Innerlijk Kind Meditatie - Jezelf Leren Dragen

Want daar hoef je niets op te lossen,

Niets te begrijpen.

Het is alleen maar hier te zijn met jezelf.

Misschien voel je je op dit moment.

.

.

Omroep.

In verdriet.

Voorlopig.

Misschien voelt een deel van jou zich moe.

Moe van hopen.

Moe van zoeken naar verbinding.

Moe van jezelf verliezen in het verlangen.

Omgezien,

Gekozen of niet.

Vastgehouden toe.

Maar vandaag mag je stoppen met rennen.

Niet door jezelf af te sluiten,

Maar door terug te keren naar je eigen aanwezigheid.

Begin nu langzaam je aandacht naar de ondergrond om je te brengen.

Door je handen,

Op je lichaam,

Op je buik en op je hart en die deinsing die door je lichaam beweegt.

En ook hoe je gedragen wordt.

Alsof de aarde tegen je zegt,

Je hoeft jezelf even niet overeind te houden,

Niet alert te zijn.

Neem maar adem,

Adem maar langzaam in.

Adem uit.

Oké,

Hier.

.

.

Misschien voel je wel als je zo wat vroeger inademt dat je lichaam nog spanning vasthoudt.

En dus dat in je borst.

Ik wou.

.

.

Thank you.

En laat het helemaal welkom zijn.

Je hoeft het alleen maar op te.

.

.

Op te merken.

Even de ruimte aan te geven.

Nou,

Kut.

Lichte dijnzen wat je misschien nog hebt in je systeem.

Misschien dat het niet zozeer deins is in beweging,

Maar dat het gewoon in jou beweegt.

Om heel zo stil te zijn.

Geef je zomaar toestemming dat je aandacht langzaam terug mag naar binnen.

Er zit nu een uitnodiging om ons te voelen.

Hoe jouw systeem reageert.

En je verbinding onzeker voelt.

Wat gebeurt er dan in je lichaam?

Dan kan je voor je zien hoe dat is geweest de afgelopen tijd.

Voel je het weer in je lichaam als je eraan denkt?

Dekoe je oor rust.

Amen.

Diepe drang om contact te zoeken,

Duidelijkheid te krijgen.

Vast te houden.

Om in essentie niet verlaten te worden.

Misschien beweegt jouw energie dan direct naar buiten.

Voel dat eens in je lichaam.

Niet om jezelf te veroordelen.

Om het even te zien.

En ook misschien hoe vermoeiend het is.

Steeds buiten jezelf te zoeken naar veiligheid.

Misschien voel je dat letterlijk nu al in je houding,

Dat je wat meer gaat zakken,

Het wordt allemaal wat zwaarder.

Wat energie het kost om.

.

.

Steeds af te stemmelen in een ander.

En een rustig herhaalje.

Die anime ook weer een beetje ruimte geeft.

Energie geven.

En weet dat onder die onderste.

.

.

Waar al die ongers er eigenlijk iets heel kwetsbaars ligt.

En diep voor langer.

Niet alleen gelaten te worden.

Om iemand te hebben die blijft.

Om je gezien en geliefd te voelen.

Laat het verlangen ervan daag zijn.

Je hoeft dat niet weg te duwen.

Even even adem,

Ruimte.

Begin je dan nu voor te stellen dat je langzaam.

.

.

Een jonger deel van jezelf ontmoet.

Een jongere versie van jou.

Ik neem de tijd om haar waar te nemen.

Hoe ziet ze eruit?

Hoe voelt haar energie?

Voel eens wat dit deel al heel lang probeert te doen.

Misschien probeert ze liefde vast te houden.

Misschien probeert ze verlaten worden te voorkomen.

Misschien denkt ze dat ze harder moet werken,

Harder haar best moet doen,

De verbinding niet kwijt te laten.

Hoe jongmoe ze eigenlijk is.

Stel je open om dat deel van jezelf te zien en misschien dat je het ook voelt in een emotie.

Geef dat ook je adem,

Met iets meer ademruimte,

Want misschien voel je het ergens in je lichaam.

Sensatie in je buik of in je hart.

Zie je dan ook nu.

Dat jij daar ook bent.

Ik wens u nog een fijne avond.

Niet perfect.

En ook niet volledig geheeld.

Maar aanwezig.

De rest.

.

.

En stevig genoeg om te blijven.

Stel je maar voor dat je dat deel van jezelf ziet.

Sta er stevig.

Open Hij borst meer open en haar schouder zit meer naar achteren.

En zij laat dat kind nu al weten door daar te staan.

Dat jij veilig bent,

Dat jij aanwezig bent.

Dus zie nu hoe de volwassen jij langzaam dichterbij komt.

Heel rustig,

Zo maar haast.

Hoorde je hem?

Niet om iets van het jongere deel te krijgen,

Maar om aanwezig te zijn.

En kijk dan eens hoe het jonge deel reageert misschien.

Heel voorzichtig of aantrouwend.

Kijkt ze naar alles behalve naar deze aanwezige vrouw.

Langzaam begint die vrouw te lopen.

En ze blijft oogcontact maken met liefde.

Dus als een oermoeder die er is en haar aanwezigheid kenbaar maakt aan het kind in jou.

Maar het kind in jou vindt dat ook spannend,

Want is het misschien niet gewend.

Dat er iemand met zoveel aanwezigheid.

.

.

Naar haar toekomst.

Dus misschien vragen ze zich ook af.

Je zit er.

Ik weet het niet.

Prateren.

Maar deze vrouw,

Jouw volwassen jij,

Loopt steeds dichterbij.

Je gaat langzaam bij haar zitten.

Dus oogcontact blijven.

En zij is er niet om haar stil te maken of om haar weg te halen van haar gevoelens.

Om haar te laten weten.

En te voelen.

Je bent niet alleen.

Je bent veilig bij mij.

Dus voel en zie dat deze volwassen jij rustig aanwezig blijft.

Er gaat niet weg.

Sluit zich niet af.

Ze blijft en haar blik is zacht en open.

Misschien zie je dan wel dat de jonge deel van jou langzaam ietsje zachter wordt.

Misschien haar schouders iets meer ontspannen of dat haar blik wat minder alert wordt.

Zachter wordt en dat ze kijkt.

Die volg ik naar beneden.

Die voor het eerst moet ze zich niet helemaal lenen.

Je mag echt visualiseren dat die volwassen jij daar zit,

Zijn aanwezige.

Even gebed heen.

Misschien zie je haar ook.

Dat licht om haar heen,

Wat je wel eens eerder hebt gevisualiseerd.

Misschien zie je dat ze echt stevig zitten en dat ze een bepaaldere vorm hebben.

Zachte gloed uitstralen.

En laat de volwassen jij zacht zeggen.

Dat kunt u ja ook.

Ik zie jou.

Je hoeft niet meer zo hard te vechten voor liefde.

Je hoeft jezelf ook niet meer kwijt te raken.

Verbinding te houden.

En heerlijk.

Ik blijf bij je.

Dus een maagdcontact.

Misschien doen we een hand op haar schouder.

Aardig.

Misschien dat het kind.

.

.

Haar schoot gaat zitten en door haar wordt omhelst.

Voel even wat er in je lichaam gebeurt nu.

En ontspant er iets.

In zuffer drie.

Een klein beetje zachtheid,

Alles is welkom.

We zijn maar voor je,

Dit plekje.

Dat jouw volwassen zelf daar zit,

Met het kind naar schoot of bij haar,

Naast haar.

We zitten in die veilige lichtbubbel.

Wat een schermingenachtig.

Nu alweer de beer.

Terwijl je daar zit,

Samen,

In die bubbel.

Voel dan eens,

Heel eerlijk.

Hoe vaker je jezelf hebt verlaten uit angst,

Om iemand anders kwijt te raken.

Hoe vaak jouw aandacht volledig naar buiten ging.

Hoe vaak je bleef hopen.

Blijf wachten,

Blijf trekken.

En niet omdat je zwak bent.

Omdat een deel van jou zo graag liefde wilde voelen.

Misschien voel je je nu ook.

.

.

Dat je moe bent geworden van overleven en liefde.

Moe van de onrust,

Van de twijfel,

Van het iederself verliezen.

En adem je even diep in.

En uit.

Nog geen idee.

De helden.

En nogal te hieper Zie weer dat beeld voor je,

Hoe jij kijkt naar jouw volwassen jij,

Het kind,

De bescherming.

Vraag jezelf dan zacht.

Vooral als ik mezelf niet langer achterlaat.

Wat als ik degene woord hiep?

Zoals ik mezelf elke dag een beetje meer leer dragen in plaats van te wachten tot een ander dat doet.

Adem.

En uit.

Breng nou je aandacht terug naar je lichaam.

.

.

.

Already dainty.

Doe jezelf ook voor je denzingen.

Dat misschien die deinsing ook een bepaalde uitnodiging is van hoe de energie altijd naar buiten heeft geschomd.

Nu.

Terug wordt gehaald naar jezelf,

Naar je hart.

Naar je buik en je lichaam.

Of alle delen van jou dan weer thuis komen.

Laat even een hand op je hart.

En je op je buik.

Voor de handen.

Voel die aanwezigheid.

Zeg in jezelf,

Ik blijf bij mezelf.

Ik draag mezelf.

Waarop mij ten diepste voelt.

Diep van binnen ben ik altijd al thuis geweest in mijn huis.

Aademie.

Laat maar uit.

Plaats maar allebei je handen even op je buik.

Acht centrum Lekker.

Zoveel belangrijke vitale organen leven.

Weg van de basis.

Beweeg langzaam een beetje over je buik.

Eens vingeren.

De hele buik en boven de buik een beetje.

Ah,

Ja.

Strelen.

Die aanraking echt waar te nemen.

Heel zacht,

Wel iets zachtheids.

Laten we eerst.

.

.

Ik blijf bij mezelf.

Alle gedachten die je nu door je heen gaat laten gaan,

Helemaal in die buik te zijn.

Verzachten van je buik.

Dan mag je die energie vanuit je buik naar allebei je benen brengen.

Beetje aan de zijkant van je bovenbenen afstrijken.

Een beetje knieën.

Dan ga je onderbenen naar je voeten.

Ja man.

Doe je de binnenkant van je benen en ga je weer omhoog.

Oh wauw,

Wat mooi.

Langzaam ga je naar je borstgebied en mag je je borstgebied met je vingertop even tappen en dat kan je doen.

Het hele borstgebied tussen de borsten.

Misschien ook over de borst als het over jou oké voelt.

Het enige gebied is nog iets te tappen.

Hartgebied.

Misschien ook een beetje bij de besleutelding.

Nou,

Dank u wel joh.

En dan omhoog,

Langs de kakelijn.

Hou je hele gezicht aan,

Want dan heb je ook zachtjes een hele gezicht.

Dan het voorhoofd en dan de ogen.

Ook omhoog over je hoofd,

Over je kruin.

Je hele haargebied.

Misschien achter van je nek een beetje.

Een kruisje,

Vervolgens je armen even over je borst,

Zodat je ook nog je schouders kunt teppen.

Je schouders gaan naar beneden en over je arm.

Andere nog even in elkaar wrijven.

Langzaam wat.

En dan laat je vervolgens je handen rusten waar je wilt.

Voel je even naar je lichaam.

Misschien wat er zachter is geworden of wat er leeft.

Misschien is het rustiger,

Misschien is het meer.

.

.

Leven.

Niet omdat alles is opgelost,

Maar omdat jij aanwezig bent gebleven bij jezelf.

En haal hem nog een laatste keer in.

Neem even een moment alsof je iets nieuws meeneemt uit deze ervaring.

Misschien is het wel de ervaring dat je jezelf niet hoeft kwijt te raken om liefde te voelen.

Beweeg zachtjes met je tenen.

Vingers.

Dan wil je andere lichaamsdelen even bewegen.

Ruimte te maken in je lichaam.

Je bent al eens wakker.

Oh.

Ja,

Dat is misschien wel gaaf.

Tijd om weer hier aan te komen.

Ja,

Dan mis ik ook je ogen.