Wandelmeditatie

Welkom in het Zelfkennislab.

Mijn naam is Fik en ik geef je graag deze geleide meditatie.

Gewoonlijk vraag ik je dan om lekker te gaan zitten,

Ontspannen op een stoel.

Maar nu gaan we lopen.

Het liefst buiten,

In de natuur,

Zodat je je zintuigen alle aandacht kunt geven en lekker frisse lucht krijgt,

Dus ook al regent het,

Ook al sneeuwt het,

Ook al waait het heel erg hard.

Daar kun je je nu tegen kleden.

Je past je aan,

Aan wat de natuur op dit moment van je vraagt.

En ik beloof je dat je na deze geleide meditatie opgefrist zult zijn.

Stap lekker naar buiten en kijk om je heen.

Kijk vanuit verwondering,

Alsof je voor het eerst ziet wat je nu ziet.

Alsof je voor het eerst hoort wat je nu hoort.

Alsof je niet weet wat die geluiden zijn,

Wat die vormen en kleuren zijn.

Nieuwsgierig om je heen kijken.

En dan zetten we stap voor stap om de wandeling te beginnen.

En we nemen naar de buitenwereld toe waar wat er op ons afkomt.

Iedere kleur,

Iedere vorm,

Zouden we kunnen benoemen.

Niet als recht of rond.

Want je kunt je voorstellen dat je ook die concepten nog niet kent.

Dus in de mindfulness-methodiek werken we met iets te benoemen in andere termen.

Dus stel dat je de kleuren rood,

Blauw en groen nog niet kent.

Dan kun je kijken naar wat voor gevoel deze kleur van dit kozijn of deze kleur van die boom jou geeft.

Kijk vooral wat het met je doet.

Die kleuren,

Die vormen,

Die nieuwe geuren,

Die nieuwe geluiden.

Als jij niet weet dat het het fluiten van vogels is,

Wat doet dit geluid dan met je?

Als jij niet weet dat het waaien van de wind langs je gezicht door de wind komt,

Wat doet dat waaien dan langs jouw huid?

Wat brengt het jou?

En zo ben je heel bewust,

Terwijl je aan het lopen bent,

Met je aandacht bij de zintuigen.

Bij wat je hoort,

Bij wat je voelt,

Zelfs bij wat je proeft,

Wat je ruikt en wat je ziet.

En als je vanuit verwondering zo nieuwsgierig door de wereld stapt,

Dan merk je misschien dat het hoofd steeds trager gaat functioneren,

Die gedachtestroom lekker tot rust komt,

Ontspanning komt in je gedachtestroom,

In je hoofd.

En je stapt lekker door.

En die ontspanning gaan we verdiepen.

Je zou jezelf tijdens een wandelmeditatie een keer kunnen uitdagen om de hele wandeling,

Het zintuig,

Horen,

Je oren,

De kosten laten geven.

Alleen maar je aandacht richten op je oren en de rest loslaten.

Of een keer een wandeling maken van een kwartier of een half uur.

Alleen maar ruiken.

Wat brengt geur jou?

Of een keer een wandeling met alleen maar je zichtaandacht geven.

Of alleen maar wat je proeft in de lucht.

Wat je voelt om je heen.

En op het moment dat je één zintuig de focus geeft,

Train je jezelf andere dingen los te laten.

Het helpt enorm in de ontprikkeling.

Het helpt enorm in het ontspannen van je geest.

En het helpt ook enorm om je af te sluiten van stress.

Als je jezelf afsluit van bepaalde zintuigen,

Dan leer je dus je geest hoe jij je af kunt sluiten,

Ook in het dagelijks verkeer,

In omgang met anderen.

Maar voor nu gaan we dat even niet doen,

Die ene zintuig trainen.

We stappen lekker door en ik wil je vragen om je aandacht naar je voeten te brengen.

Thich Nhat Hanh zei ooit eens,

Loop alsof je voeten de aarde kussen.

Hoe zou dat voor jou nu voelen,

Als jouw voeten de aarde kussen?

Wat merk je aan jezelf,

Aan je beweging en aan je gevoel,

Als je dat voorstelt?

Je voeten kussen de aarde,

Wat gebeurt er dan met het tempo waarin je wandelt?

En ik ben nieuwsgierig naar het gevoel van die voet die op de grond komt.

Zou je dat kunnen beschrijven,

Dus zonder concepten te benoemen,

Te gebruiken?

Hoe voelt dat voor jou,

Als je voeten de aarde kussen?

En als je dit zo gewaar wordt,

Dan merk je misschien dat die gedachte-stroom nog meer tot stilstand komt,

Rust krijgt.

En dit zou je heel lang kunnen doen,

Wandelen vanuit de voeten.

Iedere keer als er een gedachte opkomt,

Aandacht weer terugbrengen,

Naar die voeten,

Naar het afrollen van die voeten.

Hoe ziet die beweging er eigenlijk uit?

Zijn de tenen naar voren gericht,

Of zet jij je voeten wat open neer en richten de tenen zich naar buiten toe,

Of naar binnen?

In hoeverre wijzen je knieën naar buiten of naar binnen?

En wat doet die beweging in je bekken,

In je heupen?

Van waaruit ontstaat die draai van je voet?

Doet die voet dat,

Die knie,

Of dat bekken?

En kijk eens naar wat je hiel doet.

Zet je je gewicht op de buitenkant van je hiel,

Of juist heel recht,

De tenen naar voren,

Of de binnenkant van je hiel,

Krijgt die het meeste aandacht,

Automatisch en onbewust.

Je hoeft je beweging niet aan te passen,

Maar je kunt nieuwsgierig zijn naar hoe jij loopt,

Van binnenuit waarnemen hoe jij loopt,

Nieuwsgierig zijn,

Met aandacht in je voeten,

Bij de beweging,

Daar waar je aandacht is,

Het energiestromen.

Als jij met je aandacht bij je voeten bent,

Dan krijgt je hoofd rust,

Dan hoeft daar de energie niet te stromen.

En als we zo wandelen,

Dan kun je jezelf uitdagen om een ander tempo aan te nemen.

Net hebben we gekeken naar hoe je bewoog,

Zonder te veranderen,

Puur door je eigen beweging te volgen.

En nu zou je jezelf kunnen uitdagen om iets te vertragen in je pas,

Om stap voor stap langzamer te gaan lopen.

En hoe voelt dat dan?

Is dat prettig,

Of maakt het je onrustig?

Als je die vertraging in durft te gaan,

Komen er dan eerder gedachtes op,

Of minder snel?

En zo ja,

Als er gedachtes opkomen,

Welke gedachten zijn dat dan?

Kun je die een naam geven?

Is dat plannen maken,

Tobben,

Piekeren,

To-do-list opschrijven in je hoofd?

Of is het jezelf vergelijken met anderen?

Of is het angst,

Onzekerheid,

Over wat die ander denkt,

Als die jou zo rustig,

Onrustig,

Sorry,

Rustig ziet lopen?

Wat zal de wereld wel niet van mij denken?

En als je die gedachten een naam geeft,

Dan laat je die gedachten weer gaan.

Ga je weer terug naar je voeten.

En brengt je aandacht in je voeten.

Alle zintuigen zijn in die voeten aanwezig.

En misschien kun je jezelf uitnodigen om nog iets trager te gaan lopen.

Hoe traag is dat voor jou?

En hoeveel rust geeft jou dat?

Voel je hoe die voeten zich afwikkelen?

Wat is de eerste plek onder jouw voet,

Waarmee je de grond raakt,

En de tweede plek,

De derde,

De vierde?

Hoe wikkelt jouw voet zich af?

Dat kan echt op heel verschillende manieren.

En alles wat jou,

Jou maakt,

Is boeiend.

Iedere beweging die jij zet,

Letterlijk of figuurlijk,

Is bijzonder en uniek,

Is waardevol,

Maakt jou wie je bent.

Ook het lopen in deze wandeling,

Het stappen op jouw levenspad.

Want soms zegt het afwikkelen van je voet iets over hoe jij figuurlijk in het leven stapt.

Sommige mensen schoppen hun voeten vooruit.

Sommige mensen lopen op hun tenen.

Sommige mensen duwen die hiel,

Die hak,

Stevig de aarde in.

Met donder en geweld,

Zou je bijna kunnen zeggen.

Wat is jouw automatisme?

Vraag ik je zonder daar een oordeel over te vellen.

Puur vanuit nieuwsgierigheid.

Hoe wikkel jij die voet af?

Ga er vooral niet over nadenken,

Maar ga voelen in die voet.

Blijf met je aandacht in die voet.

Iedere stap opnieuw.

En als je nu die stappen zo volgt,

Die beweging zo volgt,

Dan wil ik je uitnodigen om de beweging soepel te maken,

Rond en zacht.

Stel je voor dat je die voet soepel op de aarde zet.

Zacht in contact met die aarde.

Rustig die voet afrolt.

Stap voor stap.

En als die beweging van die voeten rond en zacht worden,

Over de vloer rollen,

Wat doet dat dan in je knieën?

Die rollende,

Ronde,

Zachte beweging,

Wat brengt dat voor beweging in je knieën teweeg?

En als je rond en zacht loopt,

Soepel loopt,

En je even niets van de wereld aantrekt,

Of mensen naar je kijken,

Dan blijf je met je aandacht bij die soepele beweging en kijk je wat het bekken daarin doet.

In hoeverre die mee beweegt in die soepele,

Ronde loop.

En wat doet die soepele,

Ronde,

Zachte beweging met je wervelkolom?

Misschien kun je het zelfs in je schouders merken.

Onspannen,

Soepel,

Vloeiend zou je haast zeggen.

Je lichaam rolt bijna over straat,

Als vanzelf,

Moeiteloos.

En die armen bewegen moeiteloos mee.

Die nekwervels.

En dat hoofd.

Soepel en vloeiend.

Ronde beweging.

En dan gaan we weer terug naar onze oorspronkelijke beweging.

Gewoon lopen,

Zou je kunnen zeggen.

En daarbij de aandacht in de voeten houden.

Voelen hoe dat is voor je.

Of het prettig voelt.

Of pijnlijk.

Of het koud voelt.

Of warm.

En voelen wat de ondergrond brengt.

Daag jezelf eens uit om van de straat in het gras te gaan lopen.

Of in de berm,

Met hobbels en bobbels.

En wat is het verschil tussen iedere ondergrond?

De tegels die misschien glad zijn?

De straatstenen?

Of misschien een bergje of een bult in een bos?

Voel wat die voeten doen op het moment dat jij wisselt van ondergrond.

Dat je misschien om het boomtak gaat staan.

Wat doet dat met jouw voeten?

Met je knieën?

Met je bekken?

Ga je er anders van staan,

Van lopen,

Van bewegen?

Misschien voorzichtiger of juist strakker,

Sterker?

Jezelf schrap zetten?

Ik ben nieuwsgierig naar hoe jij beweegt op het moment dat de ondergrond verandert.

In hoeverre jij je pas aanpast.

Een verandering van die ondergrond.

Misschien staat die voet wel scheef in die bobbelige berm.

En wat doet dat in je knie?

In je heup?

En hoe bereidt je lichaam zich dan onbewust voor op de volgende stap?

En zo blijven met onze aandacht in de voeten en lopen we langzaamaan door,

Variërend van ondergrond.

Nieuwsgierig naar wat die ondergrond jou brengt.

Jouw voeten vertelt.

En dan laten we ook dit deel van de meditatie los.

Misschien heb je gemerkt dat je deze geleide meditatie met je oog open doet en dat je daarbij toch je aandacht naar binnen kunt keren.

Bij jezelf kunt blijven met je aandacht.

Dat je jezelf van binnenuit waarneemt terwijl je je ogen in de buitenwereld hebt.

Dus wat je doet is je innerlijke waarnemer aanzetten.

Dat heb je onbewust gedaan door van binnenuit met je zintuigen waar te nemen.

Dus je blijft binnen in je lijf voelen,

In je voeten vooral,

Hoe het voelt,

Hoort,

Wat je ziet van binnenuit met je voeten,

Wat je ruikt,

Per wijze van spreken,

In je lijf.

We hebben onze zintuigen naar binnen toegetrokken.

We voelen zo ieder signaal van ons lichaam,

Iedere behoefte van ons lichaam.

En dat is fijn,

Want dan kunnen we daarop ageren,

Voelen wanneer we honger of dorst hebben,

Voelen wanneer we naar het toilet willen,

Voelen wat de behoefte is van jouw lijf en dat serieus nemen.

En terwijl we zo lopen met onze aandacht naar binnen hebben gekeerd,

Onze voeten blijven voelen,

Onze innerlijke waarnemer present is,

Komen we aan het einde van deze wandeling.

En ook al wil jij nog even doorwandelen,

Dat kan natuurlijk altijd,

Maar we komen aan het eind van deze geleidemeditatie.

En dat doen we door de zintuigen naar de buitenwereld te keren.

Dus je mag je neus de kost geven.

Wat ruik jij op dit moment?

Wat merkt jouw neus allemaal op?

En dan mag jij jouw oren de kost geven.

Wat hoor je allemaal?

Wat kun je beluisteren zonder daar een oordeel over te vellen,

Zonder dat je daaraan vast klamt aan dat wat je hoort.

Het is niet van jou,

Het hoeft niet van jou te zijn.

En dan proef je,

Met je smaak,

Met je tong,

Het kan een uitdagende zintuig zijn,

Maar je proeft wat dit moment brengt.

En dan kijk je om je heen,

Alle kleuren,

Lijnen,

Vormen,

Naar de beweging die je ziet,

Om je heen,

Zonder dat jij daaraan hecht,

Zonder dat jij wat hoeft met dat wat je ziet.

Je kunt alles wat je ziet,

Loslaten in je geest.

Afstand van de immen,

De hechting loslaten.

En tot slot kun je kijken vanuit het proeven,

Sorry,

Vanuit het voelen.

Wat voel jij in jezelf en je lijf op dit moment?

Wat ben jij gewaar?

Wat voelt je lijf?

Wat is de behoefte van je lijf in deze wandeling?

En vanuit dat voelen en al die zintuigen aanzetten,

Naar buiten toe,

Zonder je eraan te hechten,

Zijn we meer in contact met die buitenwereld,

Zonder de aandacht voor ons eigen lichaam te verliezen.

En dat gun ik jou dat je dat in deze dag voort kunt zetten.

Dat je zowel met de aandacht bij jezelf blijft,

Als gewaar bent wat er in de buitenwereld gebeurt.

Tegelijkertijd present en aanwezig in de binnenwereld,

Present en aanwezig in de buitenwereld.

En daarbij zijn we echt aan het einde gekomen van deze geleidemeditatie.

Ik wens jou een aanwezige dag toe,

Met zintuigen present en je innerlijke waarnemen bewust,

Actief en wakker.

Ik wens je nog een fijne wandeling toe.

Heb een mooie dag.