Vind Rust in Jezelf

Nou,

Welkom bij deze meditatie en wat we gaan doen is een stilte meditatie,

Dat wil zeggen ik zal wel wat dingen zeggen,

Maar stilte meditatie in de zin dat we de stilte in onszelf opzoeken en ook voelbaar maken.

Het begint altijd met dat we onze aandacht,

Die vaak naar buiten gericht is,

Dat we die laten ontspannen en als het ware naar binnen laten komen,

Dus we brengen aandacht bij onszelf.

Het voelt misschien als een vreemde beweging,

We zijn zo geneigd voor andere aanwezig te zijn of in een actiestand te zijn,

Dat laten we nu los,

Hoezo ver dat gaat,

We brengen de aandacht bij onszelf,

Bij hoe we zitten,

Hoe voelt ons lichaam nu eigenlijk en het gaat er niet om dat we dingen hoeven te veranderen of hoeven te analyseren,

Meditatie is vooral dat we in contact komen met ons natuurlijke gewaarzijn,

Dus als we ophouden met rollen te spelen,

Als we onszelf bevrijden van die actiestand,

Van het idee dat we altijd maar moeten ordenen,

Oordelen,

Anticiperen,

Dat loslaten,

Dan komen we veel meer bij die kwaliteit van wat ik zei natuurlijk gewaarzijn en dat kunnen we bijvoorbeeld in ons lichaam voelen,

Beelden kunnen daarbij behulpzaam zijn,

Beeld dat veel gebruikt wordt,

Is dat we ook kunnen zitten nu als een berg,

We nemen heel vanzelfsprekend onze natuurlijke ruimte in,

Op deze plek,

Stevig,

Goed gegroomd,

In contact met de aarde,

Met deze planeet waar we uit voortkomen,

Waar we onlosmakelijk mee verbonden zijn en de houding waarin we nu zitten,

Als dat een meditatiehouding is,

Drukt ook uit dat we zowel verbonden zijn met de grond,

Vanuit die stevigheid,

Dat we ook verbonden zijn met een onbegrensde openheid,

We zijn ook wakker en open,

We kunnen dat als energie in het lichaam voelen en zoals we verbonden zijn met de planeet,

Zo zijn we ook verbonden met die openheid,

Met het complete universum,

Want ook daar zijn we mee verbonden,

Ook daar komen we uit voort,

Zijn we onderdeel van,

Ons fysieke lichaam is letterlijk opgebouwd uit materie,

Van miljarden jaren oud,

Afkomstig uit exploderende sterren,

Onbegrijpelijk wonder,

Dus we brengen aandacht bij onszelf,

Laten onszelf ontspannen in ons natuurlijke waarzijn,

Aandacht bij het lichaam,

Is daar een hulpmiddel bij,

Is daar ook een uitdrukking van,

En wat kan helpen is dat we ook aandacht brengen bij het natuurlijke ritme van onze ademhaling,

Ook hier weer zonder iets te veranderen,

De beweging voelen van de ademhaling in ons lichaam,

Heel fysiek,

We ademen pure energie in en we laten afvalstoffen los op de uitademing en als we lichte aandacht brengen bij dat natuurlijke ritme,

We voelen dat we stevig zitten,

In balans,

Dan kunnen we op die uitademing spierspanning loslaten,

Bijvoorbeeld uit ons gezicht of uit onze voeten of bovenbenen,

We kunnen ook,

Lastiger,

Misschien maar we kunnen ook verwachtingen loslaten,

Allerlei ideeën over deze meditatie,

Wat het zou moeten doen of wat het niet zou moeten doen,

Allerlei oordelen over deze stem,

Dat die teveel praat of te hard of te zacht,

Misschien werkt het op je zenuwen,

Misschien ontspant het je,

Wat we er ook allemaal van vinden,

Als we het loslaten,

Geeft dat heel veel ruimte,

Kunnen we meer bij onszelf zijn,

En nog subtieler,

Hardnekkiger,

Kunnen we ook allerlei concepten loslaten,

Allerlei veronderstellingen over onszelf,

Over de wereld,

En we kunnen zien dat alle oordelen,

Alle gedachten die we hebben,

Niet de werkelijkheid zijn,

En als we dat loslaten,

Heel wonderlijk,

Juist door dat loslaten komen we meer in contact met wie we werkelijk zijn,

En als dat voor je werkt,

Kan je bijvoorbeeld het beeld van die berg voor ogen houden,

Als het ware voelen,

Met hele lichte aandacht,

Stevigheid,

Stabiliteit,

Maar ook een kwaliteit van waardigheid,

Elegantie,

Wakker,

Aanwezig,

En dan blijven we onze gedachten hebben,

Maar we worden daar niet door meegenomen,

Het is in dat beeld van die berg alsof er een beekje over de berghelling loopt,

En het stromende beekje kunnen we laten gaan,

Het verandert niet het wezen van die berg,

We kunnen het zien,

We kunnen het voelen,

Misschien een zacht gemurmel,

Maar die berg blijft op zijn plek,

Op zijn natuurlijke plek,

En steeds als je merkt dat je wat afgeleid raakt,

Wat wegdobbert in gedachten of verhalen,

Dan kan je de meditatie loslaten,

Vaak doen we te veel ons best,

En juist door het loslaten van de meditatie dan voelen hoe we eigenlijk zitten,

Ons realiseren dat we zitten,

En precies dat is eigenlijk de meditatie,

Zonder bijzondere inspanning,

Onze eigen aanwezigheid in dit moment voelen,

Misschien met het beeld van die berg,

Daar heen ligt contact mee,

Misschien contact met die natuurlijke beweging van de ademhaling,

Wat ons ook maar helpt om echt in het moment te zijn,

Heel vrij,

Heel open,

En altijd heel goed gegrond,

En als je dan iets van ruimte voelt ontstaan,

Begint te voelen dat we eindeloos veel meer zijn dan alles wat we denken en wat we voelen,

Zoals die berg eindeloos veel meer is dan dat beekje,

Dan is misschien die boeddhistische benadering interessant dat ons gewaarzijn omschreven wordt als onbegrenst,

Niet begrenst door ruimte en tijd,

Groter dan het universum,

En van nature vervuld van natuurlijke vriendelijkheid,

Wijsheid en een hele heldere lichte energie.

Die ruimte is liefde en wijsheid,

En tegelijkertijd is die ruimte,

Zoals gezegd wordt,

Onze essentie.

Als we in het moment zijn,

Alle rollen die we spelen loslaten,

Alle verwachtingen,

Echt kunnen ontspannen in het moment,

Dan komen we in contact met ons,

Onze essentie,

Die tegelijkertijd de essentie is van alles om ons heen.

En we besteden nu veel woorden aan deze meditatie,

Veel tijd,

Het is ook een beetje oefenen zo,

Maar aan het eind van deze meditatie,

Nu we zo'n beetje aan het eind komen,

Kunnen we nog eens terugkijken naar dat gevoel van zitten als een berg,

Die ademhaling voelen,

Vooral loslaten en onszelf toevertrouwen aan dit moment.

Heel open en vrij.

En als we dit een beetje oefenen,

Dan kunnen we dat ook door de dag heen af en toe voor onszelf doen.

Misschien één of twee minuten zitten en ons afvragen,

Waar is ons gewaarzijn eigenlijk?

En contact maken met dat onbegrensde gewaarzijn,

Vooral door niks te doen.