt zo net iets gedaan.

Eerste.

En als je voelt dat je je lijf dat nog een keer wil doen.

Doe dat dan.

Misschien kun je nu heel even je vingers bewegen.

Alleen je vingers.

Een klein beetje wiebelen.

Krullen of strekken.

Wat hem er lukt.

En je tenen.

Beweeg ze zachtjes.

Binnen in je sukker.

Of je schoenen.

Of gewoon zo in de lucht.

Merk het maar op.

Je lijf doet weer mee.

Het is een klein signaaltje.

Ik ben er weer.

Dat is je systeem dat weer heel zachtjes aangaat.

Je bent al onderweg.

Heel goed.

En als dat goed voelt.

.

.

Strik je dan heel licht uit.

Misschien een arm die omhoog komt of je schouders die even rollen.

Hier recht je uit.

Zoals een dier dat zich soms uitschudt als het gevaar voorbij is.

Je hoeft niet ver te gaan.

Alleen een klein beetje meer ruimte innemen dan net.

En voel dat er iets veranderd is.

Heel subtiel.

Er is weer een beetje beweging in je,

Een beetje energie.

Je bent niet meer helemaal stil.

Je bent omhoog gekomen.

Stapje voor stapje.

Precies zoals het hoort.

Je bent weer in beweging gekomen.

Heel zacht,

In je eigen tempo.

En nu.

.

.

Ach,

Je lande.

Breng eens één hand naar je hart.

En als je wilt en kunt,

Je andere hand in je nek.

Voel dan de warmte van je eigen hand.

Tussen deze twee handen.

Loopt een zenuw.

De zenuw van veiligheid,

Van verbinding.

En door dit te doen raak je hem nu zachtjes aan.

Je zegt in je lichaam,

Hé,

Ik ben er.

Het is veilig.

En kijk nu eens heel zacht.

Om je heen.

Naar de kleine dingen die fijn zijn.

De glinsteringen.

Misschien de zon die ergens door een raam valt of een kleur die je mooi vindt.

Misschien rijk je wel een geur.

Hoe voel je de warmte van een deken?

Het geluid van iets zachts op de achtergrond.

Er is altijd iets.

Ook op de zwaarste dag.

Iets kleins wat fijn is.

En elke keer dat je even stilstaat bij zo'n klein,

Fijn moment.

Leg je een nieuw pad aan in jezelf.

Een pad naar veiligheid.

In het begin is dat een smal weggetje.

Er was een olifantenpaadje.

Hoe vaak je het loopt.

Hoe breder het wordt.

En dat pad ben je nu aan het aanleggen.

Dit moment.

Voel eens,

Hoe anders jij er nu bij zit dan aan het begin.

En niet helemaal anders,

Misschien.

Maar iets.

Een klein beetje meer hier.

Een klein beetje meer jij.

En dat is genoeg.

Dat is alles.

En straks.

.

.

Als je klaar bent.

Is er misschien één klein ding?

Dat je echt voor jezelf kunt doen.

Misschien dat kopje thee gaan zetten.

Met je handen er omheen.

Een heel fijn nummer opzetten.

En het nu echt de kamer laten vullen.

Misschien stap voor stap een heerlijke warme douche.

En je bewust het water over je lijf laat gaan.

Misschien wel even naar buiten,

Naar de lucht.

De boom.

En het hoeft niet.

Het mag.

De beweging die je hier van binnen hebt gemaakt.

Mag je meenemen naar buiten.

En onthoud dat je hier niet voor niets bent.

En dat dit ook een proces en een moment is waar je nu in zit.

Dat het misschien niet altijd zo lijkt.

Maar dat je wel kunt kiezen in dit moment.

Neem je tijd.

Er is geen haast.

En wanneer je er klaar voor bent.

Open je zachtjes weer je ogen.

En niet eerder dan dat.

Ik wens je een hele fijne dag.